นิยายเพื่อพิสูจน์คุณค่าแห่งรัก รักพิษรัก เขียนโดย สลักกานต์
ตอนที่ ๒
“ไม่เป็ไรน่าเขน” นัทบอกเขนอย่างสุภาพแล้วหยิบมือถือเขามาจากมือเขน และชูให้เด็กหนุ่มดูว่าไลน์ได้อ่านคิวอาร์โค้ทเรียบร้อยแล้ว “ขอบคุณมาก แล้วจะทักไปนะ”
“ครับ” นพตอบอย่างสุภาพแต่สายตาเขาทะลุทะลวงไปถึงหัวใจของนัท จนนัทถึงกับเคลิบเคลิ้มไปกับสาตานั่น
“ต้องไปแล้วครับคุณนัทมีประชุมใหญ่รออยู่นะครับ” เขนเตือนสตินัท
นัทลุกขึ้นยืนเตรียมพร้อมที่จะไป “ฝากลาฝุ่นดินด้วยนะ ลี”
“ค่ะ คุณนัทสวัสดีค่ะ” ปณาลีตอบ
นัทหันไปสบตานพอีกครั้ง เด็กหนุ่มยกมือสวัสดีด้วยสายตาที่แสนน่ารัก จนนัทอยากเข้าไปฟัด แต่เขาทำได้แค่.. จำใจเดินจากไป
“ผมรู้สึกคุ้นๆกับใบหน้าและรอยยิ้มของเด็กนั่นมากครับ คุณนัท” เขนพูดกับนัท เมื่อเขาลงนั่งที่เบาะหลังเคียงข้างนัท ในรถเบ๊นซ์คันยาวสุดหรูสีดำสนิทที่แสนคราสสิค
“เขน” นัทเรียกชื่อเขาอย่างผ่อนคลายเมื่อเขาััได้ว่า เขนคนสนิทของนัทรู้สึกไม่ถูกชะตากับนพ เด็กหนุ่มคนที่นัทโดนใจเสียเหลือเกิน “เขนก็รู้ว่า นัทชอบแบบเด็กคนนี้เค้าอาจจะเหมือนคนเมื่อวาน คนเมื่อเดือนที่แล้ว หรือคนเมื่อปีที่แล้วที่นัทเคยนอนด้วยก็ได้”
“แต่.. ” เขนก็หาคำพูดแก้ต่างไม่ได้เช่นกันเพราะนัทก็เป็แบบที่เขาพูดจริงๆ
“อย่าคิดมากสิเด็กแบบนี้ ทำให้นัทสนุกได้ไม่กี่คืนหรอก”
เขนยิ้ม “ขอให้จริงอย่างที่พูดเถอะ”
“ให้นัทได้หลงเด็กบ้างสิเขน” นัทพูดอย่างนึกสนุก “ที่ทำงานอยู่ทุกวันนี่มันเครียดมากนะ” พูดไปก็ไม่แน่ใจนี่คือเหตุผลที่ดีแต่ก็พูดไปแล้วนี่
เขนได้แต่พยักหน้ารับรู้ เพราะเขาเองก็ต้องคอยจัดการกับเด็กบางคนที่ไม่ยอมจบกับนัท เมื่อถึงเวลาที่นัทเบื่อเด็กคนนั้นแล้ว หรือบางทีก็เป็เขนนี่แหละที่ต้องไปเสาะหาเด็กลักษณะแบบนี้มาให้นัทหลับนอนด้วย
หลังจากเสร็จภาระกิจประจำวัน นัทก็มีเวลาส่วนตัวมากพอที่จะทักไลน์ไปหาเด็กหนุ่มที่เขาตกหลุมรักเมื่อเช้าแต่เมื่อนัทเปิดไลน์ของนพขึ้นมา แทนที่จะทักไลน์ไปนัทเลือกที่จะเปิดดูว่านพโพสอะไรในไลน์ของเขาบ้าง
นัททะยอยเลื่อนดูโพสรูปต่างๆของนพ มีทั้งรูปน่ารักๆ รูปที่ดูเท่ๆ ไปจนถึงรูปที่ดูหล่อเก็กจนเวอร์แต่รูปที่นัทสนใจเป็พิเศษ คือรูปที่นพใส่เสื้อกล้ามหรือรูปที่มีผ้าบิดบังบางส่วนของร่างกาย ซึ่งนัทเองก็นึกไม่ถึงว่า...
เด็กแบบนพจะมีเรือนร่างที่พอดิบพอดี และน่ากินได้ถึงขนาดนี้ เรือนร่างแบบบาง แต่มีกล้ามท้องชัดถึงแปดลูกไม่ใช่หกวีเชฟที่ลงตัวกับหน้าท้องนั่น และอยู่สองข้างสะดือกลมได้รูปแล้วหายเข้าไปในกางเกงยีนส์นั่น ที่สำคัญนพมีหน้าอกชัดขึ้นมา โดยเฉพาะหัวนมของนพที่นัทรู้สึกว่า.. น่าดูดที่สุด
นัทดูภาพเ่าั้ซ้ำไปซ้ำมาสักครู่.. เขาก็อดใจไม่ไหว จึงทักไลน์นพไป .. “สวัสดีครับ” ..
ไม่นานนักก็มีสัญญาณว่าปลายทางอ่านแล้ว ..“สวัสดีเช่นกันครับ” ..
..“อยากคุยแบบเห็นหน้า ทำไงดี” .. นัทตั้งใจหยอด
..“ก็นัดสิครับ” .. นพตอบตรงๆ .. “ถ้าไม่ตรงกับเวลาที่มีงาน ผมว่างครับ” ..
นัทยิ้มกับคำตอบที่เขาได้รับแล้วเขาก็นัดกับนพโดยที่ไม่บอกให้เขนรู้
รุ่งขึ้น นัทก็ไปตามที่เขานัดกับเด็กหนุ่ม เมื่อไปถึงที่นัดหมาย นพก็รอพบเขาอยูแล้ว ทั้งสองพูดคุยทำความรู้จักกันในเบื้องต้น
“นี่!! นพอยู่คนเดียวเหรอที่เมืองไทยนี่” นัทถามซ้ำหลังจากที่เขาได้ยิน เด็กหนุ่มบอก
“นพโตที่ต่างประเทศครับพี่นัท” นพอธิบาย “ที่นพต้องกลับมาเมืองไทย เพราะพ่อนพเห็นว่า ที่นี่นพจะมีอนาคตทางการแสดงมากกว่าที่ต่างประเทศครับ”
“แล้ว..ถ้าอยู่คนเดียวที่นี่ แล้ว.. นพอยู่ยังไง” นัทเริ่มอยากรู้ อยากช่วยเหลือ
“ก็..นพอยู่ห้องเช่าแบบรายเดือนครับ” แล้วนพก็บอกที่ตั้งห้องเช่าของเขา ซึ่งอยู่ในย่านที่มีห้องพักราคาถูกมากมาย
นัทได้แต่มองด้วยความสงสัย
“คือ..งานที่นพได้ ยังได้เงินไม่เยอะครับ นพยังไม่มีชื่อเสียงพอที่จะเรียกตัวเงินได้”
“แต่นพก็เริ่มมีชื่อเสียงแล้วนี่” นัทพูดไปโดยที่ไม่รู้อะไรเลยก็เขาแทบจะไม่ดูละคร หรืออะไรแบบนี้เลย แต่ที่นัทเดาไปอย่างนั้นก็เพราะข้อมูลที่ปณาลีบอกเขาว่า นพเป็พระเอกใหม่ของวงการบ้านเรา แสดงว่านพก็ต้องมีชื่อเสียงอยู่บ้างล่ะน่า
“ก็ยังไม่พอหรอกครับผมเพิ่งเริ่มต้น” นพพูดเศร้าๆ “เงินที่ได้นพต้องแบ่งส่งกลับไปให้พ่อที่ต่างประเทศด้วยครับ”
“พี่จะช่วยอะไรนพได้บ้าง?” นัทเสนอตัวช่วยเหลือแต่แววตากลับแสดงความปรารถนาอีกแบบชัดเจน
นพเข้าใจความหมายผ่านแววตานั้นเป็อย่างดีแต่เขาเลือกตอบอย่างรักษามารยาท “แค่พี่นัทมีไมตรีกับนพ นัดนพมาเลี้ยงอาหารแบบนี้ ก็ถือว่า..ช่วยนพได้มากแล้วครับ” แต่พอพูดจบนพกลับมองนัทกลับไปด้วยแววตาแบบเดียวกับที่นัทส่งมาให้
นัทยิ้มรับ “นพไปอยู่บ้านพี่ดีกว่า”
นพหันมาสบตานัทมีความสมหวังซ่อนอยู่ในรอยยิ้มของเขา
“นะครับ..” นัทย้ำ
“พี่นัทจะให้นพไปอยู่บ้านพี่ในฐานะอะไรดีครับ” นพถาม พร้อมกับรอยยิ้มที่นัทชื่นชอบ “เป็คนขับรถก็ได้ครับ”
“ไปอยู่บ้านพี่” นัทมองหน้านพ พลางตัดสินใจ “ก็.. ต้องเป็.. แฟนพี่สิ”
“พี่นัทยังไม่ได้เริ่มจีบนพเลยจะให้นพเป็แฟนพี่เลยเหรอ?” คำพูดปฏิเสธแต่ท่าทางของนพ ดูเหมือนแสนยินดี
“พี่แก่แล้วอย่าให้เสียเวลาจีบเลย คบกันเลยดีกว่า นะ.. ” นัทพูดแบบที่เขาใช้กับเด็กหนุ่มคนอื่นๆ
นพยิ้มแล้วก้มหน้าคิด “พี่น่าจะชอบกินเด็กนะเนียะ” เขาพูดลอยๆ
แต่นัทมีอาการชัดเจน
“แล้ว..เบื่อเด็กง่ายหรือเปล่าน้า.. ”
“ก็อยู่ที่เด็กว่าทำให้รัก หรือทำให้เบื่อ” นัทพยายามบอกอ้อมๆ ว่าถ้าเอาใจเขา ทำให้เขารักนพก็จะเป็คนรักเขาได้นาน
นพนิตยิ้มราวกับว่าเขาตกลงแต่เขากลับไม่พูดอะไร
“หรือ..นพอยากจะขออะไรพี่เหรอ?”
“ถ้านพไปอยู่บ้านพี่พี่นัทก็ต้องไปรบไปส่งนพน่ะสิ แล้ว.. งานพี่นัทล่ะครับ”
นัทหัวเราะแล้วก็มองหน้าเด็กหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าเขา ..ทุกอย่างของเด็กคนนี้ที่อยู่ตรงหน้านัท ทำให้นัทพร้อมที่จะแลกกับอะไรตั้งหลายอย่าง.. “นพเลือกรถได้เลยพี่ให้นพใช้คันนึง”
“จริงเหรอพี่!!”
นพนิตใจนตาค้าง!!
สักครู่เขาก็กลายเป็เด็กที่แสดงความดีใจจนออกนอกหน้า
พอหันหน้าไปสบตาพี่นัท พี่นัทก็ยืนยันว่าจริง
“ขอบคุณมากครับพี่นัท” นพดีใจจนหน้าบาน “พี่นัทน่ารักที่สุดเลย”
“น่ารัก ก็รักพี่สินพ” นัทตอบเด็กหนุ่มไป
นพนิตได้ยิ้มรับแต่ไม่ตอบอะไรสักคำ
นัทพานพขึ้นรถยนต์ส่วนตัวของเขา เมื่อทั้งสองนั่งคู่กันใบเบาะหนังซาตินอย่างดี นัทก็เอี้ยวตัวมาหอมแก้มนพ
“อุ๊ย!!” นพอุทาน “พี่นัททำอะไรน่ะ”
“ก็ยั่วพี่นักนี่ก็ต้องโดนแบบนี้” นัทก้มหน้าซุกไซร์ที่พวงแก้มและซอกคอที่นวลเนียน
“พอ..พอก่อนพี่นัท” นพออกปากห้ามแต่เขาก็ไม่ได้ขัดขวางอะไร
นัทใช้ริมฝีปากและจมูกฟัดเฟ้นนพจนพอใจจึงถอนใบหน้าเขาจากใบหน้าและลำคอของนพ “ชื่นใจจริง” แล้วนัทก็ยื่นหน้าเข้ามาหานพอีก
คราวนี้เป็นพที่ถอยหนี “พอก่อนครับพี่”
“ทำไม?กลัวใครมาเห็นหรือ?”
“ไม่หรอกพี่แต่.. ” นพเองก็ไม่แน่ใจว่เขาจะพูดดีหรือเปล่า?
“อะไรเหรอ?”
“พี่นัทจะพาผมไปอยู่ที่บ้านพี่แล้ว.. ” นพตัดสินใจพูด “พี่อีกคนที่มากับพี่นัทวันนั้น”
“เขนน่ะเหรอ?”
“เค้าจะไม่ว่าอะไรเอาเหรอ?”
คำถามของนพทำให้นัทต้องคิด .. จริงด้วย .. ถ้าเค้าพานพเข้าไปอยู่ในบ้าน .. จะบอกเขนอย่างไรดี.. แต่เราเป็เ้าของบ้าน ต้องมีสิทธิ์สิ .. อีกความคิดนึงแย้งขึ้นมา
อีกอย่าง ..คืนนี้ .. เป็คืนที่นัทต้องนอนกับเขนด้วย .. ตามที่ทั้งสองตกลงกันไว้ ..แม้นัทจะไม่เคยรัก ไม่เคยชอบเขนเลย .. แต่นัทก็รู้อยู่เต็มอกว่าเขนรักเขายิงกว่าชีวิต เขนช่วยเขาทุกอย่าง จนเขามีวันนี้ได้
นัทจึงยอมที่จะนอนกับเขนและตกลงที่จะช่วยเหลือทางการเงินให้กับที่บ้านของเขนแล้วนัทก็แอบซื้อบ้านอีกหลังซึ่งอยู่ด้านหลังบ้านของนัทให้เขนอยู่กับลูกชาย
แต่เพราะไม่มีใจให้เขนเลยนัทจึงไม่ยอมให้เขนมานอนร่วมเตียงกับเขาบ่อยๆ นัทยอมนอนกับเขนเพียงสัปดาห์ละครั้งหรือบางทีก็เดือนละครั้งเท่านั้น
ซึ่งเขนก็เข้าใจนัทป็นอย่างดีบางครั้ง.. ในคืนที่เขาควรจะได้หลับนอนกับนัท แต่นัทไม่มีอารมณ์เขนก็ยอมที่จะนอนกอดนัททั้งคืน โดยไม่ฝืนใจมีอะไรด้วย
นพเห็นนัทนิ่งเงียบไปนาน “เอ่อ.. พี่นัทครับ”
นัทได้สติ
“พี่นัทไปเคลียร์กับพี่เค้าก่อนดีไหมครับผมไม่อยากเป็ต้นเหตุให้พี่มีปัญหากัน”
นัทมองเด็กหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าและไตร่ตรองในใจสักครู่ แต่ความหอมหวลของ่วัยที่นัทได้สูดดมไปเมื่อครู่ทำให้เขาห้ามใจยากจริงๆ
“พี่นัทไปส่งนพนะครับ”
นัทจำใจพยักหน้ารับการตัดสินใจของนพ
แต่พอนพนิตขยับตัวนั่งเป็ปกติ เป็นัทที่โถมร่างกายเข้าไปกอดนพจูบนพอย่างหื่นกระหาย
จบตอนที่๒