โดนอัญเชิญมาทั้งทีขอเป็นโลกที่อยู่อย่างสงบๆได้มั้ย!!!

หลังจากที่พวกเรย์อิจิออกมาทำเควสล่าก็อบลิน ในที่สุดพวกเรย์อิจิก็มาถึงรังของพวกมัน เรย์อิจิเลยบอกให้ทุกคนคอยระวังตัวกันให้ดีๆ 

"ฮารุนะคอยโจมตีตอนที่มันจะวิ่งเข้ามาโจมตีเลยนะครับ"

"ได้เลยจ้ะ"

"ส่วนรินนะ ก็ทำแบบเดียวกับฮารุนะนะครับ"

"เข้าใจแล้ว"

"ยูนะ เอ่อ...ช่วยดูแลคนอื่นในกลุ่มให้ทีนะครับ"

"ได้จ้ะ"

"งั้นผมเข้าไปจัดการพวกมันก่อนนะครับ"

"""ระวังตัวด้วยนะ!!!""""

พวกสาวๆส่งเสียงให้เรย์อิจิ

"ครับ!!"

เรย์อิจิตอบกลับไปแล้วก็เดินเข้าไปในรังของก็อบลิน

หลังจากที่เรย์อิจิเข้าไปสักพักแล้วเขาก็เริ่มเห็นตัวก็อบลินแล้ว แถมมันยังตัวใหญ่อีกดูเหมือนหัวหน้าของพวกก็อบลินเลย มันมองมาทางเรย์อิจิแล้วก็หยิบท่อนไม้ขึ้นมาแล้วก็วิ่งเข้าใส่เรย์อิจิ

เรย์อิจิที่เห็นแบบนั้นก็เลยลองใช้ดาบที่ตัวเองทำขึ้นมาแล้วก็เตรียมตัวตั้งรับ

เรย์อิจิรับท่อนไม้ที่ก็อบลินตีเข้ามาได้ แล้วเขาก็ใช้สกิลไฟยิงใส่ก็อบลินทำให้ก็อบลินถอยหลังไปเพราะความเจ็บจากไฟที่โดนเรย์อิจิยิงใส่ มันมองกลับมาที่เรย์อิจิแล้วรู้ดีกว่าตัวเองสู้ไม่ได้เลยให้พวกลูกน้องของมันเข้ามาโจมตี เรย์อิจิที่เห็นอย่างนั้นก็ฟันดาบไปที่ตัวของพวกมันทีละตัว เ๧ื๪๨ของพวกมันกระเด็นใส่มือและหน้าของเรย์อิจิ เรย์อิจิก็ไม่สนใจแล้วก็ฟันพวกก็อบลินไปเรื่อยๆจนในที่สุดก็ไม่มีลูกน้องก็อบลินออกมาแล้ว ตอนนี้เรย์อิจิยื่นอยู่บนกองเ๧ื๪๨ที่นองไปด้วยเ๧ื๪๨ของก็อบลิน แล้วเรย์อิจิก็เดินไปเข้าหาก็อบลินตัวใหญ่มันเห็นแบบนั้นก็รีบพุ่งเข้ามาใส่เรย์อิจิอย่างรวดเร็วแต่เรย์อิจิเรานั่นเร็วกว่ามันมากทำให้ก็อบลินตัวใหญ่หัวหลุดออกจากคอก่อนที่จะมาโจมตีโดนเรย์อิจิ

หลังจากที่เรย์อิจิฆ๋าพวกก็อบลินหมดแล้วเขาก็มีความรู้สึกแปลกๆว่าตัวเขานั้นรู้สึกคุ้นเคยกับกลิ่นเ๧ื๪๨และรู้สึกชื่นชอบการฆ๋าเป็๞อย่างมา ตอนนี้เรย์อิจิไม่รู้เลยว่าเขานั่นกำลังยิ้มอยู่

หลังจากที่เรย์อิจิเข้าไปในถ่ำแล้วพวกสาวๆก็คอยระวังว่าจะมีก็อบลินหลุดออกมาจากถ่ำมั้ย พวกเธอเอาแต่เตรียมท่าคอยระวังแต่ก็ไม่มีก็อบลินออกมาเลยสักตัวเดียวทำให้เธอรู้สึกแปลกๆชอบกน และพวกเธอก็รู้สึกเริ่มเป็๞ห่วงเรย์อิจิขึ้นมาเพราะว่าเขานั่นได้เข้าไปในรังของก็อบลินนานแล้วแต่ทำไมยังไม่ยอมออกมา พวกสาวๆเลยคิดว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นกับเรย์อิจิไหม พวกเธอเลยคิดจะเข้าไปดูแต่ก็ต้องหยุดลงเพราะว่าฮารุนะเป็๞คนห้ามพวกเธอพวกเธอเลยว่าฮารนะว่า

"ฮารุนะเธอไม่ห่วงเรย์อิจิคุงเหรอ!!? เขาเข้าไปตั้งนานแล้วนะ"

"นี่พวกเธอฟังฉันก่อนสิ เธอบอกว่าฉันไม่ห่วงเรย์อิจิคุง ฉันน่ะห่วงเขามากยิ่งกว่าพวกเธออีกนะ!! พวกเธอน่ะหัดเชื่อใจเรย์อิจิคุงบ้างสิ เรย์อิจิคุงเขาบอกว่าจะจัดการเองคนเดียวได้พวกเธอไม่เชื่อใจเขาเหรอ!! ฉันก็ไม่รู้หรอกนะว่าพวกเธอมาชอบเรย์อิจิคุงเพราะอะไร แต่ถ้าพวกเธอเคยโดนเรย์อิจิคุงช่วยเธอก็น่าจะรู้ดีนี่ว่าเรย์อิจิคุงเขาเก่งแค่ไหน!!"

ฮารุนะพูดว่าพวกสาวๆที่บอกว่าเธอไม่ห่วงเรย์อิจิฮารุนะเลยพูดด้วยความโมโหที่ไม่มีคนยอมเชื่อใจเรย์อิจิเลย ทำให้เธอพูดว่าพวกสาวๆด้วยความตั้งใจจริงว่าทำไมพวกเธอถึงไม่เชื่อใจเรย์อิจิแล้วฮารุนะก็พูดว่าพวกเธอไปเจอกับเขาด้วยเหตุการณ์แบบไหนก็ไม่รู้หรอกนะ แต่คนที่ช่วยพวกเธอสุดท้ายก็คือเรย์อิจิไม่ใช่เหรอ พวกสาวๆเลยยอมฟังแล้วก็พูดขอโทษพร้อมกัน

หลังจากที่พวกสาวๆหยุดคิดที่จะเข้าไปหาเรย์อิจิคุงแล้วเพราะฮารุนะเป็๞คนหยุดเอาไว้ แล้วสักพักเรย์อิจิก็ออกมาจากถ่ำ ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยเ๧ื๪๨ของก็อบลินพวกสาวๆที่เห็นอย่างนั้นก็รีบวิ่งเข้ามาถามเขาด้วยความเป็๞ห่วงแล้วพูดพร้อมกันว่า 'เป็๞อะไรไหมเรย์อิจิคุง' เรย์อิจิคุงที่เห็นว่าพวกสาวๆนั่นเป็๞ห่วงเขาก็ยิ้มออกมานิดหน่อยแล้วพูดไปว่า 'ไม่เป็๞ไรมากหรอกครับแค่เ๧ื๪๨ของก็อบลินแค่นั้นเองครับ ขอโทษที่ทำให้เป็๞ห่วงกันนะครับ' เรย์อิจิก็รู้สึกแปลกใจตัวเองเหมือนกันที่อยู่ๆเขาก็ยิ้มขึ้นมาแบบนั้น

"งั้นก็ไปที่กิลด์กันเลยดีกว่าครับ พอเอาเควสไปส่งแล้วผมอยากจะรีบไปอาบน้ำเลยครับ รู้สึกเหนียวๆตัวยังไงไม่รู้"

พวกสาวๆที่ได้ยินอย่างนั้นก็มองหน้ากันแล้วพยักหน้าใส่กัน

และแล้วเรย์อิจิก็เดินมาถึงที่กิลด์แต่กลับมีชายคนหนึ่งพร้อมกับอีก4คนมายืนขว้างเรย์อิจินั่นก็คือ....

"เห้ย!! สภาพอย่างนั้นมันอะไรกันห๊ะ!! มีสภาพอย่างงี้ยังจะมีหน้าให้พวกคุณอายาเนะตามแกไปอีกนะ!!"

ชายที่ยืนอยู่ตรงหน้าเรย์อิจิพูดออกมาอย่างนั้น เรย์อิจิก็มองหน้าคาสึแล้วก็จะเดินผ่านไปอีกทาง พวกสาวๆก็เดินตามเรย์อิจิไป แต่ว่าพวกคาสึที่เห็นว่าเรย์อิจิไม่สนใจพวกเขาก็โกรธกันอย่างมากแล้วพวกนั่นก็พูดขึ้นอีกว่า

"แกจะทำเป็๞เงียบไปทำไมห๊ะ!! กลัวฉันจนพูดไม่ออกเลยเหรอห๊ะ!!"

เรย์อิจิก็ไม่ตอบ ฮารุนะกับพวกสาวๆที่เห็นแบบนั้นกำลังจะพูดขึ้นมาแต่เรย์อิจิเรามองไปที่พวกเธอพวกฮารุนะเข้าใจแล้วว่าเรย์อิจิไม่อยากให้พวกเธอเข้าไปยุ่งด้วยเพราะถ้าเกิดพวกเธอเข้าไปยุ่งด้วยมันจะทำให้เ๹ื่๪๫นี้เกิดขึ้นซ้ำไปซ้ำมา

พวกคาสึที่เห็นพวกฮารุนะเชื่อฟังเรย์อิจิก็ยิ่งโกรธเข้าไปอีกทำให้พวกคาสึเดินเข้ามาอยู่ตรงหน้าเรย์อิจิ

คาริเอลที่ได้ยินเสียงอะไรดังมาจากหน้ากิลด์เธอก็เลยออกมาดู แล้วเธอก็เห็นเรย์อิจิกำลังโดนชายห้าคนรุม คาริเอลก็ไม่รู้ว่าจะทำยังไงดีแล้วจู่ๆสายตาของเธอก็เข้าไปสบตากับเรย์อิจิ แล้วเรย์อิจิก็ส่งสายตาให้ คาริเอลเข้าใจความหมายของเรย์อิจิเธอก็เลยยืนดูอยู่นิ่งๆ พวกนักผจญภัยก็ต่างมาดูกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกัน

"ฉันไม่มีอะไรที่จะต้องพูดกับพวกนายนี่น่า แล้วที่ว่าพวกฮารุนะมาอยู่กับฉันมันก็ไม่เห็นเกี่ยวกับนายเลยนี่น่า?"

เรย์อิจิเอ่ยพูดใส่พวกคาสึ พวกคาสึที่โดนเรย์อิจิพูดใส่อย่างนั้นก็ยิ่งโกรธกันเข้าไปอีกแถมเมื่อกี้เหมือนพวกคาสึจะได้ยินว่าเรย์อิจิเรียกฮารุนะแบบห้วนๆยิ่งทำให้พวกคาสึโกรธเข้าไปอีก

"แล้วอีกอย่างฉันขอพูดไว้ ณ ตรงนี้เลยว่าฮารุนะเธอเป็๞แฟนของฉันพวกนายไม่มีสิทธิ์มายุ่งทั้งนั้น!"

ฮารุนะที่ได้ยินอย่างนั้นก็หน้าแดงแล้วก็ยิ้มอยู่คนเดียว

พวกคาสึที่ได้ยินอย่างนั้นก็เอาดาบขึ้นมาแล้วก็เดินเข้ามาหาเรย์อิจิ พวกมันได้เข้ามาล้อมเรย์อิจิไว้หมดทุกทาง แล้วก็พูดขึ้นมาว่า

"แกนะแก!!! คุณอานาเนะไม่มีวันเป็๞แฟนของแกเด็ดขาด!!" 

คาสึพูดออกมาราวกับว่ายอมรับความเป็๞จริงไม่ได้ 

"นายจะบอกว่าฮารุนะต้องได้คบกับแกเหรอ!?"

คาสึที่ได้ยินอย่างนั้นก็สั่งให้พวกอีกสี่คนเข้ามาโจมตีใส่เรย์อิจิ เรย์อิจิก็ได้เอาดาบที่ตัวเองพึ่งจะฆ๋าก็อบลินไปเมื่อกี้ขึ้นมาป้องกัน พวกคาสึอีกสี่คนที่เห็นเรย์อิจิป้องกันดาบของคาสึอยู่ก็คิดจะเข้ามาแทงใส่เรย์อิจิ แต่เรย์อิจิเราก็ได้ใช้เวทน้ำแข็งแช่แข็งไว้ และก็ใช้เวทไฟใส่อีก2คนที่เหลือ แล้วก็หันกลับมามองคาสึที่กำลังฟันดาบใส่ตัวเองอยู่ คาสึไม่ยอมแพ้ถึงจะ๻๷ใ๯ที่พวกของตัวเองแพ้ แต่เขาก็ยังคิดที่จะฆ๋าเรย์อิจิให้ได้ เขาเลยใช้เวทไฟของเขาใส่เรย์อิจิ เรย์อิจิที่เห็นอย่างนั้นก็ใช้ดาบฟันเข้าไปที่ลูกไฟแล้วลูกไฟก็แยกออกเป็๞สองส่วน คาสึที่ไม่ยอมแพ้ก็รีบเข้ามาใกล้เรย์อิจิแล้วหวังจะฟันดาบลงไปที่ตัวเรย์อิจิ แต่แล้วจู่ๆมือของคาสึก็ขาด คาสึที่ไม่รู้ว่าอะไรเกิดขึ้นกับตนเองแล้วก็มองไปที่มือตัวเองพร้อมกับเ๧ื๪๨จำนวนมากที่อยู่กองตรงพื้นก็ร้องอย่างควรญครางออกมาและก็มองไปที่เรย์อิจิ

"แกทำอะไรฉัน!!"

"ก็แค่ฟันแขนของคนที่คิดจะฆ๋าฉันยังไงล่ะ"

เรย์อิจิตอบออกไปอย่างนั้น แล้วก็เดินเข้าไปใกล้คาสึ แล้วก็เอาดาบฟันเข้าไปที่ตัวของคาสึอีก คาสึที่เห็นอย่างนั้นก็รู้ดีว่าตัวเองสู้เรย์อิจิไม่ได้ก็คิดจะวิ่งหนีแต่ขาไม่ยอมขยับเลยแถมมือก็ไม่มีอีกคาสึได้แต่คิดในใจว่า (เป็๞ไม่ได้ฉันเป็๞ผู้กล้าเลยนะทำไมฉันถึงมาแพ้ให้กับพวกที่ไม่มีอาชีพอย่างผู้กล้ากัน เป็๞ไปไม่ได้เป็๞ไปไม่ได้! เป็๞ไปไม่ได้! มันไม่ควรจะเป็๞อย่างนี้สิ! มันควรจะเป็๞ฉันที่ฆ๋ามันได้แต่ทำไมกัน! ทำไมกัน!! ทำไมฉันถึงแพ้มัน!!!)

เรย์อิจิได้เดินเข้าไปฟันพวกของคาสึที่ยืนอยู่นิ่งในน้ำแข็งแล้วก็พวกที่นอนลงอยู่กับพื้นที่โดนไฟของเรย์อิจิไป เรย์อิจิได้ทำการฟันเข้าไปที่เเขนของพวกมันพร้อมกับเอาดาบแทงเข้าไปที่ท้องของพวกมันแล้วพวกมันก็ร้องควรญครางออกมาพร้อมกับขอร้องชีวิตกับเรย์อิจิ แล้วเรย์อิจิก็เดินเข้าไปใกล้คาสึแล้วก็แทงดาบเข้าไปที่ท้องของคาสึ คาสึที่โดนแทงเข้าไปก็ร้องควรญครางอย่างที่ไม่เคยเป็๞มาก่อนคาสึร้องออกมาแถมมีน้ำตาและน้ำมูกไหลออกมาแล้วก็ร้องขอชีวิตกับเรย์อิจิ

"ขะ...ขอร้องล่ะ ยะ...อย่าฆ๋าฉันเลย ฉันจะไม่ยุ่งกับนายอีกแล้ว!!! กับคุณอายาเนะด้วย!! ฉันขอสัญญาเลย!!!"

เรย์อิจิไม่ได้ฟังที่คาสึพูดลยตอนนี้เรย์อิจิกำลังสนุกกับการฆ๋าฟันอยู่ เขายิ้มออกมาแล้วก็มองไปที่คาสึ คาสึที่เห็นอย่างนั้นก็ล้มลงไปกับพื้น เรย์อิจิกำลังจะเอาดาบฟันไปที่คอของคาสึแต่แล้วก็มีคนมาห้ามเรย์อิจินั้นคือ...

"พอ!! พอได้แล้ว!! พอเถอะนะ!! เรย์อิจิคุง!! ตอนนี้เธอเหมือนไม่ใช่ตัวของเธอเองเลย ขอร้องล่ะพอเถอะ! ฉันขอร้องล่ะนะ!!"

"เรย์คุงพอได้แล้ว! พวกมันจะตายกันอยู่แล้วไม่เห็นเหรอหยุดเถอะนะ! ฉันไม่อยากเห็นเรย์คุงแบบนี้นะ"

"เรย์อิจิคุงพอได้แล้ว!! พอได้แล้วล่ะ!! เชื่อครูสิเธออย่าทำอะไรไปมากกว่านี้เลยนะ!! ครูขอร้องล่ะ!!"

"รุ่นพี่เรย์อิจิ! พอได้แล้วค่ะ! นี่มันเหมือนไม่ใช่รุ่นพี่ที่ฉันรู้จักเลยนะค่ะ!"

พวกสาวๆก็เข้ามาห้ามเรย์อิจิ เรย์อิจิที่เห็นอย่างนั้นก็เอามือปล่อยดาบแล้วฮารุนะก็เข้ามากอดเรย์อิจิพร้อมกับพวกสาวๆ

"นี่ไม่เป็๞ไรแล้วนะ พวกฉันจะอยู่กับเรย์อิจิคุงเอง ไม่มีใครมาพาตัวพวกฉันไปได้หรอกนะ"

พวกสาวๆก็พูดพร้อมกันว่า

""""""ฉันก็ด้วย จะไม่ไปไหนเด็ดขาดจะอยู่กับเรย์อิจิตลอดไป"""""

เรย์อิจิที่ได้ยินอย่างนั้นแล้วก็ได้รับความอบอุ่นจากฮารุนะและเรย์อิจิก็หันมากอดฮารุนะพร้อมกับดูดเ๧ื๪๨ของเธอ ฮารุนะที่ไม่ทันได้ตั้งตัวก็๻๷ใ๯แต่ก็ยอมให้เรย์อิจิดูดเ๧ื๪๨แต่โดยดีหลังจากเรย์อิจิดูดเ๧ื๪๨ไปสักพักเขาก็เอาหน้าขึ้นมามองฮารุนะ

"ขอโทษนะครับ ที่ทำให้เห็นอะไรแบบนี้ ถ้าฮารุนะไม่อยากเห็นอะไรแบบนี้อีกฮารุนะอย่าอยู่ใกล้ๆผมเลยดีกว่ามั้ยครับ!?"

ฮารุนะที่ได้ยินอย่างนั้นก็พูดขึ้นมาว่า

"เรย์อิจิคุง!! เ๹ื่๪๫แบบนี้ฉันรับได้อยู่แล้ว แต่ฉันไม่อยากเห็นเรย์อิจิคุงที่เหมือนมีอะไรบ้างอย่างที่อยู่ในตัวของเธอเลย มันทำให้ฉันรู้สึกแปลกๆ"

"ผมก็รู้สึกแบบนั้นเหมือนกันครับ แต่ว่าสุดท้ายมันก็อาจจะเป็๞ตัวตนที่แท้จริงของผมก็ได้นะครับ ตัวตนที่น่ารังเกลียด..."

เรย์อิจิยังพูดไม่ทันจบฮารุนะก็เอาริมฝีปากของเธอประกบเข้ากับเรย์อิจิ เรย์อิจิก็๻๷ใ๯ที่อยู่ฮารุนะก็จูบเขา พวกสาวๆที่เห็นอย่างนั้นก็จองมองกันอย่างอิจฉา พวกคนที่มาดูเหตุการณ์ของเรย์อิจิก็ยื่นอึ้งกับสิ่งที่เกิดขึ้นและแล้วเวลาก็ผ่านไปได้สักพักฮารุนะก็เอาริมฝีปากของตัวเองออกมาจากเรย์อิจิแล้วก็พูดขึ้นมาว่า

"อย่าพูดอย่างนั้นออกมาอีกนะ ฉันน่ะยอมรับทุกสิ่งทุกอย่างของเรย์อิจิได้แยู่แล้ว เธอแสดงให้ฉันเห็นคนเดียวก็ได้ ฉันยอมรับตัวตนของเธอทุกอย่างอยู่แล้ว!! ดังนั้น...อย่าพูดว่าตัวเองน่ารังเกลียดสิ! ฉันน่ะชอบเรย์อิจิคุงที่เป็๞คนโอนโยนมากๆเลยนะ! และไม่ว่าเรย์อิจิคุงจะเป็๞ตัวตนแบบไหนฉันก็ยังรักเธออยู่ดี!! และนี่เป็๞สิ่งที่ฉันคิดและจะไม่มีวันเปลี่ยนแปลงเด็ดขาด "

เรย์อิจิที่ได้ยินอย่างนั้นก็ตอบกลับไป

"เข้าใจแล้วครับ ผมจะไม่พูดอย่างนั้นออกมาอีกแล้ว ขอโทษด้วยนะครับ ที่ทำให้เห็นสิ่งที่ไม่ควรเห็น และก็ขอบคุณครับฮารุนะ"

"ไม่เป็๞ไรหรอกจ้ะ เธอทำไปเพราะพวกเราใช่มั้ยล่ะ"

ฮารุนะพูดออกมาอย่างกับรู้ความคิดของเรย์อิจิ สาวๆที่ได้ยินฮารุนะพูดอยู่นั้นก็๻๷ใ๯ไม่คิดว่าเรย์อิจิก็ทำไปเพื่อพวกเธอด้วย

แล้วก็มีคนพูดขึ้นมาขัดว่า

"เอ่อ...คุณเรย์อิจิช่วยรักษาพวกเขาก่อนได้มั้ยค่ะ!?"

คนที่พูดออกมาคือริซะเพื่อนของคาริเอล

เรย์อิจิที่ได้ยินอย่างนั้นก็ทำท่าทางไม่ค่อยอยากจะรักษาพวกคาสึ ฮารุนะเลยพูดกับเรย์อิจิว่า

"ฉันจะรักษาให้เองค่ะ 'ฟื้นฟูขั้นสูงสุด' "

แผลต่างๆของพวกคาสึหายไปอย่างกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น เรย์อิจิมองดูฮารุนะที่รักษาพวกคาสึ

"จะดีเหรอครับ ฮารุนะ!?"

เรย์อิจิถามฮารุนะ

"ไม่เป็๞ไรหรอกจ้ะ แต่ถ้ามาทำแบบนี้อีกรอบฉันคงจะไม่รักษาให้อีกแล้วล่ะ"

เรย์อิจิพยักหน้าแล้วก็นิ่งเงียบไป

[ถึงเรย์อิจิจะยอมปล่อยไปแต่ว่ายังมี....]

ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์๻๷ใ๯กับสิ่งที่เกิดขึ้นและไม่อยากเชื่อสายตาตัวเองเลยว่ามือของคนที่หลุดออกไปแล้วจะกลับมาเหมือนเดิมแถมแผลต่างๆก็หายไปหมด

"ขอบคุณมากเลยนะค่ะ ที่รักษาให้พวกเขา"

ริซะเลยพูดขอบคุณเรย์อิจิกับฮารุนะ

ริซะพอจะเข้าใจแล้วว่าทำไมคาริเอลถึงชอบเรย์อิจิหรือผู้ชายคนนี้มากถึงขนาดนั้นกัน

"ถ้ามีรอบหน้าอีกฉันไม่รับรองชีวิตของพวกแกแน่นอน"

ริซะรีบสั่งให้พวกคาสึรีบๆออกไปจากกิลด์อย่างรวดเร็ว พวกคาสึก็รีบลุกแล้วก็รีบวิ่งหนีไปอย่างรวดเร็ว นักผจญภัยคนอื่นก็รีบพากันเข้าไปในกิลด์ ทำให้ตอนนี้เหลือแค่พวกเรย์อิจิกับคาริเอลและก็ริซะ

"ถ้ามีรอบหน้าอีกผมอาจจะทำให้พวกนั้นหายไปเลยนะครับ ฮารุนะ"

"เข้าใจแล้วจ้ะ ถ้ามีรอบหน้าอีกฉันจะไม่ห้ามเรย์อิจิคุงแล้ว คิดซะว่าพวกนั้นมาหาเ๹ื่๪๫ใส่ตัวกันเองล่ะนะ"

พวกสาวๆก็พยักหน้าเห็นด้วย

เรย์อิจิไม่รู้ว่าจะพูดอะไรต่อดีเลยเลยนึกขึ้นได้ว่าตัวเองต้องรีบไปอาบน้ำเพราะคาบเ๧ื๪๨ของพวกก็อบลินและก็เ๧ื๪๨ของไอ้พวกคาสึอีกเรย์อิจิเลยพูดขึ้นมาว่า

"เควสกำจัดก็อบลินเสร็จแล้วนะครับ คาริเอล แล้วก็มีก็อบลินตัวใหญ่เหมือนหัวหน้าของพวกมันด้วยแต่ผมจัดการไปหมดแล้ว...ผมอยากจะรีบไปล้างเ๧ื๪๨ออกจากตัวผมแล้ว ช่วยรีบจัดการให้หน่อยได้มั้ยครับ!?"

"โอเครค่ะ เดี๋ยวฉันจะรีบไปเอาเงินมาให้นะค่ะ แล้วจะกลับไปที่บ้านเลยใช่มั้ยค่ะ!?"

คาริเอลถามเรย์อิจิ

"ครับถ้าได้เงินเสร็จผมก็จะกลับไปที่บ้านเลยครับเพราะนี่มันก็เริ่มมืดแล้วด้วยสิ"

คาริเอลที่เห็นด้วยก็รีบไปเอาเงินมาให้เรย์อิจิ แถมบอกกับการเลื่อนแรงค์ของพวกเขาด้วย

หลังจากที่คาริเอลเอาเงินมาให้เรย์อิจิแล้วเธอก็รีบขอตัวไปเตรียมตัวกลับบ้านพร้อมกับเรย์อิเช่นกันริซะก็ตามมาด้วย

"งั้นก็กลับกันเลยครับ"