เช้านี้หลิงหลิงตื่นสายกว่าปกติ จนลูกๆ ต้องมาเคาะประตูเรียก ส่วนสามีนั้นไปอาบน้ำแต่งตัวอย่างอารมณ์ดีพร้อมต้มน้ำร้อนรอภรรยาโดยไม่ยอมปลุก ยังดีที่หลิงหลิงลุกมาใส่เสื้อผ้ากลางดึก เมื่อคืนนี้ใช้พลังงานไปเยอะขนาดนอนไม่ดึกมากนะเนี่ย มิน่าเค้าถึงบอกว่าการมีเซ็กส์คือการออกกำลังกายอย่างหนึ่ง
"ท่านแม่ตื่นได้แล้วเ้าคะสายแล้ว ท่านพ่อเตรียมน้ำอุ่นไว้ให้อาบแล้วนะเ้าคะ "
หลงหลงเจื้อยแจ้วมาแต่เช้าหลังจากเปิดประตูเข้าห้องนอนของหลิงหลิง
วันนี้หลงเฟยทำโจ๊กให้เด็กๆ สูตรที่หลิงหลิงเคยสอนไว้จึงทำให้เด็กๆ ไม่งอแงอยากรีบมาปลุกท่านแม่ หลงเฟยเห็นภรรยาหลับสนิทจึงให้นอนพักนานหน่อย หลงเฟยเดินตามหลังลูกๆมาดูภรรยาที่เพิ่งตื่น
"เ้ายังเพลียหรือไม่ หากยังเพลียอยู่ก็นอนต่อเถิด ข้าดูแลลูกๆ เอง สักพักจะไปเก็บฟืนและดูกับดักบนเขากับเด็กๆ และพาไปเก็บผักป่าเล่นด้วย"
"ข้าไม่เพลียแล้วท่านพี่ นี่ก็สายมากแล้วเดี๋ยวข้าอาบน้ำทานข้าวเสร็จว่าจะปลูกสมุนไพรเ้าค่ะ ท่านทำแปลงไว้ให้ข้าหลายแปลงแล้วด้วย"
หลงเฟยพยักหน้าพร้อมมองหน้าซีดเซียวของภรรยาอย่างเป็ห่วง
"งั้นข้าอยู่ช่วยเ้าปลูกสมุนไพรก่อนดีกว่า"
เมื่อลุกขึ้นจากเตียงล้างหน้าได้สักพักหลิงหลิงจึงนั่งวาดแบบร่างทำแปลงปลูกสมุนไพรแบบใด วางอย่างไร ใช้กี่อัน ขนาดเท่าไหร่ลงในกระดาษเพื่อจะได้คำนวณพื้นที่ได้ และแปลงไหนปลูกพืชชนิดใดไล่เรียงแต่ละประเภทไว้อย่างเรียบร้อย ทั้งแปลงผักและแปลงสมุนไพรล้วนจัดวางสวยงามเหมือนการจัดสวน
หลงเฟยนั่งเฝ้ามองภรรยาวาดแบบร่างตาเชื่อมมือเท้าคางเหม่อลอยคิดถึงเื่เมื่อคืน เมื่อแบบร่างเสร็จหลิงหลิงยิ้มหวานให้สามีและรีบไปจัดการตนเองให้เรียบร้อย
เมื่ออาบน้ำผัดผ้าเสร็จจึงนั่งทานอาหารในห้องครัว อยู่ดีๆ สามีเดินมานั่งข้างๆและเอียงหัวมาซบไหล่ ส่วนเด็กแฝดเล่นในโถง มีหลงเป่าดูแล
"เื่ทำหมันเ้าจะเริ่มทำเมื่อใดหรือต้องกินยาอย่างไร เ้าอย่าลืมเตรียมไว้ให้ข้านะ"
หลงเฟยพูดไปหน้าแดงไป
"ข้าชอบที่เ้าปรนนิบัติข้าแบบเมื่อคืนมาก ข้ากลัวเ้าไม่ทำให้อีก"
หลิงหลิงยิ้มขำท่าทางเขินอายของสามี
"ท่านชอบมากหรือไม่ หากวันใดข้าเหนื่อยปรนนิบัติท่านไม่ได้ ท่านจะไม่โกรธข้าหรือ"
"หากเ้าเหนื่อยข้าจะปรนนิบัติเ้าเองดีหรือไม่ เ้าจะได้หลับสบายเช่นเช้านี้"
"ข้านอนเฉยๆ ท่านไม่ต้องปรนนิบัติได้หรือไม่"
"แต่ข้าต้องเป็หมันแล้ว เ้าต้องทำให้ข้าเป็ชายที่มีความสุขมากกว่าคนไม่เป็หมันนะภรรยา ถึงเ้าเหนื่อยข้ายังยอมเป็ฝ่ายปรนนิบัติเ้าด้วยตัวเอง เป็ข้าที่ขาดทุนนะ"
หลิงหลิงได้แต่กลอกตามองบนสามีผู้ขาดทุนต้องมาปรนนิบัตินางทำหน้าเ้าเล่ห์ยิ้มกริ่มอย่างหมั่นไส้
30K
