วันสิ้นโลก : ผมอัพเกรด 7-ELEVEN จนกลายเป็นฐานสุดท้าย ของมนุษยชาติ

ตอนที่ 33
มนุษย์ด้วยกัน

ภายในห้องควบคุมของ Safe Zone เงียบกริบทันที หลังเสียงของชายแปลกหน้าดังผ่านลำโพงขึ้นมา

“ออกมาคุยกันหน่อยไหม…”

“พวกเรา… ก็เป็๞มนุษย์เหมือนกัน”

ทุกคนจ้องหน้าจอกล้องวงจรปิดนิ่ง

ภาพของกลุ่มชายติดอาวุธหกคนบนพื้นผิวทำให้บรรยากาศอึดอัดขึ้นทันที พวกเขาไม่เหมือนผู้รอดชีวิตธรรมดา เสื้อผ้าเต็มไปด้วยคราบเ๧ื๪๨และฝุ่น ดวงตาแข็งกระด้างเหมือนคนที่ผ่านการฆ่ามาแล้วหลายครั้ง

โดยเฉพาะหัวหน้ากลุ่ม

ชายร่างสูงที่ยืนอยู่หน้ากล้อง

เขาถือปืนลูกซองสะพายบ่า รอยสักสีดำเต็มต้นแขน ใบหน้ามีแผลเป็๲ยาวผ่านคิ้วข้างซ้าย แต่สิ่งที่น่ากังวลที่สุดคือ “สายตา”

มันไม่ใช่สายตาของคนที่กำลังขอความช่วยเหลือ

แต่มันคือสายตาของคนที่กำลัง “ประเมินเหยื่อ”

เมย์ขมวดคิ้วทันที

“พวกนี้ดูไม่น่าไว้ใจเลย…”

ชายวัยกลางคนอีกคนพยักหน้าแรงๆ

“ใช่ ดูก็รู้ว่าไม่ใช่คนดีแน่”

แต่ในขณะเดียวกัน—

อีกมุมหนึ่งของห้องกลับมีคนพูดขึ้นเบาๆ

“แต่… พวกเขาก็เป็๞มนุษย์นะ”

ทุกคนหันไปมองทันที

หญิงวัยประมาณสี่สิบที่รอดมากับกลุ่มเมื่อคืนกำลังกอดลูกชายตัวเล็กแน่น สีหน้าของเธอเต็มไปด้วยความลังเล

“ถ้าโลกเป็๲แบบนี้ต่อไป… มนุษย์ก็ควรช่วยกันไม่ใช่เหรอ…”

คำพูดนั้นทำให้ทั้งห้องเงียบลงชั่วครู่

ใช่…

ตามปกติ มนุษย์ควรช่วยกัน

แต่หลังจากเมื่อคืน—

ไม่มีใครมั่นใจแล้วว่า “มนุษย์” จะน่ากลัวน้อยกว่าซอมบี้จริงหรือเปล่า

นนท์ยังคงจ้องหน้าจอเงียบๆ

เขาสังเกตหลายอย่าง

อาวุธของอีกฝ่าย

การยืนตำแหน่ง

สายตาที่คอยสแกนรอบร้าน

และสิ่งสำคัญที่สุด—

พวกมันรู้ว่าในร้านมีคนอยู่

ติ๊ง!

[ตรวจพบพฤติกรรมต้องสงสัย]

[ประเมินความเสี่ยง : สูง]

SE-01 พูดขึ้นทันที

“คำแนะนำ”

“พูดมา”

“ไม่แนะนำให้เปิดเผยตำแหน่ง Safe Zone ต่อบุคคลภายนอก”

ดวงตาของนนท์หรี่ลงเล็กน้อย

ตรงกับที่เขาคิด

ทันใดนั้นเอง—

ชายแปลกหน้าบนหน้าจอก็เดินเข้าใกล้กล้องมากขึ้น ก่อนจะพูดต่อด้วยรอยยิ้ม

“เราเห็นไฟในร้านเมื่อคืน”

“แล้วก็เห็นพวกซอมบี้รวมตัวกันตรงนี้”

“ถ้ายังมีคนรอดอยู่… เราแค่อยากคุย”

น้ำเสียงของเขาฟังดูสุภาพ

แต่ดวงตากลับไม่ยิ้มเลยแม้แต่นิดเดียว

ทันใดนั้น—

ลูกน้องคนหนึ่งของเขาก็เดินเข้าไปด้านในร้าน

มันใช้เหล็กแป๊บเขี่ยซาก Walker บนพื้น ก่อนจะหยิบ “กระป๋องอาหาร” ที่ยังไม่แตกขึ้นมาดู

จากนั้น—

มันก็ยัดใส่กระเป๋าตัวเองทันที

“…”

ดวงตาของนนท์เย็นลง

พวกนี้กำลัง “ปล้น”

แม้จะยังไม่เจอคน แต่ก็เริ่มเก็บของแล้ว

ติ๊ง!

[ประเมินพฤติกรรม]

[โอกาสเกิดการปล้นชิงทรัพยากร : 84%]

เมย์กัดริมฝีปากแน่น

“พี่นนท์… อย่าไว้ใจพวกนั้นเลย”

ชายวัยกลางคนอีกคนรีบพูดเสริมทันที

“ใช่! ถ้าพวกมันรู้ว่ามี Safe Zone อยู่ใต้ดิน เราซวยแน่!”

แต่ในตอนนั้นเอง—

เด็กผู้ชายตัวเล็กที่นั่งอยู่มุมห้องกลับพูดขึ้นเบาๆ

“แต่ถ้า… พวกเขาหิวจริงๆ ล่ะครับ…”

ทุกคนเงียบลงอีกครั้ง

โลกเดิมพังไปแล้ว

เส้นแบ่งระหว่าง “คนดี” กับ “คนเลว” เริ่มเลือนลงทุกที

บางที…

พวกนั้นอาจแค่พยายามรอดเหมือนกัน

ทันใดนั้นเอง—

ปี๊บ!

กล้องอีกมุมหนึ่งจับภาพบางอย่างได้

ดวงตาของนนท์หรี่ลงทันที

ด้านหลังกลุ่มชายติดอาวุธ…

มีเงาดำกำลังเคลื่อนไหวอยู่บนตึกฝั่งตรงข้าม

เร็วมาก

เร็วเกินกว่าจะเป็๲มนุษย์

ติ๊ง!

[ตรวจพบสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์]

[ระดับภัยคุกคาม : สูง]

หัวใจของนนท์กระตุกทันที

“SE-01 ขยายภาพ”

ภาพบนหน้าจอซูมเข้าอย่างรวดเร็ว

และในวินาทีนั้นเอง—

ทุกคนก็เห็นมันชัด

สิ่งมีชีวิตรูปร่างคล้ายมนุษย์กำลังเกาะอยู่บนผนังตึก

แขนขายาวผิดปกติ

๵ิ๭๮๞ั๫สีดำคล้ำ

ดวงตาสีแดงเรืองแสง

และบนหลังของมัน—

มี “หนามกระดูก” จำนวนมากงอกออกมา

เมย์หน้าซีดทันที

“นะ… นั่นมัน…”

ติ๊ง!

[ระบุเป้าหมาย]

[ประเภท : Night Stalker]

[ระดับ : 7]

[คำเตือนสูงสุด]

[นักล่ากลางคืน]

บรรยากาศทั้งห้องเย็นเฉียบทันที

ระดับ 7

สูงกว่า Ravager อีก

แต่สิ่งที่น่ากลัวที่สุด คือกลุ่มชาย๪้า๲๤๲ยังไม่รู้ตัวเลย

Night Stalker ค่อยๆ คลานลงมาจากตึกอย่างเงียบงัน

ช้าๆ

ไร้เสียง

เหมือนนักล่าที่กำลังเลือกจังหวะ

และเป้าหมายของมัน…

คือกลุ่มมนุษย์ทั้งหกคนด้านล่าง