"ซุนนาน... อ๊าา ซุน...นานเ้า อ๊าาาา" ท่านแม่เจ็ดซุนจิ้งหร่านบัดนี้นางมิรู้ว่าจะพูดอย่างไรดี นางจำต้องร้องครวญครางอย่างไม่เป็คำ เรียกซุนนานอยู่หลายครั้ง อย่างห้ามไม่ได้ หากแต่ความหมายในใจนางกลับไม่รู้ตัวนางเองจะพูดว่าอะไรดี เหตุใดการนวดคลึงของเ้าตัวน้อยของนางจึงให้ความรู้สึกเช่นนี้แก่นางซุนจิ้งหร่านนางอธิบายไม่ถูกแม้แต่น้อยว่าความรู้สึกจากการนวดคลึงของซุนนานนั้นคือความรู้สึกอะไร หากแต่นางรู้สึกรัญจวนใจอย่างลึกล้ำจากััของมือไม้ของเ้าตัวน้อยของนาง หากแต่นางไม่รู้จักสิ่งเหล่านี้ ก็แน่ละ นางยังเป็สตรีอ่อนต่อโลกใบนี้เกินไป เกินไปจริงๆ มาตรว่าหลายปีมานี้หรือตลอดชีวิตของนางนั้นเป็ดุจสตรีในเรือนทองที่ถูกปกป้องอย่างดีมาตลอด จึงไม่เคยััและแตะต้องความรู้สึกแห่งบุรุษและสตรีเพศเลยแม้แต่น้อย
หากแต่เมื่อนางได้พบกับเคล็ดวิชาในคัมภีร์มหารัญจวน อันเป็ยอดศาสตร์แห่งความชำนาญด้านเรือนกายและการเล้าโลมอิสตรีเช่นนี้นางก็คล้ายได้พานพบห้วงความรู้สึกอันสุขสันต์อันกล่าวได้ว่าควรมิควรของสตรีเพศแล้ว
โชคร้ายที่ซุนจิ้งหร่านไม่เคยมีสัมพันธ์กับบุรุษใดมาก่อน ดังนั้นนางจึงเชื่อว่าการเคล้าคลึงของซุนนานนั้นเป็เพียงการรักษาจริงๆ ณ ตอนนี้นางมีความรู้สึกมีความสุขอันแสนซาบซ่านอย่างเหลือล้นจากมือไม้น้อยๆ ของซุนนาน
ซุนนานที่นั่งอยู่ด้านหลังของแม่เจ็ดซุนจิ้งหร่าน บัดนี้เรียวมือััของมันว่องไวดุจมัจฉาท่องในห้วงวารี มันเคลื่อนคล้อยโอบััเรือนกายของแม่เจ็ดซุนจิ้งหร่านอย่างไม่ปรานีเลยแม้แต่น้อย จุดใดต้องบีบนวด จุดใดต้องเน้นััเคล้าคลึง มันล้วนทำได้อย่างดีและคล่องแคล่ว
จากต้นคอไปไหล่หลัง จากไหล่หลังโอบกระชับเข้าสู่ด้านหน้า บดชโลมััพลางกระตุ้นตำแหน่งจุดชีพจรหลักต่างๆ ในเรือนกายของสตรีอย่างชำนาญ ไม่ช้าจุดชีพจรต่างๆ ก็ค่อยๆ คลายตัว มันขยายััรับรู้ต่างๆ ในร่างกายของสตรีเพศอย่างง่ายดาย
"อ๊าาา" เสียงแม่เจ็ดซุนจิ้งหร่าน ร้องครวญครางอย่างต่อเนื่องอีกครั้ง น้ำนี้ของนางช่างแลดูลามกซะเหลือเกิน ด้วยประสาทััที่ถูกขยายทำให้สตรีเช่นนางนั้น มีส่วนต่างๆ ในร่างกายที่ไวซึ่งััมากยิ่งขึ้น ไม่ช้าอกเต้านวลเนียนงามของนางก็สั่นสะท้าน เรือนกายของนางก็ชุ่มฉ่ำไปด้วยเหงื่อไคล บนเต้าอกอันอวบอิ่มของนาง ยอดปทุมถันทั้งสองก็ยอดเต้าชูช่อละมุนแข็งเป็เม็ดไตนวลนิ่มสุดแสนจะน่าัั มันแข็งตั้งเต้ามากจนผ้าคาดอกผืนบางของนางมิอาจจะปกปิดเม็ดชูช่อคู่งามนี้ได้อีก มันเปล่งประกายเหนือแผ่นผ้าพริ้วแล้ว หากแต่ตัวซุนนานมันนั่นในวันนี้มันก็ตั้งใจแล้วว่า มันจะทำเพียงในสิ่งที่สมควรเท่านั้น
จุดใดที่ััได้ จุดใดััไม่ได้ของสตรีเพศตัวมันนั้นย่อมรู้ดี แม้สองยอดปทุมถันแสนงดงามน่าัันี้นั้นบัดนี้จะชูช่อน่าัันัก หากแต่เรียวมือของซุนนาน เพียงบดคลึงััเพียงรอบฐานเต้าอกคู่งามทั้งสองเพียงเท่านั้น ก่อนที่มือทั้งสองที่เป็ดุจมัจฉานั้นจะแหวกว่ายไปคลำคลึงััเรือนกายที่อื่นแทน
หากแต่แม้ทำเพียงเท่านี้เรือนกายของแม่เจ็ดซุนจิ้งหร่านนางก็ยังสั่นสะท้านอย่างมิอาจห้ามใจได้แล้ว หัวใจนางสั่นสะท้านไปกับห้วงอารมณ์ที่นางมิอาจจะเรียกหาถูก หากซุนนานทำสิ่งใดมากกว่านี้ในยามนี้ เกรงว่าตัวของแม่เจ็ดซุนจิ้งหร่านในยามนี้จะทนเก็บอาการรัญจวนใจแบบนี้ไม่ไหวเสียแล้ว นางต้องร้องครวญครางเสียงดังยิ่งกว่า ลามกมากว่านี้ น่าละอายมากว่านี้เป็แน่
ไม่ช้าซุนนานตัวมันก็ััได้ถึงไอปราณพลังและแก่นหยินที่ปะทุออกมาจากเรือนกายของแม่เจ็นซุนจิ้งหร่าน
ซุนนานยามนี้ตัวมันดีใจเป็อย่างยิ่งนัก ค่อยๆ เลื่อนสองมือมัจฉาของมันโบกััจุดที่ไอปราณพลังและแก่นหยินที่ปะทุอย่างรวดเร็ว นอกจากนั้นลมหายใจของตัวมันก็พยายามสูดดึงห้วงอารมณ์ที่เอ่อล้นจากเรือนกายของแม่เจ็ดซุนจิ้งหร่านอย่างรวดเร็ว
ห้วงอารมณ์เหล่านี้ หากเป็คนอื่นอาจจะมองไม่เห็นมัน หากแต่ตัวซุนนานที่มีวิชาเนตริญญาดังนั้น ตัวมันสามารถรับรู้ได้ชัดเจน และด้วยความตระหนักรู้ของเคล็ดวิชามหารัญจวนนั้น มันก็รู้ได้ดีว่าห้วงอารมณ์เหล่านี้นั้นเป็ยาเสริมพลังิญญาอย่างแท้จริง แม้ว่าทั่วแดนดินในโลกใบเล็กนี้จะมีผู้รู้ถึงความลึกลับของพลังิญญาน้อยเต็มที หากแต่ด้วยความตระหนักรู้ของซุนนานมันรู้ว่าพลังิญญานั้นเป็สิ่งที่จำเป็มากๆ ไม่แพ้พลังปราณ ดังนั้นมันจึงต้องเก็บสะสมสิ่งเหล่านี้ให้มากที่สุดด้วยเช่นกัน
และในห้วงอารมณ์ที่ล้ำลึกมือไม้ของซุนนานในยามนี้ก็ทะลุ ทะลวงล่วงล้ำเข้าสู่เนินน่องในอันอวบอิ่มและอ่อนไหวของแม่เจ็ดซุนจิ้งหร่าน เนินเนื้อัันี้คาดหมายได้ว่าตลอดชีวิตของซุนจิ้งหร่านนางยังไม่เคยผ่านมือบุรุษใดััมาก่อน จากโคนขาใกล้ดินแดนเร้นลับของสตรีเพศ ซุนนานมันบีบนวดบดคลึง นวลน่องขาจนทั่ว
ใบหน้าของแม่เจ็ดซุนจิ้งหร่านยามนี้แดงก่ำไปหมดแล้ว
จากที่เคยร้องครวญครางบัดนี้นางเริ่มเปลี่ยนเป็หอบหายใจ ซุนจิ้งหร่านนั้นนางไม่เคยคิดเลยว่าการนวดคลึงของซุนนานนั้นจะทำให้ตัวนางเหน็ดเหนื่อยถึงเพียงนี้ บางครั้งตัวนางรู้สึกถึงขั้นจะขาดใจเลยทีเดียว
หากแต่ว่าตัวของซุนนานก็คล้ายรับรู้ความรู้สึกของนาง มีผ่อนสั้นผ่อนยาว ราวกับว่ารู้ว่าตัวนางนั้นเหน็ดเหนื่อยหอบแล้ว จึงมีช้ามีเร็วเพื่อนาง ทำให้ซุนจิ้งหร่านััความเสียวกระสันสั่นสะท้านใจในจังหวะห้วงความรู้สึกอันเหมาะสม มันไม่ถึงขั้นรุกล้ำจนเกินไป
แม้ตอนนี้แม่เจ็ดซุนจิ้งหร่านจะดูเหนื่อยอ่อนเป็อย่างยิ่ง หากแต่ความสุขสมจากมือไม้และเรียวนิ้วมือทั้งสองของซุนนาน ตัวนางเองนั้นก็ยากที่จะบรรยายออกมาเป็คำพูด
ยิ่งนางถูกัั นางก็ยิ่งไม่อยากให้มือไม้นั้นหยุดแหวกว่ายในเรือนกายของนางเลยแม้แต่น้อย มีแต่ปรารถนาที่้ามันมากขึ้นมากขึ้นไปอีก
ในหัวใจของซุนจิ้งหร่านนางเริ่มสับสน ความรู้สึกเหล่านี้คืออะไร
"!!!แป๊ะ" เสียงตบสะโพกดังลั่น
"!!!อ๊ะ ซุนน้อยตรงนั้นมัน..." ซุนนานที่บิดกายของตนมาด้านหน้าของแม่เจ็ดซุนจิ้งหร่านสองมือของมันตบเข้าที่ก้นนวลงามของแม่เจ็ด ก่อนที่จะบดนวดคลึงอย่างพอดิบพอดี ตัวมันไม่มีเวลาคิดไม่ช้าร่างกายของมันก็แนบสนิทไปกับเรือนกายของแม่เจ็ด เต้าอกคู่งามของนาง ยอดปทุมถันทีผลิดอกชูช่อยอดตั้งเต้าเป็ไตแข็ง บัดนี้แนบไปกับใบหน้าและลำคอของซุนนานที่บดบี้สองมือไม้ของมันกลับไปนวดนาบแผ่นหลังอีกคราว ก่อนจะรุกขึ้นสู่ลำคอและบดคลึงบีบนวดเบาๆ "อ๊าาาา" เสียครางเบาๆ ของแม่เจ็ดซุนจิ้งหร่านดังออกมาอีกครั้งอย่างมิอาจจะหักห้ามใจ นางรู้สึกเบาสบายไปทั่วเรือนกายเสียจริง
ไม่ช้ามือไม้ของซุนนานก็กลับมาเป็นวลบดครึ่งใบหน้าของแม่เจ็ดซุนจิ้งหราน นางจึงค่อยๆ รู้สึกคลายอารมณ์ในห้วงที่แสนสับสน มีเวลาหอบพักหายใจเฮือกใหญ่ และตอนนี้ร่างของซุนนานที่เคยแนบชิดนางก็ถอยห่าง กลายเป็ว่าตอนนี้สองมือของซุนนานนั้นมีการนวดคลึงใบหน้าของอิสตรีแต่เพียงอย่างเดียวแล้ว
ก่อนที่ต่อมาซุนนานจะจับไหล่สองข้างของซุนจิ้งหร่านจับเรือนกายของนางนอนแนบลงไปกับพื้นถ้ำ ส่วนตัวมันนั่ง จุดสุดท้ายที่ซุนนานจะััและนวดคลึงนั่นก็คือหน้าท้อง
ซุนจิ้งหร่านที่นอนแนบไปกับพื้นตอนนี้นางเอียงอายไม่น้อย เพราะทั่วเรือนกายของนางเต็มไปด้วยเหงื่อไคล นอกจากนั้นผ้านอนของนางก็บางเฉียบ เมื่อชุ่มด้วยคราบเหงื่อไคลเช่นนี้ เนื้อผ้าที่ปกปิดส่วนน่าละอายไม่น่ามองของสตรีเพศก็แนบไปกับเนื้อหนังสตรีเพศของนางอย่างเต้าอกยอดปทุมถัน ก็เด่นชัดราวมิมีสิ่งใดปกปิดเห็นเป็ผืนผ้าสีแดงฉานแนบเป็รูปเต้าอกงามอย่างเด่นชัด เหนือแดนเร้นลับของสตรีก็เผยให้เห็นเป็หัวหน่าวเต้าเนิ่นอวบอิ่ม โชคดีที่ในถ้ำนี้แม้จะมีแสงไฟจากหินศิลาแสงอันแปลกประหลาดมากมาย หากแต่แสงที่มันมอบให้นั้นก็มิได้มากมายอะไรนัก ทุกสิ่งอย่างในถ้ำแห่งนี้ก็คล้ายกับผู้คนที่เดินป่าในตอนมืดที่มีแสงดวงดาวและจันทราเป็แสงส่องสว่างให้คล้ายเห็นมิคล้ายเห็นแต่เพียงเท่านั้น
ไม่ช้าสองมือของซุนนานก็วางประทับหมุนวนที่เหนือท้องน้อยของซุนจิ้งหร่านไปมา
ไม่ช้านางก็ค่อยๆ ััไออุ่นที่ประเดี๋ยวก็เปลี่ยนเป็เย็นบ้างอุ่นบ้าง หากแต่ในไม่ช้าตัวนางก็สั่นสะท้านไปทั่วร่าง ราวกับมีเรียวนิ้วมือนับร้อยพันพร้อมชโลมร่างล่วงเกินนางอย่างเกินเลย
ไม่ช้าตัวซุนนานก็ดูดไอปราณและแก่นหยินได้จำนวนหนึ่ง แม้จะเพียงเล็กน้อย หากแต่ตอนนี้ในแก่นเสมือนของมันมีปริมาณปราณธาตุเทียบเท่าผู้ฝึกปราณระดับสร้างรากฐานขั้นสองแล้ว [ผู้ฝึกปราณระดับ 1 ขั้น 2 หมายเหตุแต่ละระดับมี 5 ขั้น]
.
.
.
"แม่เจ็ดท่านเป็อย่างไรบ้างขอรับ" ซุนนานกล่าวถามอย่างเป็ห่วง ตัวมันก็ยังสงสัยในผลของเคล็ดวิชามหารัญจวนนี้อยู่บ้าง ว่าผลในครั้งแรกนี้เป็เช่นนี้ แม้มันจะได้รับการตระหนักรู้ในการใช้เคล็ดวิชาในทันที และเข้าใจทุกส่วนของวิชาอย่างรู้แจ้ง
หากแต่การรู้แจ้งแต่ไม่เคยลงมือจริง มันก็ยากจะอธิบายผลลัพธ์ที่ถูกต้องได้เช่นกัน ดังนั้นตัวมันซุนนานจึงสนใจใคร่รู้ต่อผลลัพธ์เป็อย่างยิ่ง ส่วนหนึ่งก็เพราะในเคล็ดวิชานั้นบอกกล่าวเอาไว้ว่า [สตรีนั้นช่างสุขสันต์ในห้วงแห่งเคล็ดวิชามหารัญจวน]
แม่เจ็ดซุนจิ้งหร่านหอบหายใจเบาๆ ั์ตาทั้งสองของนางคล้ายมีคราบน้ำตาอยู่เล็กน้อยแววตาแฝงไว้ด้วยความรู้สึกอันหลากหลาย มีทั้งสุขสม มีทั้งรัญจวนใจ แปลกประหลาดและตื่นตระหนก หากแต่ในไม่ช้านางก็ตอบคำถามของซุนนาน "ขอบใจซุนน้อยมาก การรักษาของเ้านี้ทำให้แม่เจ็ดอธิบายไม่ถูกเช่นกัน แต่เมื่อเสร็จสิ้นการนวดคลึงแล้วแม่เจ็ดก็รู้สึกว่าร่างกายของแม่เจ็ดดีขึ้นจริงๆ เพียงแต่ตอนนี้แม่เจ็ดเหนื่อยอ่อนและดูไม่น่ามองไปอยู่บ้าง" ไม่ช้าแม่เจ็ดซุนจิ้งหร่านก็เอียงอายก่อนจะค่อยๆ หยิบเสื้อคลุมตัวนอกดึงมาสวมทับปิดสัดส่วนและพื้นที่น่าละอายของตัวเอง ที่ตอนนี้แสดงออกอย่างเปิดเผยต่อหน้าซุนน้อยที่โตแล้วของนาง ซึ่งการแสดงเรือนกายของสตรีเพศอย่างเด่นชัดเช่นนี้ต่อหน้าของซุนน้อยดูจะไม่ใช่เื่เหมาะสมในใจนางเท่าไรนัก ซุนจิ้งหร่านได้แต่คิดเช่นนี้นางจึงรู้สึกเอียงอายอยู่บ้างยิ่งนัก
ไม่ช้าซุนนานก็พยักหน้ารับ ก่อนที่ในไม่ช้าจะมีมือนุ่มนิ่มมาััใบหน้าของตัวมัน
"เ้าตัวน้อยแสนซนของแม่แปด ซุนน้อยเ้ากับน้องจิ้งหร่านทำอะไรกันรึ เมื่อกี้ข้าเดินเข้ามาได้ยินเสียงร้องรัญจวนแปลกๆ ของน้องจิ้งหร่าน"
แม่เจ็ดซุนจิ้งหร่านเขินอายก่อนจะรีบออกตัวให้ซุนนาน "พี่หญิงเฟิ่งย่าซุนน้อยมาช่วยข้านวดคลึงรักษาอาการป่วยให้จิ้งหร่านเ้าคะ"
ซุนเฟิ่งย่าได้ยินดังนั้นก็พยักหน้ารับเบาๆ "จริงสินะ ซุนน้อยนิช่างเก่งกาจ เมื่อวานเ้าก็บีบนวดให้แม่แปดที่บึงน้ำ วันนี้ก็มาบีบนวดคลึงให้น้องเจ็ดจิ้งหร่าน แล้วเ้าละจิ้งหร่านรู้สึกอย่างไรกับการนวดคลึงของซุนน้อยในครั้งนี้สบายตัวมากใช่ไหม"
ซุนจิ้งหร่านพยักหน้าแดงๆ ของนางอย่างเขินอาย นางอธิบายความรู้สึกไม่ถูก หากจะพูดว่าสบายตัว มันก็สบายตัวจริงๆ นั่นแหละ
"เห็นไหมซุนน้อยช่างเก่งจริงๆ อายุแค่นี้ก็เป็หมอโอสถแล้วนอกจากนั้นยังมีฝีมือการนวดสตรีที่ล้ำลึก ถ้าวันไหนเ้าว่างเ้าต้องมานวดให้แม่แปดอีกนะ" แม่แปดซุนเฟิ่งย่าพูดจบก็เดินสะบัดตัวไปยังที่นอนของตัวเองที่เป็หนังสัตว์หนาผืนใหญ่ที่อยู่ใกล้ๆ กัน โดยที่มือของนางยังดึงร่างของซุนนานเด็กน้อยเอาไว้อีกด้วย
"ซุนน้อยของแม่แปดวันนี้เ้านอนเป็เพื่อนแม่แปดนะ"
ไม่ช้าเรือนกายอันนุ่มนิ่มของแม่แปดที่นำโดยสองเต้าอกคู่งามขนาดเกินมือเด็กน้อยเช่นซุนนานไปมาก ก็แนบชิดสนิทกับด้านหลังของตัวมันซุนนาน ในคืนนี้ตัวของมันซุนนานก็พบว่าตัวมันนอนโดยไม่กล้าพลิกกายของตัวมันแม้แต่น้อย และในระยะที่ไม่ห่างกันเท่าไหร่
ประมาณสองถึงสาม่ตัว มันก็พบว่าแม่เจ็ดนอนหันไปหันมา และสุดท้ายก็จบด้วยการพลิกตัวหันหลังให้มัน หากแต่ทุกครั้งที่นางพลิกตัวมาหาซุนนานนั้น นางเต็มไปด้วยสายตาที่แปลกประหลาด จนทำให้ซุนนานมันใคร่รู้จนถึงขั้นต้องเปิดเนตริญญาขึ้นมาเพื่อสำรวจรับรู้ความรู้สึกในห้วงอารมณ์ของตัวนาง
[ซุนนานเก่งกาจเหลือเกิน] [รู้สึก] [มีความสุขจัง] [ข้าชอบความรู้สึกแบบนี้จริงๆ] [ซุนนานจะมานวดคลึงแบบนี้ให้แม่เจ็ดอีกไหม] [อยากให้การนวดครั้งหน้ามาถึงเร็วๆ จัง] [ครั้งหน้านวดพร้อมพี่เฟิ่งย่าจะดีไหมนะ อยากรู้เหมือนกันว่าพี่เฟิ่งย่าจะส่งเสียงร้องแปลกๆ แบบข้าไหม] [ทำไมข้ารู้สึกว่าเสียงร้องของข้ามันน่าอายจังเลย] [เขินอายเล็กน้อย]
585
![[จบแล้ว] FWB #ก็แค่เพื่อนปะ!](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1687432706_65826457.webp)
