“ชำระเรียบร้อยค่ะ”พนักงานสาวกล่าวออกมาก่อนจะยื่นถุงใส่ชุดสูทและบัตรธนาคารคืนให้กลับเหอจุน
“ตอนนี้ยอดของฉัน 55,000หยวน ส่วนของแก 12,500 หยวน ต่อไปก็ตาแกแล้ว” เขารับถุงใส่ชุดกับบัตรธนาคารกลับมาก่อนจะหันไปกล่าวกับชายหนุ่มอีกคน
“ก็แค่ยอดนิดหน่อย นี่หวู่หลิงช่วยฉันเลือกชุดหน่อยสิ เอาแบบที่เหมาะสำหรับฉันนะ จะเอาไว้ใส่เองน่ะ” ชายหนุ่มที่ถูกแซะหาได้สนใจไม่ เขาหันไปกล่าวกับหญิงตัวเล็กข้างกายแทน
“แล้วที่นายซื้อไปแล้วอ่ะ ?” หญิงสาวถามกลับมา
“อันนี้ฉันไม่ได้ซื้อให้ตัวเองน่ะไม่ต้องใส่ใจหรอก” ชายหนุ่มตอบกลับไปหญิงสาวก็พยักหน้าให้อย่างงง ๆ
เขายังไม่ลืมว่ามาที่นี่เพราะ้าซื้อเสื้อผ้าให้ตัวเองด้วยดังนั้นจึงตั้งใจว่าจะแยกการซื้อเป็สองแบบหนึ่งคือซื้อด้วยบัตรจากระบบเพื่อนำไปแจกสองคือซื้อด้วยบัตรจากหญิงชราเพื่อซื้อใส่เองเขาจึงได้ขอให้หญิงสาวเลือกชุดที่จะใส่เองให้ เพราะเธอน่าจะรู้วงเงินในบัตรนั้นเป็อย่างดีคงไม่เลือกจนเกินจำนวนวงเงินหรอกนะ ?
“ก็ได้ อืมมม ดู ๆไปแล้วรูปร่างนายก็พอใช้ได้นะ”หญิงสาวรับคำก่อนจะมองสำรวจร่างกายของชายตรงหน้าถึงแม้เขาจะไม่ได้มีกล้ามเนื้อแบบนักกีฬาหรือคนที่ออกกำลังเป็ประจำแต่ก็จัดว่าอยู่ในเกณฑ์ที่ดีสำหรับคนทั่วไป
คงจะเป็เพราะต้องทำงานยกของส่งของอยู่เป็ประจำ ทำให้ชายหนุ่มมีร่างกายที่ค่อนข้างดี แต่ด้วยขาดสารอาหารและการออกกำลังกายที่เหมาะสมหุ่นของเขาจึงไม่ได้สวยงามและน่าดึงดูดมากนัก
“เธอพูดอะไรเนี่ย ! ”ชายหนุ่มที่ถูกจ้องมองไปทั่วก็รู้สึกเขินอายอย่างบอกไม่ถูก
“ชิ! ทำเป็อายไปได้เดี๋ยวฉันไปเลือกให้ก็แล้วกัน”หญิงสาวกล่าวจบก็เดินไปเลือกชุดให้ชายหนุ่ม
“มัวแต่ลีลาอยู่ได้ รีบ ๆ ซื้อสักที !”เหอจุนที่เห็นผู้หญิงซึ่งเขาหมายตาไว้ยอมทำตามอีกฝ่ายแต่โดยดีก็รู้สึกไม่พอใจจึงส่งเสียงดังออกมา
“เราเปลี่ยนกติกากันนิดหน่อยดีกว่าจะได้ไม่เสียเวลานายมีปัญญาซื้อได้เท่าไหร่ ก็ซื้อก่อนได้เลย แล้วฉันจะซื้อให้มากกว่านายเองถ้าทำไม่ได้ก็ถือว่าฉันแพ้ไปแล้วฉันจะจ่ายเงินให้นายสองเท่าของที่นายซื้อไปด้วยถ้าฉันแพ้ ดีไหม ?” เย่เซวียนกล่าวข้อเสนอที่เขาเพิ่งคิดได้ออกมาเพราะเขาว่าจะรอให้หวู่หลิงเลือกเสื้อผ้าให้เสร็จเสียก่อนค่อยลงมือ
“นายคิดว่า นายจะมีปัญญาสู้พี่เหอจุนได้จริง ๆเหรอ ? ตลกสิ้นดี !” หญิงสาวแต่งชุดเซ็กซี่กล่าวออกมาเธอพยายามเอาใจเหอจุนอย่างถึงที่สุด
“แกแน่ใจ ? อย่างนั้นก็ได้หวังว่าแกจะมีปัญญาจ่ายก็แล้วกัน !” เหอจุนแค่นเสียงกล่าวออกมาก่อนจะเดินไปหยิบชุดให้ได้มากที่สุด
เขาเหลือเงินไว้ใช้จ่ายโดยไม่ติดขัดประมาณห้าแสนหยวน ซึ่งก็นับว่าเป็เงินที่มากพอตัวตามจริงเขาแค่จะมาซื้อกระเป๋าให้ผู้หญิงด้านข้างสักใบ ไม่เกินแสนหยวนก็เท่านั้นแต่ในเมื่อยังไงถ้าเขาชนะก็จะได้เงินคืนถึงสองเท่า ก็เล่นมันไปเถอะ ถ้าอีกฝ่ายแพ้แล้วไม่ทำตามคำพูดจะได้เห็นดีกัน !
โดยไม่มีใครรู้ตัวตลอดการแข่งขันั้แ่เริ่มพูดข้อตกลงกันได้มีพนักงานหญิงคนหนึ่งตั้งกล้องบันทึกวิดีโอเอาไว้รออยู่แล้วพนักงานหญิงคนนั้นก็คือคนที่ฮวาหวู่หลิงเรียกไปคุยด้วยนั่นเอง
งานนี้ดิ้นไม่หลุดแน่!
ผ่านไปสิบนาที
เหอจุนก็กลับมาพร้อมกับสินค้าหลายชิ้นไม่ว่าจะเป็เสื้อผ้า กระเป๋า รองเท้า นาฬิกา เขาคำนวณเงินไว้คร่าว ๆแล้วว่าน่าจะประมาณหกแสนหยวน
ครึ่งหลัง
“631,500 หยวนค่ะชำระเป็เงินสดหรือบัตรดีคะ ?”พนักงานสาวกล่าวถามออกมาพร้อมรอยยิ้ม วันนี้เธอมีความสุขมากที่สองคนนี้มาแข่งกันเพราะมันทำให้พวกเธอได้ค่าคอมเยอะเลย
“รูดบัตรครับ”เหอจุนกล่าวจบก็ส่งบัตรให้ไป
ติ๊ด!
“เรียบร้อยค่ะเดี๋ยวทางร้านจะแพ็คสินค้าให้คุณลูกค้าสักครู่นะคะ”พนักงานกล่าวจบก็ส่งบัตรคืนให้ แล้วเรียกเพื่อน ๆมาช่วยกันแพคของสิบกว่าชิ้นให้เหอจุน
“ฉันซื้อเสร็จแล้ว ทีนี้ก็ตาแกได้แล้วมั้ง ?” เหอจุนหันไปกล่าวกับเย่เซวียนที่นั่งเหม่อลอยอยู่กับที่
การรอหญิงสาวซื้อของนี่มันช่างนานเสียจริง ! เพราะจนป่านนี้ฮวาหวู่หลิงก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะเลือกเสร็จ
“เฮ้อ รออีกหน่อยนะเพื่อนฉันยังเลือกไม่เสร็จเลย” เขาถอนหายใจแล้วกล่าวออกมา
“ไม่ใช่ว่าแกแค่แกล้งวางมาดไปงั้นหรอกนะ ?ก็ได้! ฉันจะรอ”ว่าแล้วเขาก็นั่งเก้าอี้ที่ทางร้านจัดเตรียมไว้เพื่อรอชม
30 นาทีผ่านไป
“มาแล้ว ๆ พนักงานช่วยไปขนมาหน่อยพวกที่ฉันวางกอง ๆ ไว้นั่นอ่ะ”หญิงสาวได้กลับมาพร้อมกับเสื้อผ้าเต็มสองแขนของเธอแล้วยังเรียกให้พนักงานไปช่วยขนอีก
หลังจากวุ่นวายในการขนของอยู่สักพักก็ถึงเวลาจ่ายเงิน สิ่งที่หญิงสาวเลือกมามีชุด+กางเกง สิบชุด ชุดสูทห้าชุดรองเท้าห้าคู่ เข็มขัดสองเส้น สร้อยห้าเส้น นาฬิกาสองเรือนแต่ละอันก็ราคาแพงจนน่าใ
“ดูเพื่อนแกสิ เลือกมาแต่ละอย่างหน้าอย่างแกจะมีปัญญาจ่ายรึไง ฮ่าฮ่า ฉันชนะแล้ว!” เหอจุนที่เห็นภาพตรงหน้าก็หัวเราะออกมาดังลั่น
“นี่... บัตรนี้มันพอจ่ายแน่ใช่ไหม ?” เย่เซวียนเดินไปกระซิบกับฮวาหวู่หลิงด้วยความไม่แน่ใจ
“เออออ นายอย่าขี้งกไปหน่อยเลยน่าก็แค่เงินเล็กน้อยเอง” เธอตอบกลับไปด้วยความเบื่อหน่ายชายคนนี้ทำไมขี้กังวลจัง
“ทั้งหมด 2,415,000 หยวนค่ะราคานี้รวมส่วนลดให้เรียบร้อยแล้วนะคะ”พนักงงานสาวสวยกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้มสดใส ค่าคอม ค่าคอม ค่าคอมดังอยู่ในใจของเธอตลอดเวลา
“เอ้า เอาบัตรรูดสักทีสิ รหัสมันก็คือ XX-X-XXX-XXXX”เธอกล่าวออกมา แต่ตอบบอกรหัสเธอเลือกที่จะกระซิบบอกชายหนุ่มเอา
“นี่ครับบัตรของผม” ชายหนุ่มได้แต่จำใจยื่นบัตรให้ไปก่อนจะกดรหัสบัตรเพื่อชำระเงิน
“ฮ่าฮ่าฮ่า พวกนายนี่แสดงเก่งจริง ๆ นะฉันจะรอดูตอนบัตรมันรูดไม่....”เหอจุนที่เฝ้ารอดูอยู่ตลอดหัวเราะลั่น ยอดสองล้านกว่าหน้าอย่างไอ้เย่เซวียนเนี่ยนะมันจะไปมีปัญญาจ่ายได้แต่ยังไม่ทันที่เขาจะพูดจบก็ได้มีเสียงบางอย่างดังขึ้น
ติ๊ด! ทำรายการสำเร็จ
“เรียบร้อยค่ะขอเชิญคุณผู้หญิงและคุณผู้ชายนั่งรอที่ด้านนี้สักครู่นะคะพวกเราจะรีบแพ็คสินค้าให้เดี๋ยวนี้ค่ะ”พนักงานหญิงกล่าวจบก็ให้เพื่อนพนักงานหาน้ำ ขนมของกินเล่นไปให้กับเย่เซวียนและฮวาหวู่หลิงยกใหญ่
“....”ทั้งเหอจุนและผู้หญิงที่มาด้วยต่างพากันนิ่งเงียบในเวลานี้พวกเขารู้แล้วว่าได้เหยียบตอเข้าให้ ไอ้บ้านนอกที่ทั้งสองคนพากันดูถูกความจริงมันคือผ้าขี้ริ้วห่อเพชร !
“เอ๊ะ! เมื่อกี้มีเสียงสุนัขเห่ารึเปล่านะทำไมมันเงียบไปแล้วล่ะ ?”ฮวาหวู่หลิงแกล้งเอามือป้องหูแล้วกล่าวออกมา ยิ่งทีให้ทั้งสองคนอับอายมากขึ้นไปอีก
“เอาล่ะ ซื้อของส่วนตัวเสร็จแล้วไอ้พวกนี้ไม่นับนะ เพราะว่ามันไม่ใช่เงินของฉันเอง พวกนายสบายใจได้” ชายหนุ่มกล่าวออกมา เพราะบัตรอันนี้เขาได้มาจากยายของฮวาหวู่หลิงอีกทีจะเรียกว่าเงินเขาทั้งหมดก็กระดากปากอยู่บ้าง อีกอย่างเขาก็ไม่คิดว่ายอดเงินในบัตรจะมากขนาดจ่ายค่าสินค้าสองล้านกว่าหยวนได้สบาย
“อะ.. ใช่! ไม่นับ ๆอย่างนี้นายก็ยังแพ้ฉันอยู่ !!” เหอจุนได้ยินดังนั้นรีบตอบทันทีเขาต้องคว้าโอกาสเอาไว้ก่อนอีกฝ่ายจะเปลี่ยนใจ
“ใช่ ตามนั้นแหละ พนักงานครับช่วยคำนวณค่าสินค้าทั้งหมดในร้านที่มีตอนนี้ให้ผมหน่อยได้ไหมนับพวกสต็อคหลังร้านด้วยนะ เอาแค่ที่มีในร้านพร้อมขายเลย ผมซื้อทั้งหมด !” ชายหนุ่มกล่าวออกมาด้วยเสียงอันดัง
“....” ฮวาหวู่หลิงเหอจุน พนักงานทุกคน และลูกค้าที่ยืนรอดูเื่สนุกอีกสองคนล้วนตกตะลึงในคำพูดของชายหนุ่มจนนิ่งเงียบกันหมด
นี่เขาล้อเล่นใช่ไหม? เอาจริงเหรอ ??
1K
