ตอนที่ 11
รอยยิ้มของสัตว์ประหลาด
เืสีดำค่อยๆ หยดลงบนพื้นร้านทีละหยด หลังจากกระบองไฟฟ้าของนนท์ฟาดเข้าที่ศีรษะของ Climber อย่างเต็มแรง กลิ่นไหม้ผสมกลิ่นคาวเืลอยฟุ้งไปทั่ว 7-ELEVEN ขณะที่ผู้รอดชีวิตทุกคนยืนนิ่งเหมือนถูกแช่แข็ง เพราะไม่มีใครคิดว่าสัตว์ประหลาดแบบนี้… จะยังลุกขึ้นได้อีก
กรรรร…
เสียงคำรามต่ำดังออกมาจากลำคอของ Climber อย่างช้าๆ ร่างของมันกระตุกเป็ระยะเพราะกระแสไฟฟ้ายังไหลผ่านิัสีดำคล้ำ แต่สิ่งที่ทำให้ทุกคนเย็นวาบไปทั้งตัว คือมุมปากของมันที่กำลังฉีกกว้างขึ้นทีละนิด ราวกับกำลัง “หัวเราะ”
“เชี่ย… มันยิ้มได้…”
ชายวัยกลางคนคนหนึ่งพูดเสียงสั่น พร้อมถอยหลังโดยไม่รู้ตัว ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว เพราะภาพตรงหน้าไม่ต่างอะไรจากฝันร้าย สัตว์ประหลาดที่ควรไร้สติ กลับแสดงสีหน้าคล้ายมนุษย์ออกมาได้
วายุรีบปล่อยตัว Climber แล้วถอยออกมาทันที สีหน้าของเขาเคร่งเครียดกว่าเดิมหลายเท่า เหงื่อไหลลงมาตามขมับช้าๆ ขณะที่กล้ามเนื้อทั่วร่างยังคงขยายตัวผิดปกติจากสกิลเสริมพลัง
“ถอยออกมา!! อย่าเข้าใกล้มัน!!”
เสียงะโของวายุดังลั่นร้าน
แทบจะในวินาทีเดียวกัน Climber ก็พุ่งตัวขึ้นเพดานอีกครั้งด้วยความเร็วที่น่าใ กรงเล็บสีดำแทงทะลุแผ่นโลหะจนเกิดเสียงดังแหลมบาดหู ก่อนที่มันจะหันหัวกลับมามองทุกคนจาก้าเหมือนสัตว์นักล่าที่กำลังเล่นกับเหยื่อ
ติ๊ง!
[Climber เข้าสู่สถานะคลุ้มคลั่ง]
[พลังโจมตีเพิ่มขึ้น]
[ความเร็วเพิ่มขึ้น]
[คำเตือน : ระดับอันตรายเพิ่มเป็ “สูงมาก”]
“บัดซบ!”
นนท์กัดฟันแน่น มือที่ถือกระบองไฟฟ้าเริ่มสั่นเล็กน้อยจากแรงกระแทกเมื่อครู่ แม้ระบบจะช่วยให้เขาแข็งแกร่งขึ้น แต่ลึกๆ แล้ว เขาก็ยังเป็แค่คนธรรมดาที่เพิ่งเจอวันสิ้นโลกคืนแรกเท่านั้น
ฟึ่บ!!!
Climber หายไปจากตำแหน่งเดิมทันที
เร็วเกินไป!
ดวงตาของนนท์เบิกกว้าง ก่อนจะรีบก้มตัวลงตามสัญชาตญาณ เสียงกรงเล็บแหวกอากาศดังผ่านเหนือศีรษะเพียงเสี้ยววินาที ก่อนที่ชั้นบุหรี่ด้านหลังจะถูกฉีกขาดเป็สองท่อนราวกับกระดาษ
ตูม!!!
เศษสินค้าและโลหะกระเด็นเต็มพื้น
เสียงกรีดร้องดังขึ้นอีกครั้ง ผู้คนเริ่มวิ่งหนีกระจัดกระจาย บางคนล้ม บางคนชนกันเอง ความตื่นตระหนกเริ่มแพร่กระจายไปทั่วร้านเหมือนไฟลาม
“ทุกคนไปหลังเคาน์เตอร์!!”
นนท์ะโสุดเสียง
เขารีบเปิดหน้าต่างระบบขึ้นมาอีกครั้ง ข้อมูลจำนวนมากเลื่อนผ่านสายตาอย่างรวดเร็ว ก่อนที่เขาจะหยุดอยู่ที่เมนูหนึ่ง
[ระบบป้องกัน]
[ป้อมไฟฟ้าระดับ E]
[สามารถติดตั้งได้]
[้าแต้ม : 300]
หัวใจของนนท์เต้นแรงทันที
“ถ้ามีป้อมช่วยยิง…”
แต่ปัญหาคือ เขาต้องถ่วงเวลาให้ได้ก่อน
กรรรรร!!!
Climber คำรามเสียงต่ำ ก่อนจะพุ่งใส่ผู้ชายคนหนึ่งที่วิ่งช้าที่สุดในกลุ่ม ดวงตาสีแดงของมันเต็มไปด้วยความหิวกระหาย กรงเล็บสีดำยาวกำลังจะฟันลงบนศีรษะของเหยื่อ
เปรี้ยง!!!
วายุพุ่งเข้าขวางอีกครั้ง
หมัดของเขากระแทกเข้ากับลำตัว Climber เต็มแรงจนอีกฝ่ายกระเด็นไปชนตู้แช่เครื่องดื่ม ตู้ทั้งตู้บุบเข้าไปทันทีราวกับโดนรถชน แต่แม้จะโดนโจมตีหนักขนาดนั้น Climber กลับใช้แขนยันพื้นแล้วลุกขึ้นใหม่อย่างรวดเร็ว
“มันแข็งขึ้นเรื่อยๆ…”
วายุหอบหนัก สีหน้าของเขาเริ่มซีดลงจากการใช้พลังเกินขีดจำกัด
ติ๊ง!
[ตรวจพบพลังงานผิดปกติ]
[Climber กำลังวิวัฒนาการ]
ประโยคนั้นทำให้นนท์หน้าซีดทันที
วิวัฒนาการ?
นี่มันยังไม่ใช่ร่างสมบูรณ์อีกเหรอ?!
ทันใดนั้นเอง ิัสีดำของ Climber ก็เริ่มปูดพอง เส้นเืสีแดงเข้มวิ่งทั่วร่างเหมือนหนอนจำนวนมาก ดวงตาของมันค่อยๆ เปลี่ยนจากสีแดงเป็สีดำสนิท ขณะที่ร่างกายเริ่มใหญ่ขึ้นช้าๆ ต่อหน้าทุกคน
แล้วมันก็เงยหน้าขึ้น…
ก่อนจะส่งเสียงกรีดร้องแหลมสูง จนกระจกทั้งร้านสั่นะเื