แอบรัก

    พบเจอ...ได้รู้จัก

    พบเจอ...ได้รู้จัก

     กวิน

    หลายวันที่ไม่ได้เจอหน้าของเธอทำให้ผมเองอยู่ไม่สุขมันอยากเจอหน้า อยากถาม อยากพูดคุยว่าเธอเป็๲อย่างไรบ้าง แต่ผมก็ทำอะไรไม่ได้ผมไปจอดรถที่ตึกคณะบริหารทุกวันเพื่อหวังจะเจอเธอ แต่นี่ก็ผ่านมา 3 วันล่ะ ผมไม่เจอเธอเลยผมออกเที่ยวทุกวันเพื่อหวังจะให้ลืมเ๱ื่๵๹ที่มันอยู่ในใจ

    ปึก .......

    เสียงผมปิดประตูรถเตรียมขับกลับคอนโดและใช่วันนี้ผมคงออกอีกเช่นเคย ครึ้นๆๆ .... ผมสตาร์ทรถกำลังจะออกตัว

    ติ๊ดๆๆ...เสียงใครโทรมาวะ...หน้าจอขึ้นชื่อของชมพู มันโทรมาทำไม..

    " ว่า..." ผมกดรับสาย

    "( ไอ้วิน..แกออกไปรึยัง )" ชมพูมันถามผม

    " กำลังแล้ว...มีไร "

    " (โอ้พระเ๯้าช่วยจริงๆ.. รถชั้นเสียอ่ะแกของที่จะทำโปรเจคก็เยอะ หอบไม่ไหวอ่ะ..ไปส่งหน่อยดิ )"มันว่า

    " แล้วตอนนี้แกอยู่ไหน " ผมถาม

    " ลานจอดรถหน้าคณะนี่ "

    " เออๆ รออยู่นั่น...เดี๋ยวไปรับ "ชมพูมันเป็๲ผู้หญิงคนเดียวในกลุ่มที่พวกเราต่างก็ไม่เคยปฏิเสธมันเลยปกติชมพูมันจะโทรหาไอ้นิวก่อน..นี่แสดงว่าไอ้นิวไม่ว่าง

     

    ผมขับรถมาจอดยังลานจอดรถคณะตัวเองนั่น..ชมพูยืนโบกมือให้ผมอยู่ข้างๆรถตัวเอง

    " จอดรถไว้นี่แหละ..เดี๋ยวให้คนมาขับไปอู่ซ่อมให้" ผมบอกชมพูไป

    " อืม..ขอบใจๆ..ไอ้นิวมันไปไหนไม่รู้โทรไปก็ไม่รับสาย ..แกรู้มั้ยว่ามันไปไหน " ชมพูเอ่ยถามผม

    " แกไม่รู้แล้วใครจะรู้วะ.."ก็มันสองคนตัวติดกันตลอด ถ้าเห็นชมพูที่ไหนก็ต้องมีไอ้นิวอยู่ด้วยรึหาชมพูไม่เจอก็ต้องถามไอ้นิว..มันรู้..

    ผมขับรถเข้ามาจอดที่ลานจอดรถคอนโดที่อยู่ไม่ไกลจากมหาลัยเท่าไหร่จะว่าไปคอนโดนี้ก็ใหญ่พอดูน่าจะพอๆกับคอนโดของผมที่อยู่ถัดไปไม่ไกลกันนัก

    " มา..เดี๋ยวถือขึ้นไปส่ง "ผมบอกชมพูพลางหันไปหยิบของที่อยู่เบาะด้านหลังช่วยชมพูมันจะให้มันถือขึ้นไปคนเดียวก็ยังไงๆอยู่ มีแต่ของหนักๆ อย่างม้วนกระดาษแข็งงี้..

    อีกอย่าง นี่เป็๲งานกลุ่มของพวกเราด้วย....

    ติ๊ดๆๆ...เสียงชมพูเสียบคีย์การ์ดเพื่อเปิดห้อง

    แอ๊ดดดด.....

    เสียงของโทรทัศน์ที่เปิดอยู่แล้วทำให้ชมพูเดินไปยังโซฟา" ยัยพิชนี่นะ..เปิดทีวีให้ดูตัวเองอีกล่ะ .."

    ผมเองที่พอเข้ามาในห้องแล้วก็กวาดสายตาไปรอบห้อง กว้างใช้ได้เลยนะนี่ผมหันไปตามเสียงของชมพู

    ตึกๆๆ ตึกๆๆ ใจของผมมันเต้นถี่นั่นมัน..เธอ..เธอที่ผมไม่เจอมา 3 วันเธอที่ทำให้ใจของผมอยู่ไม่สุข...ผมก้าวเท้าเข้าไปใกล้โซฟา..เพื่อได้เห็นใบหน้าหวานชัดๆ

    " หลับเหมือนแมวเลยว่ะ..น่ารักชะมัด "ผมคิดในใจ

    แม่งเอ้ยยย..ไอ้วิน..เธอเป็๞เพื่อนกับชมพูถ้ากูมา๻ั้๫แ๻่วันที่ไอ้นิวชวนก็ไม่ต้องนั่งแดกเหล้าย้อมใจทุกวันล่ะ ..

    " วิน..วิน..ไอ้วิน..."

    " หะ..ว่าอะไร " ชมพูมันเรียกผมเสียงดัง

    " เหม่ออะไร ชั้นเรียกตั้งหลายรอบ..เอาของมาวางไว้ที่โต๊ะนี่ม่ะ " มันว่าพลางชี้ไปยังโต๊ะกินข้าวที่อยู่ด้านข้างของห้อง

    ตุ๊บ..." วางเบาๆเดี๋ยวยัยพิชมันตื่น สงสัยจะเพลียยาเห็นแก้วน้ำวางอยู่ น่าจะกินยาเข้าไป ขนาดเราเสียงดังขนาดนี้ยังไม่ตื่นเลย "ชมพูว่า

    " อืม..เพื่อนแกเหรอ.." ผมถามทั้งๆที่รู้อยู่แก่ใจ

    " เออ ..ขาแพลง๻ั้๫แ๻่วันนั้นแหละนี่ก็ดีขึ้นมาก อีกวันสองวันคงไปเรียนได้แล้วล่ะ" มันว่า

    " เหรอ.."ผมว่าพลางเดินไปนั่งยังโซฟาอีกตัวที่อยู่ด้านข้างของเธอ

    " อ้าว..แล้วนี่แกไม่กลับเลยเหรอ "ชมพูถามผมด้วยน้ำเสียงแปลกใจ

    " มาส่งฟรีๆ..ไม่คิดจะเลี้ยงข้าวเลี้ยงน้ำ" ผมตอบด้วยน้ำเสียงยียวน

    " เอ้า..ไอ้นี่ก็ปกติแกเคยอยู่เล่นกับใครที่ไหน เอะอะกลับแต่คอนโดตัวเองตลอด ใครไปหาก็ไม่ได้" มันว่า

     

    ใช่ครับ...พวกมันยังไม่เคยได้ไปคอนโดของผมผมหน่ะมันคนสันโดษ ไม่ชอบความวุ่นวาย

     

    "ก็ไหนๆก็ได้มาแล้ว งั้นก็ทำงานกลุ่มวันนี้แหละ" ผมว่า

    " เออๆ..แล้วแต่ละกัน..ชั้นจะไปอาบน้ำก่อนเหนียวตัวชะมัด ..โทรหาไอ้พวกนั้นด้วยละกัน มันจะว่างมากันมั้ย กะทันหันขนาดนี้" ชมพูว่าขึ้น ไม่ว่างได้ไง..ก็วันนี้พวกผมนัดกันแล้วเปลี่ยนสถานที่ซะหน่อยคงไม่เป็๲ไรหรอกมั้ง....

    " ว่าไงไอ้วิน..มึงรีบเหรอ..นี่ยังไม่ถึงเวลานัดเลยนะโว้ย" ผมกดโทรหาไอ้นิวคนแรก

    " กูอยู่คอนโดชมพู..พวกมึงอ่ะ..รีบมา "ผมว่า

    " ไปไมวะ ..มึงไปทำอะไรคอนโดชมพู " มันถาม

    "เอ้า..ก็มาทำงานกลุ่มไง..เห็นมึงชวนกูหลายวันแล้ว"

    "ไอ้ห่า..แล้วสปีดของกูล่ะวะวันนี้อุตส่าห์อยากหิ้วสาว " มันโวยวายผม สปีดที่ว่าก็คือผับไงครับ วันนี้พวกเรานัดกันตอนสองทุ่มที่สปีด

    " กูจะบอกชมพูว่ามึงอยากหิ้วสาว "ผมถือไพ่เหนือกว่ามัน

    " เออๆๆ..อาบน้ำก่อน ..เดี๋ยวกูไป " มันว่า

    " มึงโทรบอกไอ้สองตัวนั้นด้วยนะ "ผมบอกมันให้โทรหาไอ้หมอกกะไอ้วาฬ

    " เออ!!..กูตลอด " มันตอบอย่างหงุดหงิด

    "เออ..มึงช่วยกูก่อนไอ้นิว..วันนี้กูอยากอยู่นี่จริงๆ"ผมคิดในใจ

    " อื้อออ..." ผมหันไปหาเ๯้าของเสียงนั้นพร้อมกับยกยิ้มที่มุมปากเธอบิดเอี้ยวตัวไปมา ทั้งๆที่ตาก็ยังไม่ลืมขึ้น

     

     พิชชา

    " อื้อออ... " ง่วงชะมัด..ยานี่แรงจริงๆ เล่นเอาเพลียเลย ..นี่กี่โมงกี่ยามกันแล้วนะฉันคิดในใจ

    ฉันค่อยๆลืมตาที่ปิดอยู่พร้อมกับบิดเอี้ยวตัวเพื่อให้ร่างกายได้ยืดผ่อนคลายมันง่วงจริงๆอ่ะ...หลังจากที่ฉันกินยาแก้อักเสบและยาแก้ปวดเข้าไปมันก็เล่นงานฉันทันทีเปิดทีวีไว้ยังดูไม่ถึงไหนเลย หนังตามันก็ค่อยๆปิดทีละนิด และหลับอย่างที่เห็นนี่