ลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง เพดานสีขาวปรากฏสู่สายตาปลายจมูกได้กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อบนเสาน้ำเกลือข้างเตียงมีขวดน้ำเกลือแขวนไว้จำนวนหนึ่ง สายน้ำเกลือยื่นออกมาเป็สายแล้วมาสิ้นสุดที่หลังมือของเขา
เขารับรู้ได้ว่าตัวเขานั้นอยู่ในโรงพยาบาลไป๋จื่อเช่อถอนหายใจยาวๆ ความเ็ปบริเวณท้ายทอยคล้ายปวดคลายอยู่เป็พักๆ เหมือนมีคนเอามีดมากรีดแล้วคว้านไปมาในสมองไป๋จื่อเช่อยกมือขึ้นไปััศีรษะของเขาจับไปเจอผ้าพันแผลที่พันแน่นอยู่รอบศีรษะของเขา ไม่ต้องดูก็รู้ว่าตัวเขานั้นโดนห่อเหมือนบ๊ะจ่าง
ในหัวอดไม่ได้ที่จะย้อนกลับไปนึกถึงบทสนทนาที่ได้ยินอย่างเลือนรางตอนที่เพิ่งได้สติ เหมือนว่าระหว่างที่ตัวเขานั้นถูกทุบด้วยแจกันเขานั้นเสียเืไปมาก าแในตอนนั้นต้องสาหัสอย่างแน่นอนไม่เช่นนั้นคงไม่ทำให้คนอื่นเข้าใจผิดคิดว่าตัวเขานั้นตายไปแล้ว
ทว่าในตอนนี้ตัวเขาเองนอนอยู่บนเตียงในโรงพยาบาลสถานการณ์คงไม่ถือว่าเลวร้ายใช่ไหม
ภายในห้องผู้ป่วยสีขาวมีเขานอนอยู่เพียงคนเดียวเงียบสงบเป็อย่างมาก ไม่มีการไล่ตามของพวกนักข่าว ไม่มีบรรดาแฟนคลับที่บ้าคลั่งล้อมหน้าล้อมหลังยิ่งไม่มีสายตาแปลกๆ ของคนอื่นจ้องมองมา ชั่วขณะหนึ่งที่ไป๋จื่อเช่อมีความรู้สึกไม่คุ้นชินอยู่บ้าง
ฉันเป็มาโซคิสม์หรือ
ไป๋จื่อเช่อยิ้มอย่างขมขื่นหลับตาลง เพลิดเพลินกับความสงบสุขที่หาได้ยากเช่นนี้ได้ฟังข่าวการเข้าโรงพยาบาลของตัวเองนักข่าวที่เห็นแก่ได้พวกนั้นจะมาตามถ่ายรูปเขาไหม จากนั้นก็ไปเขียนข่าวแบบผิดๆทำให้ชื่อเสียงของเขาต้องป่นปี้หรือไม่ ตอนนี้แค่เขากินข้าวดื่มน้ำก็ดูจะผิดไปหมดทำอะไรล้วนมีคนหยิบยกขึ้นมาวิพากษ์วิจารณ์อย่างรุนแรง
นึกถึงทัศนียภาพที่ไม่สิ้นสุดในตอนนั้นเทียบกับผู้คนที่ด่าทอในวันนี้ ไป๋จื่อเช่อเหมือนยังอยู่ในความฝัน
ไป๋จื่อเช่อมีความงุนงงอยู่บ้างว่าเื่ราวมันเดินทางมาถึงตรงนี้ได้อย่างไรกัน
อันที่จริงแล้วเื่ราวที่ผ่านมานั้นสามารถอธิบายได้อย่างง่ายๆ เรียกได้ว่าเขาที่อยู่ในจุดนั้นกำลังลุ่มหลงจนแยกแยะไม่ออก เขาเชื่อมั่นในตัวเองมากจนเกินไปและเชื่อมั่นในตัวจูเป่ยเสียนมากไปเช่นกัน
ไป๋จื่อเช่อเติบโตมาอย่างดีดีในที่นี้ไม่ใช่ดีในความหมายทั่วๆ ไป แต่เป็ดีที่ทำให้เขาซึ่งเป็ชนชั้นธรรมดา ไต่เต้าขึ้นมาถึงสังคมชั้นสูงได้ คนที่มีรูปลักษณ์ที่ดีล้วนมีความมั่นใจในตัวเองสูง ไป๋จื่อเช่อเองก็เช่นกันนอกจากความรู้สึกหวาดหวั่นและต่ำต้อยด้อยค่าในตอนแรกที่พบว่าตัวเองเบี่ยงเบนนั้นไป๋จื่อเช่อก็ยังมีความมั่นใจในตัวเองมาโดยตลอด
แม้ไป๋จื่อเช่อจะมีสายตาเฉียบแหลมทั้งยังมีนิสัยรักความสะอาดจนเกินไปชีวิตรักของเขาค่อนข้างที่จะเรียบง่ายมาโดยตลอดแต่เขาก็ไม่กล้าที่จะออกเดตมิฉะนั้นกลุ่มสาวๆพวกนั้นจะทำอะไรบ้างก็ไม่รู้ จนกระทั่งเขาได้พบกับจูเป่ยเสียน
หลังจากเข้าวงการบันเทิงก็เกิดเื่ราวขึ้นมากมายใน่ที่เขาตกต่ำถึงขีดสุดก็มีจูเป่ยเสียนที่คอยเฝ้าดูแลอยู่ข้างกายเขาอย่างเงียบๆมาโดยตลอด ทำให้เขารู้สึกซาบซึ้งใจทั้งสองจึงได้เลื่อนสถานะมาคบกัน
เมื่อสามปีมีอยู่วันหนึ่งขณะที่เขากำลังถ่ายงานไป๋จื่อเช่อได้รับข้อความจากบุคคลนิรนามว่าจูเป่ยเสียนมีชู้ ใครคนนั้นมีชื่ออีซวี่ เป็ดาราที่เพิ่งเซ็นสัญญากับ GMG พร้อมทั้งแนบรูปภาพแบบชัดเจนมาด้วย ในเวลานั้นไป๋จื่อ เช่อไม่เชื่อเลยสักนิดเพราะตอนนั้นเขาเป็ถึงจักรพรรดิจอเงินมีรูปลักษณ์ที่สมบูรณ์แบบมีฐานะทางสังคมชั้นสูงและมีชื่อเสียงโด่งดัง เขาที่หลงตัวเองไม่เชื่อว่าจูเป่ยเสียนจะเลือกคนที่เทียบเขาไม่ติดแต่ต่อมาเขาพบว่าตัวเขานั้นคิดผิดผิดไปอย่างใหญ่หลวง
หลังจากที่บุคคลนิรนามส่งรูปภาพมาให้เขาอย่างไม่ขาดสายไป๋จื่อเช่อไม่สามารถทำเป็ไม่สนใจได้บางครั้งบุคคลนิรนามก็บอกให้เขาไปที่ห้องพักของโรงแรมห้าดาวย่านชานเมืองแห่งหนึ่ง เขาแอบไปอย่างเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่งในห้องนั้นเขาได้พบคนสองคนอยู่บนเตียงยากที่จะแยกออกว่าใครเป็ใครแต่ที่แน่ๆหนึ่งในสองคนนั้นคือจูเป่ยเสียน
ไป๋จื่อเช่อเคยแสดงละครน้ำเน่าที่เกี่ยวกับการจับชู้มาก็หลายเื่แต่ในใจกลับไม่รู้สึกรู้สาอะไร เพราะเขาเชื่อมั่นในตัวเขาเองมากไม่คิดว่าแฟนหนุ่มของตัวเองจะหักหลังกันได้ แต่่เวลานั้นที่ได้เห็นคนสองคนความมั่นใจของเขาก็ถูกทำลายลงอย่างโเี้
ไป๋จื่อเช่อเป็คนอารมณ์รุนแรง โมโหร้ายเืร้อนขึ้นหัวเลยลงไม้ลงมือใส่หมาสองตัวนั้นไปฉาดหนึ่งใครจะรู้ว่ากลับถูกคนถ่ายรูปไปเผยแพร่จูเป่ยเสียนเป็คุณชายน้อยของGMG สำนักข่าวไหนจะกล้าโทษเขา ในที่สุดข่าวที่แพร่ออกมาก็คือไป๋จื่อเช่อทำร้ายคนอื่นอย่างไร้เหตุผลแล้วยังทำร้ายอีซวี่ดาราหน้าใหม่แต่ชื่อของจูเป่ยเสียนั้แ่หัวจรดท้ายกลับไม่ปรากฏในข่าวเลยสักนิด
ตอนเห็นข่าวไป๋จื่อเช่อโกรธจนตาแดงพุ่งเข้าห้องทำงานของจูเป่ยเสียนแล้วถามด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด บังเอิญว่าอีซวี่ก็อยู่ในนั้นด้วยแล้วอีซวี่ก็พูดสิ่งที่เขาจะไม่มีวันลืมไปตลอดชีวิต
“พี่ไป๋ ผมรู้ว่าพี่โกรธแต่ที่พี่โกรธมันไม่มีเหตุผลเอาซะเลย เป่ยเสียนกับผมเรารักกันมาั้แ่เด็กคบกันมาตั้งนานแล้ว แต่ครอบครัวของเป่ยเสียนไม่เห็นด้วย ตอนนั้นพวกเรายังเด็กมาก เลยทะเลาะกันอยู่บ่อยครั้งต่อมาผมก็ไปต่างประเทศ แต่พวกเราไม่เคยเลิกกันเลยั้แ่แรกจนถึงตอนนี้”
“เป่ยเสียนเจอพี่ตอนที่ผมไปต่างประเทศได้ไม่นาน พี่อาจจะเข้าใจความหมายของเป่ยเสียนผิดไปความสัมพันธ์ของพวกพี่มันก็ทั่วไป...พี่น่าจะเข้าใจในวงการบันเทิงความสัมพันธ์แบบเสี่ยเลี้ยงมันเป็เื่ปกติ”
“แม้ตัวผมจะโกรธอยู่บ้างที่เป่ยเสียนห้ามตัวเองไม่ได้แต่คนเรามีความ้าตามธรรมชาติ ผมเข้าใจเขา แต่ตอนนี้ผมกลับมาแล้วเขาก็ไม่้าความสัมพันธ์แบบนี้แล้ว...”
สำหรับไป๋จื่อเช่อแล้วคำพูดเช่นนี้ไม่ต่างอะไรกับทำชั่วได้ชั่ว สิ่งที่ทำให้เขาไม่กล้าจะเชื่อคือ ไม่นึกเลยว่าจูเป่ยเสียนจะสงบปากสงบคำั้แ่ต้นจนจบเป็การยอมรับคำพูดของอีซวี่โดยปริยาย!
ไป๋จื่อเช่อไม่สามารถยอมรับได้
จากนั้นเขาพูดอะไรก็จำไม่ได้แล้วอารมณ์ของเขาถูกกระตุ้นมากจนเกินไปจำได้แค่ว่าตัวเขานั้นตวาดใส่สองคนนั้นอย่างเกรี้ยวกราด ทั้งยังพังห้องทำงาน แล้วเกือบจะเข้าไปทำร้ายอีซวี่อีกสักทีแต่ถูกจูเป่ยเสียนห้ามไว้
ใน่เวลานั้นเขาอยู่ที่คอนโดมิเนียมเมาหัวราน้ำเพียงคนเดียวตกอยู่ในภวังค์ของความเ็ปที่ไม่สามารถอธิบายออกมาเป็คำพูดได้ ั้แ่เล็กเพราะรูปร่างหน้าตาของไป่จื่อเช่อทำให้มีแต่คนไล่ตามแต่เขานั้นหยิ่งยโสไม่เคยเอาใครมาไว้หัวใจมาก่อนหลังได้พบกับจูเป่ยเสียนถึงได้ค่อยๆ เข้าใจถึงความรัก เขาคิดจริงๆว่าจะอยู่กับจูเป่ยเสียนไปตลอดชีวิตเขามั่นใจอย่างมากว่าจูเป่ยเสียนจะไม่ทรยศหักหลังเขายิ่งไม่มีทางรับได้เลยที่โดนคนดูถูกเหยีดหยามเช่นนี้
เขาจมภวังค์อยู่ในความโศกเศร้าอย่างไม่อาจถอนตัว ท้องฟ้าข้างนอกก็เปลี่ยนไปแล้วข่าวด้านลบถูกปล่อยออกมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า เรียกได้ว่า ‘เื่อื้อฉาว’มีอยู่นับไม่ถ้วนไม่รู้เลยว่าผู้คนมากมายทำไมจึงวิจารณ์เขาว่า‘หลงตัวเอง’ ‘ต่อยตีคนอื่น’‘ใจร้ายเห็นแก่ตัว’ ‘ชีวิตส่วนตัวเละเทะ’เป็ต้น
ใน่นั้นมีเพื่อนแอบบอกเขาว่า การที่เขาประสบกับจุดต่ำสุดในหน้าที่การงานเป็ฝีมือของจูเป่ยเสียนเพราะเขารู้ว่ารถหรูนาฬิกาแบรนด์เนมซื้อใจไป๋จื่อเช่อไม่ได้เลยกดเขาลงสู่จุดต่ำสุดก่อน แล้วแสดงตัวเป็ผู้ดูแลช่วยเหลือเขา ใส่ใจเขา ไป๋จื่อเช่อที่ประสบการณ์ความรักยังอ่อนหัดจะต้านทานการโจมตีนี้ได้อย่างไรกัน
พวกเขาคบกันมาสามปีไป๋จื่อเช่อพบว่าจูเป่ยเสียนไม่ใช่คนสุภาพเรียบร้อยมีมารยาทอ่อนโยนใส่ใจอย่างที่เขาแสดงออก ทั้งสองคนมีพฤติกรรมการใช้ชีวิตที่แตกต่างกันมากก่อนเกิดเื่พวกเขาทะเลาะกันตลอดแต่ทุกครั้งไป๋จื่อเช่อจะนึกถึงในตอนนั้นที่จูเป่ยเสียนได้ช่วยเหลือตัวเขาไว้หลายครั้งจึงได้แต่อดทน
ใครจะไปรู้ว่านี่คือกับดัก!
วินาทีที่ได้รับรู้ความจริงไป๋จื่อเช่อเ็ปจนควบคุมตัวเองไม่ได้เขาที่ถูกไล่ตามด้วยความชื่นชมมาตลอดชีวิตยากจะรับได้ว่าแท้จริงแล้วตัวเขาเป็เพียงแค่ของเล่น ความภาคภูมิใจในตัวเองของเขาโดนเหยียบย่ำจมดินหมดแล้ว!
เขายังไม่ได้จัดการให้ดีกับอารมณ์ที่ตีกลับ หลังจากมีอยู่วันหนึ่งเขาตื่นขึ้นมาพบว่าตัวเองอยู่ในห้องพักของโรงแรมกับคนแปลกหน้าคนหนึ่ง ชายหน้าตาดีคนหนึ่งเปลือยกายนอนอยู่ข้างๆเขา สติเขายังไม่ทันกลับมาประตูห้องพักก็ถูกกระแทกเปิดออก นักข่าวมากมายแบกกล้องเล็กใหญ่พุ่งเข้ามา...
ถ้าจะบอกว่าข่าวอื้อฉาวก่อนหน้านี้ล้วนเป็เพียงข่าวโคมลอยอย่างนั้นเื่ ‘ซื้อบริการ’ก็คือตะปูตอกฝาโลงเข้าให้แล้วแม้เขาจะเปิดปากพูดนับครั้งไม่ถ้วนก็ไม่สามารถที่จะอธิบายได้อย่างชัดเจนต่อให้ะโลงไปในแม่น้ำฮวงโหก็ไม่สามารถล้างมลทินบนร่างกายของเขาได้ จากนั้นเขาหนีเตลิดเปิดเปิงละทิ้งงานการทั้งหมด แอบขับรถหนีไปบ้านพักย่านชานเมืองหวังว่าจะเลี่ยงกระแสโจมตีได้เป็การชั่วคราวระหว่างทางก็ถูกรถบรรทุกคันใหญ่บรรทุกของเต็มมาคันรถชนเข้าจนปลิว...
จากนั้นตัวเขาเองก็มาอยู่บนรถของชายสองคนอย่างน่าแปลกใจ แล้วยังโดนทิ้งลงแม่น้ำอีก
ระหว่างนี้เกิดอะไรขึ้นบ้างไป๋จื่อเช่อจำไม่ได้เลยสักนิดเื่ราวเกิดขึ้นเยอะและเร็วมากทำให้เขารับมือไม่ทันเื่ของชายสองคนนั้นพักความสนใจไว้ก่อนชั่วคราวขณะนี้เื่ที่สำคัญที่สุดคือต้องเผชิญหน้ากับข่าวด้านลบและความกดดัน
เื่ราวชัดแจ้งคนที่มีความแค้นฝังลึกถึงขั้นอยากให้เขาตายนอกจากจูเป่ยเสียนกับอีซวี่ก็ไม่มีใครอื่นอีก ลองย้อนคิดดู ตอนที่อาละวาดในห้องทำงานเหมือนว่าตัวเองได้พูดจาข่มขู่ไว้เยอะแยะ หากเป็ไปตามวิธีจัดการของจูเป่ยเสียนแล้วไม่อาจหลงเหลือสิ่งที่จะทำให้เกิดปัญหาขึ้นในอนาคตเอาไว้ได้
จูเป่ยเสียนปฏิบัติกับผู้อื่นด้วยความอ่อนโยนและใส่ใจมาโดยตลอดแต่นั่นเป็เพียงการเสแสร้งฆ่าคนตายได้โดยไม่แม้แต่กะพริบตาแฝงตัวให้ศัตรูตายใจแล้วฆ่าทิ้งคือวิธีการของเขา
คิดดูว่าคบกับคนแบบนี้มาได้ตั้งสามปีช่างน่ากลัวเสียจริง
ลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง เพดานสีขาวปรากฏสู่สายตาปลายจมูกได้กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อบนเสาน้ำเกลือข้างเตียงมีขวดน้ำเกลือแขวนไว้จำนวนหนึ่ง สายน้ำเกลือยื่นออกมาเป็สายแล้วมาสิ้นสุดที่หลังมือของเขา
เขารับรู้ได้ว่าตัวเขานั้นอยู่ในโรงพยาบาลไป๋จื่อเช่อถอนหายใจยาวๆ ความเ็ปบริเวณท้ายทอยคล้ายปวดคลายอยู่เป็พักๆ เหมือนมีคนเอามีดมากรีดแล้วคว้านไปมาในสมองไป๋จื่อเช่อยกมือขึ้นไปััศีรษะของเขาจับไปเจอผ้าพันแผลที่พันแน่นอยู่รอบศีรษะของเขา ไม่ต้องดูก็รู้ว่าตัวเขานั้นโดนห่อเหมือนบ๊ะจ่าง
ในหัวอดไม่ได้ที่จะย้อนกลับไปนึกถึงบทสนทนาที่ได้ยินอย่างเลือนรางตอนที่เพิ่งได้สติ เหมือนว่าระหว่างที่ตัวเขานั้นถูกทุบด้วยแจกันเขานั้นเสียเืไปมาก าแในตอนนั้นต้องสาหัสอย่างแน่นอนไม่เช่นนั้นคงไม่ทำให้คนอื่นเข้าใจผิดคิดว่าตัวเขานั้นตายไปแล้ว
ทว่าในตอนนี้ตัวเขาเองนอนอยู่บนเตียงในโรงพยาบาลสถานการณ์คงไม่ถือว่าเลวร้ายใช่ไหม
ภายในห้องผู้ป่วยสีขาวมีเขานอนอยู่เพียงคนเดียวเงียบสงบเป็อย่างมาก ไม่มีการไล่ตามของพวกนักข่าว ไม่มีบรรดาแฟนคลับที่บ้าคลั่งล้อมหน้าล้อมหลังยิ่งไม่มีสายตาแปลกๆ ของคนอื่นจ้องมองมา ชั่วขณะหนึ่งที่ไป๋จื่อเช่อมีความรู้สึกไม่คุ้นชินอยู่บ้าง
ฉันเป็มาโซคิสม์หรือ
ไป๋จื่อเช่อยิ้มอย่างขมขื่นหลับตาลง เพลิดเพลินกับความสงบสุขที่หาได้ยากเช่นนี้ได้ฟังข่าวการเข้าโรงพยาบาลของตัวเองนักข่าวที่เห็นแก่ได้พวกนั้นจะมาตามถ่ายรูปเขาไหม จากนั้นก็ไปเขียนข่าวแบบผิดๆทำให้ชื่อเสียงของเขาต้องป่นปี้หรือไม่ ตอนนี้แค่เขากินข้าวดื่มน้ำก็ดูจะผิดไปหมดทำอะไรล้วนมีคนหยิบยกขึ้นมาวิพากษ์วิจารณ์อย่างรุนแรง
นึกถึงทัศนียภาพที่ไม่สิ้นสุดในตอนนั้นเทียบกับผู้คนที่ด่าทอในวันนี้ ไป๋จื่อเช่อเหมือนยังอยู่ในความฝัน
ไป๋จื่อเช่อมีความงุนงงอยู่บ้างว่าเื่ราวมันเดินทางมาถึงตรงนี้ได้อย่างไรกัน
อันที่จริงแล้วเื่ราวที่ผ่านมานั้นสามารถอธิบายได้อย่างง่ายๆ เรียกได้ว่าเขาที่อยู่ในจุดนั้นกำลังลุ่มหลงจนแยกแยะไม่ออก เขาเชื่อมั่นในตัวเองมากจนเกินไปและเชื่อมั่นในตัวจูเป่ยเสียนมากไปเช่นกัน
ไป๋จื่อเช่อเติบโตมาอย่างดีดีในที่นี้ไม่ใช่ดีในความหมายทั่วๆ ไป แต่เป็ดีที่ทำให้เขาซึ่งเป็ชนชั้นธรรมดา ไต่เต้าขึ้นมาถึงสังคมชั้นสูงได้ คนที่มีรูปลักษณ์ที่ดีล้วนมีความมั่นใจในตัวเองสูง ไป๋จื่อเช่อเองก็เช่นกันนอกจากความรู้สึกหวาดหวั่นและต่ำต้อยด้อยค่าในตอนแรกที่พบว่าตัวเองเบี่ยงเบนนั้นไป๋จื่อเช่อก็ยังมีความมั่นใจในตัวเองมาโดยตลอด
แม้ไป๋จื่อเช่อจะมีสายตาเฉียบแหลมทั้งยังมีนิสัยรักความสะอาดจนเกินไปชีวิตรักของเขาค่อนข้างที่จะเรียบง่ายมาโดยตลอดแต่เขาก็ไม่กล้าที่จะออกเดตมิฉะนั้นกลุ่มสาวๆพวกนั้นจะทำอะไรบ้างก็ไม่รู้ จนกระทั่งเขาได้พบกับจูเป่ยเสียน
หลังจากเข้าวงการบันเทิงก็เกิดเื่ราวขึ้นมากมายใน่ที่เขาตกต่ำถึงขีดสุดก็มีจูเป่ยเสียนที่คอยเฝ้าดูแลอยู่ข้างกายเขาอย่างเงียบๆมาโดยตลอด ทำให้เขารู้สึกซาบซึ้งใจทั้งสองจึงได้เลื่อนสถานะมาคบกัน
เมื่อสามปีมีอยู่วันหนึ่งขณะที่เขากำลังถ่ายงานไป๋จื่อเช่อได้รับข้อความจากบุคคลนิรนามว่าจูเป่ยเสียนมีชู้ ใครคนนั้นมีชื่ออีซวี่ เป็ดาราที่เพิ่งเซ็นสัญญากับ GMG พร้อมทั้งแนบรูปภาพแบบชัดเจนมาด้วย ในเวลานั้นไป๋จื่อ เช่อไม่เชื่อเลยสักนิดเพราะตอนนั้นเขาเป็ถึงจักรพรรดิจอเงินมีรูปลักษณ์ที่สมบูรณ์แบบมีฐานะทางสังคมชั้นสูงและมีชื่อเสียงโด่งดัง เขาที่หลงตัวเองไม่เชื่อว่าจูเป่ยเสียนจะเลือกคนที่เทียบเขาไม่ติดแต่ต่อมาเขาพบว่าตัวเขานั้นคิดผิดผิดไปอย่างใหญ่หลวง
หลังจากที่บุคคลนิรนามส่งรูปภาพมาให้เขาอย่างไม่ขาดสายไป๋จื่อเช่อไม่สามารถทำเป็ไม่สนใจได้บางครั้งบุคคลนิรนามก็บอกให้เขาไปที่ห้องพักของโรงแรมห้าดาวย่านชานเมืองแห่งหนึ่ง เขาแอบไปอย่างเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่งในห้องนั้นเขาได้พบคนสองคนอยู่บนเตียงยากที่จะแยกออกว่าใครเป็ใครแต่ที่แน่ๆหนึ่งในสองคนนั้นคือจูเป่ยเสียน
ไป๋จื่อเช่อเคยแสดงละครน้ำเน่าที่เกี่ยวกับการจับชู้มาก็หลายเื่แต่ในใจกลับไม่รู้สึกรู้สาอะไร เพราะเขาเชื่อมั่นในตัวเขาเองมากไม่คิดว่าแฟนหนุ่มของตัวเองจะหักหลังกันได้ แต่่เวลานั้นที่ได้เห็นคนสองคนความมั่นใจของเขาก็ถูกทำลายลงอย่างโเี้
ไป๋จื่อเช่อเป็คนอารมณ์รุนแรง โมโหร้ายเืร้อนขึ้นหัวเลยลงไม้ลงมือใส่หมาสองตัวนั้นไปฉาดหนึ่งใครจะรู้ว่ากลับถูกคนถ่ายรูปไปเผยแพร่จูเป่ยเสียนเป็คุณชายน้อยของGMG สำนักข่าวไหนจะกล้าโทษเขา ในที่สุดข่าวที่แพร่ออกมาก็คือไป๋จื่อเช่อทำร้ายคนอื่นอย่างไร้เหตุผลแล้วยังทำร้ายอีซวี่ดาราหน้าใหม่แต่ชื่อของจูเป่ยเสียนั้แ่หัวจรดท้ายกลับไม่ปรากฏในข่าวเลยสักนิด
ตอนเห็นข่าวไป๋จื่อเช่อโกรธจนตาแดงพุ่งเข้าห้องทำงานของจูเป่ยเสียนแล้วถามด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด บังเอิญว่าอีซวี่ก็อยู่ในนั้นด้วยแล้วอีซวี่ก็พูดสิ่งที่เขาจะไม่มีวันลืมไปตลอดชีวิต
“พี่ไป๋ ผมรู้ว่าพี่โกรธแต่ที่พี่โกรธมันไม่มีเหตุผลเอาซะเลย เป่ยเสียนกับผมเรารักกันมาั้แ่เด็กคบกันมาตั้งนานแล้ว แต่ครอบครัวของเป่ยเสียนไม่เห็นด้วย ตอนนั้นพวกเรายังเด็กมาก เลยทะเลาะกันอยู่บ่อยครั้งต่อมาผมก็ไปต่างประเทศ แต่พวกเราไม่เคยเลิกกันเลยั้แ่แรกจนถึงตอนนี้”
“เป่ยเสียนเจอพี่ตอนที่ผมไปต่างประเทศได้ไม่นาน พี่อาจจะเข้าใจความหมายของเป่ยเสียนผิดไปความสัมพันธ์ของพวกพี่มันก็ทั่วไป...พี่น่าจะเข้าใจในวงการบันเทิงความสัมพันธ์แบบเสี่ยเลี้ยงมันเป็เื่ปกติ”
“แม้ตัวผมจะโกรธอยู่บ้างที่เป่ยเสียนห้ามตัวเองไม่ได้แต่คนเรามีความ้าตามธรรมชาติ ผมเข้าใจเขา แต่ตอนนี้ผมกลับมาแล้วเขาก็ไม่้าความสัมพันธ์แบบนี้แล้ว...”
สำหรับไป๋จื่อเช่อแล้วคำพูดเช่นนี้ไม่ต่างอะไรกับทำชั่วได้ชั่ว สิ่งที่ทำให้เขาไม่กล้าจะเชื่อคือ ไม่นึกเลยว่าจูเป่ยเสียนจะสงบปากสงบคำั้แ่ต้นจนจบเป็การยอมรับคำพูดของอีซวี่โดยปริยาย!
ไป๋จื่อเช่อไม่สามารถยอมรับได้
จากนั้นเขาพูดอะไรก็จำไม่ได้แล้วอารมณ์ของเขาถูกกระตุ้นมากจนเกินไปจำได้แค่ว่าตัวเขานั้นตวาดใส่สองคนนั้นอย่างเกรี้ยวกราด ทั้งยังพังห้องทำงาน แล้วเกือบจะเข้าไปทำร้ายอีซวี่อีกสักทีแต่ถูกจูเป่ยเสียนห้ามไว้
ใน่เวลานั้นเขาอยู่ที่คอนโดมิเนียมเมาหัวราน้ำเพียงคนเดียวตกอยู่ในภวังค์ของความเ็ปที่ไม่สามารถอธิบายออกมาเป็คำพูดได้ ั้แ่เล็กเพราะรูปร่างหน้าตาของไป่จื่อเช่อทำให้มีแต่คนไล่ตามแต่เขานั้นหยิ่งยโสไม่เคยเอาใครมาไว้หัวใจมาก่อนหลังได้พบกับจูเป่ยเสียนถึงได้ค่อยๆ เข้าใจถึงความรัก เขาคิดจริงๆว่าจะอยู่กับจูเป่ยเสียนไปตลอดชีวิตเขามั่นใจอย่างมากว่าจูเป่ยเสียนจะไม่ทรยศหักหลังเขายิ่งไม่มีทางรับได้เลยที่โดนคนดูถูกเหยีดหยามเช่นนี้
เขาจมภวังค์อยู่ในความโศกเศร้าอย่างไม่อาจถอนตัว ท้องฟ้าข้างนอกก็เปลี่ยนไปแล้วข่าวด้านลบถูกปล่อยออกมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า เรียกได้ว่า ‘เื่อื้อฉาว’มีอยู่นับไม่ถ้วนไม่รู้เลยว่าผู้คนมากมายทำไมจึงวิจารณ์เขาว่า‘หลงตัวเอง’ ‘ต่อยตีคนอื่น’‘ใจร้ายเห็นแก่ตัว’ ‘ชีวิตส่วนตัวเละเทะ’เป็ต้น
ใน่นั้นมีเพื่อนแอบบอกเขาว่า การที่เขาประสบกับจุดต่ำสุดในหน้าที่การงานเป็ฝีมือของจูเป่ยเสียนเพราะเขารู้ว่ารถหรูนาฬิกาแบรนด์เนมซื้อใจไป๋จื่อเช่อไม่ได้เลยกดเขาลงสู่จุดต่ำสุดก่อน แล้วแสดงตัวเป็ผู้ดูแลช่วยเหลือเขา ใส่ใจเขา ไป๋จื่อเช่อที่ประสบการณ์ความรักยังอ่อนหัดจะต้านทานการโจมตีนี้ได้อย่างไรกัน
พวกเขาคบกันมาสามปีไป๋จื่อเช่อพบว่าจูเป่ยเสียนไม่ใช่คนสุภาพเรียบร้อยมีมารยาทอ่อนโยนใส่ใจอย่างที่เขาแสดงออก ทั้งสองคนมีพฤติกรรมการใช้ชีวิตที่แตกต่างกันมากก่อนเกิดเื่พวกเขาทะเลาะกันตลอดแต่ทุกครั้งไป๋จื่อเช่อจะนึกถึงในตอนนั้นที่จูเป่ยเสียนได้ช่วยเหลือตัวเขาไว้หลายครั้งจึงได้แต่อดทน
ใครจะไปรู้ว่านี่คือกับดัก!
วินาทีที่ได้รับรู้ความจริงไป๋จื่อเช่อเ็ปจนควบคุมตัวเองไม่ได้เขาที่ถูกไล่ตามด้วยความชื่นชมมาตลอดชีวิตยากจะรับได้ว่าแท้จริงแล้วตัวเขาเป็เพียงแค่ของเล่น ความภาคภูมิใจในตัวเองของเขาโดนเหยียบย่ำจมดินหมดแล้ว!
เขายังไม่ได้จัดการให้ดีกับอารมณ์ที่ตีกลับ หลังจากมีอยู่วันหนึ่งเขาตื่นขึ้นมาพบว่าตัวเองอยู่ในห้องพักของโรงแรมกับคนแปลกหน้าคนหนึ่ง ชายหน้าตาดีคนหนึ่งเปลือยกายนอนอยู่ข้างๆเขา สติเขายังไม่ทันกลับมาประตูห้องพักก็ถูกกระแทกเปิดออก นักข่าวมากมายแบกกล้องเล็กใหญ่พุ่งเข้ามา...
ถ้าจะบอกว่าข่าวอื้อฉาวก่อนหน้านี้ล้วนเป็เพียงข่าวโคมลอยอย่างนั้นเื่ ‘ซื้อบริการ’ก็คือตะปูตอกฝาโลงเข้าให้แล้วแม้เขาจะเปิดปากพูดนับครั้งไม่ถ้วนก็ไม่สามารถที่จะอธิบายได้อย่างชัดเจนต่อให้ะโลงไปในแม่น้ำฮวงโหก็ไม่สามารถล้างมลทินบนร่างกายของเขาได้ จากนั้นเขาหนีเตลิดเปิดเปิงละทิ้งงานการทั้งหมด แอบขับรถหนีไปบ้านพักย่านชานเมืองหวังว่าจะเลี่ยงกระแสโจมตีได้เป็การชั่วคราวระหว่างทางก็ถูกรถบรรทุกคันใหญ่บรรทุกของเต็มมาคันรถชนเข้าจนปลิว...
จากนั้นตัวเขาเองก็มาอยู่บนรถของชายสองคนอย่างน่าแปลกใจ แล้วยังโดนทิ้งลงแม่น้ำอีก
ระหว่างนี้เกิดอะไรขึ้นบ้างไป๋จื่อเช่อจำไม่ได้เลยสักนิดเื่ราวเกิดขึ้นเยอะและเร็วมากทำให้เขารับมือไม่ทันเื่ของชายสองคนนั้นพักความสนใจไว้ก่อนชั่วคราวขณะนี้เื่ที่สำคัญที่สุดคือต้องเผชิญหน้ากับข่าวด้านลบและความกดดัน
เื่ราวชัดแจ้งคนที่มีความแค้นฝังลึกถึงขั้นอยากให้เขาตายนอกจากจูเป่ยเสียนกับอีซวี่ก็ไม่มีใครอื่นอีก ลองย้อนคิดดู ตอนที่อาละวาดในห้องทำงานเหมือนว่าตัวเองได้พูดจาข่มขู่ไว้เยอะแยะ หากเป็ไปตามวิธีจัดการของจูเป่ยเสียนแล้วไม่อาจหลงเหลือสิ่งที่จะทำให้เกิดปัญหาขึ้นในอนาคตเอาไว้ได้
จูเป่ยเสียนปฏิบัติกับผู้อื่นด้วยความอ่อนโยนและใส่ใจมาโดยตลอดแต่นั่นเป็เพียงการเสแสร้งฆ่าคนตายได้โดยไม่แม้แต่กะพริบตาแฝงตัวให้ศัตรูตายใจแล้วฆ่าทิ้งคือวิธีการของเขา
คิดดูว่าคบกับคนแบบนี้มาได้ตั้งสามปีช่างน่ากลัวเสียจริง
**ติดตามตอนต่อไปก่อนใครได้ที่https://www.readawrite.com/a/5e985a8f9bfc68dbf98421554d797302
2K
![ปฏิวัติโลกกลายพันธ์ุ [อ่านฟรี]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1719465414_55645582.webp)
