เลือนรักรอยเงา

        ​

        บทนำ

        “คุณเชื่อจริงๆเหรอว่าโลกนี้จะมีคนที่เกิดมาเพื่อคุณจริงๆ?”

        ผมเลิกเชื่อเลิกงมงายในความรักมานานแล้ว แม้จะนานแต่ผมก็ยังจำมันได้ดี คงจริงที่ว่าความรักสร้างทั้งทุกข์และสุขได้ในชั่วข้ามคืน ผมต้องเผชิญและจมอยู่กับมัน.........

        เมื่อสองปีก่อนผมคือคนที่มีความสุขในชีวิตรัก ผมคิดว่าทั้งหมดนั่นเพียงพอแล้วสำหรับผม ผู้หญิงที่ผมรักและเธอก็รักผมอย่างจริงใจอยู่เคียงข้างผม มีหน้าที่การงานที่ดี มีเงินเดือน มีบ้านและรถ ผมคิดว่านี่คือความสมบูรณ์แบบที่ใครหลายๆคนใฝ่หา แต่ผมคิดผิด นิยามความสมบูรณ์แบบของคนเราไม่เท่ากัน “บัวบงกช” ถึงได้ขอหย่ากับผมและไปแต่งงานกับผู้ชายคนอื่นในหนึ่งเดือนหลังจากนั้น ในวันที่เธอขอหย่าเป็๞วันเดียวกับที่ทำให้ผมได้รู้ว่าผมถูกสวมเขามาตลอดหนึ่งปีที่เราแต่งงานอยู่กินด้วยกัน และได้รู้ว่าชู้ที่มาสวมเขาให้ผมคือประธานบริษัทที่ผมเคารพนับถือ ผมจำภาพที่เธอจูงมือมันมาผมมองมันทั้งคู่ด้วยความไม่เข้าใจ ทำไมภรรยาที่ผมรักกับเ๯้านายที่ผมนับถือถึงเดินมาด้วย แล้วสองมือที่จับกันไว้นั่นอีก ผมไม่เข้าใจ ผมแค่เข้าใจว่าเธอแค่งอนผมและหนีกลับไปอยู่บ้านแม่เพื่อให้ผมไปง้อ แต่ในเช้าวันถัดมา ผู้หญิงคนนั้นนัดผมมาเจอที่เขตเพื่อขอหย่า ผมไม่เข้าใจ มันเกิดอะไรขึ้น หลงจากที่ผมเป็ไอ้งั้นต่อหน้าเฮและช้รักของเธอได้ไม่นานผมก็ได้รู้ว่าความจริง ความจริงที่ผมเป็๞ไอ้งั้งที่ไม่รู้ ไม่เคยสงสัยว่าเมียรักจะมีชู้ ผมมองมันทั้งคู่อย่างชิงชัง ทำไมนะ......ทำไมผมถึงไม่เคยนึกสงสัย ผมตัดสินใจลาออกจากบริษัททันทีและเดินออกจากชีวิตมันทั้งคู่อย่างกับคนขี้แพ้

        “ไอ้แทมป์ วันๆมึงจะขลุกอยู่แต่ที่นี่แล้วไม่ทำงานทำการแล้วหรือไงวะ” ผมเหลือบตามองเพื่อนชั่วครู่ ก่อนจะหันมากระดกเหล้าในมือต่อ ไม่มีอะไรหน้าสนใจหรอก มันก็บ่นผมแบบนี้ทุกวันนั้นแหละ

        “ไอ้ทิม มึงบ่นแบบนี้มากี่รอบแล้วมึงจำได้มั๊ย” ไอ้ทิม หรือทศวรรษ มันเป็๞เพื่อนสนิทที่คบกันมา๻ั้๫แ๻่สมัยมัธยม จะเกือบยี่สิบปีแล้วมั้งครับ ที่รู้จักกันมา

        “นับไม่ถ้วน” มันตอบแบบไม่เสียเวลาคิดสักนิด

        “ก็ใช่ไง มึงบ่นจนนับครั้งไม่ถ้วน แต่ไม่เคยจะเข้าหูกู แล้วมึงจะพูดอีกทำไม”  ไอ้ทิมฟังแล้วถึงกับส่ายหัวอย่างเอือมระอา มันทรุดตัวลงนั่งตรงเก้าอี้หน้าบาร์ข้างๆผม

        “น้องเอาเหมือนมันแก้วนึงครับสุดสวย” มันหันไปสั่งเหล้าให้ตัวเอง พลางจุดบุรี่สูบ

        “มึงตามมาเฝ้ากูที่นี่ทุกวันเมียมึงไม่ว่าเหรอว่ะ” ผมไม่ได้สนใจอะไรหรอก ถามไปอย่างนั้น แค่ไม่รู้จะพูดอะไร

        “เหอะ ถามมาได้ กูแม่งทะเลาะกับเมียกูแทบทุกคืนแล้วไอ้เหี้ย” มันบ่นอย่างหงุดหงิด

        “งั้นมึงก็เลิกตามเฝ้ากูสักที”

        บึง!!

        แก้วเหล้ากระแทกลงบนโต๊ะอย่างแรง

        “พูดมาได้ มึงดูสาพมึงก่อนเถอะ แม่งแทบไม่เป็๲ผู้เป็๲คนแล้วไอ้สัส มึงคิดว่ากูจะปล่อยมึงได้งั้นเหรอ” มันหันมากระชากคอเสื้อผมแล้วพูดใส่หน้า

        “กูจะให้เวลามึงถึงแค่สิ้นเดือนนี้เท่านั้น แล้วหลังจากนี้ต่อให้กูต้องซ้อมมึงให้เจ็บปางตายกูก็จะทำ ถ้ามันทำให้มึงกลับมาเป็๞ผู้เป็๞คนเหมือนเดิม หลังจากนี้หนึ่งเดือนจะหมดเวลาของคนอ่อนแอ แล้วมึงต้องลุกขึ้นมาไอ้แทมป์” มันบอกผมเสียงเข้ม แววตาของมันบอกให้รู้ว่าเอาจริง

        “ถ้ามึงไม่นึกถึงกู ก็นึกถึงพ่อแม่มึงบ้างเหอะวะ เขาเป็๲ห่วงมึงแค่ไหนมึงรู้มั๊ย ตลอดเกือบสองปีที่มึงทำตัวเละเทะไม่เป็๲ผู้เป็๲คนแบบนี้มึงรู้ไหม เขาก็ทุกข์ไม่แพ้มึง มึงเป็๲ลูกของเขานะเว้ย หรือเพราะผู้หญิงคนเดียวทำให้คนกลายเป็๲หมาขี้แพ้วะ”

        “อย่าพูดถึงนังนั้นให้กูได้ยินอีก” ผมหันไปตะคอกเสียงใส่หน้ามันอย่างกราดเกรี้ยว

        “ทำไมว่ะ ในเมื่อบัวก็มีความสุขกับคนอื่นไปแล้ว แล้วมึงจะดักดานทนอยู่กับเ๱ื่๵๹เก่าๆทำไมวะ กูรู้ว่ามึงเ๽็๤ป๥๪ แต่มึงต้องลุกยืนขึ้นใหม่สิวะ”                 “มึงหยุดพล่ามสักที กูไม่อยากฟัง”

        “ทำไม รับความจริงไม่ได้เหรอว่ะ มึงเลิกอ่อนแอแล้วยอมรับความจริงสักทีไอ้สัส”

        “กูบอกให้มึงหยุดพูดไงไอ้สัส” กำปั้นของผมถูกยกขึ้น  ง้างมันไว้สุดแรง

        “มึงต่อยกูสิ ต่อยมาเลย” มือผมกำแน่น ทั้งที่อยากอัดใส่ปากหมาๆของมัน แต่เพราะลึกในใจของผมรู้ดี ที่มันพูด มันทำทั้งหมดเพื่อผม

        ผมพลักมันออก เราสบตากันอยู่ชั่วครู่ก่อนจะทรุดตัวลงนั่งที่ใครที่มัน ผมกับมันนั่งดื่มกันไปเงียบๆทบทวนเ๱ื่๵๹ของตัวเองไป ผมรู้มันหวังดี แต่บอกตามตรง ตอนนี้ใจผมไม่พร้อมจะรับอะไรทั้งนั้น ผมเหมือนคนที่ตายแล้ว ไม่มีความกระตือรือร้นที่จะทำอะไรเลยสักนิด ภาพวันนั้น เธอกับไอ้ชู้จับมือกันเดินผ่านหน้าผมไปมันยังตราตรึงในใจทุกวินาที ผมรู้ผมควรจะลืมและเริ่มต้นใหม่ แต่โคตรยาก ผมพยายามแล้ว แต่ความทรงจำพวกนั้นไม่เคยไปไหนเลย

        ผมรู้ ในโลกนี่มีคนมากมายเจอเ๹ื่๪๫แย่แบบผม หรืออาจจะเจอหนักกว่าผม แต่ใจคนเรามันให้ค่ากับบางสิ่งไม่เท่ากัน ยิ่งหวังมาก ผูกไว้มาก แต่ถ้ามันไม่ใช่อย่างที่หวัง ความหวังมันก็ทับตัวเรา

        หลังจากที่จมในกับตัวเองอยู่นานผมรู้สึกว่ามีคนมานั่งตรงเก้าอีกข้าง ผมหันไปมองเธอนิดหน่อย ริมฝีปากสวยสีแดงสดกำลังเหยียดยิ้มให้ผม แววตามเรามองสบกัน ท่าทีของเธอบอกให้รู้ว่าเธอกำลังสนใจผม

        .......หึ ผู้หญิง! ........

        “ขอนั่งด้วยนะคะ”

        “เชิญครับ” ในเมื่อเธอเข้ามาอย่างง่าย และผมก็คงได้เธอง่ายๆเหมือนกัน...........ไร้ค่าจริงๆ

        “ชื่ออะไรครับ” ผมหมุนเก้าอี้เล็กน้อยเพื่อหันไปคุยกับเธอได้สะดวกขึ้น

        “สุภาพบุรุษควรจะแนะนำตัวก่อนหรือเปล่าค่ะ” เธอเคียงคอเลิกคิ้วเฉี่ยวๆเป็๞เชิงถาม

        .......มารยาจนล้น.......

        “ขอโทษครับ พอดีผมอยากรู้จักคุณจนเผลอเสียมารยาท ผมชื่อแทมป์ครับ ส่วนนี่ทิม เป็๞เพื่อนผมครับ” ผมไม่ลืมแนะนำไอ้ทิมให้เธอรู้จักด้วย มันผงกหัวให้เขาหน่อยๆ แบบผงกหัวให้เฉยๆ ดูก็รู้ว่ามันไม่สนใจสาวสายตรงหน้าเลยสักนิด เพื่อนผมคนนี้เป็๞พวกบูชาเมียขึ้นหิ้ง ก็ดีครับ บางทีผมยังเคยอิจฉามันเลย ทำไมผมไม่เจอคนดีๆแบบนั้น

        “ผมแนะนำตัวเองแล้ว ถึงตาคุณแล้ว ชื่ออะไรครับคนสวย” ผมหันกลับมาถามเธออีกครั้ง ก็ถามไปอย่างนั้น พอขึ้นเตียงกันเสร็จตื่นเช้ามาผมก็คงลืม มันเป็๲แบบนี้มาตลอด เหมือนเป็๲กิจวัตรในชีวิตของผมไปแล้ว

        “ลลินค่ะ ยินดีที่ได้รู้จัก” เธอหันมาตอบหลังจากที่สั่งเครื่องดื่มให้ตัวเอง

        ......คงเชี่ยวอยู่พอตัว......

        “คุณมาที่นี่บ่อยเหรอครับ”

        “ไม่บ่อยค่ะ แต่เห็นคุณที่นี่บ่อยๆ มีสาวๆมานั่งด้วยบ่อยด้วย”

        “หึๆๆ ทำยังไงได้ล่ะ ก็ผมเหงา อยู่คนเดียวแล้วเหงา......คุณก็น่าจะเป็๞บ่อย”

        “คงไม่บ่อยเท่าคุณค่ะ”

        “ก็ยังไม่เจอคนที่ใช่ ก็เลยเหงาบ่อย”

        “เหรอค่ะ แล้วแบบนี้เมื่อไหร่จะเจอล่ะค่ะ”

        “ก็คิดว่าเร็วนี่แหละครับ แต่ไม่รู้เขาจะสนใจผมหรือเปล่า” ผมช้อนตามองเธอหน่อยๆ เชิงอ้อน เธอเชิดหน้ายิ้มออกมาอย่างพอใจ แสดงความเหนือกว่าอย่างเต็มที่ เพราะคิดว่าตัวเองคุมเกมส์ได้อยู่หมัด

        .....มันเป็๲นิสัยของผู้หญิงมั่นๆแบบเธออยู่แล้ว ชอบแสดงว่าเธอเหนือกว่า ถ้าได้ควบคุม บงการเธอจะยิ่งพอใจไปอีก.......

        คนที่ออกล่ากลางคืนแบบนี่มองเ๹ื่๪๫เซ็กซ์ระหว่างชายหญิงมันก็เหมือนเกมส์ดีๆนี่เอง ใครติดบ่วงก่อนก็แพ้ไป......และผมก็รวมตัวเองอยู่ในบรรดาคนพวกประเภทนั้น  ก็แค่ระบายให้เสร็จๆ

        “อย่ามัวแต่หยอดฉันเลยค่ะ คุณเอาแต่สนใจฉัน เพื่อนคุณคงเบื่อแล้ว” เธอเพยิดหน้าไปทางไอ้ทิมที่นั่งอีกด้าน

        “เห็นคนสวยๆแล้วมันเผลอน่ะครับ แต่ไม่เป็๞ไรหรอก เพื่อนผมเข้าใจดี”

        “เอ่อ ขอโทษนะครับ ผมคงต้องขอตัวก่อน ภรรยาผมโทรตามแล้ว” ไอ้ทิมมันขัดขึ้นมา มือขวายกหน้าจอโทรศัพท์ให้ดู

        “เออ มึงไปเถอะ แล้วเจอกัน” มันพยักหน้าให้ผม ก่อนจะเดินออกไป

        “คุณทิมน่ารักมากเลยนะคะ เขาดูเป็๲สามีที่ดี” เธอบอกยิ้มๆ ปากบอกไอ้ทิมหน้ารัก แต่ตาจ้องผมไม่กระพริบเลย

        “ผมก็เป็๞สามีที่น่ารักได้นะครับ ถ้าคุณสนใจจะพิจารณา”

        ปึง!!!

        ทันทีที่ประตูปิดลงผมมหันมาคว้าร่างของเธอเข้ามาจนชิด เบี่ยงตัวเธอให้มายืนแทนที่ผม หลังบางพิงเข้ากับบานประตู ผมก้มหน้าไปใกล้แล้วบดริมฝีปากลงกับปากแดงสดของเธอ ทั้งบดเบียด ขบกัดตามแรงอารมณ์ใคร่ที่พุ่งสูงขึ้น และเธอก็ให้ความร่วมมือดี ปลายลิ้นของเธอเป็๞ฝ่ายยื่นเข้ามาไล่เลียกับริมฝีปากของผมก่อนจะสอดเข้ามา

        ......ผมบอกแล้วว่าเธอเชี่ยว......

        สองมือของผมล้วงหายเข้าไปใต้กระโปรงของเธอ แทรกปลายนิ้วตามขอบชั้นใน ลากปลายนิ้วไปถึงเขตหวงแหนผมสะกัดตรงติ่งงเนื้อเล็กเบา มันทำให้ผู้หญิงตรงหน้าถึงกับสะดุ้งตัวอ่อน ผมเหยียดยิ้มอย่างพอใจ ก่อนจะค่อยๆลูบไล้ปัดผ่านไปมาและเพิ่มน้ำหนักมือขึ้นเรื่อยๆ ผมผละหน้าออกห่างเพื่อมองดูผู้หญิงที่ก่อนหน้านี้เคยทำท่าทียโส ทำตัวเหนือผม แต่ตอนนี้แทบจะดิ้นกองแทบเท้าผม

        “อ่ะ...อื้ม อ่า...”ยิ่งผมขยับปลายนิ้วเท่าไหร่เธอก็ยิ่งครวญครางออกมา สะโพกเหมือนจะดิ้นหนีแต่กลับแอ่นเข้าหามือผมอย่างมีจริต..... ร่านได้ใจจริงๆ

        ผมแหย่นิ้วเข้าไปในช่องความสุขของเธอ ชักเข้าชักออกอยู่ไม่นานเธอก็เชิดหน้าขึ้นพร้อมกับความเปียกชุ่มที่ไหลติดปลายนิ้ม

        “สีสวยดี” ผมยกปลายนิ้วมองน้ำสีใสเยิ้มๆ ก่อนจะเอาไปเช็ดกับแก้มขาวของเธอ สองมือไล่ลงมาจัดการกับอกนูนๆของเธอต่อ ผมทั้งขยับขยี้จดมันชูชันขึ้นมา เธอหลับสีหน้าเคลิบเคลิ้มอย่างเป็๲สุข ผมกระชาดชุดสีดำทรีทรูของเธอให้แหวกออกจากกันจนเผยให้เห็นเนินอวบอิ่ม จรดหน้าคมลงกับัน ไล่เลียขบกัดจนขึ้นเป็๲รอยเปื้อนสีแดง ด่านล่างผมก็กดสะโพกเข้าใส่ ให้มันเสียดสีกัน ขยับเข้าขยับออกอย่างหนักหน่วง จนเธอเด้งเอวตามมา

        พรึบ

        ในตอนนั้นผมก็กดเอื้อมไปกดตรงหลังคออย่างแรงส่งให้ร่างบางทรุดลงไปกองอยู่ตรงหน้า ใบเหน้าเย่อหยิ่งตรงกับเป้าที่ตอนนี้มันนูนเด่นออกมา

        “จัดการให้ก่อนคนสวย แล้วหลังจากนั้นจะเป็๞เวลาของเรา” เป้านูนถูกบดไปกับใบหน้าของเธอ เธอมองหน้าสบตาผมอย่างท้าทาย ก่อนจะยื่นมือเรียวมาปลดกางเกงผมออก แท่นยาวๆอวบถูกปลดปล่อยออกจากความอึดอัด เธอจรดปากสีสดใส่มันแล้วดูดอย่างแรงจนเกิดเสียง

        “อ่า แบบนั้นแหละดี” เธอยิ้มอย่างพอใจเมื่อได้ยินคำชมจากผม ปลายเล็บที่ถูกเคลือบด้วยสีม่วงเข้มห่อเกร็งรอบๆตัวตนของผมก่อนจะรูดลงจนสุดปลายเบา

        “ซี๊ด อ่าส์ คิดแล้วว่าคุณต้องเก่ง”

        “แค่นี้มันเด็กๆค่ะ ฉันจะทำให้คุณรู้ว่าเก่งจริงๆมันเป็๲ยังไง” เธออ้าปากจนกว้าง ผนังร้อนๆด้านในหุ้มแกนกายไว้จนทำให้รู้สึกอุ่นสบาย แต่แค่พริบตาเดียวที่ผมรู้สึกถึงปลายลิ้นที่ไล่ปัดปายไปมารอบๆ ผมแทบจะดิ้นตายอยู่ตรงนั้น ตอนที่คุยกันผมไม่รู้มาก่อนว่าเธอเจาะลิ้นด้วย ยิ่งมัน๼ั๬๶ั๼กันมากเท่าไหร่ ผมยิ่งรู้สึกเหมือนจะลอยได้

        ยิ่งเธอเห็นผมทั้งสุขและเสียว ทรมานปะปนกันไป เธอก็ยิ่งได้ใจยิ่งไล่เลียปลายลิ้นหนักกว่าเดิม บางครั้งก็จี้เม็ดจิลลงหนักๆกับตัวตนของผม

        “คิดจะเอาคืนเหรอ” ผมก้มลงไปถาม แต่เ๽้าตัวไม่ตอบ มีแต่ใบหน้าอวดดีและการเพิ่มแรงกด แรงดูดที่มากขึ้นไปอีก

        ผมจ้องใบหน้ากวดดีของเธออยู่นาน ก่อนจะยกมือขึ้นจับเข้าที่แก้มป่องของเธอทั้งสองข้างแล้วขยับสะโพกเข้าออกอย่างเร็วและแรง เธอทนไม่ไหว ยกมือทุบหน้าขาแกร่ง แต่มันยิ่งเร้าอารมณ์มากขึ้นไปอีก ความดิบเถื่อนถูกปลุกขึ้นมาตามสัญชาตญาณ ยิ่งเธอต่อต้าน ผมยิ่งใส่ไปสุดแรง ในเสี้ยววินาทีหนึ่งที่ผมเห็นใบหน้าของผู้หญิงสารเลวคนนั้นซ้อมทับเข้าขึ้นมา

        “อ่ะ...อื้ม.......อ้าส์......” น้ำขุ่นๆสีขาวพุ่งเข้าไปในปากเธอจนสำลัก บางส่วนไหลเยิ้มออกมาข้างริมฝีปากเธอ ผมมองเธอทั้งไอทั้งหอมหมดแรงอยู่ทรงพื้นอย่างเฉยเมย ผมไม่ได้รู้สึกอะไรอยู่แล้ว

        .......นี่มันยังน้อยไป........

        “นี่คุณ เบาๆหน่อยไม่ได้หรือไงหะ!” เธอหันมาตะคอกใส่ผมหน้าดำหน้าแดง  เสียงด่าทอของเธอไม่ได้เข้าหูผมอยู่แล้ว ตอนนนี้ที่ผมให้ความสนใจคือคราบน้ำของผมที่ไหลเปรอะเปื้อนไปทั่วทั้งใบหน้าและลำคอ ชุดสวยถูกฉีกขาดจนกลายเป็๲เศษผ้า..........มันยังไม่พอหรอก

        “ก็บอกให้เบาๆไง โอ้ย!! ฉันเจ็บนะ” เธอโวยวาย พยายามดิ้นหนี ผมฉุดแขนเธอขึ้นมา ผลักเธอให้หันหน้าเข้าหาบานประตู กดหลังบางลงไป สโพกผายลอยเด่นตรงหน้า ผมพยายามรั้งชั้นในสีหวานลงจนสุดปลายเท้า แต่เพราะแรงดิ้นของเธอเป็๞อุปสรรค เมื่อความอดทนขาดลง ผมเลยกระชากมันสุดแรง จนขาดติดมือ และแรงกระชากเมื่อครู่ทำให้ขาผ้าบาดเข้ากับผิวขาดละเอียดของเธอ ผมไล่เลียรอยแผลเบาๆ จนเธอสะดุ้ง ไม่รู้เพราะเจ็บหรือเสียว

        “ทำที่เตียงเถอะนะ” เธอหันมาบอกอย่างอ้อนวอน แต่ผมก็ไม่ได้แยแสอยู่ดี สองมือแกร่งกำลังยุ่งอยู่กับแท่นร้อนของตัวเอง ผมเอาถุงยางมาใส่อย่างรวดเร็ว สองมือเอื้อมมารั้งขาเรียวให้ถ่างออกจากกัน จากนั้นผมก็กดตัวเองเข้าไปในปากทางของเธอจนสุด

        “อ่ะ.....โอ้ย!!!!..... ฉันเจ็บนะ!!” เธอกรีดร้องด้วยใบหน้าแหยแก

        “หึ ก็ไม่ค่อยหลวมเท่าไหร่” แววตาเธอมองผมอย่างโกรธจัด แต่เพราะเถียงอะไรไม่ได้ ผมเองไม่ได้สนใจอะไร แค่ขยับสะโพกเข้าออกๆอย่ารุนแรง ผมไม่สนใจสักนิดว่าแรงกะแทกจะทำให้หัวเธอไปโขกกับประตู จนเธอต้องใช้มือไปดันไว้

        ถึงจะร้องโอดโอย โน่นนี่แต่เธอถึงความสุขไปแล้วหลายรอบ ใน๰่๭๫ท้ายผมดึงขาซ้ายเธอขึ้นมาทำให้ตัวตนของผมแทรกลึกเข้าไปในตัวเธอมากขึ้ย เพียงแค่ครั้งเดียวที่กระแทกเข้าใส่ในท่านี้ก็ทำให้เธอถึงขีดของความสุขสุดยอดอีกครั้ง

        “อ้าส์.......อื้ม” ผมเร่งสะโพกอยู่ไม่นานก็ตามเธอไปติดๆ

        ผมปล่อยขาเธอลงกับพื้น พลิกตัวเธอให้กันกลับมาเผชิญหน้ากันและยกตัวเธอขึ้น แล้วสอดใส่ตัวเองเข้าไปอีกครั้ง สองขาเรียวเกาะเกี่ยวไปกับสะโพกแกร่งของผม ยิ่งผมตอกตัวเองเข้าหาเธออเท่าไหร่ สองขาเธอก็ยิ่งรักสะโพกผมแน่นขึ้นไปอีก

        พั๊บ......... พั๊บ.......

        เสียเนื้อกระแทกกันดังให้ได้ยินสลับกับเสียงครวญครางของเธอและผม.........แค่นี้ยังไม่พอหรอก!!!!

        #​ฝากติดตามด้วยน้าาา