เสียงฆ้องดังขึ้นก้องไปทั่วลานกว้างของ สำนักหลอมิญญา เหล่าศิษย์ใหม่ทั้งหลายต่างทยอยมารวมตัวกันเพื่อเข้ารับการทดสอบครั้งสำคัญ ‒ การทดสอบธาตุเบื้องต้นที่จะชี้ชะตาเส้นทางแห่งการเล่นแร่แปรธาตุของแต่ละคน
เหอหลงอวี่เดินเข้าสู่ลานทดสอบอย่างสงบนิ่ง แม้ในใจยังคงมีคำถามมากมายเกี่ยวกับเบาะแสของ น้ำอมฤตศักดิ์สิทธิ์ ที่เขาพบเมื่อคืน แต่เขาก็รู้ดีว่าการทดสอบครั้งนี้คือก้าวแรกที่เขาต้องข้ามไปให้ได้
กลางลานมีแท่นหินห้าสีตั้งเรียงกันเป็วงกลม แต่ละแท่นสลักสัญลักษณ์ของธาตุ ทอง ไม้ น้ำ ไฟ และดิน ออกมาราวกับมีชีวิต พลังิญญาที่แผ่ออกมาทำให้ทุกคนรู้สึกกดดัน
ปรมาจารย์กู่ชาง ผู้ดูแลการทดสอบ ยืนอยู่เบื้องหน้า เขามีผมขาวยาวถึงเอว แววตาคมดุคล้ายมองทะลุความลับในจิตใจของทุกคน
กู่ชาง : “ศิษย์ใหม่ทุกคน… วันนี้คือวันตัดสินว่าพวกเ้าจะมีสิทธิ์ก้าวสู่เส้นทางนักเล่นแร่แปรธาตุหรือไม่ ใครล้มเหลว… จงกลับไปใช้ชีวิตเช่นชาวบ้านธรรมดา อย่าได้ฝืน”
เสียงฮือฮาดังขึ้น ศิษย์หลายคนแสดงแววกังวล ขณะที่บางคนกลับเต็มไปด้วยความมั่นใจ
หยางอี้หลิน (เพื่อนใหม่) : หญิงสาวร่าเริงแต่แอบซ่อนความทะเยอทะยาน สนใจเหอหลงอวี่ั้แ่การทดสอบวันแรก
เจี้ยนิหาว (คู่แข่ง) : ศิษย์ใหม่ที่มั่นใจในตนเอง ชำนาญธาตุไฟ มักมองเหอหลงอวี่ด้วยสายตาท้าทาย
กู่ชาง (ปรมาจารย์) : ผู้คุมการทดสอบในครั้งนี้ เป็ทั้งอุปสรรคและผู้เปิดเส้นทาง
ศิษย์แต่ละคนจะต้องเดินขึ้นไปแตะ แท่นทดสอบ หากธาตุใดตอบสนองมากที่สุด แสงของแท่นนั้นจะสว่างขึ้น แสดงว่าธาตุหลักของผู้นั้นคืออะไร
หยางอี้หลินขึ้นก่อน เมื่อเธอแตะลงบนแท่นไม้ เสียงแตกของรากไม้เล็ก ๆ ปรากฏขึ้นบนพื้นหิน สายลมพัดพริ้วราวตอบรับ
กู่ชาง : “ธาตุไม้ พลังชีวิตเข้มแข็ง เหมาะแก่การเล่นแร่ที่เกี่ยวกับสมุนไพรและการรักษา”
เธอหันมายิ้มให้เหอหลงอวี่อย่างสดใส “ข้าสำเร็จแล้ว เ้าก็ต้องทำได้เช่นกัน!”
ถัดมาคือเจี้ยนิหาว เขาก้าวขึ้นด้วยท่าทีเย่อหยิ่ง เมื่อแตะแท่นไฟ เปลวเพลิงสีแดงพลันพุ่งขึ้นสูงกว่าผู้อื่นทั้งหมด
เจี้ยนิหาว (หัวเราะ) : “หึ… เห็นหรือไม่ ข้าคือผู้ถูกเลือกแห่งเพลิง เ้าพวกกระจอกคงเทียบไม่ติด”
ศิษย์คนอื่นต่างตะลึง และบางคนถึงกับถอยห่างด้วยความหวาดกลัวในพลังที่แผ่ซ่านออกมา
เขาสูดลมหายใจลึก ใจหนึ่งยังคงหวนนึกถึง หยดน้ำใสเรืองแสง ที่ตนพบเมื่อคืน “น้ำอมฤต… แท้จริงแล้วเกี่ยวข้องกับข้าหรือไม่?”
เหอหลงอวี่ก้าวขึ้นไปกลางแท่นวงกลม เขาวางมือลงบนแท่นดิน… ไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ
เขาลองแท่นทอง… ก็ยังเงียบงัน
จนกระทั่งมือเขาััแท่นน้ำ — แสงสีฟ้าเรืองรองพลันปะทุขึ้น!
แต่ไม่หยุดเพียงเท่านั้น… แท่นไฟก็ส่องแสงตามมา แท่นไม้ก็เริ่มแตกหน่อเล็ก ๆ และแท่นดินกลับสั่นะเืเบา ๆ
เหล่าศิษย์ตกตะลึง… ทุกแท่นตอบสนอง!
ศิษย์คนหนึ่ง : “เป็ไปได้อย่างไร! ไม่มีใครเคยทำให้แท่นทั้งห้าตอบสนองพร้อมกัน!”
เจี้ยนิหาว (กัดฟัน) : “เ้ามัน… ตัวประหลาด!”
ปรมาจารย์กู่ชางจ้องเหอหลงอวี่ด้วยสายตาแหลมคม ราวกับกำลังชั่งใจว่าเด็กหนุ่มผู้นี้คือภัยหรือคือความหวัง
กู่ชาง : “เ้า… มีคุณสมบัติห้าธาตุพร้อมกัน เป็เื่ที่หาได้ยากยิ่งในรอบพันปี แต่จงจำไว้… เส้นทางของเ้า จะยากกว่าผู้อื่นหลายเท่า”
เมื่อเหอหลงอวี่ถอนมือลง เขากลับรู้สึกว่าลึก ๆ ภายในร่างมีพลังไหลวนบางอย่าง สายใสคล้ายหยดน้ำอมฤตกำลังสะกิดิญญาของเขาเบา ๆ
เขากำหมัดแน่น พลางคิดในใจ
“น้ำอมฤตศักดิ์สิทธิ์… มันอาจเป็กุญแจที่แท้จริงในการเชื่อมโยงธาตุทั้งห้า ข้าต้องหาคำตอบให้ได้”
เสียงฆ้องดังขึ้นอีกครั้ง ปิดฉากการทดสอบ แต่แทนที่จะรู้สึกโล่งใจ… เส้นทางของเหอหลงอวี่กลับยิ่งเต็มไปด้วยคำถามและศัตรูที่รออยู่เบื้องหน้า