ยังไม่ทันที่จินจะได้คิดคำตอบ มากิก็หมุนตัวมาโผล่อยู่บนหัวจินแล้ว เธอเหวี่ยงตัวตีลังกา 360 องศาฟาดเคียวลงมาใส่จินอย่างรวดเร็ว
ฟ้าว! ตู้ม! คลื่นทำลายล้างรังสีแดงก่ำซัดเข้าตรงที่จินอยู่ ชายหนุ่มเบี่ยงตัวหลบด้านข้างนิดหน่อยและก้มดูผลงานของมากิที่เป็รอยยาวลึกลงไปตามทางราวๆ เกือบเมตร
ซึ่งเป็รอยตัดขาดจากของมีคม เสมือนเค้กที่ถูกตัดโดยง่าย
“เขาว่าผู้หญิงตอนโมโหน่ากลัว เห็นด้วยอย่างแรง” เขาปั้นหน้ากึ่งเล่นกึ่งเครียด
ยังไม่ทันที่จินจะวิเคราะห์อะไรมากมาย มากิก็พุ่งเข้ามาโจมตีจินต่อ เธอไถลมากับพื้นจนเกิดภาพติดตาและเหวี่ยงเคียวเป็วงกว้างสร้างคลื่นรังสีซัดไปตรงหน้า
ฟ้าว! ฉัวะ! ร่างกายของชายหนุ่มขาดครึ่ง แต่ว่ามันไม่ใช่ร่างจริง
ซึ่งหมัดลุ่นๆ ถูกปล่อยออกมาตรงหน้าของมากิอยู่ตอนนี้
เคร้ง! ตู้ม! เธอกัดฟันใช้ด้ามเคียวรับหมัดของจินจนพื้นที่เธอยืนอยู่แตกละเอียดเป็บริเวณกว้าง
“อึก! คิก คิก” เธอหัวเราะยิ้มเหี้ยมราวกับเจอเื่สนุกอย่างโรคจิต
เอาแล้วไง หลอนแล้ว!! ั์ตาสีทองของจินเบิกกว้างขึ้น เมื่อเห็นใบหน้าเปื้อนเืของหญิงสาวตรงหน้าประดับด้วยรอยยิ้มที่ฉีกกว้าง
มากิตีลังกาท่ากงล้อไปด้านหน้าฟาดส้นเท้าใส่จิน จินใช้แขนขวารับการโจมตีและตวัดถีบร่างมากิ
ผลัวะ! ตู้ม! มากิกระเด็นไปชนอาคารเก่าก่อนหน้านี้อีกรอบ
ฟ้าว! อึดใจเดียว เคียวของมากิพุ่งสวนกลับมาหมายแสกหน้าจิน เขาส่ายหน้าเบี่ยงตัวหลบไม่ยากเย็น
พลางเอื้อมมือไปจับด้ามเคียวมาถือแล้วควงเล่นโชว์ด้วย
ผลัวะ! ตู้ม! มากิโผล่ด้านข้างแทงศอกซัดหน้าจิน ส่งร่างนั้นไถลไปกับพื้นเป็รอยยาว
“ถึงกับหน้าชาเลย” จินลูบใบหน้าตัวเองส่งยิ้มหวานให้เธอ
จินจัดระเบียบร่างกายและตั้งท่าโจมตี พรึ่บ! ลูกเตะแล้วเคียวถูกส่งเข้าใส่มากิในจังหวะเดียวกัน
เธอรับลูกเตะด้วยแขนซ้ายและกระชากเคียวมาจับด้วยแขนขวา ความหนักหน่วงของจินทำเอาเธอกัดฟันตัวเองแน่น
หมับ! ฟ้าว! ฟ้าว! มากิกระชับมือจับเคียวเหวี่ยงมันข้างลำตัวจากช้าแล้วเร็วขึ้น เร็ว และเร็วขึ้นอีก เร็วจนมองเห็นเพียงภาพติดตา เธอสร้างคลื่นรังสีๆ ดำแดงสลับมั่วซั่วโจมตีไปรอบกายแบบไร้ทิศทางแน่ชัด
ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม! เสียงดังสนั่นไปทั่ว รังสีดังกล่าวสร้างรอยกรีดยาวรอบบริเวณ จินหลบการโจมตีไร้ทิศทางนั้นได้ไม่ยากเย็น เขาพุ่งเข้าไปดื้อๆ จนสามารถประชิดตัวมากิชั่วพริบตา
“รับน้า...” จินแทงเข่าเข้าหน้าท้องมากิจนร่างยก อาการจุกเฉียบพลันทำเอาเธอกระอักน้ำลาย ตามด้วยหมัดขวาอัปเปอร์คัชเข้าปลายคาง กลับหลังตวัดเท้าฟาดเข้าจุดเดิมตรงหน้าท้อง
“คิก...คิก...” แม้จะขาด่แต่เสียงหัวเราะโรคจิตก็แฝงไปด้วยความเ็ป
มากิเช็ดเืที่ไหลแถวปากทิ้งไม่แยแส ดวงตาสีดำแสนมืดมนจับจ้องไปยังจินด้วยรอยยิ้มเหี้ยมเอามากๆ
“โห่ พลังกายอะไรขนาดนี้” เขาซัดไปขนาดนั้น ยังสามารถลุกไหวอีก
กระชากิญญา
เธอเอ่ยหลังจากโผล่ด้านหน้าจินด้วยรอยยิ้มน่ากลัว จินกำลังจะหลบแต่ก็ถูกเคียวมากิเกี่ยวไว้ด้วยท่างัดขึ้น
“อุ้ย!” เสียงอุทานของจินหลุด
ตู้ม! ตู้ม! ตู้มๆๆๆๆ
มากิกระชากร่างจินเหวี่ยงทุบไปมาแสนสะใจ เธอทำราวกับจินเป็ของเล่นที่ขัดใจ
“คิก คิก” ความสนุกสนานฉายชัดในดวงตาของเธอ สุดท้ายตวัดส่งร่างจินรอยกลางอากาศ
ฟ้าวๆๆๆ ตู้มๆๆๆ มากิะโหมุนตัวด้วยความเร็วสูงหลายรอบ ส่งคลื่นสังหารสีดำสลับแดงถาโถมเข้าใส่ร่างจินเรื่อยๆ
ประกายแสงแสนน่ากลัวปกคลุมทั่วท้องฟ้า ณ อาคารร้างแห่งนี้ หากมองจากที่ไกลคงเห็นเป็แสงจากดอกไม้ไฟแสนสวยเป็แน่ แต่มันก็แฝงไปด้วยกลิ่นอายน่าขยะแขยง
ตุ้บ! ร่างของจินร่วงลงมายังพื้นหลังจากสิ้นสุดกระบวนท่าคอมโบการโจมตีของมากิ เสื้อผ้าของจินฉีกขาดเป็อย่างมาก เหลือเพียงจุดสำคัญเท่านั้นที่ไม่โดนทำลาย
“คิก คิก” เธอมองมาทางร่างจินที่นอนแนบกับพื้นพลางกอดเคียวตัวเองบิดไปมาด้วยอาการดีใจ
“แค่นี้เหรอ?” เขารู้สึกผิดหวังเล็กน้อย
“คิก คิก” แม้หางตาจะกระตุก แต่เธอยังฉีกยิ้มกว้างอยู่
เสียงกระดูกลั่นตามร่างกายดังมาจากจินที่ลุกขึ้น
ในจังหวะเดียวกันนั้น มากิรีบง้างเคียวไปด้านหลัง อัดพลังสีแดงไปก่อตัวที่อาวุธ ใบมีดโค้งของเคียวค่อยๆ ใหญ่ขึ้นจากสีดำกลายเป็สีแดงคุมรอบตัวเธอไว้
“มันพลังอะไรกันแน่” จินตั้งท่าวาดมือซ้ายเล็งไปด้านหน้าและกำหมัดขวาแนบลำตัว เขาอัดพลังเวทมนตร์สีเหลืองให้มารวมตัวกันที่กำปั้นขวา
มากิะโฟาดเคียวไปด้านหน้า ปลดคลื่นที่หน่วงไว้ซัดเข้าใส่ จินจดจ้องอยู่กับรังสีใบมีดแดงดำนั้นโดยไม่ทุกข์ร้อน
ใกล้เข้ามา ใกล้เข้ามาเกือบถึงตัวเขา
จินปลดการอัดแน่นของเวทมนตร์พร้อมกับชกไป เกิดเป็แสงสีเหลืองทองเข้าปะทะกับพลังของมากิเต็มๆ
ตู้ม! พลังงานทั้งสองปะทะกันเสียงดังกัมปนาทราวกับวันสิ้นโลก สร้างความแตกตื่นให้กับคนที่ห่างออกไปนับสิบกิโลเมตร
จินพุ่งไปยังมากิและเตะตัดขา เธอหลบะโขึ้นโดยใช้อีกด้านของเคียวเป็ฐานส่งตัว แล้วถีบสองขาสวนจิน ชายหนุ่มยกแขนไขว้ป้องกันได้ทัน
ตู้ม! มากิอัดคลื่นพลังกระแทกเข้าหาจินในระยะประชิด
มากิะโขึ้นไปบนดาดฟ้าอาคารทรงเตี้ยใกล้ๆ เฝ้ามองด้านล่าง แต่ไม่เห็นร่างจิน
ฟ้าว! ตู้ม! จินกลับหัวลอยอยู่กลางอากาศเตะลงมาสร้างคลื่นพลังใส่มากิ แต่เธอไหวตัวทันหลบออกไปก่อน
“แฮ่กๆ คิก แฮ่กๆ คิก” เธอทั้งหอบทั้งหัวเราะในเวลาเดียวกัน
“เก่งเหมือนกันนิ ปล่อยพลังระดับนั้นแล้ว ยังสามารถต่อสู้ได้อีก” เขาอดทึ่งไม่ได้กับสภาพร่างกายของผู้หญิงตรงหน้า
ย๊าก! มากิเกร็งร่างะโลั่น สายลมพัดพาสิ่งของกระจัดกระจายไปทั่ว ออร่าสีแดงที่ปกคลุมทั่วตัวเริ่มขยายวงกว้างมากกว่าเดิม คลื่นพลังซัดเข้าหาจินจนผมเฝ้าหน้าตาปลิวไปตามแรงลม
“ยังเพิ่มพลังขึ้นไปได้อีกเหรอ”
[ มาซาโนะ มากิ 1 ใน 4 เสาหลักแห่งเนเมซิส ค่าต่อสู้ : 853 ความชำนาญ : เคียว ]
พลังระดับนี้ไม่ใช่เล่นๆ แล้ว ขอโทษนะ ครุ่นคิดอ่านตัวอักษรตรงหน้าสักครู่ เขาเห็นเค้าโครงยุ่งยากหากเธอแปลงสภาพพลังเสร็จ
พลังของมากิตอนนี้เกือบใกล้เคียงกับพลังของแม่ทัพจอมมารตอนเขาสู้จากอีกโลกแล้ว
ก้าวพริบตา! เพลงหมัดสังหาร กระบวนท่าที่ 3 หมัดัทะลวง์
กระบวนท่าร่นระยะเข้าประชิดถูกขับมาใช้ครั้งแรกหลังจากเขากลับมา พร้อมด้วยกระบวนท่าคิดค้นด้วยตัวเอง
ผลัวะๆๆๆๆ ตู้ม! จินเตะงัดมากิขึ้น ปล่อยหมัดขึ้นชกร่างมากิในแนวเฉียงนับพันหมัดในเวลาไม่กี่วินาที
ร่างมากิสั่นไปตามแรงหมัดที่นับไม่ถ้วนของจิน หมัดถูกอัดด้วยพลังเวทมนตร์เข้าไปก่อรูปเป็ัทะยานไปบนท้องฟ้าด้วยแสงสีทอง
เมื่อกระบวนท่าสิ้นสุดลง ร่างของหญิงสาวร่วงลงพื้นโดยไร้การควบคุม
“หมดสภาพหรือยังเนี้ย”
ถึงแม้จินจะไม่ได้รับาเ็ใดๆ เลย แต่การต่อสู้ที่สู้กับความอึดนั้นเป็อะไรที่กวนใจเขาสุดๆ โดยเฉพาะมากิที่เป็ผู้หญิงอีก เขาแทบจะรับมือกับเื่พวกนี้ไม่ค่อยดี
พลังโจมตีขนาดนั้น ถ้าเป็เจมส์อาชญากรก่อนหน้านี้คงร่างกายแหลกเหลวไปแล้ว
“เฮ้อ...ยังมีต่ออีก” จินถอนหายใจมองขึ้นข้างบนที่ซึ่งมากิกำลังลอยอยู่
ร่างกายมากิเปลี่ยนแปลงไป เขาทั้งสองข้างสีดำงอกขึ้นจากหน้าผากของเธอ ผมดำคล้ำยาวเลยสะโพกเกือบถึงข้อเท้า สีผิวที่เคยขาวใสก็กลายเป็สีแดงดั่งสีเื
แต่สิ่งที่ยังเหมือนเดิม คงเป็รอยยิ้มโรคจิตที่ฉีกอยู่อย่างนั้น
“คิก คิก” ยิ่งฟังยิ่งชวนสยองขึ้นทุกที ออร่าสีแดงที่เคยปกคลุมร่างของเธอนั้นได้อันตรธานหายไปแล้ว แต่จินยังััได้ว่ามันหลอมรวมกับตัวเธอเป็ที่เรียบร้อย
ฟ้าว! ตู้ม! มากิฟาดเคียวลงมาสร้างคลื่นอย่างที่เคยทำ แต่คราวนี้ความเร็วกับพลังทำลายมันต่างกันลิบลับ
แปะ แปะ! เสียงหยดเืตกลงพื้น ถึงแม้เขาจะหลบได้แต่การโจมตีเมื่อกี้ก็ได้สร้างาแเป็แนวยาวที่แก้ม
จินเอามือแตะเืที่แก้มมาดูด้วยอารมณ์อธิบายยาก เขาไม่ได้เืตกยางออก นานแค่ไหนแล้ว
“...”ใบหน้าเริ่มจริงจัง พลันดวงตาสีทองอร่ามของเขาเริ่มทอแสง
อัศนีประทับร่าง
เปรี้ยะ! เปรี้ยะ! ร่างกายจินถูกสายฟ้าหลายเส้นหมุนเวียนรอบๆ ทั้งยังมีแสงออร่าสีเหลืองส่องสว่างทั่วตัว
มากิััได้ถึงความต่างชั้นของพลัง เธอหุบรอยยิ้มลงและปั้นหน้ายากขึ้น
เปรี้ยะ! พรึ่บ! ความเร็วของจินทำเอามากิเบิกตาโต แต่ยังไม่ทันคิดจะได้หลบ จินก็จับเขาทั้งสองข้างของมากิ
อ๊าก! ตู้ม! ชายหนุ่มหักเขาออกจนมากิร้องลั่นเ็ป แล้วส่งร่างของเธอสู่พื้นด้วยลูกเตะ
ความรุนแรงนั้นดูได้จากหลุมที่ลึกลงไปราวห้าเมตรได้
พรึ่บ! มากิมาโผล่ตรงหน้าจินง้างเคียวฟันลงมา
หมับ! จินจับใบมีดเคียวโดยไม่หันไปมอง ก่อนจะมอบความสยดสยองของจริงให้กับมากิ
“เดี๋ยวเจอกัน”
มากิทำหน้างง สวบ! หน้าอกได้ซ้ายของเธอถูกกะซวกแล้วโดนบีบหัวใจนั้นให้แหลกอยู่ภายใน
“อึก!” ร่างกายของเธอกระตุกหนึ่งทีเมื่อหลังััพื้น
“อ๊าก” ชายหนุ่มดิ้นพล่านกุมหัวด้วยความเ็ป
โชคร้ายที่คราวนี้ทุกอย่างของมากิได้ถูกถ่ายโอนเข้ามา เหตุการณ์ั้แ่การเกิด การเข้าเรียน การใช้ชีวิตเื่ราวมากมายถูกดูดเข้ามายังหัวจินเรื่อยๆ ทั้งเื่ราวดีร้ายต่างเข้ามาสร้างความเ็ปภายในหัวของจินอย่างทรมาน ผ่านไปนานหลายนาทีก็เริ่มทุเลาลง
น้อยครั้งนักที่เขาจะได้ข้อมูลแบบเต็มพิกัดแบบนี้
“พลังิญญา” ในที่สุดเขาก็รู้คำตอบ พลังของมากิ
“ขอลองหน่อยแล้วกัน” จินรวบรวมสมาธิ หลอมรวมร่างกาย จิตใจ และิญญาเข้าด้วยกันอย่างช้าๆ
“ความเอ่อล้นของพลังนี่สินะ” เขาลืมตาขึ้นแล้วมองเห็นรอบตัวมีพลังออร่าคล้ายๆ กับมากิขึ้น ต่างจากสีและความเข้มข้นเพียงเท่านั้น
สภาพของที่นี่ตอนนี้ไม่ต่างอะไรจากาที่เขาจากมาเลย กลิ่นเืกับกลิ่นฝุ่นควันนั้นเหมือนบ้านเขาอีกหลังก็ไม่ปาน
เจอแบบนี้เรื่อยๆ ไม่รู้จะคงความเป็ตัวเองได้นานแค่ไหน เอาเถอะ!
“สแตน” หลังจากสลายพลังลง จินกล่าวเสียงชัดเป็ชื่อใครสักคน
“ขอรับนายท่าน” ชายชราในชุดพ่อบ้านโผล่มาคุกเข่าตรงหน้าพร้อมรับบัญชา
“เปลี่ยนเธอให้กลายเป็แวมไพร์”
1K
