ตอนที่ 33
เสียงจาก Abyss
“…เสียงของ Abyss”
คำพูดของครูเกอร์ทำให้ทั้งถนนเงียบลงทันที แม้แต่เสียงคำรามของมอนสเตอร์รอบด้านยังเหมือนเบาลงไปชั่วขณะ
จางฟานหรี่ตาแน่น
ชายตรงหน้า—
ได้ยินเสียงเดียวกับเขา
ครูเกอร์หัวเราะต่ำๆ เสียงแหบพร่าราวกับลำคอถูกเผาไหม้ ดวงตาครึ่งหนึ่งที่ถูก Corruption กลืนกินกำลังเรืองแสงสีม่วงเข้มเหมือน Abyss Creature
“…มันกระซิบตลอดเวลา”
เขาพูดช้าๆ พลางยกขวานสีดำขึ้นพาดบ่า
“ตอนแรกฉันก็ต่อต้าน…”
“แต่หลังจากฆ่าคนแรก…”
รอยยิ้มบิดเบี้ยวค่อยๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้า
“…ทุกอย่างก็ง่ายขึ้น”
ฟ้าววววว!!!
Corruption รอบตัวครูเกอร์ระเบิดออกอีกครั้ง พื้นถนนใต้เท้าเริ่มกลายเป็นสีดำ เส้นเลือดคล้ายรากไม้ลามไปทั่วพื้น
ติ๊ง!
[Half-Corrupted Berserker]
[Corruption Rate :
72%]
สมาชิก Golden Tower Alliance หลายคนถอยหลังทันทีด้วยความหวาดกลัว เพราะกลิ่นอายของครูเกอร์ตอนนี้—
แทบไม่ต่างจากมอนสเตอร์
จางฟานกำหมัดแน่น
เสียงกระซิบจาก Void ดังขึ้นอีกครั้ง
“เขาเลือกทางที่ถูกต้อง…”
“มนุษย์อ่อนแอ…”
“Abyss คือวิวัฒนาการ…”
“พอได้แล้ว…”
จางฟานกัดฟันแน่นจนเลือดซึมจากมุมปาก แต่ยิ่งต่อต้าน เสียงนั้นกลับยิ่งดัง
ทันใดนั้น—
ครูเกอร์ก็พุ่งเข้ามาอีกครั้ง
ตูมมมมม!!!
ถนนแตกกระจายทันที ขวานยักษ์ฟาดลงด้วยแรงมหาศาล
ฟึ่บ!!!
จางฟานใช้ Abyss Step หลบในเสี้ยววินาที ก่อน Shadow Chain จะพุ่งขึ้นจากพื้นหลายเส้น
ฉัวะ!!!
โซ่เงาพันแขนครูเกอร์ทันที
แต่แทนที่อีกฝ่ายจะตกใจ—
เขากลับหัวเราะ
“ดี!”
ฟ้าววววว!!!
Corruption ระเบิดจากร่างครูเกอร์จน Shadow Chain แตกกระจายทันที จากนั้นหมัดซ้ายของเขาก็พุ่งใส่จางฟานเต็มแรง
ตูม!!!
จางฟานยกแขนป้องกัน แต่แรงกระแทกมหาศาลยังทำให้ร่างปลิวทะลุรถสองคันติดกัน
เศษเหล็กกระเด็นไปทั่ว
หลินเสวี่ยหน้าเปลี่ยนทันที
“จางฟาน!”
ครูเกอร์เดินฝ่าควันออกมาช้าๆ เสียงฝีเท้าหนักราวสัตว์ร้าย
“…นายยังอ่อนเกินไป”
“ทั้งที่ได้ยินเสียงแล้วแท้ๆ”
เขาเอียงคอเล็กน้อย ก่อนดวงตาจะเต็มไปด้วยความคลุ้มคลั่ง
“ทำไมนายยังยึดติดกับความเป็นมนุษย์อยู่?”
คำพูดนั้นทำให้จางฟานชะงักเล็กน้อย
เพราะส่วนลึกในใจ—
เขาเองก็เริ่มไม่แน่ใจ
หลังใช้ Abyss มากขึ้นเรื่อยๆ ความรู้สึกหลายอย่างกำลังเปลี่ยนไปจริงๆ
การฆ่า
การกลืนกิน
แม้แต่กลิ่นเลือด—
เขาเริ่ม “ชิน”
ทันใดนั้น—
ติ๊ง!
[Abyss Instinct reacting]
[Emotion Suppression increasing]
จางฟานเบิกตากว้างทันที
Emotion Suppression?
หมายความว่า Abyss กำลังลด “ความรู้สึก” ของเขางั้นเหรอ
แต่ก่อนจะทันคิดต่อ—
กรรรrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr!!!
เสียงคำรามมหาศาลของ Corrupted Tyrant ก็ดังขึ้นอีกครั้ง
ตูมมมมมม!!!
Barrier รอบ Core Tower แตกออกอีกชั้น แรงกระแทกสะเทือนไปทั่วเมือง
ติ๊ง!
[Core Tower Durability :
63%]
เวลาเหลือน้อยลงเรื่อยๆ
เซเรน่ามองใจกลางเมืองด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
“…ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป”
“ไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงเมืองจะล่ม”
แต่ครูเกอร์กลับหัวเราะ
“แล้วไง?”
เขาหันไปมอง Tyrant ที่ยืนอยู่กลางเมืองด้วยสายตาบ้าคลั่ง
“ถ้าโลกใหม่กำลังจะมา…”
“ฉันก็แค่ต้องแข็งแกร่งพอจะอยู่รอด”
ฟ้าววววว!!!
Corruption บนร่างของเขาพุ่งสูงขึ้นอีก เสียงกระดูกลั่นดังชัด ขวานสีดำเริ่มมีเส้นสีม่วงคล้ายเส้นเลือดเต้นอยู่ด้านใน
ติ๊ง!
[Mutation Progressing…]
ครูเกอร์กำลัง “กลายร่าง”
และดูเหมือนเขาจะเต็มใจด้วย
โม๋เฉินมองภาพนั้นเงียบๆ ก่อนพึมพำเบาๆ
“…มนุษย์ที่ยอมแพ้ต่อ Abyss”
Necromancer หนุ่มหรี่ตา
“สุดท้ายก็จะกลายเป็นแค่สัตว์ประหลาด”
ครูเกอร์หันขวับทันที
“แกพูดว่าอะไรนะ?”
ฟ้าววววว!!!
แรงกดดันบ้าคลั่งระเบิดออกจากร่างเขาอีกครั้ง ก่อนครูเกอร์จะพุ่งเข้าใส่โม๋เฉินโดยตรง
เร็วมาก
แต่ในวินาทีนั้น—
เงาความตายก็พุ่งขึ้นจากพื้น
Bone Prison
กรรรrrrrrrrrrrrr!!!
กำแพงกระดูกขนาดใหญ่โผล่ขึ้นล้อมครูเกอร์ทันที
ตูม!!! ตูม!!! ตูม!!!
ขวานยักษ์ฟาดใส่กำแพงจนแตกร้าว แต่โม๋เฉินกลับยังยืนนิ่ง ดวงตาเย็นเฉียบ
“คนอย่างแก…”
“ไม่มีวันแตะบัลลังก์ได้”
คำพูดนั้นทำให้ครูเกอร์คำรามลั่น
“หุบปาก!!!”
ตูมมมมม!!!
Bone Prison แตกกระจายทันที ร่างของครูเกอร์พุ่งออกมาอีกครั้ง
แต่คราวนี้—
จางฟานขยับแล้ว
ฟึ่บ!!!
Abyss Step ทำงาน ร่างของเขาหายไปจากจุดเดิม ก่อนปรากฏตรงหน้าครูเกอร์ทันที
ดวงตาสีม่วงแดงเย็นเฉียบ
“Abyss Claw”
ฟ้าวววววว!!!
กรงเล็บเงาขนาดมหึมาฟันลงจากด้านบนเต็มแรง
ครูเกอร์ยกขวานขึ้นรับทันที
ตูมมมมมม!!!
คลื่นกระแทกระเบิดออกไปทั่วถนน รถหลายคันถูกแรงลมยกปลิว ตึกด้านข้างแตกร้าวทันที
ทั้งสองฝ่ายจ้องกันจากระยะประชิด
Corruption สีม่วงดำปะทะกับ Abyss Energy อย่างรุนแรง
และในวินาทีนั้นเอง—
จางฟานก็เห็น
ใต้ผิวหนังของครูเกอร์…
มี “ผลึกสีดำ” ฝังอยู่ตรงหัวใจ
Authority Fragment
เขาเองก็มีชิ้นส่วนเหมือนกัน
ครูเกอร์ยิ้มกว้างทันทีเมื่อเห็นสีหน้าของจางฟาน
“…เห็นแล้วสินะ”
เขากระซิบเสียงต่ำ
“Fragment ของฉัน”
บรรยากาศรอบตัวหยุดนิ่งชั่วขณะ
ก่อนครูเกอร์จะพูดประโยคต่อไปด้วยรอยยิ้มบิดเบี้ยว
“…อยากได้ไหมล่ะ”