พบเจอ...ได้รู้จัก
กวิน
หลายวันที่ไม่ได้เจอหน้าของเธอทำให้ผมเองอยู่ไม่สุขมันอยากเจอหน้า อยากถาม อยากพูดคุยว่าเธอเป็อย่างไรบ้าง แต่ผมก็ทำอะไรไม่ได้ผมไปจอดรถที่ตึกคณะบริหารทุกวันเพื่อหวังจะเจอเธอ แต่นี่ก็ผ่านมา 3 วันล่ะ ผมไม่เจอเธอเลยผมออกเที่ยวทุกวันเพื่อหวังจะให้ลืมเื่ที่มันอยู่ในใจ
ปึก .......
เสียงผมปิดประตูรถเตรียมขับกลับคอนโดและใช่วันนี้ผมคงออกอีกเช่นเคย ครึ้นๆๆ .... ผมสตาร์ทรถกำลังจะออกตัว
ติ๊ดๆๆ...เสียงใครโทรมาวะ...หน้าจอขึ้นชื่อของชมพู มันโทรมาทำไม..
" ว่า..." ผมกดรับสาย
"( ไอ้วิน..แกออกไปรึยัง )" ชมพูมันถามผม
" กำลังแล้ว...มีไร "
" (โอ้พระเ้าช่วยจริงๆ.. รถชั้นเสียอ่ะแกของที่จะทำโปรเจคก็เยอะ หอบไม่ไหวอ่ะ..ไปส่งหน่อยดิ )"มันว่า
" แล้วตอนนี้แกอยู่ไหน " ผมถาม
" ลานจอดรถหน้าคณะนี่ "
" เออๆ รออยู่นั่น...เดี๋ยวไปรับ "ชมพูมันเป็ผู้หญิงคนเดียวในกลุ่มที่พวกเราต่างก็ไม่เคยปฏิเสธมันเลยปกติชมพูมันจะโทรหาไอ้นิวก่อน..นี่แสดงว่าไอ้นิวไม่ว่าง
ผมขับรถมาจอดยังลานจอดรถคณะตัวเองนั่น..ชมพูยืนโบกมือให้ผมอยู่ข้างๆรถตัวเอง
" จอดรถไว้นี่แหละ..เดี๋ยวให้คนมาขับไปอู่ซ่อมให้" ผมบอกชมพูไป
" อืม..ขอบใจๆ..ไอ้นิวมันไปไหนไม่รู้โทรไปก็ไม่รับสาย ..แกรู้มั้ยว่ามันไปไหน " ชมพูเอ่ยถามผม
" แกไม่รู้แล้วใครจะรู้วะ.."ก็มันสองคนตัวติดกันตลอด ถ้าเห็นชมพูที่ไหนก็ต้องมีไอ้นิวอยู่ด้วยรึหาชมพูไม่เจอก็ต้องถามไอ้นิว..มันรู้..
ผมขับรถเข้ามาจอดที่ลานจอดรถคอนโดที่อยู่ไม่ไกลจากมหาลัยเท่าไหร่จะว่าไปคอนโดนี้ก็ใหญ่พอดูน่าจะพอๆกับคอนโดของผมที่อยู่ถัดไปไม่ไกลกันนัก
" มา..เดี๋ยวถือขึ้นไปส่ง "ผมบอกชมพูพลางหันไปหยิบของที่อยู่เบาะด้านหลังช่วยชมพูมันจะให้มันถือขึ้นไปคนเดียวก็ยังไงๆอยู่ มีแต่ของหนักๆ อย่างม้วนกระดาษแข็งงี้..
อีกอย่าง นี่เป็งานกลุ่มของพวกเราด้วย....
ติ๊ดๆๆ...เสียงชมพูเสียบคีย์การ์ดเพื่อเปิดห้อง
แอ๊ดดดด.....
เสียงของโทรทัศน์ที่เปิดอยู่แล้วทำให้ชมพูเดินไปยังโซฟา" ยัยพิชนี่นะ..เปิดทีวีให้ดูตัวเองอีกล่ะ .."
ผมเองที่พอเข้ามาในห้องแล้วก็กวาดสายตาไปรอบห้อง กว้างใช้ได้เลยนะนี่ผมหันไปตามเสียงของชมพู
ตึกๆๆ ตึกๆๆ ใจของผมมันเต้นถี่นั่นมัน..เธอ..เธอที่ผมไม่เจอมา 3 วันเธอที่ทำให้ใจของผมอยู่ไม่สุข...ผมก้าวเท้าเข้าไปใกล้โซฟา..เพื่อได้เห็นใบหน้าหวานชัดๆ
" หลับเหมือนแมวเลยว่ะ..น่ารักชะมัด "ผมคิดในใจ
แม่งเอ้ยยย..ไอ้วิน..เธอเป็เพื่อนกับชมพูถ้ากูมาั้แ่วันที่ไอ้นิวชวนก็ไม่ต้องนั่งแดกเหล้าย้อมใจทุกวันล่ะ ..
" วิน..วิน..ไอ้วิน..."
" หะ..ว่าอะไร " ชมพูมันเรียกผมเสียงดัง
" เหม่ออะไร ชั้นเรียกตั้งหลายรอบ..เอาของมาวางไว้ที่โต๊ะนี่ม่ะ " มันว่าพลางชี้ไปยังโต๊ะกินข้าวที่อยู่ด้านข้างของห้อง
ตุ๊บ..." วางเบาๆเดี๋ยวยัยพิชมันตื่น สงสัยจะเพลียยาเห็นแก้วน้ำวางอยู่ น่าจะกินยาเข้าไป ขนาดเราเสียงดังขนาดนี้ยังไม่ตื่นเลย "ชมพูว่า
" อืม..เพื่อนแกเหรอ.." ผมถามทั้งๆที่รู้อยู่แก่ใจ
" เออ ..ขาแพลงั้แ่วันนั้นแหละนี่ก็ดีขึ้นมาก อีกวันสองวันคงไปเรียนได้แล้วล่ะ" มันว่า
" เหรอ.."ผมว่าพลางเดินไปนั่งยังโซฟาอีกตัวที่อยู่ด้านข้างของเธอ
" อ้าว..แล้วนี่แกไม่กลับเลยเหรอ "ชมพูถามผมด้วยน้ำเสียงแปลกใจ
" มาส่งฟรีๆ..ไม่คิดจะเลี้ยงข้าวเลี้ยงน้ำ" ผมตอบด้วยน้ำเสียงยียวน
" เอ้า..ไอ้นี่ก็ปกติแกเคยอยู่เล่นกับใครที่ไหน เอะอะกลับแต่คอนโดตัวเองตลอด ใครไปหาก็ไม่ได้" มันว่า
ใช่ครับ...พวกมันยังไม่เคยได้ไปคอนโดของผมผมหน่ะมันคนสันโดษ ไม่ชอบความวุ่นวาย
"ก็ไหนๆก็ได้มาแล้ว งั้นก็ทำงานกลุ่มวันนี้แหละ" ผมว่า
" เออๆ..แล้วแต่ละกัน..ชั้นจะไปอาบน้ำก่อนเหนียวตัวชะมัด ..โทรหาไอ้พวกนั้นด้วยละกัน มันจะว่างมากันมั้ย กะทันหันขนาดนี้" ชมพูว่าขึ้น ไม่ว่างได้ไง..ก็วันนี้พวกผมนัดกันแล้วเปลี่ยนสถานที่ซะหน่อยคงไม่เป็ไรหรอกมั้ง....
" ว่าไงไอ้วิน..มึงรีบเหรอ..นี่ยังไม่ถึงเวลานัดเลยนะโว้ย" ผมกดโทรหาไอ้นิวคนแรก
" กูอยู่คอนโดชมพู..พวกมึงอ่ะ..รีบมา "ผมว่า
" ไปไมวะ ..มึงไปทำอะไรคอนโดชมพู " มันถาม
"เอ้า..ก็มาทำงานกลุ่มไง..เห็นมึงชวนกูหลายวันแล้ว"
"ไอ้ห่า..แล้วสปีดของกูล่ะวะวันนี้อุตส่าห์อยากหิ้วสาว " มันโวยวายผม สปีดที่ว่าก็คือผับไงครับ วันนี้พวกเรานัดกันตอนสองทุ่มที่สปีด
" กูจะบอกชมพูว่ามึงอยากหิ้วสาว "ผมถือไพ่เหนือกว่ามัน
" เออๆๆ..อาบน้ำก่อน ..เดี๋ยวกูไป " มันว่า
" มึงโทรบอกไอ้สองตัวนั้นด้วยนะ "ผมบอกมันให้โทรหาไอ้หมอกกะไอ้วาฬ
" เออ!!..กูตลอด " มันตอบอย่างหงุดหงิด
"เออ..มึงช่วยกูก่อนไอ้นิว..วันนี้กูอยากอยู่นี่จริงๆ"ผมคิดในใจ
" อื้อออ..." ผมหันไปหาเ้าของเสียงนั้นพร้อมกับยกยิ้มที่มุมปากเธอบิดเอี้ยวตัวไปมา ทั้งๆที่ตาก็ยังไม่ลืมขึ้น
พิชชา
" อื้อออ... " ง่วงชะมัด..ยานี่แรงจริงๆ เล่นเอาเพลียเลย ..นี่กี่โมงกี่ยามกันแล้วนะฉันคิดในใจ
ฉันค่อยๆลืมตาที่ปิดอยู่พร้อมกับบิดเอี้ยวตัวเพื่อให้ร่างกายได้ยืดผ่อนคลายมันง่วงจริงๆอ่ะ...หลังจากที่ฉันกินยาแก้อักเสบและยาแก้ปวดเข้าไปมันก็เล่นงานฉันทันทีเปิดทีวีไว้ยังดูไม่ถึงไหนเลย หนังตามันก็ค่อยๆปิดทีละนิด และหลับอย่างที่เห็นนี่