ไอรดาพยายามทบทวนเื่ราวต่าง ๆ ของอัยยะที่ผ่านเข้ามาในสมองของเธอ มันเหมือนเครื่องเล่น DVD ที่กำลังฉายภาพยนตร์ให้เธอดู
จากนั้นเธอก็ย้อนกลับดูมาร่างกายของร่างนี้พร้อมกับยกมือทั้งสองข้างขึ้นดูอย่างละเอียด เธอลุกจากเตียงเดินไปยังห้องน้ำอีกครั้ง เพื่อตรวจสอบใบหน้า ครั้งแรกที่เธอเห็นใบหน้านี้เธอยังไม่ได้จับรายละเอียดอะไรเลย เพราะเธอใกับภาพของหญิงสาวที่สะท้อนกระจกใสในห้องน้ำ
(นี้ใคร ... ฉันเหรอ ... ไม่ ไม่ ไม่หน้านี้ไม่ใช่ใบหน้าของฉัน) เธอคิดในใจ ในครั้งแรกที่เธออยู่ในห้องน้ำเพราะตอนนี้พูดะโออกมาไม่ได้ ชายหนุ่มที่เธอไม่คุ้นเคยแต่เหมือนจะคุ้นเคยยังอยู่ด้านนอก เธอรู้แค่เพียงว่าใบหน้านี้ไม่ใช่ของเธอแน่นอนแต่มันคลับคล้ายคลับคลา แต่ตอนนั้นเธอคิดไม่ออกว่าใบหน้านี้เหมือนใครแต่ตอนนี้เธอรู้แล้ว
"อัยยะ ... หน้าของเธอเหมือนแม่มากเลย"ไอรดาพูดกับตัวเอง
จากห่วงฝันที่เธอเห็นแม่ของเธอกับอัยยะยืนคู่กันก่อนภาพจะถูกตัดขาดไปเธอใกับใบหน้าหญิงสาวที่อยู่ข้างแม่ของเธอ ที่มีใบหน้าละม้ายคลายกันมากแทบจะเหมือนแฝดเลยก็ว่าได้
เธอจำใบหน้าของแม่เธอได้ดีเพราะ่ที่แม่ของเธอเสียชีวิตแม่เธออายุเพียง 35 ปีเท่านั้นตอนนั้นแม่ของเธอมีใบหน้าที่ดูเด็กกว่าอายุจริงมาก ท่านสวย น่ารักแต่จะอวบนิด ๆคือ ดูมีน้ำมีนวลมากกว่าอัยยะในตอนนี้มาก หากไม่ถามว่าเธออายุเท่าไหร่ก็จะนึกว่าอายุเพียง 25 27 ปี เท่านั้น
(แล้วทำไมเธอถึงไม่ได้แม่มาเลยนะ)เธอได้แต่คิดในใจ
ไอรดาเดินออกจากห้องน้ำและกลับไปยังเตียงของเธออีกครั้ง ก่อนขึ้นเตียงเธอตรวจสอบรายละเอียดของผู้ป่วยบริเวณปลายเตียงซึ่งเป็ข้อมูลของอัยยะ
"นางสาวอัยยะ บาสเตียน .... อือนามสกุลคุ้นๆ แฮะ...อะ..นึกออกแล้ว นามสกุลเดียวกับเจสัน บาสเตียนเ้าพ่อธุรกิจการเงินระดับภูมิภาคของทวีปเลยนะเนี่ย อ๊าก ๆ ๆ ๆ พ่อของเธอคือ คือเจสัน บาสเตียน ... ถะ ถ้าอย่างงั้น พ่อของเรากะ กะ ก็ คือคนคนนี้ ..."ไอรดาใกับสิ่งที่เธอเพิ่งรู้ เธอดูข้อมูลคนไข้ต่อ