ตอนที่ 2
"ทานยาซะแล้วไปอาบน้ำนะครับ" เมื่อเขาจูงมือเธอเข้ามาในห้องของเธอซึ่งก็เป็เื่ปกติ ตอนแรกๆ เธอก็รู้สึกเขินๆ แต่พอเขาเข้ามาบ่อยเข้าเธอก็เริ่มชินซะแล้ว จากนั้นเขาก็รีบหายามาให้เธอทานเสร็จสรรพ
"แล้วเกียร์ไม่กลับห้องเกียร์เหรอ"เธอถามเพราะเห็นว่าเขายังยืนอยู่ในห้องในขณะที่เขาไล่ให้เธอไปอาบน้ำ
"เข้าไปอาบเถอะน่าเราก็จะไปอาบน้ำเหมือนกัน" แล้วชายหนุ่มก็รีบกลับห้องไปอาบน้ำแต่งตัวแล้วกลับมาดูเธอใหม่ ด้วยความเป็ห่วงอีกครั้ง
"ก๊อกๆๆ" เกียร์เคาะประตูอยู่หน้าห้องซึ่งแพรก็รู้ดีว่าต้องเป็เขาแน่ๆเพราะไม่มีใครนอกจากเขาที่จะมาหาเธอที่ห้องในเวลาแบบนี้
"เกียร์...มีอะไรหรือเปล่า" เธอเปิดประตูก็เจอเข้ากับเขาจริงๆ
"ขอเราเข้าไปหน่อยได้มั้ย" ชายหนุ่มถามหญิงสาวไปตามมารยาทแต่ยังไงเขาก็จะเข้าไปด้านในอยู่ดี
"ได้ดิปกติเข้ามาไม่เห็นจะขอเลยวันนี้ทำเป็มีมารยาท" หญิงสาวแอบเหน็บเล็กๆทำให้ชายหนุ่มหันมายิ้มให้ เขาก็เป็แบบที่เธอพูดจริงๆ นั่นแหละ
"เราจะมาดูว่าแพรเป็ยังไงบ้างเราลงไปซื้อยามาเพิ่มให้เผื่อไม่พอ ดึกๆ ร้านปิดเดี๋ยวจะลำบาก" เขาพูดพร้อมกับชูถุงยาในมือให้เธอดูแล้วในถุงก็บรรจุยาที่เธอต้องใช้เป็ประจำด้วย
"ขอบคุณนะ"
"แล้วทำไมไม่เช็ดผมให้แห้งเนี่ยเดี๋ยวก็ไม่สบายเข้าไปอีก มานี่มาเราช่วย" เขาบ่นพร้อมกับดึงผ้าเช็ดผมที่มือของเธอเอาไปเช็ดให้เอง เขาค่อยๆ เช็ดให้อย่างเบามือนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาทำแบบนี้ให้กับเธอแต่ภาพแบบนี้มันคือโมเม้นของคู่รักหรือเปล่านะ แต่มันไม่ใช่ไง เราเป็แค่เพื่อนกันหญิงสาวคิดในใจ ในขณะที่คนเป็เพื่อนก็ยังคงเช็ดผมให้เธอ
"เกียร์…" แพรเรียกชื่อเขาเบาๆ นี่เขาจะทำให้เธอรู้สึกมากเกินไปแล้วนะ
"มีอะไรเรียกเราทำไมเจ็บเหรอ" เขาคิดว่าที่เธอเรียกเป็เพราะเขาอาจจะเช็ดแรงไปเขาก็เลยเบามือลงอีก จากที่เบาอยู่แล้ว ตอนนี้เธอเพลินมาก แทบจะหลับได้เลยเนี่ย
"เปล่าๆ เช็ดไปดิ"เธอมีความสุขทุกครั้งที่เขาดูแลเธอแบบนี้ มันอาจจะเป็แค่สิ่งเล็กๆแต่เขาก็ทำมานาน จนบางครั้งเธออยากที่จะบอกความรู้สึกของตัวเองให้เขารู้แต่ความกล้าของเธอนั้นมันยังมีไม่พอ เขาจับเธอเช็ดผมพร้อมกับใช้ไดร์เป่าผมให้ด้วยจนตอนนี้ผมของเธอมันแห้งสนิทดีแล้ว
"นอนซะนะแล้วก็ห่มผ้าหนาๆ"เขาบอกอย่างเป็ห่วง เพราะนี่ก็มืดแล้วแต่ที่จริงแล้วมันก็ยังไม่ใช่เวลานอนหรอก แต่วันนี้เธอไม่สบายเขาจึงอยากให้เธอพักผ่อนบวกกับเธอทานยาเข้าไปทำให้ตอนนี้เธอเริ่มรู้สึกง่วงแล้ว
"ค่าาาา รู้แล้วน่า"เธอยิ้มให้เขาแล้วก็หลับตาลง
"งั้นเรากลับห้องก่อนนะถ้ามีอะไรก็ไปเคาะเรียกเราที่ห้องได้นะ" เขาบอกเธอพร้อมกับเดินออกจากห้องของเธอไปตกดึกเธอเริ่มรู้สึกว่าตัวเองมีไข้ เธอจึงลุกขึ้นไปหายากินแล้วเธอก็ลงนอนต่อ
เช้า
"ก๊อกๆๆ" ชายหนุ่มมาเคาะประตูเรียกเธอแต่เช้าเขาแวะมาดูก่อนจะไปเรียนว่าเธอเป็ยังไงบ้าง ดีขึ้นแล้วหรือยัง
"ก๊อกๆๆ" ทำไมวันนี้แพรมาเปิดประตูช้าจัง เขาคิดในใจ
"เกียร์…" แล้วประตูก็เปิดออก แต่สภาพของเธอเหมือนพึ่งลุกขึ้นจากเตียงเขาเดินเข้าห้องตามเธอไป
"แพร...เป็ไข้เหรอ" พูดจบเขาก็เอามือไปอังที่หน้าผากเธออย่างเคยแล้วก็ััได้ถึงไอร้อนที่มันออกมาจากตัวเธอ
"แพรมีไข้นิดหน่อย"เธอบอกเขาด้วยน้ำเสียงอิดโรย วันนี้เธอรู้สึกเหมือนไม่ค่อยมีแรงเลย และเหมือนว่าเธอจะไปเรียนไม่ไหวด้วยวันนี้เธอคงต้องหยุดพักแล้วแหละ
"เราบอกว่ายังไงมีอะไรให้ไปเรียกเราที่ห้องไง ทำไมดื้ออย่างนี้ ดูสิตัวร้อนจี๋เลยนิดหน่อยที่ไหน"เขาดุเธอเสียงเข้ม ก็เธอมักจะดื้ออย่างนี้ไงเขาถึงเป็ห่วงเธอแบบนี้มาตลอด มันน่าจับตีก้นซะให้เข็ดเมื่อคืนเขาก็นอนไม่ค่อยหลับ มัวแต่เป็ห่วงคนข้างห้อง แต่ก็ไม่กล้ามาเรียก กลัวว่าจะรบกวนคนป่วยแต่แล้วเธอก็ป่วยจริงๆ
"มันเป็เวลานอนแพรไม่อยากรบกวนเกียร์ไง" แค่ที่เขามาดูแลเธอดีขนาดนี้มันก็มากเกินไปแล้ว แล้วเธอก็เป็แค่เพื่อนจะให้เธอไปรบกวนเขามากขนาดนั้นได้ยังไง
"ก็ดื้อไงมานอนเลยเราเช็ดตัวให้" เช็ดตัวเหรอหญิงสาวรู้สึกใกับสิ่งที่เขาพูด ถึงเขาจะดูแลเธอดีขนาดไหนแต่ที่ผ่านมาเขาก็ไม่เคยเช็ดตัวให้เธอ นี่เหรอคนเป็เพื่อนเขาทำให้กันทุกครั้งที่เธอต้องเก็บความรู้สึก เธอรู้สึกเจ็บเล็กๆ ทำไมต้องมาดีกับเธอขนาดนี้ด้วยถึงเธอจะชอบให้เขาทำอะไรต่อมิอะไรให้ก็ตาม แต่สถานะของเราคือเพื่อนไงแต่ถ้ามากกว่านี้เธอจะไม่ว่าอะไรเลย
"ไม่เป็ไรเดี๋ยวแพรทานยาอีกสักพักก็คงจะดีขึ้น" เธอปฏิเสธเพื่อนกันเขาไม่เช็ดตัวให้กันหรอก แล้วตอนนี้เธอก็เริ่มหนาวเพราะพิษไข้แล้วด้วย
"อย่าดื้อ" แต่ชายหนุ่มไม่ยอม ที่จริงแล้วเขาก็รู้สึกดีกับเธอไม่แตกต่างกันหรอกแต่เขาเลือกที่จะดูแลเธอแบบนี้ ในสถานะเพื่อนต่อไป เพราะเขากับเธอยังเรียนไม่จบไงพูดจบเขาก็เดินเข้าห้องน้ำไปเตรียมอุปกรณ์เช็ดตัวให้เธอ
"เกียร์ไม่มีเรียนเหรอ"เขาเข้าไปเอาน้ำกับผ้าสำหรับเช็ดตัวมาวางข้างๆเตียงเธอแล้วจัดการเริ่มเช็ดตัวให้เธอตอนนี้เธอนั่งอยู่บนเตียงแล้วห้อยขาลงข้างเตียงเท้าแตะพื้นส่วนเขาก็ยืนอยู่ด้านหน้าเธอกำลังเอาผ้าชุบน้ำบิดพอหมาดๆ เตรียมเช็ดตัวให้กับเธอ
"วันนี้เรามีเรียนสายๆ"เขาเริ่มเช็ดใบหน้าให้กับเธอไล่ลงมาถึงลำคอ จับแขนเธอเช็ด เขาค่อยๆลูบผ้าที่หมาดๆ ไปบนแขนของเธอจนทั่วทั้งสองข้างและก็ขาเรียบร้อย แต่เขาลืมคิดไปเลยแล้วตัวเธอล่ะ เกียร์รวบรวมความกล้าเพราะขืนปล่อยไว้มีหวังเธอต้องทำให้เขาเป็ห่วงอีกแน่ๆ
"เอ้าหันหลังซิ"เกียร์ไม่ได้คิดจะล่วงเกินเธอเลย เขาแค่เป็ห่วงเธอมากไปหน่อยก็เท่านั้นที่ผ่านมาเธอไม่เคยตัวร้อนขนาดนี้ เต็มที่ก็แค่ลุมๆแต่ถ้าตัวร้อนขนาดนี้ต้องเช็ดตัวเท่านั้นถึงจะดีขึ้น
"เกียร์เราว่า.. เราทำเองดีกว่า" เกียร์เริ่มรู้สึกว่าเธอคงจะอายอีกอย่างเขาเป็ผู้ชาย
"อายเราเหรอ"
"อือ"
"ขอโทษนะเราลืมไป เป็ห่วงแพรมากไปหน่อย"พูดคำว่าเป็ห่วงอีกแล้วหญิงสาวฝืนยิ้มให้เพราะตอนนี้ไข้เริ่มหนักขึ้นแล้ว หัวก็เริ่มปวดหนักขึ้นด้วย
"งั้นเราออกไปหาอะไรมาให้ทานแพรก็เช็ดตัวไปนะเดี๋ยวเรามา" เมื่อชายหนุ่มออกไปแล้วเธอเลยเดินเข้าห้องน้ำเพื่อไปเช็ดตัวแล้วกลับมานอนต่อ
--------------------
117
