8เดือนผ่านไปในห้องทำงานของทีโอห้องหรูหราสมกับเป็ห้องมหาจอมเวทย์ ตัวห้องเป็สไตลพระราชวังยุโรปสมัยก่อน รูปภาพศิลปะสูงค่าเฟอร์นิเจอร์ที่มีหินเวทมนต์ประดับแทนเพรชพลอยคอยส่องแสงอ่อนๆแต่สภาพห้องนั้นทำให้ความหรูหราลดไปหลายส่วนมีทั้งเอกสาร และวัตถุดิบเวทมนต์กองแกะกะไปหมดที่มันรกเพราะของแต่ละอย่างถ้าแตะมั่วๆจอมเวทระดับต่ำกว่าแก่นมานาอาจตายทันทีทีโอก็ไม่มีเวลาว่างจะเก็บด้วยกว่าจะเก็บเสร็จคงใช้เวลาเป็เดือนเอาเวลาไปทำวิจัยดีกว่า
ทีโอตอนนี้กำลังนั่งทบทวนแผนการของตัวเองอยู่บนโต๊ะทำงาน ในแผนการทุกอย่างสำหรับศึกแตกหักได้เตรียมเอาไว้แล้ว แต่ทีโอไม่เข้าใจอย่างหนึ่งทำไมจอมมารผู้ปกครองโลกกว่า500ปีทำไมถึงปล่อยให้เสี้ยนหนามอย่างหลิงเทียนค่อยๆเติบโตล่ะนี้มันไม่สมกับเป็ผู้ปกครองเอาซะเลย เ้าจอมมารนั้นมันคิดอะไรกันแน่นะเป็ข้าสองปีแรกที่หลิงเทียนเริ่มสร้างผลงานอย่างน้อยข้าคงส่งแม่ทัพมาจัดการแล้วแทนที่จะเป็หัวหน้ากองสั่วๆแบบนี้แต่ไม่ว่าจะวางแผนอะไรไว้อีกแค่สองเดือนเท่านั้น ศึกขั้นแตกหักจะเริ่มขึ้นจากนั้นบนโลกนี้ก็จะมีแค่สองเผ่าพันธุ์ไม่ปีศาจก็มนุษย์
“ก๊อกๆ” เสียงจากประตูห้องทำงานดังขึ้น
“เข้ามา” ธีโอตอบเบียทิสเปิดประตูเข้ามาขณะกำขวดแก้วเก่าๆที่มีรอยแตกเข้ามาด้วย
“หน่วยเงาของเราปฏบัติภารกิจลุล่วงสมบูรณ์ขอรับ” หลังจากทำความเคารพ เบียทริสรายงานแล้วก็ยื่นขวดเก่าๆนั้นให้ทีโอทีโอจ้องมองขวดแก้วเก่าๆที่เหมือนถูกทิ้งอยู่ในถังขยะเป็ปีๆในมือ
“น้ำตาแห่งพระเ้าหึเ้าจิ้งจอกเฒ่านั้นคงไม่คิดว่าของที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุดในลัทธิแห่งแสงจะถูกเก็บในขวดเก่าๆโทรมๆนี้”ขวดเก่าใบนี้ไม่ใช่ขวดเก่าธรรมดามันคือขวดที่ทีโอสร้างขึ้นมาเพื่อซ่อนพลังงานศักดิ์สิทธิ์โดยเฉพาะที่มันเก่าทีโอออกแบบเพื่อไม่ให้ดูเตะตาและอีกเหตุผลคือเหม็นหน้าเ้าจิ้งจอกเฒ่าแต่ทีโอใช้เหตุผลไหนเป็ความคิดแรกๆในการออกแบบใครจะรู้
“ทำได้เยี่ยมมากเบียทริสข้าจะได้เริ่มงานวิจัยดวงตามองทะลุสักที”งานวิจัยดวงตามองทะลุย่ำอยู่กับที่ไม่มีอะไรคืบหน้ากว่าครึ่งปีในที่สุดก็จะได้เริ่มขั้นต่อไปแล้วทีโอตื่นเต้นสุดๆ
“อะแฮ่มดวงตาแห่งความจริงไม่ใช่หรอครับหัวหน้า” เบียทริสกระแอ่มเบาๆหนักใจกับเซ้นส์การตั้งชื่อของหัวหน้าจริงๆถ้าไม่มีเขาคอยค้านเวทย์ระดับสูงสุดที่ใช้วัตถุดิบระดับเทพในการทำคงได้ชื่อเห่ยๆไร้รสนิยมนี้เป็แน่ที่จริงกว่าจะได้ชื่อตาแห่งความจริงเขาต้องเถียงกับหัวหน้าเกือบครึ่งวันถึงจะตกลงกันได้
“นั้นแหละๆชื่อเห่ยขนาดนั้นข้าไม่เข้าใจว่ามันดีกว่าตามองทะลุตรงไหนเ้าไปได้แล้ว” ทีโอโบกมือไล่เบียทริส คิดว่าเวทย์ที่เขาเป็คนสร้างทำไมถึงตั้งชื่อเองไม่ได้กันนะไม่ยุติธรรมเลยแค่หาของมาให้ชิ้นเดียวถึงกับมีสิทธิ์ในการแย่งตั้งชื่อคนสร้างเชียวหรือ? แต่ช่างเถอะในที่สุดข้าก็ได้มันมาแล้ว!
เบียทริสมองทีโอที่กระดี้กระด้าหยั่งกับเด็กได้ของเล่นและเดินออกจากห้องไปเงียบๆ
“น้ำตาแห่งพระเ้า ในที่สุดเ้าก็เป็ของที่มีประโยชน์สักที” ในความคิดทีโอของที่ไร้ประโยชน์คือของที่ไม่สามารถนำเอามาใช้ได้ของล้ำค่าขนาดไหนไม่ได้ใช้มันก็ไม่มีประโยนช์อะไรไม่ใช่รึไง?
ทีโอร่ายเวทย์บาเรียเสริมด้วยเวทย์พลางตาอีกชั้นเพื่อซ่อนกลิ่นอายศักดิ์สิทธิ์จากนั้นก็เทน้ำตาแห่งพระเ้าออกมารูปลักษณ์ของชิ้นนี้เหมือนกับหยดน้ำที่ทำจากเพรชรูปร่างไม่มีแม้แต่รอยเหลี่ยมเป็หยดน้ำโค้งมนสวยงาม ว่ากันว่าของชิ้นนี้มาจากพระสันตปาปารุ่นแรกซึ่งพระสัตปาปารุ่นแรกเป็เทวตาตก์ที่สละตนเองลงมาเผยแผร่หลักคำสอนของพระเ้าชี้นำมนุษย์ผู้น่าสงสารหลังจากที่เทวดาองค์นั้นเห็นสภาพของมนุษย์ก็ได้หลั่งน้ำตาออกมา3หยด หนึ่งหยดชำระล้างโรคภัยหนึ่งหยดชำระล้างจิตใจที่ดำมืด หนึ่งหยดชำระล้างปีศาจไปกว่าล้านตัว ในอดีตได้มีการใช้ไปแล้วสองหยดเพื่อชำระล้างปิศาจเมื่อเหลือหยดสุดท้ายลัทธิแสงก็ไม่กล้าใช้อีกสุดท้ายก็อยู่ในห้องนิรภัยกว่า4ร้อยปี
ทีโอร่ายเริ่มเวทย์วงแหวนเวทย์มากมายปรากฏรอบๆตัวทีโอกระแสมานาทะลักออกมาจนพื้นที่รอบข้างบิดเบี้ยวช่างเป็ภาพที่สวยงามและอันตรายไปพร้อมๆกัน พอวงแหวนเวทย์ปรากฎออกมาจนวงสุดท้าย น้ำตาแห่งพระเ้าก็ลอยขึ้นกลางอากาศและค่อยๆสะลายเป็ละลองผสานรวมกับวงแหวน
“ครืดดด”วงแหวนเริ่มส่งเสียงและเริ่มมีรอยร้าว
“ไม่!”ทีโอเร่งรีบอัดฉีดมานาในร่างกายเข้าไปในวงแหวน จากนั้นวงแหวนก็เริ่มสูบมานาทีโออย่างบ้าคลั่ง
ผ่านไปครึ่งชม.
“อึก” ทีโอเริ่มหน้าซีดเพราะวงแหวนดูดมานาทีโอไม่ยอมหยุดราวกับหลุมดำที่ดูดกลืนทุกสิ่งทุกอย่างตอนนี้ทีโอเริ่มหน้ามืดเพราะมานาในร่างตอนนี้เหลือครึ่งเดียวแล้ว
ผ่านไปอีก2ชม.
ตอนนี้ทีโอกระดกยามานาั้แ่ระดับต่ำถึงสูงจนหมดห้องแต่วงแหวนไม่มีทีท่าจะยอมหยุดสูบมานาเขาเลย
“ข้าไม่ยอมหรอกไอวงแหวนบ้า” ทีโอกัดฟันที่ตอนนี้มีแต่เืเพราะเขาต้องกัดฟันอดทนเกือบสามชม.แล้วตอนนี้ปากทีโอมีแต่เืไปหมดเพราะความเ็ปนี้ช่วยทำให้ทีโอไม่หมดสติลง
“วู่ม”จู่ๆวงแหวนก็หยุดสูบมานาจากนั้นวงแหวนที่เรืองแสงรอบตัวทั้งหมดก็พุ่งเข้าสู่ตาทีโอ
“อ๊ากกกก”ทีโอกุมตาตัวเองที่ตอนนี้มีเืไหลไม่หยุด แล้วก็สลบไป