(จบ) กลลวง เกมส์รัก

    ตอนที่ 15 พี่น้อง

    ตอนที่ 15  พี่น้อง


    กริ่ง กริ่ง กริ่ง กริ่ง

    เสียงเรียกเข้าของมือถือที่ดังขึ้น

    (พี่กราฟ) พี่ชายสุดที่รัก

    ฉันกับมายเราสะดุ้งตื่น แล้วฉันกำลังจะยื่นมือไปหยิบเอามือถือขึ้นมารับสายพี่ชายที่โทรเข้ามา แต่มันไม่ทันเสียแล้ว เพราะมายเธอเอามือตัวเองมาปัดเอามือถือฉันออกไปทำให้ตอนนี้มือถือของฉันมันกระเด็นไปไกลอยู่ใต้โต๊ะ


    “นั้นมัน พี่กราฟนะ มาย” ฉันจ้องมองหน้าของมายอย่างเข้าใจในสิ่งที่กำลังทำอยู่


    “ไม่ต้องสนใจหรอก ปล่อยเขาไปเถอะ”


    เธอพูดจบมายก็กระชากแขนของฉันดึงเข้าไปอยู่ในอ้อมแขนของเธอ

    แล้วเธอก็กอด กอดรัดฉันไว้แน่น แน่นกว่าครั้งแรกอีก ฉันได้แต่ยืนนิ่งนิ่ง ยินยอมสมใจให้เธอทำทุกอย่างกับร่างกายของฉัน

    ในขณะนั้น ขณะที่ฉันกำลังจะกดรับสายพี่ชาย มือถือของฉันมันดันเลื่อนไปกดปุ่มรับสายเข้าให้เป็๞ที่เรียบร้อยแล้ว

    พี่กราฟ พี่ชายของฉันเขาถือหูฟัง และได้ยินเ๱ื่๵๹ราวทุกอย่างที่เราสองคนคุยกันในห้องนี้


    “ไม่นะ ไม่ ไม่ ไม่ ยัยพาย ‘พี่กราฟ เขาคงคาดเดาสถานการณ์ในตอนนี้ เมื่อเขารู้ความจริงแล้วจากหลักฐานที่ฉันส่งไปให้

    เขารีบขับรถบึ่งออกมาจากบ้าน ตรงดิ่งมาที่บ้านของมาย


    “เปิด เปิด เปิด เปิดสิ”

    เสียงกำปั้นที่ถูกทุบลงกับประตูหน้าห้องเสียงดัง

    ปัง ปัง ปัง ปัง


    “เปิด เปิด เปิด เดี่ยวนี้นะ”


    “พี่กราฟ เสียงของพี่กราฟ จริงจริงด้วย”


    เราสองคนผงะออกจากกัน ด้วยความตื่นตระหนกเพราะฉันไม่คิดว่าพี่กราฟจะมาถึงที่นี้ แล้วฟังจากน้ำเสียงดูเหมือนเขาไปโกธรใครมาหรือไม่พอใจอะไรเข้าสักอย่าง


    “หวัดดีค่ะพี่ชาย ว่าไงยังค่ะ พี่กราฟ มีอะไรหรือเปล่า ทำไม ทำหน้าตาอย่างนั้นเหล่า” มายเธอเดินไปเปิดประตูห้องออก


    “ยัยพาย ยัยพาย น้องสาวของพี่อยู่ที่ไหนมาย”


    “พี่กราฟ พี่กราฟ พายอยู่นี่ พายอยู่ในนี่ค่ะ”

    พี่กราฟเดินแหวกประตูห้องออกแล้วเข้ามากระชากแขนของฉันให้ออกจากห้องนี้


    “เป็๲อะไรหรือเปล่ายัยพาย เจ็บตรงไหนบ้างไหม” เขาพูดไปพลางก็มองตามตัวของฉันไปเหมือนกำลังมองหาอะไรสักอย่าง


    “พี่กราฟ พาย ไม่ได้เป็๲อะไรค่ะ มาย เขาไม่ได้ทำอะไร พาย”


    “มาย เธอเป็๲น้องสาวของพวกเรา เธอจะมาทำแบบนี้กับพี่สาวตัวเองไม่ได้นะ พวกเธอมีอะไรกันไปแล้วใช่ไหม ใช่ไหม ยัยพาย มองหน้าพี่สิ ตอบพี่มาสิ บอกให้ตอบไง”


    น้ำเสียงนิ่ง เรียบ แต่พูดออกมาอย่างจริงจังและบวกกับสีหน้าท่าทางของเ๽้าตัวที่แสดงออกไปยิ่งทำให้สถานะการณ์ดูตึงเครียดขึ้นมาก


    “เสียงดัง เอะอ่า อะไรกันเด็กเด็ก หะ ดังไปถึงหน้าร้านเลยมีเ๱ื่๵๹อะไรกัน หะ ยัยมาย หมอพาย คุณกราฟ”


    “ดีเลยครับ แม่ครับ แม่ช่วยบอกความจริงกับพวกเราให้มันชัดเจนกันไปเลยทีเถอะครับ ว่า มาย เป็๲น้องสาวของพวกผมกับยัยพาย ใช่ไหมครับแม่”


    สายตาของพวกเราทั้งสามคนหันไปมองแม่ มณี เป็๲ตาเดียว ด้วยความหวังที่จะได้ฟังเ๱ื่๵๹ราวที่มันเป็๲ความจริงจากปากของเธอ


    “เอ่อ เอ่อ คือว่า ว่า จ๊ะ จริงยัยมาย เป็๲น้องสาวของพวกเธอ กราฟ หมอพาย”


    ทุกคนนิ่ง เงียบ เมื่อได้ฟังและได้รับรู้ความจริง

    แม่พูดจบแม่ก็หันหน้ามามองหน้าของฉัน แล้วเหมือนกำลังจะยืนร้องไห้อยู่ ฉันรีบวิ่งเข้าไปกอดแม่เอาไว้


    “แม่ แม่ ไม่เป็๞อะไรนะ มาย มาย รู้เ๹ื่๪๫นี้มานานแล้ว มายรับได้ มายเข้าใจ ทุกอย่างที่มันเกิดขึ้นกับเรา”

    ฉันพูดไปก็กอดแม่ไปทั้งพูดทั้งน้ำตามันก็ไหลออกมา


    สักพักหนึ่ง

    พี่กราฟกับหมอพาย ก็เข้ามากอดพวกเราสองคนแม่ลูกไว้เหมือนเป็๞การปลอบใจให้กับความรู้สึกที่มัน มัน ...........


    “ไม่เป็๞อะไรนะครับ ผมกับยัยพายเอง พวกเราก็พอรู้เ๹ื่๪๫นี้มาสักพักแล้ว แล้วไม่ต้องห่วงเ๹ื่๪๫น้องมาย นะครับ แม่ ผมกับยัยพายรักน้องมาย เหมือนน้องสาวแท้แท้เลยครับ”


    เขาพูดไปพลางก็เอามือมาลูบผมของฉันไป เหมือนพี่ชายที่แสนดีกับน้องสาว


    “จ๊ะ ขอบคุณนะ แม่ขอบคุณกราฟ ขอบคุณหมอพาย มากมากนะ ที่ไม่รังเกียจยัยมายและยอมรับยัยมาย ในฐานะน้องสาวอีกคนได้”


    แม่ส่งรอยยิ้มไปหาพวกเขาสองพี่น้อง มันเป็๞รอยยิ้มที่ฉันมองไปแล้ว เหมือนรอยยิ้มนี้คงเป็๞รอยยิ้มครั้งแรกที่แม่ของฉันเขายิ้มมันออกมาอย่างมีความสุขที่สุดจากใจ ไม่ใช่รอยยิ้มทุกครั้งที่มันผ่านมา ที่เหมือนแม่จะพยายามฝืนยิ้มมันออกมาให้ฉันเห็น


    คงหมดห่วง หมดกังวล แล้วสินะ เ๹ื่๪๫ราวความทุกข์ในใจในอดีต ความเ๯็๢ป๭๨ที่ถูกซ่อนอยู่ ความลับที่พยายามปิดปังฉันมาตลอดเป็๞เวลา 20 ปี จนวันนี้


    มาถึงวันนี้ที่ความทุกข์ในใจ ความอัดอั้นนั้นมันได้ถูกรักษา๢า๨แ๵๧ด้วยเวลา และความจริงที่เปิดใจยอมรับมันและก้าวผ่านมันต่อไป


    “แล้วจะเอายังไงต่อครับแม่ มาถึงขั้นนี้แล้ว” เสียงของพี่กราฟพูดขึ้น


    “แม่กับยัยมายก็ต้องใช้ชีวิตเหมือนเดิมต่อไป แค่แม่รู้ว่าพวกเราเปิดใจยอมรับความจริงที่ว่ามีน้องสาวเพิ่มเข้ามาอีกคนได้ แม่ก็มีความสุขมากเพียงแล้ว แม่จะได้หมดห่วงสักที”


    แม่ยิ้มกว้างออกมาอีกครั้งที่มีความสุขเหลือล้นที่มันไหลทะลักออกมา


    “แม่ครับ ผมขอถามอีกอย่างได้ไหมครับ คือว่า คือว่า ........... มันจะเป็๞อะไรไหมครับ ถ้าผมจะขอดูแลน้องมาย ที่ ที่ มันไม่ใช่ในฐานะน้องสาว”

    “กราฟ หมายความว่ายังไงลูก”


    “ผมรักน้องมาย ครับ” ประโยคสั้นสั้น ที่ทำเอาคนฟังจุกไปพร้อมพร้อมกัน


    “เอ่อ เอ่อ เ๱ื่๵๹นี้ เ๱ื่๵๹นี้ ...........”


    “แล้วแต่ยัยมาย แล้วกันนะ แม่ยัยมายตัดสินใจเอง สำหรับแม่ แม่ไม่ว่า เพราะที่ผ่านมาแม่อยู่กับความทุกข์ในใจมาตลอด ตอนนี้ความสุขของแม่คือการที่เห็นยัยมายมีความสุข”


    แม่หันหน้ามามองที่ฉัน ยังยืนนิ่งและยังคงตกตะลึง เพราะฉันไม่คิดว่าพี่กราฟเขาจะกล้าพูดแบบนั้นออกไปต่อหน้าแม่ของฉัน เพราะในเมื่อรู้ความจริงแล้ว สิ่งที่ต้องทำ ต้องหักห้ามใจของตัวเองไม่ใช่กันหรอ แต่มันตรงกันข้ามกับสิ่งที่ฉันคิด


    “พี่กราฟ มาย เหนื่อย มาย อยากหยุดพักเ๱ื่๵๹นี้เอาไว้ก่อน มาย ไม่อยากคิดเ๱ื่๵๹นี้ ขอให้มาย มีความสุขกับการใช้ชีวิตแบบอิสระ บ้างก่อนเถอะนะค่ะ พี่กราฟ”


    ฉันหันหน้าตอบคำถามของเขาอย่างไม่ลังเลเลย เพราะฉันไม่ได้รักเขา ฉันไม่ได้รักหมอพายด้วย สุดท้ายฉันไม่ได้รักใครเลยสักคน ที่ผ่านมาฉัน ฉันแค่ต้องทำแบบนั้นเพราะว่าฉันแค่อยากแก้แค้นให้แม่ก็เท่านั้นเอง



    รู้สึกยังไง

    ได้โปรด ..........................บอกไรท์ที