ตอนที่หนึ่งร้อยสิบเจ็ด Camel Clutch
ในสมุดภาพตัวละครได้มีภาพที่แสดงจุดอ่อนของอาสึกะและเฟติสท์อีกอย่างหนึ่งคือ
ในสภาพชุดกีฬาโรงเรียน
อาสึกะจะทำท่าลำบากใจในการยกขาขึ้นสูงหรือก้มตัวลงกับพื้นโดยมีโทโมกะคอยช่วยกดหลังอยู่ด้านข้าง
ในเวลาเดียวกันแสดงภาพโทโมโกะสามารถยกขาได้สูงและตัวอ่อนมากแต่มีจุดอ่อนในด้านการใช้แรงยกน้ำหนักต่างๆ
ที่โทโมโกะจะมีภาพวิ่งรั้งท้ายคนอื่นๆในตอนวิ่งในสนามกีฬา
อาสึกะในทางกลับกันร่างกายแข็งแรงมากสามารถลากยางรถยนต์วิ่งไปมารอบสนามกีฬาได้อย่างตัวปลิว
และมีการแซวกันว่าอาสึกะนี่น่าจะเวอร์จิ้นอยู่เพราะยกขาไม่ค่อยขึ้นในขณะที่มองโทโมโกะว่าร่านในหมู่แฟนบางคนที่ต้องการชิปอาสึกะกับตัวละครอื่นๆ
ซึ่งผมได้พบเธอและได้ยืนยันว่าเธอหื่นจริงๆตามที่คิด
กรึ๊ด
Camel Clutch
คาเมล คลัชท์
ผมล็อกคางของอาสึกะไว้และยืดตัวของเธอจนเธอน้ำตาไหลออกมาเล็กน้อย
“โอ๊ย เจ็บๆ”
“ยอมหรือยัง?”
ผมกล่าวขณะที่อยู่ในท่าพิฆาตของนักมวยปล้ำ
“ยอมแล้ว ยอมแล้ว”
อาสึกะตบตรงพื้นเป็นสัญลักษณ์ของการยอมแพ้
ผมก็ปล่อยมือจากท่าล็อค คาเมลคลัทช์
อาสึกะก้มหน้าระบายลมหายใจกับพื้น
หลังจากการต่อสู้เธอก็กลับมาหน้าแดงอีกครั้งจนถึงใบหูที่ไม่ใช่เกิดขึ้นเพราะเลือดไปเลี้ยงไม่ทัน
“ทำไมต้องเอาชนะกันขนาดนี้ด้วย”
เธอบ่นอุบอิบแม้จะหน้าก้มอยู่กับพื้นก็ตาม
“ก็เพราะชั้นอยากได้เธอมาเป็นผู้หญิงของชั้นน่ะสิ”
ผมกล่าวในสิ่งที่พระเอกโชวเน็นมองว่าฮารามมากหากไม่ได้มีเหตุการณ์อย่างจิ้งจอกเก้าหางทำลายเกาะญี่ปุ่นไปสักครึ่งหนึ่งก่อน