พอเห็นว่าใกล้จะถึงเวลาทำอาหารเย็นแล้ว ฉินไฉ่หงก็เลยชวนหลานทั้งสามไปดูกับดักที่เธอวางไว้ก่อนหน้านี้ด้วยกัน
เมื่อฉินไฉ่หงและหลานๆ มาถึงที่หลุมกับดัก ก็เห็นกระต่ายตัวอ้วนตั้งสองตัวตกลงมาในหลุมกับดักที่เธอขุดวางกับดักเอาไว้
อืม..ดูเหมือนว่าจะใช้น้ำพุวิเศษเป็เหยื่อล่อได้ดีอยู่นะ แต่เธอก็ไม่กล้าที่จะใช้บ่อยเกินไปหรอก เดี๋ยวจะทำให้เกิดความสงสัยขึ้นมาได้อีก ว่าทำไม เธอถึงโชคดีจัง เจอสัตว์ป่าตลอดเลย เวลาที่ขึ้นมาูเา ดังนั้นทำตัวให้ไม่โดดเด่นมากเกินไปเอาไว้ก่อนดีกว่า
“อาเล็ก กระต่ายๆ เราจะได้กินเนื้อแล้ว” ฉินเวยพอเห็นกระต่ายในหลุมก็พูดด้วยความตื่นเต้น
“ต่าย ต่าย” ส่วนฉินเหว่ยพอเห็นพี่ชายตื่นเต้นก็พูดขึ้นมากับเขาด้วยเหมือนกัน
“ลี่เอ๋อร์ ไปหาเถาวัลย์มาให้อาหน่อยเร็ว อาจะเฝ้ากระต่ายไว้ เดี๋ยวมันจะหนีไปซะก่อน”
พอลี่เอ๋อร์ได้ยินคำสั่งของอาเล็ก เธอก็รีบวิ่งไปหาเถาวัลย์แถวๆ นั้นทันที เธอคิดว่าครอบครัวไม่ได้กินเนื้อมานานแค่ไหนแล้วนะ วันนี้อาเล็กของเธอโชคดีจัง เจอกระต่ายตั้งสองตัวแน่ะ
หลังจากที่ลี่เอ๋อร์เอาเถาวัลย์มาให้แล้ว ฉินไฉ่หงก็จัดการมัดกระต่ายทั้งสองตัวเอาไว้ แล้วเอากระต่ายใส่ในตะกร้า จากนั้นก็เอาผักป่ามาปิดไว้อีกที เพื่อที่จะได้ไม่ต้องให้ชาวบ้านเห็นว่าเธอจับกระต่ายได้
ถึงตอนนี้จะมีการแบ่งที่ดินแล้ว แต่เธอก็ไม่้าเป็จุดสนใจมากนัก ดังนั้นแล้ว หาอะไรมาปิดไว้ไม่ให้คนเห็นว่าเธอจับกระต่ายมาได้จะดีกว่า
“ปะ! กลับบ้านกันเถอะ เดี๋ยวอาจะตุ๋นกระต่ายให้กินกันเย็นนี้”
จากที่คิดว่าจะทำไข่ตุ๋นเป็อาหารให้ครอบครัวได้ทานกันในตอนเย็น
ฉินไฉ่หงก็คิดว่าเธอเก็บไข่ไก่ป่า ไว้ทำเป็อาหารมื้ออื่นดีกว่า เย็นนี้เธอจะทำเนื้อกระต่ายตุ๋น เพื่อที่ครอบครัวฉินจะได้กินเนื้อกัน หลังจากที่พวกเขาไม่ได้กินเนื้อกันมานานแล้ว วันนี้ก็จะได้กินเนื้อกันสักที
พอจัดการทุกอย่างเสร็จ ฉินไฉ่หงก็สะพายตะกร้าที่มีผักป่า กระต่ายไว้ด้านหลัง แล้วก็เดินไปหยิบฟืนที่เธอมัดไว้ตรงตีนเขา
จากนั้นทั้งอาและหลานๆ ก็พากันเดินกลับบ้าน ตลอดทางเดินเข้าหมู่บ้าน ก็ได้ยินเสียงหลานชายทั้งสองคน ร้องว่า ตุ๋นกระต่าย ตุ๋นกระต่าย เกือบตลอดทางจนเกือบถึงทางเข้าหมู่บ้าน ฉินไฉ่หงเลยต้องร้องห้ามเอาไว้ เพราะกลัวว่าชาวบ้านคนอื่นจะได้ยินแล้วมาถามเอาได้…
**********
หลังจากมาถึงที่บ้านแล้ว ก็จัดการวางของทุกอย่างที่นำกลับมาเสร็จ ฉินไฉ่หงก็มาเตรียมตัวที่จะทำอาหารเย็น
“ลี่เอ๋อร์ เดี๋ยวอาจะไปทำอาหารเย็นก่อนนะ เราอยู่ดูน้องตรงนี้นะ มีอะไรก็เรียกอาล่ะ อาจะทำอาหารอยู่ในครัวหลังบ้านนี่แหละ”
ฉินไฉ่หงคิดว่าจะทำอาหารเย็นให้เร็วกว่าเดิมหน่อยก็ดี เพราะเธอจะต้องรอตุ๋นกระต่ายอีกเป็เวลานานด้วย
“อาเล็ก จะให้หนูช่วยมั้ยคะ? พวกน้องชายอยู่ที่บ้านเล่นกันเองก็ได้ค่ะ”
“อืม...ถ้าอย่างนั้น ลี่เอ๋อร์มาช่วยอาก่อไฟนะ เดี๋ยวอาจะไปจัดการกับกระต่ายก่อน”
พอสั่งหลานสาวเสร็จ ฉินไฉ่หงก็ไปจัดการกับกระต่ายทั้งสองตัว เธอคิดว่าจะตุ๋นมันทั้งสองตัวเลย เพราะถ้าตัวเดียวครอบครัวของเธออาจจะไม่พอกินกันจนอิ่มก็ได้
หลังจัดการกับกระต่ายทั้งสองตัวเสร็จแล้ว ฉินไฉ่หงก็กลับเข้ามาทำอาหารที่ในครัวต่อ พอดีเห็นว่ามีมันฝรั่งอยู่ในครัวด้วย เธอเลยปอกเปลือกแล้วหั่นมันฝรั่งใส่หม้อตุ๋นกระต่ายด้วยเลย
ระหว่างรอให้เนื้อกระต่ายสุกและเนื้อเปื่อยจนได้ที่ กลิ่นก็หอมฟุ้งกระจายเต็มไปทั่วบริเวณบ้าน พอหลานชายทั้งสองได้กลิ่นหอมของเนื้อ ก็เดินมาที่ครัวด้วยน้ำลายไหลย้อยกันทั้งสองคนเลย
ฉินไฉ่หงที่เห็นแบบนั้นก็อดจะหัวเราะไม่ได้
“รอก่อนนะ เดี๋ยวก็สุก แล้วก็จะได้กินกันแล้ว ปะ! ไปช่วยอารดน้ำผักและให้อาหารไก่ดีกว่า จะได้ไม่ต้องมายืนรออย่างนี้ เดี๋ยวมันจะทำให้ยิ่งหิวกันมากขึ้นไปอีก”
ใน่ระหว่างที่รอก็ไม่มีอะไรทำตรงที่ครัว เลยชวนหลานๆ ไปรดน้ำผักที่สวนหลังบ้านกันดีกว่า
พอมาถึงที่สวนหลังบ้าน ฉินไฉ่หงกับลี่เอ๋อร์ก็ช่วยกันรดน้ำผัก เธอได้แอบหยดน้ำพุวิเศษผสมลงไปกับน้ำที่รดผักด้วย เพื่อที่ว่าผักจะได้โตเร็วๆ ส่วนไก่เธอก็ให้กินน้ำพุวิเศษด้วยเหมือนกัน
เนื่องจากในชนบทยังไม่มีน้ำประปาใช้ ชาวบ้านทุกครอบครัวต้องไปตักเอาน้ำที่แม่น้ำมาใช้ ส่วนใครที่รวยหน่อยก็จะขุดบ่อน้ำเอาไว้ใช้ในบ้าน
แน่นอนว่าครอบครัวฉินจนเลยไม่มีบ่อน้ำที่บ้าน และคนที่จะไปตักน้ำมาให้ครอบครัวได้ใช้กัน ส่วนมากก็จะเป็พี่ใหญ่กับพี่รอง ส่วนคนอื่นก็จะไปช่วยตักบ้างในบางครั้ง
พอช่วยกันรดน้ำผักและให้อาหารไก่เสร็จ เนื้อกระต่ายก็ตุ๋นจนสุกได้ที่พอดี ่นี้ก็แค่รอให้ทุกคนกลับมาถึงบ้าน แล้วจะได้ทานพร้อมกันด้วยเท่านั้น
...รอได้ไม่นาน ฉินไฉ่หงที่อยู่ในครัว ก็ได้ยินหลานชายฉินเวย กำลังคุยเสียงดังไปทั่วลานบ้านว่าจะได้กินเนื้อกระต่ายแล้วกับครอบครัวฉินที่กลับมาจากทุ่งนาพอดี
“อาเล็กของลูก ไปเอาเนื้อมาจากไหนลี่เอ๋อร์?”
ฉินเมิ่งพอได้ยินลูกชายบอกว่า เย็นนี้จะมีเนื้อกระต่ายให้กิน ก็หันไปถามลูกสาวที่โตกว่าทันที
“พ่อ อาเล็กจับได้ตอนไปเก็บฟืนที่ตีนเขาค่ะ” ลี่เอ๋อร์ก็ตอบพ่อของเธอให้ได้หายสงสัย
พอได้ยินคำตอบของลี่เอ๋อร์ทุกคนในครอบครัวฉิน ก็ได้แต่คิดว่าฉินไฉ่หงโชคดีจริงๆ แค่ไปูเาแถวใกล้ๆ บ้านแค่นี้ ก็ได้เนื้อมาให้ครอบครัวกินกันได้แล้ว
“ดีนะ ที่ไฉ่หงโชคดีหากระต่ายมาได้ ครอบครัวเราไม่ได้กินเนื้อมานานมากแล้ว” แม่ฉินพูดขึ้น
“พ่อ แม่ พี่ชาย พี่สะใภ้ มากินข้าวกันเถอะจ้ะ” ฉินไฉ่หงเห็นว่าไม่มีใครเข้าในบ้านสักที เธอก็เลยออกมาเรียกทุกคนให้เข้าบ้าน
“ไฉ่หง น้องจับกระต่ายได้ยังไงบอกพี่หน่อยสิ?” ฉินเหวินพอเห็นน้องสาวออกมาก็รีบเข้าไปถามทันที
ฉินไฉ่หงเห็นว่าครอบครัวฉินเหมือนจะรอคำตอบจากเธอ เธอก็เลยต้องอธิบายวิธีที่เธอจับกระต่ายได้ยังไงในวันนี้ให้กับทุกคนในครอบครัวฟัง
“ฉันก็แค่ลองขุดกับดักดูนะคะ ใครจะไปคิดว่ากระต่ายจะโง่มาก ะโลงไปในหลุมที่ฉันขุดขึ้นมาจริงๆ”
“ไป ไป รีบไปกินข้าวกันเถอะ จะได้รีบพักผ่อน” แม่ฉินบอกกับทุกคน เพราะมัวแต่ถามโน่นถามนี่ก็อาจจะไม่ได้กินข้าวเย็นกันสักที…..
239
