ตอนที่ 12 โอกาสดี
าุโลู่เล่อ ที่อยากให้หลานชายเป็คนปกติธรรมดาทั่วไปเสียดีกว่า ที่จะต้องมีชีวิตที่เสี่ยงตาย คอยแก่งแย่งชิงดีกัน ต่อสู้ฆ่าฟันกัน เพื่อกำจัดคนที่คอยขวางทางเส้นทางความก้าวหน้า ความยิ่งใหญ่ของตน แต่ในเมื่อหลานชายปลุกลมปราณได้ด้วยตัวเองเช่นนี้ จึงไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากจะต้องเคารพการตัดสินใจ ความ้าของหลานชายตัวเอง
"ข้าฝากเ้าช่วยมอบสิ่งนี้ ให้กับหลานชายข้าในตอนที่เค้าตื่นขึ้นมาที"
าุโลู่เล่อ ที่ยื่นซองจดหมายบางอย่างออกมา มอบให้กับสาวใช้เหยาเหยา ก่อนจะเดินออกจากห้องนอนของหลานชายไป
สาวใช้เหยาเหยา ที่ได้รับซองมามองดูด้วยความแปลกใจ เมื่อคิดว่าาุโลู่เล่อสามารถมอบให้กับหลานชายด้วยมือตัวเองได้ แต่กับยื่นให้เธอเป็คนมอบให้แทน
"อีกเื่ อย่าเอาเื่ที่หลานชายข้าปลุกลมปราณได้ไปบอกใครเด็ดขาด จนกว่าหลานชายข้าจะแสดงออกมาเอง"
าุโลู่เล่อ สั่งออกมาก่อนจะออกจากห้องไป
วันใหม่
"คุณหนู ตื่นแล้วหรอค่ะ"
สาวใช้เหยาเหยา ที่ต้องเข้ามาปรนนิบัติลู่หานทุกเช้า เป็กิจวัตรประวันที่ต้องทำทุกครั้ง
"ข้านอนหลับไปนานแค่ไหน"
ลู่หาน กล่าวถามด้วยความสงสัย เมื่อตนเองจำไม่ได้ว่าสลบไสลไปตอนไหนกันแน่ รู้แต่เพียงว่าตนเองได้ปลุกลมปราณให้ตื่นขึ้นมาได้สำเร็จแล้ว
"คุณหนู หลับไปได้ราว 4-5 ชั่วยามได้ ตอนนี้เป็เวลาเที่ยงวันแล้ว"
สาวใช้เหยาเหยา ตอบกลับออกมา ตนเองที่ตั้งใจว่าจะมาปลุกลู่หานแต่เช้า แต่หลังจากที่จดจำเื่ราวเมื่อคืนได้ และเห็นสภาพอิดโรย เหน็ดเหนื่อยของลู่หาน จึงตัดสินใจให้นอนต่อ จนกว่าจะตื่นขึ้นมาเอง
"ข้าหลับไปนานขนาดนั้นเชียว"
ลู่หาน ที่ไม่คิดว่าตนเองจะเหน็ดเหนื่อยได้ถึงเพียงนี้ แต่หลังจากที่ตรวจสอบลมปราณของตนเองดูก็นับว่าคุ้มค่ายิ่งนัก
"คุณหนูนี้ค่ะ ท่านาุโลู่เล่อ มอบสิ่งนี้ให้ข้าเพื่อจะนำมามอบให้คุณหนู"
สาวใช้ ยื่นซองจดหมายให้ลู่หานออกไป
"นี้มัน"
ลู่หาน ที่อ่านรายละเอียดในซองจดหมายสักพัก ก็ค้นพบใจความว่า เป็รายละเอียดเกี่ยวกับการทดสอบเข้าร่วมกับตำหนักเก้ายอด
"ท่านปู่ มอบสิ่งนี้ให้ทำไมกัน รึว่าท่านปู่รู้แล้วว่าข้าปลุกลมปราณได้แล้ว"
ลู่หาน ที่หาเหตุผลของการได้รับซองจดหมายนี้มา จึงคาดเดาได้เพียงสิ่งเดียวเท่านั้นคือ ปู่ของตนรู้เื่ตนเองแล้ว
"จริงสิ ท่านาุโลู่เล่อ เมื่อคืนมาเยี่ยมท่านใน่ที่ท่านหลับไปแล้วด้วย และได้ตรวจจับชีพจรท่าน"
สาวใช้ รายงานตามที่ตนเองเห็นออกมา เพราะไม่มีความจำเป็ต้องปกปืดเื่นี้เอาไว้
"งั้นแสดงว่าท่านปู่ต้องรู้แล้วจริงๆสินะ"
ลู่หาน ที่จ้องมองสาวใช้ ที่รับปากว่าจะไม่บอกใครออกมา และเป็คำสั่งของาุโลู่เล่อจึงไม่มีทางบอกความลับของคุณหนูตนเองเด็ดขาด แม้จะต้องตายก็ไม่มีทางคายความลับเด็ดขาด
"แต่มีสิ่งนึงที่ข้าอยากจะบอกท่าน ระหว่างทางที่ข้ากำลังนำอุปกรณ์ที่ท่าน้ากลับมา ข้าได้พบเจอสวนกับพี่ชายท่านด้วย"
สาวใช้ ตัดสินใจเล่าเื่เมื่อวานออกมา ด้วยความที่ไม่เอาเื่ปวดหัว มารบกวนจิตใจของลู่หาน แล้วเห็นว่ามีความตั้งใจจะปลุกลมปราณจึงต้องใข้สมาธิอย่างมาก ห้ามวอกแวกหรือมีเื่กวนใจเด็ดขาด อาจจะทำให้เสียสมาธิในการปลุกลมปราณจนสร้างความเสียหายได้
"งั้นรึ ยังไงเ้าโกหกพวกนั้นไปแล้วว่าข้าต้องนำมาวาดรูปเล่น"
ลู่หาน ที่ไม่ใส่ใจอะไรนัก ในเมื่ออีกฝ่ายปล่อยให้ผ่านเลยไปจนคืนอุปกรณ์สักยันต์แก่สาวใช้เหยาเหยาคืนมาแบบนี้ คงอาจจะมั่นใจ แล้วเชื่อว่าตนเองไม่สามารถสักยันต์ด้วยตนเอง หรือความรู้เกี่ยวกับการสักยันต์ รูปแบบของยันต์ก็ไม่มีทางที่จะมีความรู้อย่างแน่นอน
เพราะมันไม่ใช่แค่อ่านหนังสือ ตำราสักยันต์เพียงแปปเดียวก็จะเป็เลยเสียหน่อย ต้องมีคนคอยสอน แนะนำ ชี้แนะ แล้วทดลอง ทดสอบยันต์ที่ตนเองวาดมาจะได้มาตรฐานตรงตามรูปแบบ รายละเอียดข้อมูลในตำรา ออกมาได้สมบูรณ์ขนาดไหนกัน เป็วัดความสามารถ ฝีมือในการสักยันต์อีกด้วย ไม่ใช่สิ่งที่เรียนรู้ อ่านในตำราไม่กี่วันจะเป็เลยเสียหน่อย
"ถือว่าเป็โอกาสดีของข้าเลย"
ลู่หาน ที่ตัดสินใจใช้่เวลาที่อีกฝ่ายเข้าใจผิด และคิดว่าน้องชายไม่ได้เื่แบบตนเอง คงเป็แค่เด็กน้อยไร้เดียงสา ทำตัวไร้สาระไปวันๆ เช่นนี้จะมาสร้างปัญหาให้แก่พี่ชายได้
"แล้วตอนนี้ เ้าพี่ชายนั่นอยู่ที่ไหน ทำไรอยู่กัน"
ลู่หาน ที่ไม่มีความเคารพ ความเกรงกลัวพี่ชายตนเองแม้แต่น้อย กล่าวถามออกมา
"ตอนนี้ พี่ชายคุณหนูกำลังนั่งบ่มเพาะ พยายามจะเลื่อนขั้นลมปราณให้สูงขึ้นอีก เพื่อเตรียมตัว และเพิ่มโอกาสในการผ่านการทดสอบของตำหนักเก้ายอดได้ยิ่งขึ้นกว่าเดิม"
สาวใช้ รายงานออกมา เมื่อเื่พวกนี้ไม่ใช่เื่ลับอะไร ทุกคนในตระกูล โดยเฉพาะพวกเหล่าาุโ คนเก่าคนแก่ของตระกูลที่สนับสนุน เข้าข้างผู้นำตระกูลตอนนี้ ต่างพูดคุยกันออกมาด้วยความยินดี เมื่อโอกาสในการสร้างชื่อเสียง เป็ที่รู้จัก ยอมรับของคนอื่น ตระกูลอื่นจะสูงส่งขึ้นไปอีก หากรุ่นเยาว์ของตระกูลผ่านการทดสอบแล้วเข้าร่วมกับตำหนักเก้ายอดได้สำเร็จ
"หากข้าจำไม่ผิด เ้านั่นปลุกพลังลมปราณก่อเกิดขั้น 5 ได้ใช่ไหม"
ลู่หาน ที่พอรู้ระดับลมปราณของฝ่ายตรงข้ามดี จึงต้องมีการจำข้อมูล เตรียมพร้อมก่อนเล่นงานแก้แค้น เอาคืนสิ่งที่เคยทำร้ายตนเอาไว้
"อืม เวลานี้ข้าอยากจะออกไปเดินเล่นเสียหน่อย"
ลู่หาน ที่ชวนสาวใช้เหยาเหยาออกไปเดินเล่นกัน ด้วยการที่ตนเองมาปรากฏบนสถานที่นี้ ก็ยังไม่รเคยออกนอกตระกูลเลยสักครั้ง จึง้าเดินสำรวจบริเวณรอบนอกตระกูลเพื่อทำความคุ้นเคยเพิ่มขึ้น
"คุณหนูจะออกไปข้างนอก แต่ตอนนี้คุณหนูยังคงไม่ปลอดภัย ข้าเกรงว่าคุณหนูจะโดนลอบทำร้ายเล่นงานอีกครั้ง"
สาวใช้เหยาเหยา ที่เป็ห่วงออกมา จะถูกเล่นงานจากพี่ชายตนอีกครั้ง แม้จะรู้มาว่ากำลังนั่งบ่มเพาะลมปราณอยู่ก็ตาม แค่ใช่ว่าด้านนอกตระกูลจะปลอดภัยเสียทีเดียว
11K
