มิติลับนั้นถือกำเนิดจากฟ้าดินเป็สิ่งที่ถูกสร้างขึ้นโดย์พิภพหรือเซียน เปรียบเสมือนกับพื้นที่หรือดินแดนเล็กๆที่ก่อตัวขึ้นข้างในเต็มไปด้วยโอกาสวาสนาและของล้ำค่าหายากมากมาย
ทั้งยังเต็มล้นไปด้วยพลังปราณิญญา เหมาะสำหรับการบ่มเพาะบำเพ็ญยิ่ง
ด้วยเหตุนั้นจึงทำให้มิติลับกลายเป็สิ่งที่ขุมพลังต่างๆปรารถนา้าทุกคราที่บังเกิดมิติลับ มักจะเกิดการต่อสู้แย่งชิงสิทธิ์จนนำไปสู่การนองเืครั้งใหญ่ระหว่างขุมพลัง เกิดเป็ูเาศพและแม่น้ำเื!
ท้ายที่สุด มิติลับก็จะตกไปอยู่ในกำมือของขุมพลังระดับสูงที่แข็งแกร่งเปลี่ยนให้มันกลายเป็แหล่งทรัพยากรและสถานที่บ่มเพาะของเหล่าศิษย์สาวก
ระดับของมิติลับนั้นพิเศษ
มันแตกต่างกันระดับขั้นของเคล็ดบ่มเพาะวิชายุทธ์ ของวิเศษ โอสถเม็ดยา สมุนไพร... ที่มีระดับมนุษย์ เหลือง ดำ และทองในขอบเขตมนุษย์
แต่มิติลับนั้น ระดับมนุษย์...มันหมายถึงระดับของขอบเขต!
ขอบเขตมนุษย์!
ระดับมนุษย์!
มิติลับระดับมนุษย์ขั้นต่ำเหมาะกับระดับรวมปราณ รวมจิต และรวมิญญา
มีสมุนไพรวิเศษหรือของล้ำค่าระดับมนุษย์
มิติลับระดับมนุษย์ขั้นกลาง เหมาะกับระดับปราณเเท้ จิตแท้ และิญญาแท้
มีสมุนไพรวิเศษหรือของล้ำค่าระดับเหลือง!
……
3 วันผ่านไป
ใกล้ได้เวลาที่เฮยหลงจะจัดวางค่ายกลอาคมสำเร็จแล้วในระหว่าง่เวลานี้ อี้ชิงที่ไม่มีอะไรทำก็กินๆนอนๆ ชื่นชมูเาธาราและต้นไม้ใบหญ้าหรือไม่ก็หยิบหนังสือเกี่ยวกับสมุนไพรขึ้นมาอ่านฆ่าเวลา หาความรู้เข้าหัวไปพลางๆ
แต่แม้คนจะเกียจคร้านแต่ระดับตบะของเขากลับเพิ่มพูนแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆเพราะความเพียรพยายามอย่างหนักของร่างเงาของเขา
จากเดิมที่อยู่ระดับรวมปราณ ขั้น 3
ยามนี้พุ่งทะลวงสู่ระดับรวมปราณ ขั้น7 แล้ว!?
พื้นฐานพลังเทียบเท่าระดับรวมิญญา ขั้น7 !และพลังต่อสู้จริง กลับทัดเทียมกับระดับปราณเเท้!?
ยังไม่หมด...ความก้าวหน้าของเขาไม่ใช่เพียงแค่นี้เท่านั้น...
วิชาต่างๆของเขาเองก็เลื่อนระดับความเชี่ยวชาญด้วยเช่นกัน!
วิชาลมหายใจเต่า ระดับมนุษย์ขั้นสุดยอดระดับความเชี่ยวชาญ ขั้น 7
วิชาหมัดเก้ากระทบ ระดับมนุษย์ขั้นสุดยอด ระดับความเชี่ยวชาญ ขั้น 7
วิชาเท้าวายุ ระดับมนุษย์ขั้นสุดยอด ระดับความเชี่ยวชาญ ขั้น 7
ระดับความเชี่ยวชาญของวิชา ขั้น 7 ! ระดับลึกล้ำ!?
เมื่อทะลวงระดับลึกล้ำ อานุภาพและพลังโดยรวมของวิชาจึงเลื่อนระดับให้สูงขึ้นมีกลเม็ดและวิธีการใช้งานที่มากขึ้น หลากหลายมากขึ้นทำให้ชายหนุ่มสามารถควบคุมได้อย่างง่ายดาย ประดุจลมหายใจเข้าออก
อี้ชิงลองกำหมัดชกไปยังก้อนหินใหญ่ข้างกาย
มันใหญ่มากกว่าเขา 2-3 เท่าและมีส่วนผสมของแร่ธาตุต่างๆทำให้มีความแข็งมากกว่าก้อนหินทั่วไปเกือบครึ่งเท่า
เขาต่อยออกไปเบาๆ
แต่เพียงผิวหมัดแตะัักับเนื้อหิน กลับเบาหวิวดุจใบไม้ร่วงตกสู่วารี
บังเกิดเป็คลื่นระลอกเล็กๆที่ดูไม่คล้ายสำคัญ...
ทว่า...
เพียงเมื่อเขาดึงหมัดกลับก้อนหินใหญ่กลับค่อยๆพังทลายและกลายเป็เศษเล็กเศษน้อย ถูกป่นขยี้จากภายใน!?
ปัง!
“วิเศษ นี่คือวิชาหมัดเก้ากระทบระดับลึกล้ำสินะ?หากศัตรูประมาท ปล่อยให้หมัดของข้าแตะโดนตัวละก็... เหอะๆ ต่อให้เป็ผู้ฝึกตนระดับปราณเเท้ ก็ต้องมีกระอักเืหรือาเ็สาหัสกันบ้าง” ชายหนุ่มยิ้มและชื่นชม
คราวนี้เขาทดลองวิชาอื่น
เพราะนอกเหนือจากวิชาทั้ง 3 นี้แล้ว ร่างเงายังเรียนรู้วิชาโจมตีระยะไกลให้เขาด้วยอีก1 วิชา มันเป็วิชาที่ไป๋หลงสอนให้เพื่อใช้อุดช่องโหว่และจุดอ่อนด้านการโจมตีระยะไกลที่เขามี
วิชาดรรชนีปราณกระบี่ ระดับมนุษย์ขั้นสุดยอด!
ระดับความเชี่ยวชาญ ขั้น 5
ฟิ้ว!
ฉั๊วะ! ฉั๊วะ!
ชายหนุ่มเพียงชี้นิ้วออกไปปราณกระบี่สายหนึ่งก็พลันพุ่งทะยานออกมาจากนิ้วชี้ของเขา ตัดใบไม้ที่พลิ้วไหวห่างจากตัวของเขาไปเกือบ10-15 เมตร ความเฉียบคมและแม่นยำนั้นไม่ต้องกล่าวถึง ทะลวงเหล็กทองแดงได้ง่ายนัก!
คลื่น!
ตอนนั้นเองที่เสียงดังสนั่นของค่ายกลก็ดังขึ้นพร้อมๆกับกลิ่นอายปราณิญญาที่เข้มข้นบริสุทธิ์ที่ปะปนกับปราณธาตุไม้ลอยล่องออกมาเรียกรั้งความสนุกสนานของชายหนุ่มให้หวนกลับคืนมาและสนใจไปยังเป้าหมายหลัก
“นายท่านทุกอย่างพร้อมแล้วขอรับ” เฮยหลงปรากฏตัวเขาป้องหมัดโค้งศีรษะให้ชายหนุ่มอย่างเคารพและภักดี
“ดีมาก...ไปสำรวจมิติลับกันดีกว่า!” อี้ชิงแสยะยิ้มโบกแขนเสื้อแล้วเดินมุ่งไปยังถ้ำลึกที่ถูกซุกซ่อนเอาไว้
ค่ายกลปิดซ่อนที่ผนึกกลิ่นอายของมิติลับหายไปแล้วภายในถ้ำหินมีพืชหญ้าและหินงอกหินย้อยห้อยลงมา มีบ่อน้ำเล็กๆ 2-3 บ่อและมีแมลงพิษตัวเล็กๆอาศัยอยู่ บนแท่นหินใหญ่ 2 แท่นมีโครงกระดูก 2 ร่างนั่งนิ่ง
“นี่คงเป็ศพของยอดฝีมือระดับยอดยุทธ์ 2 คนนั้นสินะ?” ชายหนุ่มหรี่สายตาแม้มันจะเป็แค่โชคเล็กๆเมื่อเทียบกับโชคใหญ่อย่างมิติลับ แต่ก็ต้องมีสมบัติล้ำค่าซ่อนเอาไว้เป็แน่เขาจึงสั่งให้เฮยหลงไปเก็บมาให้ตน
ถุงมิติ 2ถุงที่สกปรกและปกคลุมไปด้วยฝุ่นดินตกอยู่ในมือของอี้ชิงแต่เขายังไม่เลือกที่จะเปิดดูตอนนี้ เก็บมันเข้าช่องเก็บของแล้วเดินต่อไปยังส่วนลึกของถ้ำ
ไม่ช้า
เขาและเฮยหลงก็มาถึงประตูบานหนึ่งมันปลดปล่อยกลิ่นอายปราณิญญาธาตุไม้จากภายในออกมาแถมยังมีกลิ่นหอมของสมุนไพรวิเศษเจือปนมาด้วยอีก แค่ได้สูดลมหายใจจิติญญาก็พลันเบิกบานเต็มเปี่ยมไปด้วยพลัง
เฮยหลงก้าวเท้าไปก่อนคนแรกตามมาด้วยอี้ชิง
วูบบ!?
“ที่นี่มัน...”
ชายหนุ่มอ้าปากค้างเล็กน้อยสองตาเบิกกว้างอย่างตกตะลึงเพราะเขาไม่เคยพบเจอกับดินแดนที่สวยงามและน่าหลงใหลปานนี้มาก่อนมันราวกับแดนเซียนขนาดย่อมๆที่เขียวชอุ่ม มีธารน้ำใสสะอาด และปราณิญญาบริสุทธิ์
ตามพื้นมีสมุนไพรวิเศษเจริญงอกงามขึ้นพวกมันเติบโตได้อย่างดีภายใต้ปราณธาตุไม้ของมิติลับ มีหลายต้นที่อี้ชิงคุ้นเคยแต่พอเอามาเปรียบเทียบกับสมุนไพรในนี้ สมุนไพรที่เขารู้จักกลับเป็แค่ขยะไปเลย
เพราะพวกมันดูสมบูรณ์และเต็มไปด้วยสรรพคุณทางยายิ่งกว่ามาก!
“ของ...ของที่ล้ำค่าที่สุดอยู่ไหน?” ชายหนุ่มสะกดอารมณ์เดือดพล่านในหัวใจของเขาหันไปถามกับเฮยหลงที่กำลังใช้จิตััตรวจสอบมิติลับทั้งหมด
เฮยหลงเอ่ยปากรายงาน “นายท่าน ขนาดของมิติลับแห่งนี้คือขนาดเล็กมีพื้นที่ทั้งหมดประมาน 50-60 ลี้ และมีสมุนไพรของล้ำค่าระดับเหลืองอยู่ไม่กี่อย่างเท่านั้น...”
คำพูดของเฮยหลงทำให้อี้ชิงผิดหวังแต่ประโยคต่อมากลับทำให้ดวงตาของเขาเปล่งประกายเจิดจ้าอีกครั้ง
“พวกมันคือต้นไม้เมฆาลอยล่อง บุปผาวายุทะยาน โลหะดำไร้น้ำหนัก... สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็วัตถุดิบสำหรับหลอมสร้างของวิเศษบินได้อย่างวังบิน นาวาบิน และราชรถบิน”
“อะไรนะ? วังบิน?นาวาบิน? และราชรถบิน!?” อี้ชิงสูดลมหายใจลึกพยายามสงบสติอารมณ์ที่กลับมาตื่นเต้นมีความสุขระงับท่าทางประหลาดๆและน่าเกลียดของเขาลงไปอย่างยากลำบาก
วังบิน นาวาบิน และราชรถบิน!
ของวิเศษประเภทบินได้นี้! ล้ำค่ามากมายนัก!
เพราะวัตถุที่ใช้สร้างนั้นหายากและใช้ปริมานมาก! จำต้องมีพลังและเงินทองมากมายมหาศาลจึงจะสร้างได้!
ดังนั้น... ของวิเศษบินได้อย่างวังบินนาวาบิน และราชรถบินนั้นจึงเสมือนกับสิ่งที่ใช้แสดงอำนาจ สถานะ ความมั่งคั่งชื่อเสียง เกียรติภูมิ และรากฐานของขุมพลังต่างๆ! เน้นย้ำว่าระดับขุมพลัง มิใช่แค่ระดับบุคคล!
สำแดงบารมีกดข่ม! ให้ทั้งศัตรูและมิตรเป็ต้องหวั่นเกรง!
มิคิดล่วงเกิน!
และถ้าจะให้เปรียบเทียบให้เห็นภาพชัดๆเลย...
ผู้ฝึกตนที่ยังไม่บรรลุระดับปรมาจารย์ ก็เหมือนกับคนธรรมดาที่เดินเท้า
ยอดฝีมือระดับปรมาจารย์ ก็ไม่ต่างกับการมีจักรยาน
สำหรับ...
วังบิน นาวาบิน และราชรถบินนั้นมันคืออีกระดับ!
เสมือนรถหรูเลยก็ได้!
“ฮ่าฮ่า...”
“แลมโบกินี่... พอร์ช... ออดี้...”
“เฟอร์รารี่… ของข้า ของข้า...” อี้ชิงพึมพำเบาๆในหัวคิดจินตนาการถึงเขาที่กำลังขับรถหรู... ไม่สิๆ กำลังยืนอยู่ที่หัวนาวาบินเชิดหน้าชูตาอันหล่อเหลาของเขาให้โลกหล้าใต้เท้าได้ประจักษ์ หวั่นเกรงในบารมีเคารพและยกย่องเขา
“...?” เฮยหลงจ้องตาปริบๆ งุนงงกับชื่อต่างๆที่ไม่คุ้นหู หรือนี่จะเป็ชื่อของสัตว์ร้ายเทวะในตำนานกันนะ?
สักพัก ชายหนุ่มก็ได้สติ
เขาเช็ดน้ำลายที่มุมปากและกระแอมไออย่างเขินอาย
“เ้าสามารถหลอมสร้างนาวาบินได้ไหม?”เขาถามอย่างเคร่งขรึมจริงจัง กลบเกลื่อนความน่าละอายก่อนหน้า
“ได้ขอรับแต่ต้องให้ไป๋หลงช่วย มิเช่นนั้นอาจจะต้องใช้เวลานานสักหน่อย”
“ดี! งั้นก็ไปเก็บเกี่ยวพวกมันมาให้หมดซะ!” ชายหนุ่มพยักหน้าและออกคำสั่งอย่างฉะฉานราวกับผู้นำเผด็จการ
“ทราบแล้วขอรับ”เฮยหลงป้องมือก่อนจะเหินทะยานไปเก็บเกี่ยวสมุนไพรวิเศษและวัตถุล้ำค่า เพื่อเอามาให้เ้านายของเขาจัดการคัดลอกเพิ่มรายการลงในระบบคัดลอกไม่สิ้นสุด
1K
