Rank 10 Fox [อันดับที่ 10 ฟ็อกส์]

โนอาร์ผู้ซึ่งเป็นหัวหน้ากลุ่มก่อนที่นักเรียนชั้นพิเศษจากโรงเรียนหลวงจะมาถึง ได้เริ่มอธิบายถึงทัพอสูรที่บุกโจมตีหมู่บ้านในแต่ละครั้ง รวมไปถึงรูปแบบการโจมตีที่หลากหลาย จนทำให้กองกำลังทหารกับนักเรียนชั้นพิเศษจากโรงเรียนสามัญเหลือเพียงไม่กี่คน พร้อมทั้งอธิบายสถานการณ์อย่างละเอียด
เมื่อกลุ่มดาร์เนลได้รับฟังถึงกับอึ้งไปชั่วครู่ เพราะหากทัพอสูรมีมันสมองเช่นนี้ ย่อมสามารถก่อความวุ่นวายอย่างใหญ่หลวงได้ไม่ยาก มีเพียงดาร์เนลกับฟ็อกซ์เท่านั้นที่ไม่ได้แตกตื่นเหมือนกับคนอื่นๆ ก่อนที่ดาร์เนลจะเอ่ยถามอย่างสงสัย
"แล้วทำไมถึงไม่รีบพากันอพยพออกไป"
กลุ่มของโนอาร์พากันหันมองหน้าเพียงชั่วครู่ และเป็นโนอาร์ที่ถอนหายใจออกมาก่อนจะพูดขึ้น
"พวกเราพยายามกันหลายครั้งแล้ว แต่ผู้นำหมู่บ้านกับเหล่าผู้เฒ่าทั้งแปดคน ไม่ยอมให้ทำการเคลื่อนย้ายผู้คนออกไปจากหมู่บ้าน" สิ้นเสียงของโนอาร์ทุกคนในกลุ่มของเขา ล้วนแต่กำหมัดแน่นด้วยความโกรธเคือง เป็นเพราะคำสั่งบ้าๆ นี่แหละที่ทำให้พวกเพื่อนๆ ของเขาล้มตายไปเป็นจำนวน รวมไปถึงเหล่าทหารทั้งหลายอีกด้วย
"ไปตามผู้นำหมู่บ้านกับเหล่าผู้เฒ่าทั้งหมดมาที่นี่" ดาร์เนลรีบสั่งการด้วยน้ำเสียงที่เฉียบขาด พลางหันไปมองวีน่าก่อนจะส่ายหัวเล็กน้อย ก่อนจะสาดส่องสายตาไปพบกับฟ็อกซ์ ด้วยท่าทีที่แสนจะสงบราวกับไม่โลก หรือมีอาการหวาดกลัวผิดกับคนอื่นๆ ในกลุ่ม ชวนให้รู้สึกน่าสนใจจึงเอ่ยถามขึ้น
"นายคือฟ็อกซ์รัชทายาทลำดับที่ 10 จากราชวงศ์เลเทียสินะ!?"
"ใช่แล้ว มีอะไรหรอรุ่นพี่ดาร์เนล"
"ก็แค่อยากรู้ว่านายมีแผนรับมือยังไงบ้างกับสถานการณ์แบบนี้"
"ในเมื่อรุ่นพี่มีแผนอยู่ในใจแล้วจะถามผมทำไมให้เสียเวลา หากแผนของรุ่นพี่มีช่องโหว่ผมค่อยเสริมเอาทีหลังก็ได้ เพราะยังไงซะก็ไม่คิดจะเอาชีวิตมาทิ้งไว้ที่นี่กับตาแก่โง่ๆ พวกนั้นหรอกนะ"
"โอ้ววว!! น่าสนใจจริงๆ" ดาร์เนลเอ่ยอย่างพึงพอใจ
วีน่า ราเซีย คุรุมิ กับลูเคียจับจ้องไปยังสองคนนี้ทันที เพราะพวกเธอยังมองไม่เห็นหนทางในการเอาชนะเลย แต่ทั้งสองคนกลับมีแผนรับมือกันเรียบร้อยแล้ว สำหรับดาร์เนลพวกเขาไม่ได้แปลกใจอะไรมากนัก เพราะดาร์เนลได้ชื่อว่าเป็นอัจฉริยะด้านวางแผนการรบ แต่กับฟ็อกซ์นั้นรู้เพียงแค่ว่าเป็นรัชทายาทกับเก่งกาจในด้านการต่อสู้เท่านั้น
หากยังมีความสามารถในการวางแผนอีก ในภายภาคหน้าจะต้องมีชื่อเสียงโด่งดังอย่างแน่นอน ในขณะที่โนอาร์ไปเชิญตัวผู้นำหมู่บ้านกับผู้เฒ่าทั้งแปดมา ฟ็อกซ์ถึงกับต้องขยี้จมูกเล็กน้อยพลางพึมพัมเบาๆ "กลิ่นนี้มัน.........."
ดาร์เนลที่เห็นมากันครบแล้วเอ่ยเพียงแค่สั้นๆ เท่านั้น
"ท่านผู้นำกับผู้เฒ่าทั้งหลาย อีก 15 นาทีพวกเราจะทำการอพยพทุกคนออกจากหมู่บ้าน เพื่อเดินทางไปยังอาณาจักรลูเกียร์" ทว่ากลับได้ยินเสียงตอบรับอย่างเดือดดาลจากผู้นำหมู่บ้านแทน
"เหลวไหล!! พวกเราจะไม่มีการอพยพไปไหนทั้งนั้น จะขออยู่ร่วมเป็นตายกับหมู่บ้านแห่งนี้ พวกเจ้าทุกคนมีหน้าที่มาปกป้องพวกเรา อย่ามาทำเป็นออกคำสั่งกับพวกเรา"
การตวาดอย่างดุดันของผู้นำหมู่บ้าน ทำเอาสี่สาวในกลุ่มถึงกับตกใจเล็กน้อย ผิดกับเหล่าทหารหรือกลุ่มของโนอาร์ที่ได้ยินจนชิน ทว่าดาร์เนลกลับไม่สนใจก่อนจะหัวเราะออกมาเสียงดัง พลางกล่าวขึ้นอีกครั้งโดยไม่สนใจเสียงทัดทานจากผู้นำหมู่บ้านอีก
"โนอาร์รับคำสั่งอีก 15 นาทีเรียกรวมพลทหารจำนวน 150 คนให้เน้นคนที่บาดเจ็บ และรีบอพยพผู้คนในหมู่บ้านไปยังอาณาจักรลูเกียร์ หากมีใครขัดขืนไม่ยอมไปให้แยกตัวพวกมันออกมาไว้ที่นี่ ฟ็อกซ์ฝากจัดการทีนะ" ดาร์เนลจงใจกล่าวกับฟ็อกซ์เช่นนี้ เพื่อที่จะดูว่าแท้จริงแล้วฟ็อกซ์จะเข้าใจแผนการของเขาจริงหรือเปล่า
ฟ็อกซ์หันไปมองดาร์เนลเล็กน้อยด้วยสายตาเบื่อหน่าย และเดินตรงไปหาผู้นำหมู่บ้านกับผู้เฒ่าทั้งแปด แล้วทำการโค้งคำนับเล็กน้อย ท่ามกลางสายตามึนงงของทุกคน ก่อนจะปล่อยหมัดเท้าเข่าศอกใส่ร่างคนแก่ทั้งเก้า อย่างหน้าตาเฉยจนทุกคนร่วงลงไปนอนกองกับพื้น พร้อมกับเสียงร้องอวดครวญอย่างเจ็บปวดที่ดังออกมา
กลุ่มของโนอาร์และเหล่าทหารถึงกับเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง รวมไปถึงสี่สาวที่อยู่ในกลุ่มเดียวกันกับฟ็อกซ์ด้วยเช่นกัน เพราะคงไม่มีใครคาดคิดว่าเด็กน้อยอย่างฟ็อกซ์ จะลงมือทำร้ายคนที่ต้องปกป้องในภารกิจอย่างแน่นอน ก่อนที่ทุกคนจะได้สติกลับมาจากคำพูดของฟ็อกซ์
"เลิกอึ้งกันได้ละ!! ทหารนำตัวตาแก่ทั้งเก้าคนนี้ไปผูกติดไว้ตรงกลางหมู่บ้าน ระหว่างนั้นหากใครไม่ต้องการอพยพออกไปอีกก็ให้ใช้วิธีเดียวกัน"
สิ้นเสียงของฟ็อกซ์แม้เหล่าทหารไม่อยากทำแต่ก็ไม่สามารถปฏิเสธได้ เพราะตราสัญลักษณ์รูปนกตรงปกคอเสื้อของเหล่านักเรียนทุกคน เสมือนกับการบ่งบอกถึงยศนั่นเอง แม้ว่าของฟ็อกซ์จะเป็นรูปนกสีทองตัวเดียว แต่มันก็เป็นระดับสูงสุดซึ่งแบ่งออกตามสีคือ ทองแดง เงิน ทอง ส่วนจำนวนนกก็หมายถึงระดับขั้นของยศ
เรียกได้ว่าทหารทั่วไปไม่อาจขัดขืนคำสั่งได้ ขนาดกลุ่มของโนอาร์เองที่เป็นนักเรียนชั้นพิเศษเหมือนกัน ยังมีเพียงรูปนกสีเงินเท่านั้น แม้จะมีขั้นสูงกว่าฟ็อกซ์แต่ระดับยศต่ำกว่า ก็ไม่อาจขัดขืนคำสั่งของฟ็อกซ์ได้เช่นกัน เมื่อทหารนำตัวผู้นำกับเหล่าผู้เฒ่าออกไป รุ่นพี่วีน่าก็รีบทักท้วงออกมาทันที
"นี่ฟ็อกซ์ นายบ้าไปแล้วหรือไงภารกิจของพวกเราคือการปกป้องนะ แล้ว....." ทว่ายังไม่ทันที่รุ่นพี่วีน่ายังไม่ทันเอ่ยจบ ก็ถูกฟ็อกซ์แทรกขึ้นมาทันที
"รุ่นพี่วีน่าจะคิดมากไปทำไมกันจำไม่ได้หรอว่า ภารกิจคือการปกป้องชาวบ้านที่เหลือและให้จัดการตามสมควร นั่นหมายความว่าขอเพียงมีชาวบ้านเหลือรอดแม้เพียงคนเดียว ก็ถือว่าภารกิจลุล่วงหากให้ตาแก่เก้าคนมาทำให้ชีวิตหลายร้อยต้องตาย ก็ถือว่าภารกิจล้มเหลวเหมือนกัน ถ้าหากรุ่นพี่ไม่พอใจด้วยขั้นยศของพี่ที่สูงกว่า ก็นำตัวพวกเขากลับมาปกป้องเองสิ!!"
ฟ็อกซ์พูดเว้นระยะให้ทุกคนได้คิด ก่อนจะพูดต่อ
"ที่สำคัญผมจะขอเตือนอะไรเอาไว้อย่างนึง เป้าหมายของผมคือหอคอยแห่งพระเจ้า ฉะนั้นจะไม่ยอมตายโง่ๆ อยู่ที่นี่ หากจำเป็นผมก็จะทิ้งรุ่นพี่หัวอ่อนอย่างท่านไปอย่างไม่ลังเล แล้วจะบอกให้ฟังอีกอย่างนึง ชีวิตเน่าๆ ของตาแก่เก้าคนนั้นหากต้องตายไปก็ถือว่าสมควร เมื่อเทียบกับชีวิตของทหารและนักเรียนที่สูญเสียไปหลายร้อยชีวิต"
ด้วยน้ำเสียงที่เสียงดังฉะฉานทำให้ทุกคนที่มองฟ็อกซ์ เป็นคนเลือดเย็นไร้หัวใจก็พลันเปลี่ยนไปทันที โดยเฉพาะเหล่าทหารและกลุ่มของโนอาร์ ที่ต้องสูญเสียพวกพ้องไปจำนวนมาก กับความหัวรั้นของตาแก่ทั้งเก้า แม้แต่รุ่นพี่วีน่าเองก็เถียงไม่ออกเช่นกัน ราเซียกับคุรุมิถึงจะไม่พอใจแต่ก็เปลี่ยนความคิดไปเหมือนกัน ส่วนลูเคียนั้นเคยเจอมากับตัวเลยไม่แปลกใจอะไรมากนัก มีเพียงดาร์เนลที่หัวเราะอย่างพึงพอใจ ราวกับว่าได้เจอคู่ปรับเข้าให้แล้ว
"ฮ่า ฮ่า นี่สิของจริง สมแล้วที่กล้าพูดว่าจะเข้าสู่หอคอยแห่งพระเจ้า หากเจ้าอ่อนแอเหมือนใครบางคนคำพูดแบบนี้ถือว่ารนหาที่ตาย" เสียงของดาร์เนลดังเพียงพอจะเรียกสติของทุกคนกลับมา ก่อนจะเอ่ยอย่างจริงจังขึ้น
"หากใครต้องการช่วยเหลือตาแก่พวกนั้น ให้แยกตัวออกไปแล้วห้ามกลับมารวมกลุ่มอีกเด็ดขาด"
ผ่านไปสักพักใหญ่ก็ยังไม่มีใครแยกตัวออกไป ดาร์เนลจึงเริ่มเอ่ยขึ้นอีกครั้ง
"พวกเราจะแบ่งกันออกเป็นสามกลุ่ม กลุ่มแรกวีน่า ฟลูเกล ทำหน้าที่นำพาชาวบ้านทุกคนเร่งเดินทางไปอาณาจักรลูเกียร์ กลุ่มที่สอง โนอาร์ คุรุมิ ลูเคีย รั้งท้ายกลุ่มชาวบ้านที่อพยพ ส่วนกลุ่มสุดท้าย ฟ็อกซ์ ราเซีย คราวน์ เบลส [กลุ่มของโนอาร์ที่เหลือ] และตัวฉันกับทหารมือดี 20 คนจะทำหน้าที่ถ่วงเวลากองทัพอสูร"
ดาร์เนลทำการจัดแจงรายละเอียดอย่างดีเยี่ยม ทว่ากลับถูกวีน่าขัดขึ้นมาอีกครั้ง
"ฉันไม่เห็นด้วย!!"
"ทำไมอีกละ!?"
"ฉันก็เป็นรุ่นพี่ปีสามนะ พลังมานาก็ถือว่าสูงกว่าเด็กปีหนึ่งทุกคน แต่ให้ไปนำทางชาวบ้านที่อพยพแทนที่จะอยู่ถ่วงเวลาทัพอสูร นี่มันหมายความว่ายังไงกันดาร์เนล"
"จริงอยู่ที่ระดับพลังมานาของเธอสูงกว่าพวกเด็กปีหนึ่ง แต่มันสมองที่น้อยนิดกับความใจอ่อนขี้สงสารของเธอ มันจะทำให้พวกเราตายกันหมด แต่หากเธอมั่นใจว่าเมื่อเห็นตาแก่ทั้งเก้าคนที่ถูกใช้เป็นเหยื่อล่อ แล้วไม่หวั่นไหวจนทำแผนของพวกเราพัง ก็ยินดีที่จะให้เข้าร่วมแต่หากต้องพลาดเพราะเธอ พวกเราจะปล่อยเธอทิ้งไว้ที่นี่ทันที"
"ไม่มีปัญหา"
วีน่าตอบรับอย่างมั่นใจ แต่ก็ทำเอาใครหลายคนรู้สึกอยากร่วมด้วยเช่นกัน ดาร์เนลจึงได้แต่ถอนหายใจแล้วถามถึงความสมัครใจของแต่ละคนแทน จนได้ข้อสรุปในศึกครั้งนี้ว่า กลุ่มแรกที่นำพาชาวบ้านเป็นเหล่าทหารมือดียี่สิบคน กลุ่มที่รั้งท้ายเป็นกลุ่มของโนอาร์ทั้งสี่คน ส่วนที่ทำหน้าที่ในการถ่วงเวลาคือกลุ่มของดาร์เนลทั้งหมด
ดาร์เนลถึงกับกุมขมับเล็กน้อย พลางหันไปเอ่ยกับฟ็อกซ์อย่างเหนื่อยใจ
"นี่ฟ็อกซ์!! คิดว่าเจ้าพวกนั้นจะไหวกันไหม!?"
"พูดยาก แต่ในเมื่อรุ่นพี่เป็นคนยอมรับข้อตกลงของพวกเธอ ฉะนั้นแล้วมันก็ไม่เกี่ยวกับผมเพราะนั่นคือสิ่งที่รุ่นพี่ต้องรับผิดชอบ" ฟ็อกซ์เอ่ยอย่างไม่สนโลก
"เห้!! นายนี่เลือดเย็นกว่าที่คิดไว้ซะอีกนะ" ดาร์เนลตอบรับอย่างขำๆ ----------------------------------------------------------
"แนะนำเพิ่มเติมเล็กน้อย" ระดับยศแบ่งออกไปเป็นดังนี้
สีทองแดง = หัวหน้ากองทหาร สีเงิน = รองแม่ทัพ สีทอง = แม่ทัพ
ส่วนจำนวนนก จะบ่งบอกถึงขั้นที่สูงกว่าขึ้นไป แม้นักเรียนชั้นพิเศษจะมีสัญลักษณ์รูปนกสีทองทุกคน แต่หากไม่สามารถจบหลักสูตรในแต่คลาสเรียนได้ ก็จะต้องถูกส่งไปยังชั้นเรียนธรรมดาแทน ฉะนั้นการถือครองสัญลักษณ์รูปนกสีทองได้ 2-3 ตัวย่อมแสดงว่าบุคคลนั้นมีความสามารถจริง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

No.24 น่าสนใจ

นิยายแนะนำ

Rank 10 Fox [อันดับที่ 10 ฟ็อกส์]

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

No.24 น่าสนใจ

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้