บทที่ 1 กำเนิด
แคว้นไฉ แคว้นเอินและแคว้นฟาน เรียกได้ว่าเป็สามแคว้นที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในรัชสมัย ด้วยความร่วมมืออันดีของบรรพบุรุษแต่เก่าก่อนจึงอยู่ร่วมกันอย่างสุขสงบเรื่อยมา จนเมื่อบุตรชายหัวหน้าชนเผ่าเยา เผ่าที่เป็ดังประมุขของชนเผ่าน้อยใหญ่ทั้งหลาย ได้รวบรวมคนจากเผ่าต่างๆ ที่เคยได้พ่ายแพ้ในการรบ ต้องหนีตาย แอบซ่อนหลบหลี้ตัวเป็เวลานับ 10 ปี เพื่อรอวันที่จะล้างแค้นให้สาสม
ในขณะที่แคว้นเอินและแคว้นฟานกำลังประสบปัญหาหนักจากการ รุกรานของเหล่าชนเผ่าเ่าั้ แคว้นไฉเป็แคว้นเป็เดียวที่ยังสามารถรับมือกับปัญหานี้ได้ ฮ่องเต้ต้าเิแห่งแคว้นไฉทรงเป็ผู้ปกครองที่เฉลียวฉลาด คิดวางแผนแยบคลาย รู้จักวางหมากใช้คนได้เป็อย่างดี เรียกได้ว่าตอนนี้กลายเป็แคว้นที่เจริญรุดหน้าทั้งสองแคว้นไปแล้ว
“โอ๊ย...ท ท่านพี่ เจ็บเหลือเกิน ท่านพี่..” เสียงร้องดังออกมาหลังประตูเรือน จวนฮูหยินคหบดีใหญ่อันดับหนึ่งของแคว้น ว่ากันว่าเ้าของจวนมีพร้อมทั้งความร่ำรวย อำนาจ และการผูกขาดทางการค้าหลายอย่าง หากนับเงินในห้องสมบัติจวนคหบดีคงจะเทียบได้กับสมบัติในท้องพระคลังหลวงเลยทีเดียว
“ลูกแม่ เ้าออกมาเถอะลูก แม่อยากจะพบกับเ้าเหลือเกิน” ฮูหยินเ้าของจวนเอ่ยกับบุตรในครรภ์ด้วยเสียงอันอ่อนแรง เพราะนับจากที่หมอตำแยเข้าไปในห้องก็ผ่านมาถึงกว่าหนึ่งชั่วยามไปแล้ว
“ท่านพี่ ช่วยข้าด้วย ข้าไม่ไหวแล้ว”
“พ่อบ้าน ซูเหวินจะกลับมาถึงเมื่อใด ทำไมช้าเยี่ยงนี้ ฮูหยินตนเองกำลังลำบากอยู่แท้ๆ” ฮูหยินผู้เฒ่าถามกับพ่อบ้านที่ยืนอยู่ข้างๆ ด้วยความกังวลใจ ลูกสะใภ้ปวดท้องนานมากแล้วเด็กก็ยังไม่คลอดออกมา ตนกลัวว่านางจะหมดแรงไปเสียก่อน บุตรชายของตนในฐานะที่เป็ผู้นำ มีภาระรับผิดชอบไปเจรจาการค้าที่ต่างเมืองทั้งที่ฮูหยินท้องแก่เต็มที่ ตอนนี้ก็ยังกลับมาไม่ถึงจวน
“ยังขอรับ มีจดหมายจากม้าเร็วได้ความว่าระหว่างทางรถม้าเกิดอุบัติเหตุ อาจทำให้การเดินทางล่าช้าขอรับ” พ่อบ้านพูดตอบคำถามฮูหยินผู้เฒ่า ในขณะที่ด้านนอกกำลังกังวลเื่การ กลับมาของนายท่านเ้าของจวน ด้านในห้องตอนนี้ทั้งหมอตำแย แม่นม สาวใช้ ก็ร้อนรนไม่รู้จะทำอันใดกันดี เนื่องจากฮูหยินอ่อนแรงลง เสียงที่จะเปล่งออกมาก็แทบไม่ได้ยิน
“ฮูหยิน ฮูหยินเ้าคะ ท่านออกแรงอีกหน่อยเ้าคะ ใกล้แล้ว ออกแรงอีกเ้าคะ” หมอตำแยพูดอย่างร้อนใจ “เ้า ออกไปต้มยาบำรุงมาให้ฮูหยินเดี๋ยวนี้ นางกำลังจะหมดแรงแล้ว” สาวใช้หวารีบผงกหัวแล้วลุกขึ้นไปต้มยาตามที่หมอบอก ด้วยกลัวฮูหยินและบุตรจะเกิดอันตรายหากตนช้าไปเพียงลมหายใจเดียว
“ฮูหยิน นายท่านกำลังจะมาแล้ว ท่านต้องอดทนนะเ้าคะ อดทน เพื่อคุณหนูน้อยที่ท่านรอคอยด้วยเ้าคะ” เสียงของแม่นมป่าน บอกเสียงเบาข้างเตียงของคุณหนูน้อยที่ตนเองเลี้ยงดูมาด้วยความรัก จนบัดนี้ได้แต่งให้กับคหบดีที่ยิ่งใหญ่ มีอำนาจ ร่ำรวยและท้ายที่สุดนายท่านรักคุณหนูของตนมากเหลือเกิน
“ท ท่านพี่..กลับมาแล้วหรือนม” เอ่ยถามขึ้นด้วยความดีใจ ทั้งที่เสียงนั้นแ่เบาลงเรื่อยๆ ตนและสามีหวังไว้ว่าท้องนี้ของนางจะได้บุตรีที่น่ารักมาเชยชม โดยไม่รอคำตอบกลับมือที่ยกขึ้นมาเพื่อจับแม่นมก็ตกลงพร้อมกับสติที่ปลิวหายไป
“ฮูหยิน ฮูหยินท่านได้ยินหรือไม่ อย่าพึ่งหลับเ้าคะ ฮูหยิน ยา ยาที่ข้าให้ไปต้มอยู่ที่ใดรีบนำมาเร็วเข้า” หมอตำแยที่ใร้องะโจนเสียงดังออกไปด้านนอกประตู สร้างความหวั่นใจให้กับผู้ที่ได้ยินยิ่งนัก จนฮูหยินผู้เฒ่าเป็ลมล้มลงไป ดีที่สาว
ใช้ข้างตัวรับไว้ทัน
3K
