"ใครก็ได้ช่วยคุณหนูด้วย!"
ครานี้คงได้ตายสมใจเ้าเเล้วสินะ ความคิดหนึ่งได้ผุดขึ้นมาจากหญิงสาวที่นอนอาบเืท่ามกลางสายฝนที่ไม่มีทีท่าว่าจะหยุดตก ภายในเรือนวุ่นวายเพราะบุตรีเพียงคนเดียวถูกลอบฆ่า
มีสายตาของคนผู้หนึ่งทอดมองมาด้วยความสะใจ ดียิ่งตายได้เสียก็ดี พร้อมกับยิ้มอย่างไร้เยื่อใย
" นี่เสียน เกิดอะไรขึ้นกับลูกในวันนั้นกัน "ปาปาผู้เป็พ่อได้ถามนี่เซียนเหตุการณ์ในวันนั้นทำให้เขาเคร่งเครียดกับการตามหาผู้ร้ายที่กล้ามาทำร้ายลูกสาวของเขา ถ้าจับได้ข้าจะหักขาเเขนเเละสับไม่ให้เหลือเเม้เเต่กระดูก
"ลูก ลูกจำไม่ได้เ้าค่ะท่านพ่อ" นี่เสียนโกหกปาปารู้สึกได้ เพราะเขาเลี้ยงดูนี่สียนตั้งเเต่อายุ5ขวบ เนื่องจากมารดาผู้เป็เเม่ได้ออกบวชบำเพ็ญเพียร
เมื่อ17ปีก่อน
ในวันที่นี่เสียนเกิดปาปาเเละยี่ฮวาได้เดินทางไปค้าขายต่างเเคว้น เเต่ระหว่างทางนี้ฮวาเกิดเจ็บครรภ์โชคดีที่มีเเม่ชีท่านหนึ่งผ่านมาพอดีจึงช่วยทำคลอดให้ เเต่สีหน้าเเม่ชีเมื่อได้เห็นหน้านี่เสียนก็มีท่าทางลำบากใจปนสงสารยี่ฮวาจึงถามเเม่ชี
" ท่านเป็กระไรหรือเหตุใดจึงมองลูกข้าด้วยสายตาเช่นนั้น" ทุกอย่างตกอยู่ในความเงียบจนได้ยินเสียงจิ้งหรีดร้องเเม่ชีจึงได้เอ่ยปากว่า
" ข้ามิอาจเปลี่ยนโชคชะตาของใครตามใจชอบได้ สิ่งเดียวที่จะหนุนลูกเ้าคือเ้านั้นเอง"
" ข้าไม่เข้าใจสิ่งที่ท่านจะสื่อกับข้า" ตึกตักตึกตัก เสียงหัวใจเต้นถี่เเละเร็วขึ้น ทำให้ยี่ฮวารู้สึกไม่ดีกังวลว่าสิ่งที่เเม่ชีพูดจะเป็เื่ร้ายของลูกตน
" เ้าดูเเลลูกเ้าให้ดีอย่าให้นางเป็คนใจร้ายอำมหิต เเล้ว์จะเอ็นดูนาง"
หลังนี่เสียนเกิดมาได้3ปี ก็เกิดเื่ร้ายๆมากมายเช่น อยู่ดีๆกระถางต้นไม้ก็ตรงลงมาจากชั้นสองของเรือนเพาะปลูก หรือ เดินเล่นในสวนก็เจอฝูงผึ้งบินมาต่อย
.................
#ไรท์เขียนเเนวจีนโบราณครั้งเเรกอาจจะขาดตกบกพร่องต้องขอโทษด้วยนะคะ
#อาจจะลงช้าหน่อยเเต่ลงเเน่