ตอนที่ 18
แมงมุมพิษน้ำแข็ง2
เมื่อจุดแรกบนแผนที่เป็รังที่ว่างกลวงหลงจิวเมิ่งจึงต้องเปลี่ยนไปค้นหายังอีกจุดที่อยู่ห่างไกลออกไปแต่เมื่อมาถึงก็พบกับความว่างเปล่าเช่นเดิม รังแมงมุมพิษน้ำแข็ง กลับหลงเหลือเพียงใยแมงมุมขาวที่ถักทอแ่าขาดแหว่งแต่ไร้ซึ่งสัตว์ร้ายอาศัยอยู่ภายใน
...เื่ราวไม่ปกติเกินไปหากรังสุดท้ายยังคงถูกล่าจนหมดสิ้น เห็นทีวันนี้เราคงต้องกลับเข้าเมืองไปก่อน
หลงจิวเมิ่งวิ่งไวไปบนพื้นหิมะลึกเข้าไปจากจุดแรกกว่าสิบลี้ แต่ไม่ทันถึงที่หมายดี พลันได้ยินเสียงโหวกแหวกดังของกลุ่มคนแว่วมาเสียก่อนจึงตัดสินใจชะลอฝีเท้าปรับเปลี่ยนวิธีการ ใช้ท่าร่างลับลับล่อล่อทะยานขึ้นสูงไปบนยอดไม้ ก่อนจะใช้การะโเหินข้ามไปยังอีกจุดแทนการเดินบนพื้นดิน สายตาเขม็งตึงมองผ่านแสงสลัวสำรวจดูว่าเหตุใดจึงมีเสียงดังของผู้คนที่ด้านหน้าไกลออกไป
“เร่งมือหน่อย แล้วจงจำใส่ใจของพวกเ้าเอาไว้อย่าให้ตัวลูกแมงมุมตาย สังหารแค่ตัวแม่มันเท่านั้น” เสียงผู้ฝึกตนในชุดขนสัตว์มือขวาถือขวานใหญ่ กำลังสั่งการกลุ่มผู้ฝึกตนอีกนับสิบ ซึ่งทุกคนตั้งมั่นถือหน้าไม้ในมือแน่นรอคอยการติดตั้งค่ายกลกับดักที่ด้านนอกถ้ำของแมงมุมพิษน้ำแข็ง “เ้าฉี แค่วางกับดักล้อมกักทำไมรอบนี้มันช้าจังวะ”
“ใกล้เสร็จแล้วครับลูพี่เหลือแค่ติดตั้งขวดน้ำมันเพลิงก็เรียบร้อยแล้ว”คนติดตั้งกับดักที่ถูกเรียกว่าเ้าฉีเอ่ยตอบพลางเร่งมือให้ไวขึ้น สุดท้ายรีบร้อนจนมือสั่น เกิดความผิดพลาดขวดน้ำมันหกแตกลงบนพื้นหิมะขาวด้านนอกถ้ำ
กี๊ซซซซซซ !!!
แมงมุมพิษน้ำแข็ง ได้กลิ่นน้ำมันที่แตกกระจายโชยมาจากด้านนอกสัญชาตญาณบ่งบอกรับรู้ว่ามีอันตราย ส่งเสียงหวีดแหลมดุจเสียงคำรามของสัตว์ป่าดังสะท้านมาจากภายในถ้ำอาศัย
ซวยแล้ว !!!
ผู้นำขบวนล่าแมงมุมพิษน้ำแข็งสบถดังพลางกระชับอาวุธในมือมาตั้งขวางไว้หน้าตนเอง พลางเอ่ยสั่งให้เ้าฉีรีบถอยหลบออกมาจากบริเวณหน้าปากถ้ำ
แต่เหตุการณ์พลิกผันรวดเร็วจนเกินไป เสียงแมงมุมพิษน้ำแข็งเพิ่งจะแว่วดังติดหูร่างแปดขาที่เมื่อกางยืดจนสุดก็กว้างกว่าสองจั้ง พลันทะยานออกมาถึงปากทางเข้าถ้ำยืนขย่มยุบยับ ดวงตาแดงฉานของมันจ้องมองนักล่าที่ด้านนอกด้วยแววอาฆาตดุร้าย
ไม่ทันแล้วยิงเลย !!!
ผู้นำขบวนล่าตัดใจจากเ้าฉีเอ่ยสั่งมือหน้าไม้ทั้งสิบลั่นไกขึ้นพร้อมเพรียง ลูกดอกหัวะเิอัคคีพุ่งไวกระแทกเข้ากับร่างของแมงมุมพิษน้ำแข็ง ก่อนสะเก็ดเพลิงจะตกลงััน้ำมันที่แตกกระจายอยู่บนพื้นก่อนหน้าเพลิงไฟวิเศษแดงฉานลุกท่วมในพริบตา แต่ศาสตราไม่เลือกข้าง เ้าฉีไม่ทันหลบพ้นรัศมีเพลิงไฟลูกดอกอีกส่วนพุ่งทะลุขาของมัน ลูกสมุนผู้ที่ทำพลาดกลายเป็ล้มลงไปบนพื้น
เ้าฉีร้องะโขอความช่วยเหลือ ปรารถนาให้พวกพ้องดึงรั้งตนเองออกจากแอ่งน้ำมันรอบกายแต่โชคร้ายเมื่อสะเก็ดะเิเพลิงแตกร่วงลงสู่พื้นที่มี...น้ำมันเพลิงน้ำแข็งน้ำมันวิเศษซึ่งถูกปรุงกลั่นขึ้นด้วยส่วนผสมของโอสถและอาคมอักขระพลันลุกไหม้ขึ้นท่วมทั้งร่างของเ้าฉีและแมงมุมพิษน้ำแข็งไปพร้อมกัน
“นั่นมัน น้ำมันเพลิงน้ำแข็ง” ยิ่งรู้จักสิ่งที่กลุ่มคนซึ่งกำลังล่าแมงมุมพิษน้ำแข็งใช้หลงจิวเมิ่งยิ่งจับตาดูผู้คนกลุ่มนี้เป็พิเศษ เพราะการจะสร้างน้ำมันเพลิงอาคมนั้นมิใช่เื่ง่าย
...รากเฟิร์นหิมะ กับ ซากตัวหม่อนน้ำแข็ง สองสิ่งนี้จำเป็ในส่วนผสมของการปรุงสกัดน้ำมันเพลิงน้ำแข็งเพลิงที่เกิดจากน้ำมันชนิดนี้ จะร้อนแรงกว่าเพลิงสามัญนับสิบเท่าแถมยังสามารถเผาไหม้รุนแรงไม่แตกต่าง แม้ว่าจะจุดติดอยู่บนผิวน้ำหรือบริเวณหนาวเย็นเช่นก้อนน้ำแข็งก็ตาม
...ถ้าเราจำไม่ผิดสินค้าในหีบทั้งสองที่ห้องโถงวันนั้น กับสิ่งที่หลงซุนแลกเปลี่ยน
หลงจิวเมิ่งยังคงจับตาดูการต่อสู้ของกลุ่มผู้ฝึกตนกับแมงมุมพิษน้ำแข็ง ซึ่งสุดท้ายเ้าแมงมุมพิษน้ำแข็งก็ไม่อาจแผลงฤทธิ์ของตนเองได้อย่างเต็มที่เพียงทำร้ายกลุ่มนักล่าาเ็ไปหลายราย แต่ผู้ที่ตกตาย กลับมีเพียงผู้เดียวและหาใช่เพราะถูกแมงมุมพิษน้ำแข็งสังหารแต่เป็เพราะถูกเพลิงไฟของพวกพ้องตนเองเผาไหม้ จนกลายเป็เพียงเถ้าถ่านสีดำกองอยู่บนพื้นหิมะขาวซึ่งแปรสภาพกลายเป็เจิ่งนองเกิดเป็หลุมแอ่งน้ำเล็ก ๆ ขึ้นแทนที่
“อย่าได้ชักช้า เวลามีจำกัด พวกแกรีบเข้าไปช่วยกันจับลูกของแมงมุมพิษน้ำแข็งออกมาให้หมด”คำสั่งตวาดดัง ผู้คนซุกเก็บหน้าไม้ของตน เปลี่ยนเป็จับคู่สองช่วยกันถือตาข่ายเหล็ก ส่วนมืออีกข้างถือคบไฟเจิดจ้าส่องทาง
...พวกมัน้าลูกแมงมุมพิษน้ำแข็งไปทำไมกันเดี๋ยวก่อนถ้าเราจำไม่ผิด เ้าคนที่เป็ผู้นำของมัน สามารถบังคับสุนัขป่าหิมะหลังเทาหรือว่า่นี้คือเวลาที่พวกมันกำลังรวบรวมสัตว์อสูรก่อนที่จะบุกเข้าไปยังเขตแดนป้อมพายุหิมะในปีหน้า
หลงจิวเมิ่งกัดฟันกรอดแม้อยากจะทะยานลงไปสังหารพวกคนชั่วให้หมดสิ้น แต่ฝีมือของตนเองเวลานี้ยังห่างชั้นกับเหล่าร้ายอีกก้าวใหญ่
...ถ้าปล่อยให้เป็เช่นนี้ต่อไปเราคงยากที่จะหาพิษของแมงมุมน้ำแข็งเพื่อไปรักษาท่านพ่อเป็แน่ เอาละ ไหน ๆก็มาถึงที่นี่แล้ว แถมอีกไม่นานท้องฟ้าก็จะมืดสนิท คงต้องลองเสี่ยงดูสักตั้ง
หลงจิวเมิ่งะโเบาลงจากยอดไม้ ก่อนจะวิ่งวนรอบๆ ตามหาสัตว์ร้ายที่อยู่ใกล้ ครั้นพบเห็นหมูป่าตัวหนึ่ง ก็ใช้หินขว้างใส่อย่างแรงหมูป่าเ้าถิ่นตัวเขื่องะโโหยง หายใจฟืดฟาดด้วยความโกรธ สี่เท้าตะกุยไว พุ่งทะยานเข้าหาหลงจิวเมิ่งในทันที
หลงจิวเมิ่งเห็นเหยื่อติดกับ ไม่กล้าชักช้า แม้ท่าร่างว่องไวสามารถสลัดพ้นเ้าหมูป่าเคราะห์ร้ายได้ไม่ยากนักแต่จงใจวิ่งรักษาระยะห่างชนิดจวนเจียนจะถูกไล่ทัน ล่อหลอกให้หมูป่าไล่ตามหลังตนเองมุ่งหน้าไปยังเป้าหมายที่้า
เมื่อเข้าสู่ระยะไม่ถึงครึ่งลี้ หลงจิวเมิ่งพลันใช้สายตาสำรวจจุดเปราะบางของกลุ่มคนที่ออกล่าแมงมุมพิษน้ำแข็งจนกระทั่งเสียงฝีเท้าดังเข้าใกล้ระยะได้ยิน หลงจิวเมิ่งไม่อาจปิดบังตนตัว จึงเอ่ยะโดังลั่น
ช่วยด้วย ช่วยข้าด้วย !!!
สีหน้าท่าทางใล้วนแสดงออกสมจริง
ผู้คนที่กำลังขนย้ายลูกแมงมุมพิษน้ำแข็ง ต่างหันหน้ามาสนใจบางคนอยากจะหยิบหน้าไม้ขึ้นจ่อยิงผู้บุกรุก แต่เมื่อสายตาหันไปเห็นหมูป่าที่ด้านหลังค่อยเบนเป้าออกไป ด้วยทั้งวันทำงานเหน็ดเหนื่อยมาตลอดเมื่อเห็นเนื้อโอชะวิ่งมาหาถึงที่ ตั้งใจว่าค่ำคืนจะได้ย่างเนื้อหมูป่ากัดกินด้วยความเอร็ดอร่อยแต่เพราะสองมือจำต้องกระชับตาข่ายเหล็กแ่า จึงมิอาจกระทำดังที่ใจคิด
มีเพียงหัวหน้ากลุ่มที่มักระแวงสงสัยรอบคอบ ไม่คิดจะเก็บผู้บุกรุกทั้งคนทั้งหมูป่าให้มีชีวิตรอดกลับออกไปกระชับขวานรอคอยทั้งคนทั้งหมูป่า เมื่อทั้งสองเข้าสู่ระยะทำการ ตั้งใจจะลงมือจู่โจมให้ดับดิ้นไปพร้อมกันในคราเดียว
หลงจิวเมิ่งรับรู้ถึงรังสีฆ่าฟันที่แผ่ออกแถมเป้าหมายหลักของตนก็มิใช่เพื่อต่อสู้หักหาญ สองเท้าที่ก้าวสม่ำเสมอตลอดเวลากลายเป็เร่งไวขึ้น ฉีกเฉียงไปยังทิศทางที่ไม่คาดคิดด้วยท่าร่างลับลับล่อล่อ ทแยงไวเข้าหาแรงงานสองคนที่กำลังยึดตาข่ายเหล็กเอาไว้แน่น
เปรี้ยง !!!
ร่างไวกระแทกแรงงานคนหนึ่งเ็ปสองมือที่ยึดโยง พลันเผลอตัวเลื่อนหลุด ลูกแมงมุมพิษน้ำแข็งพบช่องว่างรอยโหว่รีบเคลื่อนไวออกมาอยู่บนพื้น ก่อนจะย่อตัวต่ำ ออกแรงกดจนพื้นหิมะแข็งยุบยวบหมายจะใช้แรงของขาทั้งแปดข้างะโลอยหลบหนีไปให้ไกล
แต่หลงจิวเมิ่งคาดการณ์ไว้ล่วงหน้าแม้ร่างของตนเองที่พุ่งกระแทกชน ยังนอนหงายแต่อยู่ใกล้กับส่วนหัวของลูกแมงมุมพิษน้ำแข็งจึงยื่นหมัด ยัดเข้าไปในปากของแมงมุม ก่อนจะออกแรงกระแทกเข้าไปที่กระพุ้งแก้มด้านในปากของอสูรร้าย
จุดปลดปล่อยพิษของลูกแมงมุมคือส่วนเขี้ยวเมื่อศัตรูยื่นมือมาทำร้ายใกล้จุดนั้น ลูกแมงมุมก็กัดหนับลงไปตามสัญชาตญาณ ปลดปล่อยพิษผ่านคมเขี้ยวที่จมลงไปในท้องแขนขาวของหลงจิวเมิ่งทันที
หลงจิวเมิ่งรับรู้ถึงไอร้อนเหลวที่ไหลผ่านเืเนื้อของตนเข้ามาไม่กล้าชักช้าดึงกระชากแขนกลับคืนออกมาทันที พร้อมกับออกแรงสะบัดลูกแมงมุมให้กระเด็นไกลไปคนละทิศกลายเป็ส่งตัวลูกแมงมุมหลบหนีไปไกลจากนักล่าทั้งสอง
ตอนนี้หัวหน้ากลุ่มเห็นสินค้าสำคัญหลุดรอด ผู้นำในการล่าแมงมุมพิษน้ำแข็งจึงมิได้สนใจหลงจิวเมิ่งอีกแต่เกรงว่าลูกแมงมุมพิษน้ำแข็งจะหนีพ้น จึงทะยานตามหลังลูกแมงมุมพิษน้ำแข็งที่ถูกสะบัดร่างปลิวไกลอีกทิศทางแต่ยังมิลืมตวาดสั่งให้ผู้คนส่วนหนึ่งจับตาดูหลงจิวเมิ่งเอาไว้ให้ดีส่วนอีกสองคนที่ถูกหลงจิวเมิ่งกระแทกชน ในมือมีเพียงตาข่ายเหล็กว่างเปล่า ให้ติดตามตนเองไปช่วยกันจับลูกแมงมุมพิษน้ำแข็งกลับคืน
2.39M
