คลั่งไคล้แฟนเด็ก

        เวลาผ่านไปสามปีอย่างรวดเร็ว เมื่อต้นปีที่ผ่านมานับดาวและจิณณวัตได้จัดงานแต่งเล็ก ๆ ขึ้น และมีการจดทะเบียนสมรสว่าเป็นสามีภรรยากันอย่างถูกต้องตามกฎหมายเรียบร้อยแล้ว

        “เจเจ พี่บอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่าซกมก”

        เสียงของนับดาวดังขึ้นในช่วงเที่ยงของวันเรียกให้จิณณวัตต้องรีบลุกออกจากโซฟาเพื่อไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น แล้วเขาก็เห็นเธอชี้ไปยังกองผ้าที่ล้นตะกร้าทั้งสามใบ

        “เจเจก็ไม่ได้ซกมกสักหน่อยนี่คะ”

        คำตอบนั้นทำเอาสายตาอำมหิตของนับดาวตวัดมองเขาอย่างไม่พอใจในทันที เธอกำลังจะอ้าปากด่าแต่ก็ถูกอีกฝ่ายชิงพูดก่อน

        “โอเคค่ะ คนซกมกจะรีบเอาเสื้อผ้าไปซักเดี๋ยวนี้เลย” เขากดออกจากเกมทั้งที่กำลังขึ้นแรงก์กับเพื่อน แต่ระหว่างโดนเพื่อนด่ากับภรรยาด่า เขาขอเลือกให้เพื่อนด่าดีกว่า เพราะไม่มีสักครั้งที่จะสามารถเอาชนะมนุษย์เมียได้

        “แล้วดูกางเกงใน ถอดอะไรไม่เป็นที่ไม่เป็นทาง เกิดใครมาเห็นเข้าจะมองยังไง ไม่รู้จักอายเลยเหรอ”

        “ช่วงนี้บ่นบ่อยนะคะ” จิณณวัตรีบเก็บกางเกงในเจ้าปัญหาเข้าตะกร้าผ้า แล้วออกไปซักผ้าเพื่อทำตัวเป็นพ่อบ้านที่ดี

        “ก็มันน่าบ่นไหมล่ะ แล้วกลับมาจากที่ทำงานแทนที่จะกลับมานอน แต่เล่นโทรศัพท์จนดึกดื่น เช้ามาก็บ่นปวดหัว”

        “โดนอีกแล้ว” นับดาวเดินตามไปบ่นข้างเครื่องซักผ้า

        “อายุยี่สิบห้าแล้วนะ อย่าทำตัวเป็นเด็ก ยาก็ไม่ค่อยจะกิน บ่นปวดหัวปวดท้องแทบทุกวัน แต่ให้กินยาทีไรก็กินยากกว่าเด็กห้าขวบอีก”

        “พอแล้วค่ะ สำนึกผิดไม่ทันแล้ว” พอเขายอมโดนบ่นเรื่องหนึ่ง คราวนี้ยาวไปห้าเรื่องแปดเรื่องเลยทีเดียว

        “แล้วนี่มื้อเที่ยงจะกินอะไร ตอนบ่ายพี่จะเข้าคาเฟไปดูร้าน จะไปด้วยกันไหม”

        “กินอะไรก็ได้ค่ะ ฝีมือเมียอร่อยทุกอย่างอยู่แล้ว ตอนบ่ายเจเจไปด้วยนะคะ เดี๋ยวขับรถให้” เขาพูดพลางเดินเข้าไปกอดร่างเล็กเพื่อให้เธออารมณ์เย็นลง

        “เดี๋ยวตุ๋นไข่แล้วกัน” เมื่อสามีไม่ระบุว่าจะกินอะไรนับดาวจึงเลือกเมนูง่าย ๆ ที่ไม่มีวัตถุดิบอะไรมากให้เขา

        “เจเจตีไข่ให้ค่ะ” จิณณวัตเดินเข้าครัวไปหยิบไข่ในตู้เย็นมาตอกใส่ถ้วยและตีให้เข้ากันเพื่อช่วยภรรยาคนสวยทำกับข้าวในมื้อเที่ยง

        ตลอดสามปีที่ผ่านมาน้อยครั้งที่จิณณวัตจะได้กินข้าวฝีมือคนอื่น ส่วนมากทั้งสามมื้อก็จะเป็นฝีมือของนับดาว โดยเฉพาะในวันสำคัญอย่างวันเกิด วันครบรอบ และเทศกาลต่าง ๆ ทั้งคู่ก็จะช่วยกันลงมือทำอาหารที่อยากกินหรือของโปรดของกันและกัน นับเป็นกิจกรรมที่สร้างความใกล้ชิดอย่างหนึ่งเพราะได้ช่วยกันทำ จนบางครั้งที่เผลอทำมาเยอะเกินจิณณวัตก็จะห่อข้าวกล่องไปฝากกุมภาตอนออกไปทำงานด้วย