วันจันทร์ ณ เพนท์เฮ้าส์
ไอเนลยืนมองเพนท์เฮ้าส์ขนาดใหญ่ที่สูงตระหง่านตาตรงหน้า เด็กหนุ่มเองก็ไม่คิดว่าตัวเองจะมาถึงจุดนี้ได้
เมื่อคืนนอนไม่หลับทั้งคืนพลิกตัวไปมาบนเตียงจนเกือบเช้า เพราะคนที่ผมนัดและขอเจอตัวเอาไว้คือคนที่ใส่หมวกปิดหน้าคนนั้นโดยการส่งข้อความหากลางดึกและไม่คิดว่าเขาจะตอบตกลงกลับมา
ก่อนหน้าหลังจากที่ซื้อเสื้อผ้าของใช้ต่าง ๆ เสร็จ ไอเนลก็ตรงดิ่งกับคอนโดของตัวเองเลย
พอกลับมาถึงห้อง ข้อความที่เธอโพสต์หาเสี่ยก็ติดต่อเข้ามาไม่ขาดสาย ซึ่งมีหลายคนให้เขาได้เลือก แต่ไม่มีคนไหนสักคนที่สะดุดตาเท่าเสี่ยคนแรกเอ่ยทักทายเด็กหนุ่มเลยสักคน
เ้าตัวเลยตัดสินใจว่า ลองไปเจอตัวกันดูก่อนหากไม่ชอบใจก็แค่ปฏิเสธไป
แต่เด็กหนุ่มไม่คิดว่าเพนท์เฮ้าส์ที่เสี่ยคนนั้นให้ที่อยู่มาจะใหญ่และหรูหราหมาเห่าขนาดนี้ แถมยังตั้งอยู่ใจกลางเมืองไปอีก ยิ่งอยู่ในพื้นที่ตรงนี้คือราคาแพงมากแน่ มีแต่พวกเศรษฐีเท่านั้นที่สามารถซื้อได้ ระดับผมคงไม่มีปัญญากับเขา
เขาบอกว่าหลังจากถึงให้เดินเข้าไปด้านหน้าเพื่อติดต่อเ้าหน้าที่เข้าไปได้เลย และแจ้งกับพนักงานว่ามาพบเสี่ยบดินทร์ ซึ่งทางเสี่ยเขาได้แจ้งกับทางพนักงานเอาไว้แล้ว
เด็กหนุ่มสูดลมหายใจเข้าปอดลึก ๆ ก่อนเดินเปิดประตูเข้าไปด้านใน แค่เดินเหยียบเข้ามา หัวใจดวงน้อย ๆ ของเด็กหนุ่มก็เต้นสั่นระรัวจนจะเป็จังหวะสามช่า
ตึกตัก ตึกตัก
นี่ผมจะตื่นเต้นอะไรขนาดนั้น ก็แค่นัดดูตัว เด็กหนุ่มคิดในใจ
เขาบอกว่าตำแหน่งของเพนท์เฮ้าส์ตั้งอยู่ชั้นบนสุดของอาคารมีพื้นที่ใช้สอยขนาดใหญ่ มีความเป็ส่วนตัว เป็ห้องชุดพิเศษที่มีพื้นที่ใช้สอยเป็ยูนิตทั้งหมดในคอนโดมิเนียมระดับไฮเอนด์ ความพิเศษของมันอยู่ที่เลย์เอาค์ที่มีความเป็ส่วนตัวออกแบบอย่างมีสัดส่วน ให้อารมณ์เสมือนบ้านหรือบ้านเดี่ยวเพราะภายในมีฟังก์ชันครบครั้นและด้านในยังมีสระว่ายน้ำในตัวไปอีกด้วย
“มาติดต่อขอพบคุณบดินทร์ครับ”
วันนี้ไอเนลอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวสบายตา เซตผมออกมาในท่าทางน่ารักบวกกับใบหน้ามนตร์ที่หวานราวกับผู้หญิง ฉีดน้ำหอมจนหอมฟุ้งมาอย่างดี ตามมาด้วยกางเกงยีนขายาวและรองเท้าสนิกเกอร์แบนด์ สวยเครื่องประดับสีเงินบนคอมาด้วยนิดหน่อย เรียกได้ว่าเขาดูดีมากเลยทีเดียว
เห็นเพื่อนของผมหลายคนมีเสี่ยเลี้ยง คราวนี้แหละตาผมมีมันบ้าง ความรักเหรอ หึ คงไม่มีมันอีกแล้วล่ะ ต้องพักไปอีกพักใหญ่
พนักงานเงยหน้าขึ้นมาคลี่ยิ้มส่งให้
“คุณไอเนลใช่ไหมคะ”
“ครับ”
“เชิญที่ชั้น้าสุดได้เลยค่ะ เดี๋ยวดิชั้นพาไป”
พนักงานสาวบอกกับไอเนลก่อนเขาจะเดินตามเข้าลิฟต์ไปกดลิฟต์ไปชั้นบนสุดของอาคาร เด็กหนุ่มมองไปยังชั้นที่พนักงานกด ก็พบว่ามันอยู่ชั้นบนสุดของตึก สองมือเล็กเลื่อนมาประสานกันบีบมือตัวเองลดความประหม่าลงเพราะนี่เป็ครั้งแรกที่ไอเนลได้ลองทำและตัดสินใจทำอะไรแบบนี้
“ถึงแล้วค่ะ เชิญทางนี้ค่ะ”
พนักงานสาวเธอเดินนำหน้าเข้าไปเคาะยังประตูห้องสีเทาเข้มบานใหญ่
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
“คุณบดินทร์คะ คุณไอเนลที่นัดไว้มาถึงแล้วค่ะ” เธอแจ้งให้กับทางบดินทร์ทราบ
“เข้ามา”
ร่างสูงอาบน้ำเพิ่งเสร็จ บนร่างกายมีเพียงผ้าเช็ดตัวผืนเดียวพันรอบเอวเอาไว้ ผมที่เพิ่งสระมามาด ๆ ยังคงมีหยดน้ำติ๋ง ๆ ลงมาเป็ทาง โดยมีผ้าขนหนูผืนเล็กวางแหมะอยู่บนหัว
บดินทร์เดินไปมองวิวกระจกใสบานใหญ่ที่เปิดม่านรับแสงยามเช้าไว้ก่อนหน้าเพื่อชมวิวและรับแสงแดดยามเช้าที่กำลังสาดส่องเข้ามาให้รู้ว่าพระอาทิตย์กำลังเฉิดฉายและเริ่มต้นใหม่ของวันแล้ว ยกกาแฟในมือขึ้นจิบ
“เชิญค่ะคุณไอเนล ดิฉันคงส่งคุณได้เท่านี้ พื้นที่ด้านในเป็พื้นที่ส่วนตัวของคุณบดินทร์ ดิฉันที่เป็พนักไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าไปด้านในค่ะ คุณคงต้องเข้าไปคนเดียว”
ผมพยักหน้าให้พี่พนักงานไป สูดลมหายใจเข้าปอดตัวเองลึก ๆ อีกรอบ เหงื่อบนมือเริ่มเปียก เด็กหนุ่มรู้สึกตื่นเต้นมากไปหน่อยจึงเช็ดมือเข้ากับกางเกงตัวเองไปทีก่อนเปิดประตูเข้าไปในห้อง
แอด~
ภาพด้านในปรากฏขึ้นทำเอาเด็กหนุ่มยิ่งตะลึงงันเข้าไปอีก ภายในถูกตกแต่งไปด้วยเพอร์นิเจอร์หรูหรา มีทั้ง โซฟาสีเทาตัวยาว ทีวีจอใหญ่ พื้นที่ถูกออกแบบเป็สัดส่วนสมคำล้ำลือตามว่า นี่นะเหรอเพนท์เฮ้าส์
ว้าว หรูจัง
เด็กหนุ่มกวาดสายตามองดูรอบห้อง
‘ไหนเสี่ยอ่ะ เขาอยู่ไหน’
ร่างบางกวาดสายตามองหาพร้อมกับเดินเข้าด้านในและปิดประตูลงกับระบบล็อกประตูอัตโนมัติถูกกดล็อกลง
สายตาของไอเนลเลื่อนมาอยู่ที่ชายรูปร่างสูงโปร่งตรงหน้า เขากำลังยืนมองดูวิวทิวทัศน์อยู่อีกฝั่งของกระจกบานใหญ่ ที่ต้องตะลึงไปมากกว่านั้นคือ เขาอยู่ในสภาพเปลือยกายท่อนบน ผิวพรรณขาวเนียนกระทบแสงแดดด้านนอกในท่าทางหันหลังของเขานั้นกาวใจเด็กหนุ่มเป็อย่างมาก แค่มองข้างหลังรู้แล้วว่าเขาต้องหล่อมากแน่
ดูเหมือนว่าเขาจะสูงกว่าเด็กหนุ่มอยู่มาก จากที่ยืนเทียบกับเขาน่าจะสูงราว ๆ ร้อยเก้าสิบ หืม สูง ๆ แบบนี้สเปคผมเลย เด็กหนุ่มนึกในใจ คลี่ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ออกมา
“เอ่อ สวัสดีครับ คุณคือเสี่ยบดินทร์ที่ติดต่อผมมาหรือเปล่าครับ” ผมยกมือขึ้นไหว้สวยเอ่ยทักทายออกไป
ร่างสูงเมื่อได้ยินเสียเจือยแจ้วเอ่ยขึ้นเสียงหวานไพเราะเสนาะหูออกมา เขาจึงเปรยสายตาดุจเหยี่ยวขึ้นมองวิวยามเช้าและหันหน้ากลับมาเผชิญกับเด็กหนุ่มตรงหน้า ที่กำลังยกมือไหว้เขาอยู่ พลางนึกในใจ
เด็กคนนี้มีสัมมาคาวะดีแฮะ หรืออีกอย่างคือมีมารยาทรู้จักไหว้ผู้หลักผู้ใหญ่นั่นเอง แตกต่างจากเด็กทุกคนที่เขาเคยรับเลี้ยงมา
รุ่นนั้นมือไหว้อ่อนเฉพาะตอนเขาให้เงินเท่านั้น เพียงแต่ตอนนี้เด็กพวกนั้นโดนเขาไล่เตพิดออกไปกันหมดแล้ว เรียกได้ว่า่นี้ บดินทร์ค่อนข้างเหงาเลยทีเดียวถึงต้องรับเลี้ยงเด็กเหมือนเดิมตามประสาหนุ่มโสดอยากมีเด็ก ๆ มาคอยอออดอ้อนเอาใจใส่
สันกรามเรียวคมหันหลังกลับมาหา
เชี่ย!!!
ไอเนลตะลึงงัน ร้องเชี่ยขึ้นภายในใจ นี่มันหล่อขั้นเทพ โครงหน้า คิ้วเข้ม จมูกเป็สัน ไร้ที่ติ ทุกอย่างออกมาเพอร์เฟค
ในตอนแรกก็ทำใจไว้แล้วว่าถ้าเขาไม่หล่อก็จะปฏิเสธอีกฝ่ายไปทันทีและกลับบ้าน แต่เจอแบบนี้แล้วเล่นเอาไอเนลทำตัวไม่ถูก แม้แต่ขยับตัวเดินเข้าไปใกล้ยังไม่กล้าขนาดที่ว่าแฟนเก่าของเขาว่าน่าตาดีแล้วยังสู้คนตรงหน้าไม่ได้เลย นี่มันกระดูกคนละเบอร์กันชัด ๆ
นี่นะหรือเสี่ยบดินทร์ เขาหล่อขนาดนี้ทำไมถึงไม่หาแฟนเป็ตัวเป็ตนนะ กลับมารับเลี้ยงเด็กแทน รสนิยมส่วนตัวเหรอ เด็กหนุ่มครุ่นคิด
“มาแล้วเหรอ นั่งสิ” เสียงอันน่าเกรงขามเอ่ยขึ้น
ร่างสูงพเยิดหน้าไปทางโซฟาตัวยาว ซึ่งมีแฟ้มเอกสารวางเอาไว้อยู่ก่อนหน้า
บดินทร์มองละเมียดละมัยเด็กหนุ่มตรงหน้าอย่างชอบใจ ไม่คิดว่าในรูปว่าดูดีตรงไทป์ที่เขาอยากได้แล้ว พอมาเจอตัวจริง เขายิ่งอยากได้มาจนใจจะขาดเพียงแต่ตอนนี้ชายหนุ่มกำลังเก็บอาการที่ตื่นเต้นสั่นไหวอยากได้เด็กหนุ่มหน้าหวานตรงหน้ามาเอาไว้ภายใต้ใบหน้านิ่งไปก่อน
คนตัวเล็กเดินเข้าไปนั่งลงบนโซฟา ก่อนร่างสูงจะเดินไปเทน้ำตรงโต๊ะอีกมุมใส่แก้วเดินมาวางบนโต๊ะให้
“ขะ ขอบคุณครับ” เด็กหนุ่มไม่รอช้าเปิดประเด็นของเื่ขึ้นมาเลย “เอ่อเื่ที่ผมโพสต์ ที่คุณ”
“อืม ฉันดูมันแล้ว พอใจมากทีเดียว หนูมีอะไรจะเสนอเติมหรือเปล่า บอกมาได้เลย”
ร่างสูงนั่งลง วางแก้วกาแฟในมือลงบนโต๊ะ จับจ้องมายังไอเนลไม่วางตาราวกับเขากำลังแทะโลมเด็กหนุ่มทางสายตาอยู่
ไอเนลนึกในใจ นี่เขาไม่แนะนำตัวกับผมหน่อยเลยเหรอหรือผมควรแนะนำตัวกับเขาดี
“เอ่อ คือผมอยากถามเสี่ยว่า เื่ข้อเสนอของเสี่ยมีอะไรบ้างเหรอครับ”
ไอเนลถามออกไปเสียตะกุกตะกัก จะเงยหน้าขึ้นไปสบตาเขาก็ยังไม่กล้า ไม่ได้กลัวสายตาของเขานะ แต่กลัวสบตาแล้วตัวเองจะหวั่นไหวอ่อนระทวยละลายไปก่อนจะได้คุยกันนี่สิ มัวแต่เขินสายตาของอีกฝ่าย อื้อ เก็บอาการแพล๊พ
“ฉันให้หนูได้ทุกอย่าง อยากได้เท่าไหร่ ฉันให้หนูได้หมด แต่มีข้อแม้ หนูก็ต้องยอมนอนกับฉันทุกคืน”