พระอาทิตย์สาดแสงสีทองในยามเช้า ในวันที่แสนสดใส อารันกำลังวิ่งออกกำลังเพื่อผ่อนคลายความเครียดที่มี
ั้แ่วันเมื่อวาน ระบบเควสก็ไม่ปรากฏอีกเลยเขาไม่แน่ใจว่าเพราะอะไร หรือว่ามันเกิดอะไรขึ้น? ระบบต่างๆยังใช้ได้ปกติ มันดูเงียยอย่างผิดปกติ
“วันนี้เราไปหาคุณเทรสดีกว่า”
อารันวิ่งไปไม่นานก็พบใครบางคนอยู่มองเขาอยู่ สวมเสื้อหนังสีดำ ใบหน้าดูไม่น่าไว้ใจ
“นายชื่ออารันรึเปล่า?”
อารันหยุดวิ่งแล้วหันมองอย่างสงสัย
“อืม นายธุระอะไร?”
“นายคือคนที่โจมตีเ้านกั์วันก่อนใช่รึเปล่า?”
“ไม่ใช่ชั้น”
อารันรับรู้ทันที ว่าเขามาแบบเดียวกับกาเดีย
“ชั้นมาในฐานะตัวแทนของ กิลด์แลนซิล ท่านเซลบอกให้พาตัวนายไป”
ทันใดนั้นคนนับสิบที่ซ่อนอยู่ก็ค่อยๆออกมาจากที่ซ่อน ยืนล้อมอารันไว้เพื่อไม่ให้หนี
อารันรับคำเชิญอย่างไม่เต็มใจนัก
ไม่นานนักก็มาถึง ตึกขนาดใหญ่ของกิลด์แลนซิล หรือ ที่ตั้งของกิลด์มีผู้คนมากมายเดินกันอย่างขวักไขว่ศูนย์รวมของนักผจญภัยมากมาย ขนาดตึกประมาณ50ชั้น ตั้งอยู่ใจกลางเมือง มันไม่แปลกเลยที่จะบ่งบอกฐานะของกิล
อารันมองตึกขนาดใหญ่อย่างประหลาดใจ พวกนั้นพาเขาเดินเข้าลิฟต์ทันที ลิฟต์วิ่งขึ้นชั้นบนสุดของตึกอย่างรวดเร็วและเปิดออกเมื่อถึงจุดหมายของมัน
ห้องขนาดใหญ่ผนังรอบด้านเป็กระจกใสมองทะลุออกไปก็เห็นวิวทิวทัศน์ที่สวยของเมืองได้ชัดเจน ตรงกลางมีโต๊ะขนาดใหญ่ตั้งอยู่ มีชายคนหนึ่งนั่งอยู่บนเก้าอี้เขาหันหน้าออกไปมองวิวข้างนอก
“มาแล้วครับท่าน”
ชายเสื้อหนังก้มหน้าลงอย่างเคารพ
“อืม”
ชายคนนั้นค่อยๆหันมา ร่างกายขนาดใหญ่กล้ามเนื้อที่แขนและที่ตัวบ่งบอกได้เลยว่า เขาฝึกฝนตัวเองมามากแค่ไหน ผมสั้นแดง ทำให้เขาดูมีความดุดันไม่น้อย ใบหน้าเต็มไปด้วยร่องรอยการต่อสู้ แผลเป็ที่แก้มซ้าย บรรยากาศรอบข้างเปลี่ยนไปราวมีบางอย่างที่แข็งแกร่งกำลังมองอยู่
“ไง นายคือ อารันรึเปล่า?”
นํ้าเสียงทุ้มที่ดูทรงพลังพูดขึ้น
“ใช่ ชั้นเอง”
“อืมดี.. ชั้นพูดอ้อมค้อมไม่เป็ นายเข้าร่วมกิลด์กับชั้นได้ไหม?”
“ชั้นไม่ใช่คนที่นายตามหา”
“หือ… นายพูดอะไร… อ๋อนายพูดถึงไอ้นี่เหรอ”
เซลโยนห่อผ้าที่มีด้ามมีดให้อารันทันที มันกลิ้งกับพื้นและไถลมาหาอารัน
“นายดูหนังเื่นี้หรือยัง?”
ภาพวิดีโอเผยให้เห็นภาพของอารันที่ปามีดออกไปโจมตีนกั์
“ชั้นอยากได้นายเป็ลูกน้องชั้น”
“ไม่”
“.....นายถามเพื่อนนายรึยัง?”
ชายที่ใส่เสื้อหนังดึงตัวของเทรสออกมาจากหลังประตู หน้าตาบอบช้ำเหมือนเพิ่งถูกซ้อม
“ด้ามมีดนั่น มันบอกว่าเ้านี้เป็คนตีขึ้น หาไม่ยากหรอกนะ พวกชั้นมีอยู่ทุกที่ คราวนี้นายจะยอมรึเปล่า?”
เขามองหน้าของเทรส แต่เทรสส่ายหน้าไม่ให้อารันเข้าร่วมกิลที่โหดร้ายขนาดนี้
“นายอาจจะตัดสินใจยาก งั้นชั้นจะเล่านิทานให้ฟัง นานมาแล้วที่บ้านเด็กกำพร้าที่น่ารักมีเด็กน้อย6คน หญิงสาว1คน และคนแก่อีก1คน กำลังอยู่ในบ้านที่แสนสุข พวกเขาใช้ชีวิต อย่างเรียบง่าย แต่แล้ววันหนึ่งมีฝูงหมาป่านับร้อย บุกเข้าไปเพราะความ้าอยากลิ้มลองรสชาติของมนุษย์ มันบุกเข้า..”
“หยุด!”
อารันพูดขึ้น ในมือของเขากำแน่นจนเล็บจกเข้าไปในอุ้งมือเืไหลออกมา
“นายจะเข้าร่วมกิลกับชั้นรึเปล่า?”
“ชั้นจะเข้าร่วม”
ถึงแม้ไม่เต็มใจนัก
“ภารกิจแรกเอาเหรียญนี้ไป”
เซลโยนเหรียญสีเงินให้อารัน เหรียญสีเงินมีรูปของดาบปรากฏอยู่บนเหรียญ
“นายต้องเคลียร์ดันเจี้ยนหอคอยเนครีฟ แล้วเอาไอเท็มที่อยู่ในนั้นมาให้ชั้น”
อารันหยิบมาขึ้นมา
“ปล่อยตัวเพื่อนชั้น”
“ได้”
อารันรีบเดินไปหาเทรสอย่างเป็ห่วง
“นายไม่น่าเดือดร้อน ชั้นขอโทษ”
“ไม่เป็ไรครับ เรากลับกันเถอะ”
ไม่นานนักทั้งคู่ก็เดินมาถึงร้านอาวุธของเทรส
“นายจะไปที่นั้นคนเดียวเหรอ?”
“ผมไม่อยากให้ใครต้องเดือดร้อน”
“แต่นั่นคอหอยเนครีฟ มันคือดันเจี้ยนก็ยากมาก น้อยคนที่เข้าไปแล้วได้ออกมา มันเป็ไปไม่ได้เลยด้วยซํ้าที่นายจะเคลียร์ได้คนเดียว”
“ถ้าผมไม่ทำ..ไอ้บ้านั่นมันต้องทำอะไรที่แย่เกินกว่าผมจะรับไหว ผมสูญเสียใครไม่ได้”
อารันยังยืนยัน
“ตอนนี้บากำลังหาทางช่วยชั้น ชั้นต้องติดต่อเขาแล้วชั้นจะพาพวกชั้นปกป้องครอบครัวของนาย เพราะชั้นไม่ไว้ใจมัน แต่ในระหว่างที่นายเคลียร์ดันเจี้ยน พวกชั้นจะทำทุกอย่างที่ทำได้ นายต้องทำยังไงให้ได้ อย่าตายและออกมา”
“ครับ ผมสัญญา”
“เอานี้ไป อาวุธของนาย มีดฮาดีช มันคืออาวุธที่จะพัฒนาตามผู้ใช้ มันมีชีวิตและมีพลังซ่อนอยู่ ถึงมันอาจจะไม่สมบูรณ์ในตอนนี้ แต่ชั้นเชื่อว่านายจะเติมส่วนที่มันขาดได้ไม่ยาก”
มีดสีดำสนิทอยู่ในมือของอารัน
-มีดฮาดิช
พลังโจมตี 365(ไร้ธาตุ)
มีดโบราณที่สร้างด้วยแร่มิธริธ มีพลังซ่อนอยู่
โจมตีจุดตายมีโอกาส10%ที่จะดูดเืเพื่อเติม HP 25%
รูปแบบเขี้ยวหมาป่า(1)
“อย่าตาย นายต้องกลับมาปกป้องพวกเขา”
“ครับ”
อารันเดินออกมาหน้าร้านของเทรส เขาหยิบเหรียญขึ้นมา
-เหรียญแห่งดันเจี้ยนเนครีฟ
้าใช้?
“อืม”
ทันใดนั้นผืนดินสั่นะเื อากาศสั่นไหวเหมือนนํ้าที่กระเพื่อม และค่อยๆขยายตัวเป็เป็โพรงสีดำขนาดใหญ่ รังสีประหลาดสีดำแผ่ออกมาจนคนที่อยู่ใกล้ถึงกับสลบทันที
-ประตูดันเจี้ยนจะถูกเปิดจนกว่าบอสจะถูกกำจัด คุณต้องเข้าไปรึเปล่า?
“ชั้นตัดสินใจแล้วชั้นจะเข้าไป”
-เควสหลัก
กำจัดและเคลียร์ดันเจี้ยนหอคอยเนครีฟ
รางวัล ได้รับคลาสเสริม (SUB CLASS)
Exp 150,000
คุณ้ารับเควสนี้หรือไม่?
อารันจ้องมองเควสที่ขึ้นอย่างไม่กระพริบตา
-คำเตือน
มอนส์เตอร์ในนั้นมีค่าพลังแตกต่างจากดันเจี้ยนทั่วไป มีค่าความเแข็งแกร่งมากกว่า คุณยัง้าเข้าไปอีกหรือไม่?
“ชั้นจะทำ”
อารันเดินเข้าไปทันที
อีกด้านหนึ่งทางฝั่งของเซลหัวหน้ากิลด์แลนซิล บนยอดตึกที่สูงตระหง่าน
“แพนมานี่”
ชายในเสื้อหนังสีดำเดินเข้าไปเซลที่นั่งอยู่บนเก้าอี้สีดำ
“ครับ”
“ตามมันเข้าไป เมื่อไหร่ที่มันเคลียร์ดันเจี้ยนได้ก็ฆ่ามันซะ และเอาไอเท็มมันมา”
“ครับ”
เพียงแค่พริบตาชายคนนั้นก็หายไปทันที
“ไอ้เ้านั้น แววตาของมันเหมือนงูพิษ เหมือนไอ้บ้านั่นไม่มีผิด ชั้นเกลียดมัน ถ้ามีปีศาจแบบนั้นเพิ่มมาอีก ชั้นคงต้องแย่แน่ๆ ต้องตัดไฟเสียแต่ต้นลม”
อารันดูท่าจะแย่ซะแล้ว
ทางด้านอารันได้ผ่านอีกฟากของประตูก็พบว่ามันแตกต่างออกไป เขาโผล่มาบนปราสาทสีขาวสว่าง แสงสีทองของดวงตะวันสาดเข้ามาทางหน้าต่างบานใหญ่ สะท้อนกับผนังของปราสาทสีขาว ลวดลายสีทองฉลุที่งดงามปานกับปราสาทในฝัน เขาไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อน เพราะดันเจี้ยนที่ผ่านมา ส่วนใหญ่จะออกแนวมืดมน และอยู่ในถํ้าหรือในพื้นที่ว่างเปล่า มันผิดกับที่นี่โดยสิ้นเชิง
ด้านหน้ามีชุดเกราะสีเงินแวววาวมันยืนนิ่งพิงกับผนังราวกับของตกแต่ง นับร้อยตัว ในมือของมันถืออาวุธแตกต่างกันออกไป มีดาบ โล่ ธนู หอก
อารันกวาดสายตาโดยรอบ ก็พบว่าสุดปลายทางมีประตูบานใหญ่สีทองปรากฏอยู่
“เราต้องไปที่นั่น”
อารันตัดสินใจเดิน แต่ทันทีที่อารันขยับ ชุดเกราะพวกนั้นก็เริ่มเข้าโจมตีทันที มันพุ่งเข้าใส่อย่างรวดเร็ว หนึ่งในนั้นคมดาบที่คมกริบ ฟันใส่อารันอย่างแรง คมดาบปะทะกับมีดจนเกิดประกายไฟ แต่ในจังหวะที่อารันตั้งรับ กลับโดนโล่อันใหญ่กระแทกเข้าลำตัวอย่างรุนแรง ร่างของอารันกระเด็นไปชนกับผนัง แต่ยังไม่ทันจะได้ตั้งตัว วงเวทย์ปรากฏขึ้น บนอากาศทันใดนั้น ก้อนนํ้าแข็งก็ร่วงใส่อารันทันที มันโดนอารันเต็มๆ อารันล้มลงทันที จากนั้นคมดาบหอก และอาวุธต่าง ก็ระดมโจมตีใส่อารันราวกับฝูงผึ้ง
-สกิล ความโง่เขลาของผู้รํ่าร้อง LV.MAX
โล่สีดำะเิออกและสะท้อนพลังโจมตีมหาศาลจนทำให้ชุดเกราะพวกนั้นปลิวกระจัดกระจายภายในพริบตา เหลือเพียงร่างที่สะบักสะบอมของอารันคุกเข่าอยู่
“เ้าพวกนี้มันอะไรกัน แค่มอนส์เตอร์หน้าประตู ทำไมถึงเก่งขนาดนี้?”
อารันค่อยๆพาตัวเองเดินฝ่าเศษซากของชุดเกราะอย่างลำบาก
ทันใดนั้น มีบางอย่างเดินออกมา ชุดเกราะสีเงินเช่นเดิม แต่มันมีบางอย่างแปลกไป ลวดลายบนชุดมันดูสวยและงดงามแปลกตากว่าพวกเมื่อกี้มาก
ตัวแรกถือโล่สีขนาดใหญ่
ตัวที่สองถือธนู
ตัวที่สามถือหนังสือ
อารันจ้องมองมัน จากนั้นไม่นานเ้าตัวที่ถือโล่ก็ค่อยๆ เดินมาหาอารัน
“เรามีเวลาไม่มาก เราต้องกำจัดตัวที่อ่อนแอที่สุดก่อน”
มีดฮาดิชในมีดของอารันเปล่งแสงสีแดงเพราะเขาใช้สกิลดาเมทรีฟ อารันะโเข้าใส่ชุกเกราะที่ถือหนังสืออย่างรวดเร็ว คมมีดแทงใส่มันทันที แต่ทันใดนั้นเ้าตัวที่ถือโล่ก็เข้าป้องกัน ไว้ได้อย่างทันที และเ้าตัวธนูก็ยิงใส่ ทำให้อารันต้องถอยออกมา
“บอลไฟ”
ลูกไฟเวทย์ถูกยิงใส่ตัวโล่ทันที แรงะเิเกิดขึ้น แต่ก็ไม่ทำให้เ้านั่นสะทกสะท้านแม้แต่น้อย แต่ตรงกันข้ามมันกลับเดินเข้ามา ทุกครั้งที่อารันจะโจมตี จะมีตัวธนูยิงเพื่อขัดจังหวะ และเ้าตัวโล่จะเข้าป้องกัน
“มันมีระบบเหรอ? บ้านา ไม่เคยได้ยินว่ามอนส์เตอร์จะมีปาร์ตี้ เ้าพวกนี้มันไม่ใช่รูปแบบที่จะทำแบบนั้นหรือว่า”
อารันพยายามคิดและหาเหตุผลต่างๆอย่างใจเย็น
“มันอาจจะเป็แบบนี้”
“เอาแต้มEXP 1000แต้ม ใส่AGI”
LV.1
Hp 218/218
Mp?
Str 300 +
dex 118 +
int 1 +
agi 200 +1000
สูญเสียแต้ม1000
อารันใช้ความเร็วทั้งหมดพุ่งเข้าโจมตีใส่ทันที คมมีดสีแดงฟันใส่ตัวที่ถือหนังสือ อย่างรวดเร็ว แต่ก็เหมือนทุกครั้ง ตัวโล่จะมาป้องกันเสมอครั้งนี้ก็เช่นกัน อารันเหยียบโล่สีเงิน และกดมันลงกับพื้น และแทงมีดสีแดงใส่ชุดเกราะนั้นทันที ตัวธนูยิงใส่เพื่อหวังจะให้อารันถอย อารันใช้จังหวะนั้นดึงโล่ที่เหยียบไว้ขึ้นมาป้องกันได้ฉิวเฉียด หลังจากป้องกันไว้ได้ เขาก็ปามีดใส่มันทันที คมมีดทะลุตัวของมันอย่างง่ายดาย ยังไม่ทันได้พักตราเวทย์ก็ปรากฏขึ้น ดวงไฟก้อนมหึมาตกใส่อารัน เขาอาศัยความเร็วที่เหนือพุ่งใส่และใช้โล่กระแทกเ้าตัวถือหนังสือจนกระเด็นและสลายไป
อารันกระอักเืและทรุดลง ร่างกายที่บอบช้ำจากการโจมตีและการทำงานที่เกินกำลัง มันกำลังส่งผลเสียกับอารัน
“ชั้นต้องไปต่อ”
อารันเดินโซเซก่อนจะทรุดลง
“สนใจซื้อของชั้นรึเปล่า?”
แมวตัวสีขาวสะพายกระเป๋าใบใหญ่ผิดกับขนาดตัวของมัน ตัวของมันเล็กไม่ต่างอะไรกับเด็กเลย มันใส่ชุดนักเดินทางเก่า เนื้อตัวมอมแมมเกินกว่าจะน่ารัก ดวงตากลมโตจ้องมองอารันอย่างสงสัย
“เจอมาเยอะ เลยนะ สนใจซื้อของชั้นรึเปล่า?”
หน้าต่างบางอย่างแสดงขึ้นบนหน้าจอของอารัน
-หินเพิ่มเื ราคา 10,000 EXP
เพิ่มเื 200
-หินมิธริธ ราคา 20,000 EXP
-มีดแดน่า ราคา 600,000 EXP
-ดวงตาลาเมีย ราคา 25000 EXP
-ขนนกฟินิกซ์ ราคา 1,000,000 EXP
อารันก้มดู EXPที่มี 49289
อารันกดซื้อ หินเพิ่มเืมา 4 ขวด -40,000 EXP
ทันทีที่เขาได้มาอารันก็ใช้มันทันที
-ใช้หินเพิ่มเื-1
ร่างกายถูกรักษาทันที แต่มันไม่รักษาความเหนื่อยล้า
“นายมาคนเดียวเหรอ?”
เ้าแมวถาม
“อืม”
“ในห้องนั้นนายคิดว่านายจะรอดรึเปล่า?”
“ทำไมเหรอ?”
“เปล่า.. ไม่มีอะไร ชั้นไปล่ะ”
เ้าแมวยกกระเป๋าขึ้นสะพายหลังอย่างกับว่ามันไม่มีอะไร เขาค่อยๆเดินออกไป
“เวทย์มนต์รวมกับอาวุธ คงจะเข้าท่านะว่าไหม?”
เสียงของเ้าแมวพูดขึ้น
อารันยิ้มให้แล้วค่อยๆลุกขึ้น เขาใช้มือทั้ง2ดันประตูบานใหญ่ออกอย่างช้าๆ สายตาของอารันปะทะเข้ากับ บัลลังก์สีทองสว่างไสว มีชุดเกราะสีทองนั่งอยู่ราวกับาา ปีกสีเงินที่อยู่ข้างหลังทำให้มันดูสง่างาม ดาบสีเงินขนาดั์ปักตรงหน้าของมัน อารันรู้ว่าทันทีว่านี้คือบอสของดันเจี้ยนนี้แล้ว
***************************************************
พรุ่งนี้งดนะครับ ขอหยุดวันหนึ่ง
*ผมได้เพิ่มรายละเอียดในหน้าแนะนำแล้วนะครับ ลองเข้าไปอ่านดู เผื่อผมตกหล่นบางอย่างในเื่ ขอบคุณครับ
*คำโปรยกับเื่ย่อ ผมเขียนไม่เป็จริงๆ
*แก้ไขคำเว้นวรรคทุกตอน