**ปฐมบทแห่งการก้าวข้ามบันไดหยกสู่แดนต้องห้าม**
บันไดศิลาหยกขาวที่ทอดยาวขึ้นไปสู่ความว่างเปล่าเบื้องบนส่องประกายเรืองรองด้วยแสงสว่างที่บริสุทธิ์และอบอุ่นมันไม่ใช่แสงที่เกิดจากการเผาผลาญแร่ธาตุหรือเวทมนตร์ประดิษฐ์จากค่ายกลนีออนปราณของนครสวรรค์ ทว่ามันคือ 'แสงแห่งปฐมกาล' ที่หลงเหลืออยู่ตั้งแต่ยุคสร้างมหาทวีปหลินเทียนก้าวเท้าเหยียบลงบนขั้นบันไดขั้นแรกความรู้สึกหนักอึ้งและคาวเลือดจากมิติกระจกเงาสีดำในชั้นที่ห้าสิบมลายหายไปสิ้นแทนที่ด้วยความเบาสบายประหนึ่งร่างกายไร้ซึ่งน้ำหนัก
พลังลมปราณมังกรครามที่เคยถูกผนึกไว้บัดนี้ไหลย้อนกลับคืนสู่เส้นชีพจรทั้งเจ็ดสิบสองเส้นอย่างบ้าคลั่ง!ทว่ามันไม่ใช่ความบ้าคลั่งที่เกรี้ยวกราดและดิบเถื่อนเหมือนในอดีตหลังจากการเผชิญหน้าและบดขยี้ 'จิตมาร' ของตนเองจนแหลกสลายปราณสีม่วงทองของเขาก็ได้รับการ 'ชำระล้าง' อย่างสมบูรณ์แบบมันแฝงไปด้วยประกายสีขาวบริสุทธิ์แห่งการก่อกำเนิด พละกำลังที่เคยเอ่อล้นจนแทบจะระเบิดออกถูกบีบอัดและควบแน่นลงไปในระดับอนุภาคทำให้กระแสปราณของเขาเงียบสงัดและลึกล้ำประหนึ่งมหาสมุทรที่ไร้ก้นบึ้ง
*ตึก... ตึก... ตึก...*
เสียงฝีเท้าของหลินเทียนดังกังวานเป็นจังหวะที่สอดคล้องกับจังหวะการเต้นของหัวใจมังกรเขาก้าวขึ้นสู่ชั้นที่ห้าสิบเอ็ด ห้าสิบสอง และสูงขึ้นไปเรื่อยๆอย่างไร้ซึ่งความลังเล
หอคอยสัจธรรมลวงตาตั้งแต่ชั้นที่ห้าสิบเอ็ดขึ้นไปไม่เคยมียอดฝีมือรุ่นเยาว์คนใดในประวัติศาสตร์ของนครสวรรค์ก้าวเข้ามาถึงมาก่อน!กฎเกณฑ์และค่ายกลมายาในชั้นเหล่านี้ ทรงพลังในระดับที่สามารถทำให้ยอดฝีมือระดับ 'ผสานจิตวิญญาณขั้นปลาย' ต้องกลายเป็นคนวิกลจริตได้ในเสี้ยววินาที!
ทว่าสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อหลินเทียนเดินผ่านกลับเป็นภาพที่ผิดวิสัยของกฎแห่งฟ้าดินอย่างสิ้นเชิง!
เมื่อเขาก้าวเข้าสู่ชั้นที่หกสิบ...มิติรอบกายแปรเปลี่ยนเป็นขุมนรกโลกันตร์ทะเลเพลิงที่แผดเผาวิญญาณพุ่งทะยานเข้าหาเขา ทว่าเพียงแค่หลินเทียนปรายตามอง...*เพล้ง!* มิติขุมนรกก็แตกสลายกลายเป็นเศษกระจกทันที!
ชั้นที่เจ็ดสิบ...อสูรกายมายานับหมื่นตัวที่มีรูปลักษณ์เป็นคนที่เขารักและคนชัง พุ่งเข้ามารุมทึ้งทว่าเพียงแค่ลมหายใจที่เข้าออกอย่างสงบของเขาพัดผ่าน... *เพล้ง!*อสูรกายมายาเหล่านั้นก็สลายกลายเป็นผงธุลี!
ชั้นที่เก้าสิบ...ภาพลวงตาของอำนาจสูงสุดบัลลังก์จักรพรรดิที่รายล้อมไปด้วยสนมนับพันและขุมทรัพย์ที่สามารถซื้อสวรรค์ได้ทั้งใบปรากฏขึ้นเพื่อล่อลวงกิเลส ทว่าหลินเทียนไม่ได้แม้แต่จะหยุดเดิน...เขาเดินทะลุผ่านบัลลังก์นั้น ราวกับมันเป็นเพียงหมอกควันธาตุอากาศ!
> **"เมื่อจิตวิญญาณได้ประจักษ์ถึงความว่างเปล่าที่แท้จริง...ภาพมายาใดๆ ในใต้หล้า ก็ไม่อาจสร้างเงาสะท้อนในดวงตาได้อีกต่อไปสิ่งล่อลวงที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ไม่อาจเทียบได้กับความสงบเงียบเพียงหนึ่งเสี้ยววินาทีของหัวใจที่ไร้รอยต่อ"**
หลินเทียนไม่ได้ใช้กระบี่ไม่ได้ใช้ลมปราณต้านทาน เขาเพียงแค่ 'เดิน' ผ่านมันไป ภาพลวงตาระดับพระเจ้าถูกทำลายลงด้วย 'เจตจำนงแห่งเต๋า' (DaoHeart) ที่แข็งแกร่งจนค่ายกลของหอคอยไม่สามารถจำลองความอ่อนแอใดๆจากตัวเขาได้อีก!
และในที่สุด...เขาก็ก้าวขึ้นมาถึงขั้นบันไดขั้นสุดท้าย... **ชั้นที่หนึ่งร้อย!**ยอดหอคอยต้องห้ามที่ถูกปิดตายมานับหมื่นปี!
**ยอดหอคอยต้องห้ามและเจตจำนงแห่งผู้สร้าง**
บานประตูไม้สีดำสนิทที่สลักลวดลายดาราจักรตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้าหลินเทียนผลักมันออกเบาๆประตูที่ควรจะหนักอึ้งกลับเปิดออกอย่างง่ายดายประหนึ่งรอคอยการมาเยือนของเขามาเนิ่นนาน
ภายในชั้นที่หนึ่งร้อย ไม่ใช่ลานประลองไม่ใช่มิติมืดมิด ทว่ามันคือ 'หอสมุดทรงกลมขนาดยักษ์' ที่สร้างจากแร่ผลึกใสสว่างไสวชั้นหนังสือที่ทำจากหยกขาวทอดยาวจรดเพดานที่สูงจนมองไม่เห็นยอดตำราและม้วนคัมภีร์นับล้านเล่มลอยล่องอยู่กลางอากาศราวกับฝูงปลาในมหาสมุทรแห่งความรู้ที่นี่ไม่มีฝุ่น ไม่มีกาลเวลา มีเพียงความเงียบงันที่ศักดิ์สิทธิ์
ที่กึ่งกลางของหอสมุดมีแท่นบูชาที่สร้างจากหินหยาดน้ำค้างสวรรค์ บนแท่นนั้นไม่ได้ประดิษฐานอาวุธวิเศษหรือโอสถอมตะ... แต่มันคือ **'ดวงไฟวิญญาณสีทอง'** ขนาดเท่าศีรษะมนุษย์ ที่ลุกโชนอย่างแผ่วเบาทว่ากลับแผ่กลิ่นอายที่ลึกซึ้งและกว้างใหญ่เกินกว่าจะประเมินค่าได้ มันคือระดับพลังที่ก้าวล่วงขอบเขตผสานจิตวิญญาณไปสู่ดินแดนของ 'จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์' (HolyEmperor Realm)!
"กว่าห้าพันปี...ในที่สุดก็มีมนุษย์ที่สามารถปีนป่ายข้ามเงาสะท้อนของตนเองและก้าวมาถึงห้องสมุดแห่งจักรวาลนี้ได้"
เสียงที่ดังกังวานไม่ได้มาจากดวงไฟแต่ดังก้องอยู่ในหัวของหลินเทียนโดยตรง มันเป็นเสียงที่ไร้เพศ ไร้อายุและไร้อารมณ์ ดวงไฟสีทองบนแท่นบูชาสว่างวาบขึ้น ก่อนที่มันจะควบแน่นและขยายตัวก่อร่างเป็นภาพโฮโลแกรมปราณของบุรุษวัยกลางคนในชุดคลุมสีทองคำอร่ามสวมมงกุฎที่สลักจากดวงดาว ใบหน้าของเขาเปี่ยมไปด้วยความเมตตาทว่าก็แฝงความเด็ดขาดที่ทรงอำนาจที่สุด
เขาคือ **'จักรพรรดิสวรรค์ปฐมกาล'(Primordial Heavenly Emperor)** ผู้สร้างนครสวรรค์และเป็นผู้รังสรรค์มหาทวีปแห่งนี้!สิ่งที่อยู่เบื้องหน้าหลินเทียนคือเศษเสี้ยวเจตจำนงที่หลงเหลืออยู่เพื่อเฝ้าดูความเปลี่ยนแปลงของโลก
หลินเทียนไม่ได้คุกเข่าทำความเคารพเขายืนประสานมือไพล่หลังมองดูภาพโฮโลแกรมของอดีตผู้ปกครองสูงสุดด้วยแววตาที่สงบนิ่ง"ท่านสร้างหอคอยนี้ขึ้นมา ไม่ใช่เพื่อคัดเลือกอัจฉริยะเข้าสู่นครสวรรค์...แต่ท่านสร้างมันขึ้นมาเพื่อ 'ค้นหา' ผู้ที่สามารถมองทะลุความจอมปลอมของสวรรค์แห่งนี้ต่างหาก...ข้าพูดถูกหรือไม่?"
ภาพโฮโลแกรมของจักรพรรดิปฐมกาลเผยรอยยิ้มบางๆ"หลักแหลมยิ่งนัก... อัจฉริยะนับหมื่นที่อยู่เบื้องล่างพวกเขามุ่งหวังเพียงอำนาจ ชื่อเสียง และการได้เหยียบย่ำผู้อื่นพวกเขาหลงใหลในแสงทองของนครสวรรค์ โดยไม่เคยตั้งคำถามว่า... แสงสว่างเหล่านั้นถูกจุดขึ้นด้วยเชื้อเพลิงชนิดใด"
ภาพโฮโลแกรมสะบัดมือเบาๆมิติรอบด้านของห้องสมุดพลันเปลี่ยนไป กลายเป็นภาพมุมกว้างที่มองเห็นมหาทวีปทั้งใบ!หลินเทียนเห็นนครสวรรค์ที่ลอยอยู่เบื้องบน สว่างไสวและเจริญรุ่งเรืองทว่าเมื่อมองลึกลงไปเบื้องล่าง... ทวีปชั้นล่าง ทะเลทรายทมิฬ เมืองดาราร่วงหล่นและหมู่บ้านนับหมื่น ล้วนถูกปกคลุมด้วยหมอกสีเทาและร่องรอยของความตายค่ายกลขนาดยักษ์ที่ฝังอยู่ใต้ดินของมหาทวีป กำลัง 'สูบกิน' ปราณชีวิต ความหวัง และความเจริญรุ่งเรืองของชนชั้นล่างส่งผ่านเสาแสงสีรุ้งขึ้นมาหล่อเลี้ยงนครสวรรค์!
"นี่คือ 'สัจธรรมแห่งสมดุล' ที่ข้าได้ตั้งไว้เมื่อห้าพันปีก่อน"จักรพรรดิปฐมกาลกล่าวอธิบาย น้ำเสียงปราศจากความรู้สึกผิด"ทรัพยากรบนโลกนี้มีจำกัด หากแบ่งปันให้ทุกคนเท่าเทียมกัน โลกจะหยุดนิ่งและปราศจากยอดฝีมือที่สามารถก้าวข้ามขีดจำกัดเพื่อไปต่อกรกับภัยคุกคามจากนอกมิติข้าจึงสร้าง 'นครสวรรค์' ขึ้นมาเป็นภาชนะกักเก็บพลังงานที่ดีที่สุดโดยใช้ทวีปชั้นล่างเป็นดั่งทุ่งหญ้าเลี้ยงสัตว์... ความทุกข์ทรมานของคนนับล้านคือรากฐานที่ค้ำจุนเทพเจ้าเพียงไม่กี่คน"
> **"นี่แหละคือความจริงของโลกใบนี้หลินเทียน... ความอยุติธรรมไม่ใช่ข้อบกพร่องของระบบ แต่มันคือ 'ระบบ' เองต่างหาก"**จักรพรรดิมองตรงมาที่เด็กหนุ่ม "และบัดนี้เจ้าได้พิสูจน์แล้วว่าเจ้าคือผู้ที่คู่ควร... ข้าขอเสนอสิทธิ์ในการเป็น 'ผู้ครอบครอง' นครสวรรค์แห่งนี้เจ้าจะได้นั่งบนบัลลังก์สูงสุด เสวยสุขบนหยาดเหงื่อของโลกทั้งใบและก้าวขึ้นเป็นพระเจ้าองค์ใหม่... เพียงแค่เจ้ายอมรับสมดุลนี้และรักษามันไว้"
**คำตอบของราชันมังกรและการปฏิเสธที่สั่นสะเทือนจักรวาล**
ห้องสมุดทรงกลมตกอยู่ในความเงียบงันข้อเสนอที่สามารถทำให้ผู้ฝึกตนทุกคนบนมหาทวีปต้องยอมแลกด้วยวิญญาณถูกยื่นให้กับเด็กหนุ่มในชุดคลุมหนังสัตว์ซอมซ่อ อำนาจที่ไร้ขอบเขตชีวิตที่เป็นอมตะ และทรัพยากรที่ใช้ไม่หมดสิ้น เพียงแค่เขาพยักหน้ายอมหลับตาข้างหนึ่งให้กับความเน่าเฟะของระบบนี้
หลินเทียนก้มหน้าลงเล็กน้อยเงาของผมสีดำปรกใบหน้าของเขา ไหล่ของเขาสั่นไหวเบาๆ
"เจ้ากำลังร้องไห้ด้วยความปีติงั้นรึ?" จักรพรรดิปฐมกาลถาม
"เปล่า..."หลินเทียนเงยหน้าขึ้น รอยยิ้มที่บิดเบี้ยวและเต็มไปด้วยความสมเพชปรากฏบนใบหน้า...เขากำลัง 'หัวเราะ' ต่างหาก! "ฮ่าๆๆๆ...นึกว่าความลับของนครสวรรค์จะยิ่งใหญ่และลึกซึ้งกว่านี้เสียอีก... ที่แท้มันก็เป็นแค่ตรรกะวิบัติของเผด็จการขี้ขลาด ที่หาข้ออ้างให้ความเห็นแก่ตัวของตัวเอง!"
ภาพโฮโลแกรมของจักรพรรดิชะงักงันรังสีความกดดันระดับจักรพรรดิเริ่มปะทุขึ้นด้วยความโกรธ"เจ้าบังอาจปฏิเสธความปรารถนาดีของข้า?"
"ความปรารถนาดีบ้าบออะไรกัน!"หลินเทียนแผดเสียงคำรามก้อง หอสมุดสวรรค์สั่นสะเทือน! ดวงตาสี sapphire ของเขาแปรเปลี่ยนเป็นสีทองคำบริสุทธิ์อย่างสมบูรณ์แบบ!รังสีปราณสีม่วงทองระเบิดออกจากร่าง พุ่งทะยานท้าทายแรงกดดันของอดีตพระเจ้า!
> **"สวรรค์ที่ถูกค้ำจุนด้วยกระดูกและคราบน้ำตาของผู้อ่อนแอ...มันก็เป็นได้แค่ 'สุสาน' ที่ถูกตกแต่งด้วยทองคำเท่านั้น!ท่านบอกว่าการเสียสละคนนับล้านเพื่อสร้างยอดฝีมือคือสัจธรรมงั้นรึ? งั้นข้าก็จะบอกสัจธรรมของข้าให้ท่านฟังสักข้อ...ยอดฝีมือที่แท้จริง ไม่จำเป็นต้องเหยียบหัวใครขึ้นไป! เพราะมังกรที่แท้จริงสามารถโบยบินขึ้นสู่สวรรค์ได้ด้วยปีกของมันเอง!"**
หลินเทียนชี้หน้าภาพโฮโลแกรมของจักรพรรดิปฐมกาล"ข้าไม่ได้ปีนขึ้นมาบนหอคอยนี้เพื่อมารับเศษเนื้อจากมือของเผด็จการที่ตายไปแล้ว!ข้าขึ้นมา... เพื่อจะบอกว่า ข้าจะบดขยี้ 'สมดุล' สวะๆ ของท่านให้แหลกเป็นผุยผง!ข้าจะลากคอพวกขุนนางที่เสวยสุขอยู่บนความทุกข์ของชาวบ้านลงมาคลุกฝุ่นในสลัมให้หมด!"
"โอหัง! จองหองที่สุด!"จักรพรรดิปฐมกาลพิโรธสุดขีด มิติห้องสมุดบิดเบี้ยวตำรานับล้านเล่มร่วงหล่นลงมาประหนึ่งพายุฝน "ในเมื่อเจ้าปฏิเสธการเป็นพระเจ้าเจ้าก็จงถูกบดขยี้ด้วย 'สัจธรรมแห่งจักรวาล' และจมดิ่งลงสู่ความว่างเปล่าซะ!"
ดวงไฟวิญญาณสีทองบนแท่นบูชาระเบิดแสงสว่างวาบ!มันปลดปล่อย 'แรงกดดันแห่งจักรวาล' (CosmicPressure) ที่หนักหน่วงกว่าในชั้นที่ห้าสิบถึงหมื่นเท่า!มันไม่ใช่การโจมตีทางกายภาพ แต่มันคือการบีบอัด 'มิติและเวลา' รอบตัวหลินเทียนให้ยุบตัวลงหมายจะบดขยี้จิตวิญญาณของเขาให้กลายเป็นจุดอนุภาค!
แรงกดดันนี้มากพอที่จะลบเมืองทั้งเมืองให้หายไปจากแผนที่!ร่างของหลินเทียนถูกกดทับจนต้องคุกเข่าลงข้างหนึ่ง ผิวหนังของเขาปริแตกเลือดสีแดงซึมออกมาจากทุกอณูขุมขน กระดูกทั่วร่างลั่นลั่นเปรี๊ยะราวกับจะแหลกสลาย!
"คุกเข่าลง!ยอมจำนนต่อพลังที่เจ้าไม่มีวันต้านทานได้!" จักรพรรดิตวาด
ทว่า... ท่ามกลางหยาดเลือดที่ไหลรินหลินเทียนกลับกัดฟันแน่น มือขวาของเขากำด้ามกระบี่มังกรพลิกฟ้าไว้มั่นเขาใช้กระบี่ค้ำยันพื้น และพยายามฝืนดันตัวลุกขึ้นยืนอีกครั้ง!
"พลังที่ไม่อาจต้านทานงั้นรึ?..." หลินเทียนกระอักเลือดทว่ารอยยิ้มยังคงประดับบนใบหน้า "บนโลกนี้... ไม่มีแรงกดดันใดที่จะหนักหน่วงไปกว่า 'ปณิธาน' ของข้าได้อีกแล้ว!"
**การแตกหักแห่งขีดจำกัดการจุติของผสานจิตวิญญาณที่แท้จริง!**
หลินเทียนไม่ต่อต้านแรงกดดันแห่งจักรวาล...แต่เขาใช้หลักการเดียวกับที่เคยใช้กับแมงมุมมรณะจักรกล!เขาเปิดจุดตันเถียนอย่างสมบูรณ์ และใช้ 'หัวใจมังกรคราม' ดูดซับแรงกดดันระดับจักรพรรดิทั้งหมดเข้าสู่ร่างกายของตนเอง!
"บ้าไปแล้ว!เจ้าจะตายเพราะจิตวิญญาณระเบิด!" ภาพโฮโลแกรมอุทาน
"มังกร... กลืนสวรรค์!"
หลินเทียนคำรามก้อง!พลังงานมหาศาลจากอดีตจักรพรรดิไหลทะลักเข้าสู่เส้นชีพจรของเขามันฉีกกระชากเส้นเอ็นเก่าให้ขาดสะบั้นและสร้างเส้นเอ็นใหม่ที่ทนทานกว่าเหล็กไหลสวรรค์ขึ้นมาทดแทนในชั่วพริบตา!การผสานกันระหว่างสัจธรรมแห่งการทำลายล้างที่บริสุทธิ์ที่สุด และพลังปราณปฐมกาลทำให้กำแพงขีดจำกัดที่ขวางกั้นระหว่าง 'ครึ่งก้าว' และ 'ผสานจิตวิญญาณที่แท้จริง' พังทลายลงอย่างสมบูรณ์!
*ครืนนนนนนนนนน! บูมมมมมมมม!*
แสงสว่างสีทองและสีน้ำเงินเข้มระเบิดออกจากร่างของหลินเทียนกลายเป็นพายุหมุนขนาดยักษ์ที่ทำลายเพดานของหอสมุดสวรรค์จนแตกกระจาย!
**ขอบเขตผสานจิตวิญญาณขั้นต้น (True SoulMerge Realm) บรรลุอย่างสมบูรณ์แบบ!**
ออร่าของหลินเทียนในยามนี้ไม่ใช่ของมนุษย์อีกต่อไป!ร่างกายของเขาแผ่กลิ่นอายที่สอดคล้องกับกฎเกณฑ์ของจักรวาลเบื้องหลังของเขาปรากฏภาพนิมิตของ **'มังกรครามบรรพกาล'** ขนาดมหึมาที่ขดลำตัวโอบล้อมหอคอยสัจธรรมลวงตาเอาไว้ทั้งตึก!ดวงตาของมังกรตัวนั้นสาดส่องแสงสีทองที่แผดเผาภาพโฮโลแกรมของจักรพรรดิปฐมกาลจนเริ่มสลายตัว!
"พลังระดับนี้...ไม่ใช่การหยิบยืมกฎของฟ้าดิน แต่มันคือการ 'สร้างกฎเกณฑ์ใหม่' ขึ้นมาทับซ้อน... สายเลือดของเจ้า...เจ้าเป็นใครกันแน่!"จักรพรรดิปฐมกาลเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นสะท้านเป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่ดวงไฟวิญญาณสีทองจะดับวูบลง และภาพโฮโลแกรมก็สลายหายไปในอากาศธาตุ
หลินเทียนยืนตระหง่านอยู่ท่ามกลางซากปรักหักพังของชั้นที่หนึ่งร้อยเขายกกระบี่มังกรพลิกฟ้าขึ้นชี้ฟ้า "ข้าก็คือคนที่กำลังจะเปลี่ยนชื่อนครสวรรค์แห่งนี้...ให้เป็นนรกของพวกขุนนางยังไงล่ะ"
**ระฆังจักรวาลดังกังวานและความตื่นตะลึงของโลกมนุษย์**
ณ ภายนอกของหอคอยสัจธรรมลวงตาจัตุรัสผู้บรรลุธรรมยังคงตกอยู่ในความเงียบงันที่แฝงไปด้วยความหวาดผวาสายตานับแสนคู่ของบรรดาอัจฉริยะ ผู้อาวุโสไป๋มู่ และเจี้ยนอู๋ซวงต่างจดจ้องไปที่ศิลาโฮโลแกรมแสดงอันดับ ที่บัดนี้ชื่อของ "นิรนาม"กำลังกะพริบขึ้นไปเรื่อยๆ...
ชั้นที่เจ็ดสิบ... ชั้นที่แปดสิบ...ชั้นที่เก้าสิบ...
ความเร็วในการปีนป่ายนั้นไม่ลดลงเลยแม้แต่น้อย!มันไม่ใช่การทำบททดสอบทว่ามันคือการวิ่งมาราธอนฝ่าทะลวงภาพมายาระดับเทพเจ้าอย่างไร้ความปรานี!
จนกระทั่ง... ชื่อของนิรนามขยับขึ้นไปหยุดนิ่งที่... **ชั้นที่ 100!**
*ตึ่งงงงงงงง! ตึ่งงงงงงงงง!ตึ่งงงงงงงงง!*
พริบตานั้นเอง เสียง **'ระฆังปฐมกาล'** ที่ถูกเก็บซ่อนไว้บนจุดสูงสุดของนครสวรรค์ซึ่งไม่เคยส่งเสียงมาตลอดห้าพันปีก็พลันดังกังวานกึกก้องไปทั่วมหาทวีปฝั่งตะวันออก!เสียงระฆังดังกังวานถึงเก้าครั้งเป็นสัญญาณแห่งจักรวาลที่ประกาศให้โลกได้รับรู้ว่า...มีผู้บรรลุถึงยอดสุดแห่งหอคอยสัจธรรมลวงตา และทำลายบททดสอบลงอย่างสมบูรณ์แบบ!
ท้องฟ้าเหนือจัตุรัสผู้บรรลุธรรมแปรเปลี่ยนเป็นสีม่วงทองเมฆาจับตัวกันเป็นรูปเกล็ดมังกรขนาดมหึมา!
*วูบบบบ!*
ร่างของหลินเทียนถูกลำแสงสีทองเคลื่อนย้ายมิติออกมาจากหอคอยและปรากฏตัวขึ้นกลางอากาศเหนือจัตุรัส! เขาลอยตัวอยู่เบื้องหน้าอัจฉริยะนับหมื่นคนเสื้อคลุมหนังสัตว์ที่ขาดวิ่นของเขาสะบัดพริ้วทว่ากลิ่นอายที่แผ่ออกมาจากร่างของเขาบัดนี้ คือ **'ผสานจิตวิญญาณขั้นต้น'** ที่สมบูรณ์และบริสุทธิ์ที่สุด!รังสีอำนาจที่แผ่กดทับลงมาทำให้ยอดฝีมือทุกคนในจัตุรัสรู้สึกเหมือนกำลังจ้องมองเทพเจ้าสงคราม!
แม้แต่ 'เจี้ยนอู๋ซวง' ที่เคยเย่อหยิ่งบัดนี้ยังต้องก้าวถอยหลังด้วยขาทั้งสองข้างที่สั่นระริก!
ผู้อาวุโสไป๋มู่เบิกตากว้างจนแทบฉีกขาดริมฝีปากของชายชราสั่นสะท้าน "ทะ... ทำลายหอคอยชั้นที่หนึ่งร้อย...และบรรลุขีดจำกัดจิตวิญญาณอย่างสมบูรณ์แบบ... เด็กคนนี้... สัตว์ประหลาดตนนี้...งานประลองคัดเลือกดารารอบสุดท้าย นครสวรรค์จะต้องลุกเป็นไฟอย่างแน่นอน!"
หลินเทียนกวาดสายตาสีทองมองลงมายังฝูงชนเบื้องล่างมุมปากของเขายกขึ้นเป็นรอยยิ้มที่เย็นเยียบและท้าทายที่สุด
การประกาศสงครามกับนครสวรรค์อย่างเป็นทางการได้อุบัติขึ้นแล้ว!
**จบบทที่ 49(ความลับแห่งสวรรค์จอมปลอม)**