ระบบกาชาอาชีพสุดแกร่ง กับ ทายาทมหาเศรษฐีสุดป่วน

“อ๊าก! ขอโทษครับ.. อ้าว เด็กเหรอ.. หนูน้อยเป็นอะไรไหม” การชนกับอีกฝ่ายนั้นตัวของเขาไม่ล้มลงกับพื้นแต่อย่างใด ผิดกับอีกฝ่ายที่ล้มลงไป โอ๊ตที่รู้ตัวว่าได้ชนคนอื่นเข้า เขาก็รีบหันกลับมาเพื่อกล่าวขอโทษตามมารยาททันที ก่อนจะพบว่าเป็นน้อยคนหนึ่ง เขาจึงย่อตัวลง และกล่าวถาม“นาย! นายพูดว่ายังไงนะ เด็ก? แล้วยังจะบอกว่าฉันเป็นหนูน้อยอีกเหรอ..” เด็กน้อยที่อยู่ในชุดเสื้อผ้าที่ปิดมิดชิด นอกจากนี้เธอยังใส่แว่นกันแดด และหมวก ทั้งๆที่อยู่ภายในห้างสรรพสินค้าอีก แน่นอนว่ามันค่อนข้างประหลาด ทั้งคำพูดที่ตอบกลับมานั่นก็อีก“โอเคๆ ไม่เด็กก็ได้.. พี่ชายขอโทษก็แล้วกันนะ..” โอ๊ตที่เป็นฝ่ายผิดเขาก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เขาคิดว่าเพียงแค่ขอโทษก็คงจะจบแล้วต่างคนก็ต่างแยกทางกันไปก็น่าจะจบแล้ว แต่ทว่าเขากลับคิดผิด“นายคิดว่าเพียงแค่ขอโทษแล้วมันจะจบอย่างนั้นเหรอ.. เฮ้อ! ไม่มีความรับผิดชอบเอาซะเลย” หญิงสาวตัวน้อยกล่าวกลับ และแท้ที่จริงแล้วเธอคนนี้มีชื่อว่า ‘ไอนะ’ ลูกครึ่งไทย-ญี่ปุ่นที่มีอายุ 20 ปีเต็มแล้ว แต่ด้วยลักษณะกรรมพันธุ์ของครอบครัว มันส่งผลให้เธอมีรูปร่างเหมือนโลลิตัวน้อยเท่านั้นเอง“..เออ.. แล้วหนูจะให้พี่ชายคนนี้รับผิดชอบยังไงดีล่ะ” โอ๊ตที่ได้ยินก็แทบจะไม่เข้าใจว่ามันเกิดอะไรขึ้น ทำไมไม่เห็นเหมือนกับที่เขาคิดเลย หรือบางทีเธอคนนี้อาจจะเป็นพวกลูกคุณหนูอะไรอย่างนั้น เขาก็เลยทำใจดีสู้เสือถามกลับไปว่าจะให้เขารับผิดชอบยังไงดี“ก็บอกไปแล้วไม่ใช่เหรอว่าฉันไม่ใช่เด็กแล้วน่ะ ใช้สรรพนามว่า ‘หนู’ นั่นมันอะไรกัน เห็นอย่างนี้ฉันก็อายุ 20 ปีแล้วนะจะบอกให้..” หญิงสาวไอนะลุกขึ้นยืนก่อนจะกล่าว และเชิดปากไปอีกทางเหมือนกำลังงอนๆอยู่ โอ๊ตที่ได้ยินก็ทำสีหน้าตกใจเล็กน้อย เด็กตัวกะเปี๊ยกเดียวคนนี้เนี่ยนะอายุ 20 ปี แต่ถ้าอีกฝ่ายว่ามาอย่างนั้นก็คงจะตามนั้นแหละมั้ง“โอเคๆ ยังไงฉันก็เป็นรุ่นพี่ของเธออยู่ดี งั้นเรียกพี่ชายกับน้องสาวก็แล้วกัน.. เอาล่ะ น้องสาวไหนบอกมาสิ! ว่าจะให้พี่ชายคนนี้รับผิดชอบยังไงดี พี่ชายผิดเอง และก็ได้กล่าวขอโทษไปแล้ว ถ้าน้องสาวยังไม่สบายใจก็เชิญบอกมาได้เลยนะ..” โอ๊ตกล่าวแสดงตนรับผิดชอบกับสิ่งที่เกิดตามความเป็นจริง“..พี่ชายน้องสาวก็พอได้อยู่หรอก อื้มมม ส่วนเรื่องความรับผิดชอบ อืมม.. เอาเป็น...นายต้องเลี้ยงไอติมฉันเป็นการขอโทษก็แล้วกัน..” ไอนะที่ในตอนแรกไม่พอใจเรื่องที่เขาเรียกเธอเหมือนกับเด็กน้อยมากกว่าที่เขาชนเธอล้มซะอีก แต่พอชายคนนี้ยอมรับในสิ่งที่เขาทำผิดไปแล้ว และพร้อมจะรับผิดชอบทุกอย่าง เธอกลับคิดไม่ออกว่าจะให้เขาทำอะไรดี ก่อนที่เธอจะชี้ไปที่ร้านไอศกรีมเจ้าดัง และเป็นเจ้าโปรดของเธอ ‘เออ.. จะว่ายังไงดีล่ะ การกระทำนี้มันก็.. ไม่ต่างอะไรจากเด็กเลยนี่หว่า’ โอ๊ตได้แต่เกาแก้มเบาๆอย่างเข้าใจพฤติกรรมของเธอคนนี้เลย สิ่งที่จะให้รับผิดชอบมีตั้งหลายอย่าง แต่เธอดันเลือกเป็นการเลี้ยงไอศกรีมเนี่ยนะ แล้วจะไม่ให้เขาคิดได้ยังไงว่าเธอเป็นเด็ก“ก็ได้ๆ.. เอาเป็นอย่างนั้นก็ได้ ถ้าอย่างนั้นเราไปกันเลยไหม.. อ๊ะ! ต้องจูงมือไหม ฉันกลัวเธอหลงน่ะ” โอ๊ตกล่าว ก่อนจะลองหยอกเธอเล่นๆอีกครั้ง แต่ทว่าไอนะกลับพยักหน้าอย่างดีใจ เผลอเข้ามาจับมือโอ๊ตหน้าตาเฉย มันทำให้โอ๊ตถึงกับไปไม่เป็นเลยทีเดียว ประมาณว่า ‘เธอจะเอายังไงกันแน่ จะเด็กหรือไม่เด็กกัน’ ไอนะ เธอเป็นไอดอลสาวที่มีผลงานด้านเพลง และการเต้น ด้วยตัวของเธอที่ดูเด็กจึงเป็นอะไรที่เหล่าโอตะทั้งหลายชื่นชอบ และให้การสนับสนุนเธอภายใต้ฉายา ‘นางฟ้าตัวน้อย’ แม้ว่าจะไม่เป็นที่ถูกใจสำหรับเธอที่มีอายุ 20 ปีก็ตาม แต่มันก็ปฏิเสธเหล่าแฟนคลับไม่ได้จริงๆ ในวันนี้ค่ายเพลงที่เธอสังกัดอยู่จะมีงานประกวดร้องเพลงญี่ปุ่น และหาศิลปินหน้าใหม่เข้าสังกัด แน่นอนว่าเธอเองก็เป็นหนี่งในแขกรับเชิญที่ว่า แต่ทว่าจะเอาแต่อยู่ภายใต้การดูแลของผู้จัดการอย่างเดียวมันก็ออกจะน่าเบื่อไปสักหน่อย เธอจึงเล่นแผลงๆ อย่างการปลอมตัวออกมาเดินเล่น จนเดินมาถึงจุดเกิดเหตุที่ชนเข้ากับโอ๊ตนั่นเอง“นายพูดแล้วนะว่าจะเลี้ยงฉันน่ะ.. งั้นพวกเราไปกันเลย แต่เอ๊ะ! เมื่อกี้นายบอกให้ฉันมาจับมือเพราะกลัวฉันหลงทาง นายเห็นฉันเป็นเด็กหรือไงกัน..” ไอนะกล่าวพร้อมกับทำแก้มป่องอย่างน่ารัก“เธอนี่รู้สึกตัวช้าไปหรือเปล่า.. อีกอย่างเธอก็ยังทำตามที่ฉันบอกอีก.. เห็นไหม” โอ๊ตกล่าวพร้อมจะยกมือของตัวเองที่เธอคนนี้เผลอจับขึ้นมาให้อีกฝ่ายดู แน่นอนว่าไอนะถึงกับหน้าแดงเต็มไปด้วยความโกรธ“นาย! หลอกจับมือฉันอย่างนั้นเหรอ.. นายมันเป็นคนยังไงกันเนี่ย..” ไอนะกล่าวพร้อมกับจ้องไปที่โอ๊ตด้วยความโกรธ โอ๊ตที่ได้ยินอย่างนั้นก็หัวเราะออกมาเล็กน้อย“ฮ่าๆ งั้นเอาเป็นอย่างนี้ไหม เพื่อเป็นกันขอโทษ ฉันจะเลี้ยงเธอสองถ้วยเลยเป็นไง..” โอ๊ตกล่าว“หือออ สองถ้วยเลยเหรอ อืมๆ เอาถ้วยละสองก้อนด้วยนะ ตกลงไหม” ไอนะที่ได้ยินว่าเธอจะได้กินไอศกรีมสองถ้วยเธอก็เปลี่ยนจากที่โกรธอยู่กลายเป็นทำสายตาแป๋วๆทันที ‘เออ.. ก็ยังเด็กนี่หว่า’ โอ๊ตคิดเช่นนั้น มันเหมือนเด็กมาหลอกขอกินไอศกรีมยังไงก็ไม่รู้ แต่ว่าก็ช่างมันเถอะ เขาเองก็อยากทานไอศกรีมร้านนี้อยู่พอดี มีเพื่อนเด็กน้อยทานด้วยก็ดูไม่เลวเลยทีเดียว อีกอย่างมันก็แค่ไม่กี่บาท ถือว่าฟาดเคราะห์กรรมไปก็แล้วกัน โอ๊ต และไอนะต่างก็สั่งเมนูที่ตัวเองอยากจะทาน โอ๊ตเลือกทานเป็นเซตที่ส่วนใหญ่แล้วเป็นช็อกโกแลต แน่นอนว่ามันก็ทำให้เขานึกถึงความทรงจำในวัยเด็กที่มาทานกับพ่อแม่ในครั้งอดีต ส่วนไอนะนั้นเธอสั่งเชตที่ไม่ว่าโอ๊ตจะฟังยังไงก็ไม่เชื่อว่าเธออายุ 20 ปีแล้ว เซต ‘กระต่ายโพนี่เรนโบว์’ กับเซต ‘แมวเหมียวขี้อ้อน’ แต่ละเซตนั้นมันทำให้โอ๊ตถึงกับต้องส่ายหัว..“เธอกินหมดแน่ใช่ไหม.. สั่งเยอะเชียว” โอ๊ตกล่าวถาม เพราะดูแล้วแต่ละเซตนั้นมันก็ไม่ใช่น้อยๆ อีกอย่างดูจากขนาดตัวของเธอแล้ว คงจะทานมันไม่หมดอย่างแน่นอน แต่ไอนะที่ได้ยินอย่างนั้นก็เชิดหน้าเล็กน้อย ก่อนจะทุบอกของตัวเองอย่างมั่นใจ“ไว้ใจได้เลย..อื้มๆ” เมื่อเธอกล่าวออกมาเช่นนั้น โอ๊ตก็ไม่อยากจะเถียงกับเธออีกต่อไป ทั้งสองนั่งเงียบๆ มันเหมือนเป็นช่วงเดดแอร์ที่ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี แต่ไอนะนั้นมีกิจกรรมให้เธอได้ทำเสมอ และสิ่งที่เธอกำลังทำอยู่นั้นคือการมองว่าไอศกรีมของเธอถูกตักมาแล้วหรือยัง ราวกับกำลังลุ้นว่าเมื่อไหร่มันจะมา.. ไม่นานไอศกรีมของโต๊ะพวกเขาสองคนก็มาเสิร์ฟ แน่นอนว่าแววตาของไอนะมันใสแป๋วราวกับสิ่งนี้คือสิ่งที่อยากได้มาโดยตลอด ก่อนที่เธอจะใช้ช้อนตักทานมันอย่างฟินๆ โอ๊ตที่เห็นเธอเจริญอาหารดี เขาก็เลยเลิกสนใจ ก่อนที่เขาจะหันมาสนใจกับไอศกรีมที่เขาสั่งมาเช่นกัน แต่ทว่าเมื่อเขาหันไปทางกระจกของร้านก็พบกับหญิงสาวคนหนึ่งที่เอาหน้าจ้องมาที่พวกเขาอย่างแนบชิดกระจกพร้อมกับปากที่พูดอย่างบิดเบี้ยว..“อายยยนะ!... เธอแอบหนีมาอีกแล้วเหรอออ” หญิงคนนั้นกล่าวออกมา แน่นอนว่าไอนะทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ก่อนจะหลบหน้าหลบตา และกล่าวกลับด้วยสำเนียงเพี้ยนๆไป“เปล่าน้า ผู้จัดการ ‘มีน’ คงจะจำผิดแล้วล่ะ ฉันมีชื่อว่า ‘มินะ’ ต่างหากล่ะ อืมๆ” เธอกล่าวออกมาอย่างมั่นใจ และโอ๊ตก็ไม่เข้าใจว่าเธอจะเอาฮาใช่ไหม ถ้าไม่รู้จักกันจริงๆแล้วจะไปเรียกชื่อเขาทำไมกันเล่า โอ๊ตที่เห็นอย่างนี้ก็แทบอยากจะตบหน้าผากของตัวเองในทันที“มุขนั้นมันเก่าไปแล้วย่ะ..” ผู้จัดการประจำตัวของไอนะกล่าวเสร็จ ก่อนจะเดินเข้ามาภายในร้านอย่างช้าๆ และเมื่อไอนะรู้ตัวว่าแผนปลอมตัวของเธอล่มแล้ว เธอก็ยังไม่ยอมแพ้กับการทานไอศกรีมของโปรดเธอ มือ และช้อนรีบตักไอติมอย่างรวดเร็ว เธอพยายามทานให้มันเร็วที่สุดก่อนจะถูกอุ้มตัวขึ้นพร้อมกับเสียงโวยวายของเธอที่ดังลั่นร้าน“ปล่อยน้า ไม่น้าเชอรี่ลูกนั้นฉันยังไม่ได้กินมันเลย.. ปล่อยน้ามีน..” ไอนะกล่าวโวยวายในขณะที่โดนอุ้มตัวอยู่ สายตาของเธอก็ยังจ้องมองลูกเชอรี่ที่เธอยังไม่ได้ทานมัน มีนที่เห็นอย่างนั้นเธอก็ก้มหัวขอโทษกับโอ๊ตอย่างสุภาพในทันที“ต้องขอโทษด้วยนะคะที่เด็กคนนี้สร้างปัญหาให้กับคุณ.. นี่เป็นนามบัตรของฉัน ค่าใช้จ่ายทั้งหมดนี้คุณสามารถเรียกเก็บกับทางเราได้หลังจากนี้ค่ะ.. ต้องขออภัยอีกครั้งค่ะ” เธอกล่าวพร้อมกับยื่นนามบัตรมาให้กับโอ๊ต ซึ่งโอ๊ตก็ปฏิเสธที่จะรับเอาไว้ เขาส่ายหน้าเล็กน้อยก่อนจะกล่าว“ไม่เป็นไรครับ ยังไงผมก็ตกลงว่าจะเลี้ยงเธออยู่แล้ว.. ถ้าคุณไม่ว่าอะไรก็ให้เธอทานให้หมดก่อนก็ได้ครับ” โอ๊ตกล่าวพร้อมกับรอยยิ้ม การเลี้ยงไอศกรีมไอนะ ถือว่าเป็นข้อตกลงระหว่างเขากับไอนะ อีกอย่างมันเป็นเหมือนคำขอโทษของเขาต่อไอนะ จะเรียกเก็บเงินกับอีกฝ่ายก็กะไรอยู่“ใช่ๆ ให้ฉันทานให้หมดก่อนสิ!.. ปล่อยฉันเดี๋ยวนี่เลยน้า..” ไอนะกล่าวโวยวาย และมันก็ต้องทำให้ผู้จัดการถึงกับถอนหายใจออกมา ก่อนจะปล่อยตัวของไอนะลง และแน่นอนว่าไอนะรีบกระดึ๊บตัวเข้ามานั่งทานไอศกรีมของเธอต่อ จากนั้นผู้จัดการก็นั่งลงที่นั่งข้างๆเธอ และกล่าวกับโอ๊ต“ถ้าอย่างนั้นฉันก็ต้องขอรบกวนด้วยอีกคนนะคะ.. แต่ว่าฉันมีเรื่องที่จะถามคุณสักเล็กน้อย คุณมาจากช่องไหนกันคะ” ผู้จัดการมีนกล่าวพร้อมกับจ้องมองไปที่โอ๊ตอย่างเอาเป็นเอาตาย โอ๊ตที่ได้ยินก็ขมวดคิ้วสงสัยสิ่งที่ผู้หญิงคนนี้ถาม ชงช่องอะไรเขาไม่เข้าใจ“อย่าบอกนะว่าคุณไม่รู้จักไอนะ ไอดอลวง ‘Sweet Day’ ที่กำลังโด่งดังอยู่ในตอนนี้ ถ้าคุณจะบอกอย่างนั้น ฉันก็คงจะต้องบอกว่า ฉันไม่เชื่อ!... คุณควรบอกมาได้แล้วว่าคุณมาจากช่องไหน แล้วถามคำถามอะไรกับเธอไปแล้วบ้าง ไม่อย่างนั้นฉันจะฟ้องคุณ!..” ผู้จัดการมีนกล่าวออกมาเช่นนั้น และมันทำให้โอ๊ตถึงกับอ้าปากค้างเลยทีเดียว ‘เด็กน้อยคนนี้เนี่ยนะ ไอดอล?..’ *** ต้องขอโทษแฟนคลับ และผู้ติดตามทุกท่านด้วยนะครับ วันนี้คงจะลงเพียงแค่ 2 ตอนเท่านั้น อันเนื่องมาจากตัวของนักเขียนนั้นเดินกลับภูมิลำเนา.. เวลาในการเขียนจึงยังไม่ค่อยลงตัวสักเท่าไร แต่สัญญาว่าจะไม่หยุดลงในช่วงปีใหม่ และให้อ่านกันต่ออย่างยาวๆ น้อยสุดอาจจะ 2 ตอนต่อวันนะครับ ถ้าวันไหนว่างหน่อยก็คงจะเป็น 3 ตอนดังเดิม. ทั้งนี้ก็ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ทำการสนับสนุนตัวของนักเขียน และผลงานเขียนมาจนถึงตอนนี้ ขอบคุณมากครับ ***

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 71

คล้ายกับเรื่องระบบกาชาอาชีพสุดแกร่ง กับ ทายาทมหาเศรษฐีสุดป่วน ที่คุณอ่าน

ระบบกาชาอาชีพสุดแกร่ง กับ ทายาทมหาเศรษฐีสุดป่วน

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 71

คล้ายกับเรื่องระบบกาชาอาชีพสุดแกร่ง กับ ทายาทมหาเศรษฐีสุดป่วน ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้