" คุณ ถึงแล้ว " นทีปลุกฟ้าใสเบาๆด้วยน้ำเสียงละมุน ฟ้าใสค่อยๆลืมตามองนที " ลงมาสิ " นทีพูดพร้อมลงจากรถ บ้านพักหลังใหญ่ มีหลายห้องนอน ห้องรับแขกกว้างและหรู่หรามาก " คุณนอนห้องนี่ละกัน " นทีพูดพร้อมเปิดประตูให้ฟ้าใส " ค่ะ " ฟ้าใสเดินงัวเงียเข้าไปในห้อง ด้วยความเพลีย พอล้มตัวนอนลงบนเตียงฟ้าใสก็หลับทันที
เช้าวันใหม่...
ฟ้าใสค่อยๆลืมตาขึ้นมา แสงแดดส่องเข้ามาผ่านช่องหน้าต่าง เสียงคลื่นกระทบฝั่งไปมา ฟ้าใสค่อยๆลุกขึ้นมองไปรอบๆ เเละเดินเข้าห้องน้ำไปล้างหน้าล้างตา ฟ้าใสเก็บของเดินออกมาข้างนอก ก็เห็นเป็ห้องรับแขกขนาดใหญ่ มองไปรอบๆก็ไม่เจอใคร เหมือนว่าบ้านพักหลังนี้มีความเป็ส่วนตัวมาก เพราะห่างจากห้องพักอื่น และมีรั้วกั้นด้วย ฟ้าใสพยายามเดินหาที่จอดรถกว่าจะเจอก็เกือบครึ่งชั่วโมง
ฟ้าใสเห็นรถก็ดีใจมากรีบวิ่งมาที่รถทันที " ฟ้าใส ทำไมสภาพเธอเป็แบบนี้ล่ะ? " เอมมี่ถามพร้อมมองฟ้าใสั้แ่หัวจรดเท้า ฟ้าใสใส่ชุดเดิมที่ใส่เมื่อวาน หน้าไม่ได้แต่ง ผมยุ่งเล็กน้อย และเหงื่อท่วมตัว จากการเดินหาที่จอดรถ " สภาพแบบนี้ มันยังไงไม่ทราบ " ฟ้าใสถามกลับพร้อมจมองหน้าเอมมี่ " ก็... จะให้พูดจริงๆเหรอ แบบ... เหมือน... " เอมมี่ทำท่าคิด " รอคิดออกเมื่อไหร่ส่งจดหมายบอกฉันละกัน " ฟ้าใสพูดจบก็ขึ้นรถทันที ปล่อยเอมมี่ยืนเหวออยู่คนเดียว " นี่ฉันยังพูดไม่จบน่ะ " เอมมี่พูดด้วยความโมโห ฟ้าใสลดกระจกลงมาโบกมือให้เอมมี่ ก่อนขับรถออกไป
~ กริ้ง กริ้ง~ ฟ้าใสรีบออกมาเปิดประตูทันทีเมื่อได้ยินเสียงกริ่ง " แกเล่ามาเลย " นิน่าพูดทันทีเมื่อเห็นฟ้าใส " เข้าบ้านก่อนม่ะ หรือจะปูเสื่อตรงนี้? " ฟ้าใสแซวนิน่า " เข้าบ้านก่อนเถอะ ฉันเริ่มหนักแล้วเนี่ย " มดแดงถือของกินเต็มมือ ฟ้าใสช่วยมดแดงถือของและพากันเดินเข้าบ้าน
" เล่ามาเลยอย่าลีลา " นิน่าพูดพร้อมจ้องหน้าฟ้าใส มดแดงเองก็จ้องฟ้าใสไม่วางตา " คือตอนฉันพาคุณนทีเที่ยวครั้งก่อน เขาบอกจะให้เงินค่าไกด์ แต่ฉันบอกว่าไม่้าเงิน อยากได้อย่างอื่นแทน " " ยัยตัวแสบ แกนี่แอบแรดเหมือนกันนะเนี่ย " นิน่าแทรก " รู้อยู่ค่ะ และเมื่อวาน ฉันบอกว่าอยากให้เขาพาฉันเที่ยว เป็การตอบแทน แล้วไงรู้ไหม ฉันดันบอกเขาว่า ถ้าคุณมีเวลาว่างคุณจะไปเที่ยวไหนก็พาฉันไปที่นั่นเลยค่ะ " " แล้ว.. " มดแดงถามเพราะอยากฟังต่อ " เขาก็พาฉันไปค่ายมวยน่ะสิ ยังไม่พอนะ เขาต่อยมวย ประมาณ 5 ชั่วโมงจ้ะ " " ห๊ะ !!! " นิน่าใอ้าปากค้าง " ฟังไม่ผิดจ้ะ 5 ชั่วโมง ฉันเหนื่อยมาก... ปวดไปทั้งตัว เสร็จเขาก็พาไปกินข้าว แต่ฉันดันเผลอหลับบนรถอีก พอทานข้าวเสร็จ เขาก็จะพากลับบ้าน แต่ฉันลืมตาแทบไม่ขึ้น เลยบอกให้เขามาส่งที่โรงแรม เพื่อฉันจะได้เปิดห้องนอนที่นั่นเลย เื่ก็มีแค่นี้แหละ " ฟ้าใสทำหน้าผิดหวัง และถอนหายใจเฮือกใหญ่
มดแดงจับมือฟ้าใส และแสดงสีหน้าสงสารเพื่อน " ฉันไม่เป็ไร ต่อไปฉันต้องออกกำลังกายเยอะๆแกว่าไหม? " ฟ้าใสพูดพร้อมยิ้มให้มดแดง " เอาน่า ฉันคิดว่าเขาต้องรู้สึกอะไรกับแกบ้างแหละ ไม่งั้นเขาจะรับข้อเสนอแกทำไม นักธุรกิจแบบเขาแทบไม่มีเวลาว่างด้วยซ้ำ แต่เขาก็ยังมาพาแกเที่ยวได้ ต่อให้เป็ค่ายมวยก็เถอะ มันทำให้แกรู้จักเขามากขึ้นถูกไหมล่ะ? " นิน่าพูดพร้อมมองฟ้าใส " ก็จริงของแก ตอนเขาต่อยมวยเขาเท่มากเลยน่ะ กล้ามนี้เป็มัดๆ ซิกแพคแน่นๆ และเหงื่อที่ไหลออกมา ทำให้เขาดูเซ็กซี่ขึ้นเป็กองเลยอะแก " ฟ้าใสพูดไปยิ้มไป มดแดงลุกขึ้นไปในครัวทันที " เห้อ.... " นิน่าถอดหายใจลากเสียงยาว พร้อมลุกขึ้นตามมดแดงไปในครัว ฟ้าใสเห็นแบบนั้นก็วิ่งตามไป
ทุกคนต่างช่วยกันเตรียมของว่างจนเสร็จ ก่อนถึงเวลาดูซีรี่ส์เกาหลี นิสัยทั้งสามคนอาจจะต่างกัน แต่สิ่งที่เหมือนกันคือชอบดูซีรี่ส์เกาหลี และ่นี้ทั้งสามคนก็ติดซีรีส์เกาหลีเื่หนึ่ง ออนแอร์วันเสาร์-อาทิตย์ ประมาณ 3 ทุ่ม ก็จะนัดมาดูพร้อมกัน แล้วแต่ใครสะดวกก็ไปบ้านคนนั้น
ดูซีรีส์จบต่างก็แยกย้ายไปนอนห้องของตัวเอง บ้านฟ้าใสมี 3 ห้องนอนพอดี มดแดงกับนิน่ามาบ่อยจนจองห้องเป็ของตัวเองกันไป มีทั้งเสื้อผ้าและของใช้ส่วนตัวครบทุกอย่าง ฟ้าใสนั่งมองหมวกที่ใส่ไปเมื่อวาน ต่อให้การไปเที่ยวกันครั้งนี้จะไม่เป็ตามที่หวัง แต่ก็ถือเป็่เวลาที่ดีมากสำหรับฟ้าใส
เช้าวันใหม่...
ทานข้าวเช้าเสร็จทุกคนต่างแยกย้ายกันไปหน้าที่ของตัวเอง มดแดงไปทำงานที่โรงแรม นิน่าก็ไปร้านอาหารริมทะเลที่เป็ธุรกิจของครอบครัว ส่วนฟ้าใสนอกจากจะเป็ไกด์ ก็มีร้านสปาเป็ของตัวเอง 2 สาขาในภูเก็ต ซึ่งร้านค่อนข้างไปได้สวย มีลูกค้าแน่นทุกวัน จนต้องจองคิวล่วงหน้า นอกจากจะบริการดี ฝีมือการนวดที่นี่ก็มีชื่อเสียงมาก ทำให้คนที่มาใช้บริการติดใจกันเเทบทุกคน ฟ้าใสก็กะจะมานวดด้วย เพราะปวดตัวั้แ่เมื่อวาน
ณ ร้านสปาของฟ้าใส
" สวัสดีค่ะป้าเพ็ญ " ฟ้าใสกล่าวทักทายพนักงานทันทีเมื่อเข้ามาในร้าน " สวัสดีค่ะ คุณฟ้า " ป้าเพ็ญกำลังจัดของอยู่ " ทานข้าวเที่ยงกันรึยังคะ พอดีหนูแวะทานข้าว ปูผัดผงกะหรี่ร้านนี้อร่อยมากเลยค่ะ เลยซื้อมาฝากทุกคน " ฟ้าใสยื่นถุงกับข้าวให้ป้าเพ็ญ " กำลังจะไปทานพอดีค่ะ ขอบคุณมากนะคะคุณฟ้าใส " " ไม่เป็ไรค่ะ วันนี้มีคิวว่างไหมคะ กะว่าจะมานวดซักหน่อยค่ะ " " วันนี้คิวเต็มอ่ะค่ะคุณฟ้า เอาเป็่เย็นดีไหมคะ เดี๋ยวป้านวดให้ " " ดีเลยค่ะป้า งั้นตามสบายนะคะ " " ค่ะ " คุยกับพนักงานเสร็จฟ้าใสก็เดินเข้าห้องทำงาน
~ ก็อก ๆๆ ~ " เข้ามาจ้ะ " " คุณฟ้าคะ ห้องสปาว่างอยู่จะไปนวดเลยไหมคะ? " พนักงานอีกคนเข้ามาถาม " ลูกค้ายกเลิกเหรอ? " " เปล่าค่ะ พอดีลูกค้าคนเมื่อกี้นวดได้แค่ 15 นาที ก็รีบกลับเพราะมีธุระด่วนค่ะ เหลือเวลาอีก 45 นาที กว่าจะถึงเวลานัดลูกค้าอีกรายค่ะ " " อ๋อ ดีเลยงั้นไปกัน " ฟ้าใสพูดพร้อมลุกเดินไป
" ไปทำอะไรมาคะ ถึงได้เมื่อยตัวแบบนี้? " ป้าเพ็ญถามระหว่างนวดอยู่ " ไปหัดต่อยมวยมาค่ะ ปกติไม่ค่อยได้ออกกำลังกายอ่ะค่ะ เลยเจ็บไปทั้งตัวเลย " " อย่าหักโหมสิคะ ค่อยๆเป็ค่อยๆไปจะดีกว่าค่ะ " " นั่นสิคะป้า ถ้าหนูรู้จักวางแผน คงไม่เจ็บตัวแบบนี้ " ฟ้าใสพูดพึมพำ " อะไรนะคะ? " " เปล่าหรอกค่ะ หนูแค่บ่นไปเรื่อย " " ป้าไม่ได้นวดให้คุณฟ้านานแล้วนะคะ จะว่าไปก็คิดถึงวันเก่าๆนะคะ ถ้าป้าไม่เจอคุณฟ้า ป่านนี้ชีวิตป้าจะเป็ยังไงก็ไม่รู้ " " ต่อให้ไม่เจอหนู หนูเชื่อว่าคนดีๆแบบป้าจะต้องมีชีวิตที่ดีแน่นอนค่ะ " ป้าเพ็ญยิ้มอย่างอิ่มเอมใจ " ที่หนูเติบโตมาอย่างดีจนถึงทุกวันนี้ ส่วนหนึ่งก็เป็เพราะป้านะคะ ชีวิตหนูมีของขวัญแค่ไม่กี่ชิ้น หนึ่งในนั้นก็คือป้าค่ะ " ฟ้าใสน้ำตาคลอ ป้าเพ็ญเองก็เหมือนกัน " พอๆเลยค่ะ พูดเื่อื่นกันดีกว่า " ป้าเพ็ญพูดพร้อมเช็ดน้ำตา
" คือเตยหลานป้า จะจัดงานแต่งเล็กๆที่บ้าน มะรืนนี้ ถ้าคุณฟ้าว่างก็เชิญนะคะ " " ห๊ะ ! ทำไมฉุกละหุกจังเลยคะ? " " คือมัน.. " " หนูขอโทษที่ละลาบละล้วงค่ะ " ฟ้าใสเห็นเพ็ญกระอักกระอ่วนที่จะตอบ " ไม่เป็ไรค่ะ ป้าแค่อายที่จะตอบ ว่าหลานป้ามันท้อง " เพ็ญพูดเสียงแ่เบา " จะอายทำไมคะ เป็ผู้หญิงมีแฟน มีมดลูก ท้องเป็เื่ที่เกิดขึ้นได้อยู่แล้วค่ะ " ป้าเพ็ญยิ้มออกมา " แล้วอีกอย่าง เตยก็ไม่ใช่เด็กๆแล้วหนิคะ " " ใช่ค่ะ หลานป้ามันโตไว้ไว ป้ายังจำภาพที่มันใส่แพมเพิสวิ่งไปมาได้อยู่เลย " ฟ้าใสหันมายิ้มให้ป้าเพ็ญ