เฉินหนานมองดูซากอารยธรรมเก่าแก่โบราณเบื้องหน้า เปล่งแสงขึ้นมา ราวกับถูกขับเคลื่อนจากเปลือกโลก ปรากฏวงแหวนเปล่งแสงทางเข้าขนาดใหญ่ ก่อจากซากหินเก่าแก่อย่างน่าอัศจรรย์ใจ
เมื่อเห็นแสงอักษร รูน ปลิวว่อนระยิบระยับ มันจะปลดปล่อยกลิ่นอายน่าคร้ามเกรงออกมา เรื่อยๆ แม้แต่ผู้คนยังรับรู้ปราณพลังของยุคสมัยเบิกฟ้าแรกเริ่ม เด่นชัดขึ้นมา…ไม่เลือนรางคล้ายกับมันจับต้องได้
ก่อนเสียงจอมยุทธ์ พลันเริ่มกล่าวเสียงเซ็งแซ่ขึ้นมาอีกครั้ง เมื่อเห็นกลุ่มจอมยุทธ์ จากโลกเบื้องบนมารวมตัวกันอยู่ที่นี่ พร้อมเกี้ยวนั่งรถม้า ลากมาด้วยสัตว์อสูร สายเืไม่ธรรมดา
ให้ผู้คนด้านล่างหอบหายใจหนักถี่ หายใจกันไม่ทั่วท้องตามๆ กัน เมื่อสายเืพวกเขา ถูกกระตุ้นกดดันโดยเหล่าสัตว์อสูร อสุรกายนักรบเ่าั้
“คุณชายหาญเซิ่ง แห่งศาลานรก ก็มาด้วยงั้นหรือ?” ครั้นหลายคนมองชายหนุ่มหล่อเหลา ในชุดสีเืหมูโดดเด่น ทว่าภายในสายตาของเขาแฝงความโหดร้าย อันตรายอย่างบอกไม่ถูก
“อืมๆ ทางนั้นก็เป็สตรีศักดิ์สิทธิ์หยุนซี ข้าเคยเห็นนาง จากแดนพุทธะมาก่อน” เ้าสิงโตหางงู มันกล่าวพร้อมขนพองสยองเกล้า ครั้นสายเืของมันจัดเป็ผู้ยิ่งใหญ่สิงโตทองคำของโลกเบื้องล่างยังหวาดกลัวกลุ่มคนเ่าั้
เฉินหนานเห็นสตรีมอบน้ำเต้าให้เขาในวันนั้นอีกครั้ง แค่เห็นหางตาเรียวยาวของนาง ภายใต้ผ้าคลุมบาง ปิดบังใบหน้า
มันก็ทำให้เขารับรู้ได้ทันที สตรีนางนี้ ภายใต้ผ้าคลุมบางดวงตาเ็า ต้องมีใบหน้างดงามดั่งเทพธิดาผู้เลอโฉม หลุดออกมาจากภาพวาดเทพเซียน เป็แน่แท้
“แล้วทางนั้นใช่ศิษย์พี่ใหญ่ของสำนักธาร์ ตี้เทียนหรือไม่…ไม่คิดอีกฝ่าย จะมาเป็ผู้ติดตาม ให้เทพธิดาหยุนซีเช่นนี้”
เฉินหนานเงยหน้ามองตี้เทียน ศัตรูคู่แค้น เขาถึงกับบีบลัดฝ่ามือไว้น้อยๆ ‘ไม่คิดว่าจะได้เจอกันเร็วขนาดนี้’
ก่อนเฉินหนานจะรีบเก็บความคั่งแค้นของเขาลงไป เมื่อมองขั้นพลังอีกฝ่าย น่าจะเข้าใกล้ พวกที่มาจากโลกเบื้องบนไม่น้อยแล้ว
บนน่านฟ้า ตี้เทียนสายตาค่อนข้างมองดูถูกดูแคลน คนจากโลกเดียวกันไม่น้อย เกรงว่าอีกฝ่าย คงได้รู้ความลับอะไรบางอย่าง จากคนเ่าั้เป็แน่
เมื่อตี้เทียนกวาดครรลองสายตามองลงมา พลันต้องให้เฉินหนาน รีบหลบหน้าหนี ดึงผ้าคลุมลงมาอย่างเร็ว
ซึ่งไม่ต่างอะไรไปจากจอมยุทธ์พื้นถิ่นคนอื่นๆ ที่จ้องใบหน้าคมคายตี้เทียน แฝงไว้ด้วยความไม่แน่นอน ของนิสัยอีกฝ่าย
พลันรีบเก็บสายตาพวกเขา กลับไปอย่างเร็ว ซึ่งพวกเขาไม่รู้ตี้เทียน จะหาเื่หรือแค่หยอกเย้าพวกเขาเล่นเท่านั้น
ถงซิน ชายหนุ่มหัวโล้นเกลี้ยงเกลา คิ้วเข้มให้ความรู้สึกกดดันผู้มอง เขายืนกอด อก กล่าวทักทายสตรีศักดิ์สิทธิ์หยุนซี อยู่ด้านข้าง ด้วยท่าทางเปิดเผย “เทพธิดาหยุนซี คราวนี้ เ้าคิดจะมาแย่งชิงของล้ำค่า จากมือข้า ไปอีกแล้วงั้นหรือ?”
พร้อมเสียง ชิ! คุณชายหาญเซิ่งแห่งศาลานรก จะแค่นเสียงความไม่พอใจของเขาออกมา ก่อนแผ่ระลอกคลื่นกดดัน เชือดเฉือนปรากฏประกายไฟแลบแปลบปลาบกันในเสี้ยวขณะ
วูม!
สตรีศักดิ์สิทธิ์หยุนซี พลันกล่าวขัดพวกเขาขึ้นมา เบาๆ ด้วยเสียงใสราวกับกระดิ่งเงิน ทว่าท่วงท่านาง แฝงไว้ด้วยความเ็าอย่างถึงที่สุด
ครั้นรับรู้พวกเขาต่างก็เป็สำนัก นิกายใหญ่ ภูมิหลังไม่ธรรมดา การลงมือจึงจำเป็ต้องระมัดระวังตัว “เื่วิชากายาทองคำ ตกเป็ของนิกายพุทธ ย่อมไม่เกินความคาดหมายในข้อนี้ของข้า”
ถงซินกล่าวยิ้มๆ มองตาอีกฝ่าย “แม่นางเองก็ได้แผ่นยันต์ขัดเกลาของเซียน กับสมบัติกระถางโบราณบูชาเทพไป ก็ไม่ถือว่าเสียหายไม่ใช่หรือ?”
ขณะเดียวกันผู้คนด้านล่างได้ยินของล้ำค่าควรเมือง ต่างก็ไม่อาจปล่อยผ่านได้เช่นกัน
สตรีศักดิ์สิทธิ์หยุนซี นางหน้ายุ่งเล็กๆ ยิ่งพูดคุยกับถงซินผู้นี้ นางยิ่งเป็เป้าของจอมยุทธ์คนอื่นๆ เมื่อแผ่อายเย็นเหยียบ ปรากฏเกล็ดหิมะจางๆ ออกมาโดยรอบ
คุณชายหาญเซิ่ง เห็นประตูทางเข้าเปิดออกอย่างสมบูรณ์ เมื่อระลอกคลื่นเบิกฟ้าสาดแสงกระจาย ราวกับมีเซียนโบราณ ย่างกรายเหยียบย่ำออกมาเยือน เขาจะพุ่งร่าง ออกไปก่อนใครเพื่อน
“พวกเ้าแล้วเจอกันด้านใน” ฟิ้ว! เมื่ออาภรณ์เกิดเสียงปลิวสะบัด ร่างคุณชายหาญเซิ่ง แห่งศาลานรกก็ไม่อยู่แล้ว
ถงซิน พลันรีบตามอีกฝ่ายไปอย่างรวดเร็ว “อีกาดำ ชิ! ไปไวรวดเร็วเสียจริง ว่างเมื่อใดข้าจะช่วยชำระล้าง โปรดสัตว์ให้เ้าแล้วกัน”
วูม!
สตรีศักดิ์สิทธิ์หยุนซี เองก็พยักหน้าให้ตี้เทียน “พวกเราเองก็ไปกันเถอะ!” เมื่อเท้าเปล่าหยุนซี เริ่มเคลื่อนไหว ออกนำหน้า ปล่อยไอปราณพลังหนาวเย็น แทรกแซงฟ้าดินให้รู้สึก ไอน้ำรอบตัวนางถูกควบแน่น แผ่อายเย็นเหยียบออกมา
ศิษย์สำนัก มหาอำนาจอื่นๆ เองก็เริ่มทยอย เข้าไปค้นหาโชค โอกาสของตนเองแล้วเช่นกัน “พวกเราไป!”
พร้อมเสียง ฝีเท้าเคลื่อนที่ดังขึ้นมาไม่ขาด
เกรงว่าจะมีแต่คนเผ่าพื้นถิ่น ที่ถูกสำนักระดับกลางกรีดกัน ให้เป็ฝ่ายเดินเข้าไปเป็กลุ่มสุดท้าย
ก่อนเสียงชนไหล่เฉินหนานดังขึ้น ปัก! “ไม่มีปราณพลัง แล้วยังอยากเข้าไปอีก เ้าอยากตายตก นักหรือไง?”
เสียงนั้นกล่าวแ่เบา แล้วก็จากไปอย่างรวดเร็วเช่นกัน
เฉินหนานกัดฟัน เล็กๆ ครั้นจดจำกลุ่มสตรีลึกลับ ภายในเมืองทะเลทราย ที่เขาพบเจอก่อนหน้านี้ เหยาหนิงชื่ออะไรสักอย่างเนี่ยแหละ
ก่อนเฉินหนานมองตาขวาง ‘ข้าจะถือเป็คำเตือน ของเ้าก็แล้วกัน’
ทว่าเมื่อตาปลาตายเฉินหนานเห็น จูซือเจียออกหน้าเขาไป มันก็ทำให้เขากระวนกระวายใจขึ้นมาไม่น้อย ครั้นเห็นรอยยิ้มหยันเด็กสาว ยิ้มออกมาอย่างชั่วร้ายในตอนท้ายที่สุด
พร้อมนางทำท่าปาดคอมาให้…เฉินหนานต้องกลืนน้ำลายลงคอดัง อึก! ด้วยความยากลำบาก
ครั้นคิดถึง่ต่อสู้กับจูซือเจีย เด็กติดหมี มันก็ทำให้เขาคิดหนักอยู่เหมือนกัน
เฉินหนาน ก้าวฝีเท้าเข้าไปยังโบราณสถานปิดผนึก เกือบจะเป็กลุ่มท้ายๆ บางคนภายในกลุ่มรั้งท้าย ถึงกับแก่ชราในขั้นพลังขัดเกลากระดูก ซึ่งเห็นได้ชัดว่า ไม่ใช่ทุกคนที่จะฝึกฝนมาถึงขั้นนี้ได้
แต่ว่าเฉินหนาน มีทางเลือกให้เขาถอยหนีเสียที่ไหน หากคิดจะแก้แค้นตี้เทียน มีแต่ต้องก้าวเดินไปข้างหน้า อย่างไม่มีหยุดยั้ง ต่อให้เป็จุดสิ้นสุดที่เขาจะขึ้นไปได้
เฉินหนานก็ต้องทะลวงข้ามขีดจำกัด มันขึ้นไป ซ้ำๆ
วูม! ฝีเท้าเฉินหนานฝากรอยเท้าลึกไว้อย่างไม่รู้ตัว เมื่อเหยียบย่ำฝีเท้าหนักอึ้ง เข้าไปภายโบราณสถานปิดผนึก…
2K
