เสี่ยงรักอันตรายพิชิตใจนายเย็นชา

    วันเกิดที่แสนจะสุดป่วน [3]

     ในระหว่างที่เธอกำลังสนทนาอยู่กับเพื่อนที่พึ่งเข้ามาใหม่ นั้น จู่ๆไฟทุกดวงก็ดับลง"เริ่มแล้วล่ะ ไปกันเถอะ" ไดม่อนบอก"...."  ไคท์และทุกคนลุกขึ้นจากโต๊ะเข้ามาร่วมวงด้วย"มึงไปเตรียมของไป ของอยู่ในรถเบาะหลัง"  เซนบอกพิกัดที่ตั้งของให้กับไคท์"เออ"  "เดี๋ยวไดม่อนท่านนี้จะไปช่วยคุณเอง""อย่าทำพัง ไม่งั้นกูฆ่ามึงแน่""คร้าบๆ"   เธอหันกลับไปก็เห็นทุกคนยืนอยู่ด้านหน้าและด้านหลังของเธอแล้ว พร้อมกับแสงเทียนที่ระยิบระยับเดินเข้ามาหาเธออย่างช้าๆ"แฮปปี้เบิร์ดเดย์นะพี่""จี""อธิฐานสิ"  เธออธิฐานก่อนจะเป่าเทียนที่ปักอยู่บนเค้กตรงหน้าลง แต่ที่เธออยากเห็นที่สุดตอนนี้คือคนสำคัญที่มากับเธออยากให้เขามาอวยพรให้นั้นก็คือไคท์ แต่ทว่าเขากลับไม่ได้อยู่ตรงนี้ด้วย"บี มองหาใครอยู่เหรอ""อ๋อ เปล่าๆ""บี อ่ะนี่ของขวัญสุขสันต์วันเกิดมีความสุขมากๆนะ""ขอบใจนะทุกคน  วันนี้เรามีความสุขที่สุดเลย""เปิดดูดิ"     ข้างในกล่องล้วนเป็นของขวัญที่มีค่ากับเธอเพราะทุกคนนั้นตั้งใจทำให้เธออย่างเต็มที่ ถึงบางทีจะมีทะเลาะกันบ้างแต่ทุกคนก็เป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของเธอ ในขณะที่เธอเปิดดูของอยู่ จู่ๆไฟก็ดับลงอีกครั้ง และครั้งนี้ไม่ใช่ใครที่ไหนคนนั้นก็คือไคท์นั่นเอง"แฮปปี้เบิร์ดเดย์ ยัยตัวแสบ"  เธอยิ้มออกมาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความสุข"อธิฐานสิบี"  ริสาพูด"อื้ม" เธออธิฐานก่อนจะเป่าเทียนให้ดับลง จากนั้นเซนก็ดึงเทียนที่ปักอยู่ออกจากเค้ก"เอาช้อนมาหน่อย""นี่ครับคุณไคท์"  ไดม่อนยื่นช้อนให้ผู้เป็นเพื่อน"....?"  ทุกคนสงสัยก่อนจะเห็นไคท์ใช้ช้อนตักเค้กขึ้นมา"กินซะ  เธอชอบให้คนป้อนไม่ใช่เหรอ""...."  เธอตกใจเล็กน้อยที่เขายังจำได้ ก่อนจะรับมันเข้าปากของเธอ แต่ทว่าทุกคนถึงกับอึ้ง"อยู่นิ่งๆ""....?"  เขาเช็ดรอยเปื้อนที่ริมฝีปากให้เธอเหมือนกับครั้งแรกที่เขาเคยป้อนเค้กให้กับเธอ"ขอบคุณนะ  อ่ะนี่" เธอเป็นคนตักเค้กขึ้นมาบ้าง"...?"  เขายืนนิ่งเหมือนจะปฏิเสธ"นายคงไม่อยากเป็นเหมือนคราวก่อนหรอกใช่ไหม"  "....."  ใช่เพราะคราวก่อนเธอเป็นยัดเค้กใส่ปากเขาเอง"กินเถอะนะ  วันนี้เป็นวันเกิดฉัน ฉันอยากให้คนสำคัญกินเค้กที่ฉันป้อนให้"  พูดจบเขาก็รับเค้กเข้าปากจากมือของเธอ"กินแล้วพอใจยัง""^-^""....""ขอบคุณมากนะที่เตรียมมาให้""บี นี่ของขวัญจากพวกเรา"  ทุกคนยื่นของขวัญออกมาให้พร้อมกัน"หือ??""เปิดดูสิบี ว่าชอบไหม"  "อื้มๆ"  เธอจึงรับมาและเปิดดู"......?"  (ลุ้น)"โห  มันแพงไป"  ข้างในนั้นล้วนเป็นของราคาแพงทั้งนั้น ของนาเดียร์กับไดม่อนเป็นสร้อยข้อมือเพชร  ของเมย์กับดาร์กเป็นนาฬิกาแบรนด์ดัง ของฟ้ากับแซมเป็นรองเท้าแบรนด์ดังเหมือนกัน ส่วนของริสากับเซนให้เงินสด"ชอบไหมๆ??" ฟ้าถาม"แต่มันไม่แพงไปหน่อยเหรอ""เฮ้ยแพงอะไร  แค่นี้จิ๊บๆ""จ้าแม่คนรวย"  "มันเป็นความจริงอะน่ะ" ริสาพูด"-_-!!""แล้วของมึงล่ะไอ้ไคท์  ให้อะไรเธอกูเห็นมึงเตรียมอยู่นาน""หือ??""ของขวัญ"  เขายื่นของที่อยู่ในถุงมาให้เธอ".....?""ถ้าไม่รับฉันจะได้เอาไปทิ้ง""เฮ้ย เดี๋ยวๆรับช้านิดหน่อยต้องขู่ว่าทิ้งทุกที"  เธอรีบรับของมาเปิดดูทันทีก่อนที่เขาจะเอาไปทิ้งจริงๆ"หึ"  "นาย""อะไร?""T-T""ไม่ชอบเหรอไง""ป่าว  จะบอกว่าชอบมาก! งื้ออยากได้มานานแล้ว""ชอบก็ดี จะได้ไม่เสียของ""ขอบคุณมากนะไคท์"  เธอโผเข้ากอดเขาอย่างลืมตัว"-////-""ฮ่าๆๆ  ไอ้ไคท์มึงเขินเป็นด้วยเหรอว่ะ"".....""แต่ปกติก็มีผู้หญิงกอดมึงเยอะอยู่แล้วนี่"".....!!""ไอ้เซน กูว่าถ้ามึงไม่หยุดพูดงานนี้มีทัวร์ยมโลกแน่ว่ะ""จริงของไอ้แซม"  ไดม่อนเห็นด้วย เพราะตอนนี้สีหน้าของไคท์ไม่ค่อยรับแขกนัก   หลังจากนั้นทุกคนก็มานั่งร่วมกันทั้งพวกฉันและเขา ก่อนที่ฉันจะขอตัวไปย่างปลาต่อเพราะไม่มีใครทำทุกคนเองก็ไปนั่งกันหมดแล้ว แต่ทว่าก็ทำยากลำบากพอตัวเพราะผมของฉันที่ยาวและไม่ได้มัดไว้เลยทำให้เกือบโดนไฟกิน "เฮ้ย  ระวังหน่อยสิ"  มีมือใครบางคนเข้ามารวบผมเอาไว้จากด้านหลัง"นาย?""ระวังหน่อย ผมกว่าจะยาวมาได้ขนาดนี้มันใช้เวลานานนะ""เอ่อ..อื้ม" เพราะใบหน้าที่อยู่ใกล้กันจนสัมผัสได้พร้อมกับคำพูดที่ดูเป็นห่วงเธอที่เขาพูดออกมาทำให้เธอใจเต้นแรง"....""ปล่อยเถอะ เดี๋ยวฉันมัดผมเอง""อยู่เฉยๆ"  เขารวบผมที่ปล่อยสยายของฉันเข้าด้วยกัน มือของเขาชั่งนุ่มนวลต่างกับเมื่อก่อนลิบลับที่ชอบลากฉันไปมาอย่างกับกระสอบทราย"ขอบใจ""พี่บี"  น้องสาวของเธอเดินเข้ามา"ค้าบ""ไปนั่งเถอะ เดี๋ยวจีกับเนเน่ทำต่อเอง""เอางั้นเหรอ""ค่ะ""เอางั้นก็ได้พี่ฝากด้วยแล้วกัน""ค่ะ"  "นายไปนั่งต่อเถอะฉันเองก็จะกลับไปนั่งด้วยเหมือนกัน""อืม"      ฉันกับเขากลับไปนั่งที่ตามเดิมเพราะตรงนี้มีจีน่าและเนเน่นั่งทำแทนแล้ว"มาแล้วเหรอไอ้บี""เออมาแล้ว""ไอ้บีๆ""ว่าไง?""ผู้ชายคนนั้นชื่ออะไรอ่ะ หล่อโคตร" ปลายชี้ไปยังไคท์ที่ตอนนี้กำลังนั่งอยู่กับเพื่อนๆ"อ๋อ  ชื่อไคท์ ทำไมแกชอบเหรอ""เออดิหล่อซะขนาดนั้น""จีบดิ""ได้เหรอ""ถ้าแกจีบติดอะนะ""ทำไมว่ะ มีเมียแล้วเหรอ""เปล่า แต่หมอนั่นเจ้าชู้ตัวพ่อเลย""จริงดิ แต่แบบนี้สิชอบ""......"  เธอบอกไปแบบนั้นก็จริง แต่ทว่าในใจของเธอกลับไม่ได้ยินดีด้วย"พี่ปลายๆ""อะไรแนน""พี่เขามองมาที่พี่ปลายด้วย""ไหนๆ""นั่นไง""เออใช่….เขินอ่า ^////^""พี่เขาต้องชอบพี่ปลายแน่เลย"  ฉันจึงรีบหันไปมองตามที่น้องแนนพูด ซึ่งมันก็จริงเขามองมาทางนี้จริงด้วย     ------------------------------------------------------------------"ไอ้ไคท์""อะไร""มึงมองอะไรว่ะดูอย่างกับว่าจะกินเข้าไปงั้นแหละ""จะมองอะไรล่ะ ถ้าไม่ใช่ยัยตัวแสบนั่น ฮ่าๆๆ""...." ไคท์มองค้อนกลับไปหาเพื่อน"เอ่อ ขอโทษค้าบ กินขนมต่อดีกว่าเนอะ""......""ก็แค่เพื่อนของเธออย่าคิดมากเลย มึงเองก็รู้ว่ายัยนั่นชอบอ้อนขนาดไหน""เออกูก็ไม่ได้ว่าอะไร""มึงไม่ได้ว่าอะไร แต่สายตามึงบอกได้ชัดเจนเลยว่าไม่พอใจอยู่""มึงหุบปากไปเลยไอ้เซน""เฮ้อ~"            ------------------------------------------------"ไอ้บี""อะไร?"    ตะวันเรียกฉันก่อนจะชี้อะไรให้ดู"เราว่าน้องคนนั้นจะเมาแล้วนะ""แพรวานะเหรอ?""อื้ม""เออ  เราว่าน้องมันนัวเนียพี่ไคท์มากไปว่ะ""ไม่ม้าง คิดมากน่ะโรส""คิดมากอะไรบีก็ดูเองดิ"  ไม่ว่าจะหันไปดูกี่ทีมันก็ใช่จริงๆด้วย ไคท์เองก็ดูท่าจะรำคาญไม่น้อย ก่อนที่น้ำฝนเพื่อนอีกคนของฉันจะพูดขึ้นเพราะเธอเองก็นั่งดูมานานแล้ว"ไอ้เบลล์  ช่วยดูคนของแกดีๆหน่อยนั่งยังไงจะเข้าไปสิงพี่เขาแล้ว เขาเป็นเจ้านายของไอ้บีนะเว้ย"  "เออฉันก็ดูอยู่นี้ไง"  เบลล์พยายามโอบตัวของแพรวากลับเข้ามาหาตัวเองแต่ทว่าทุกทีที่โอบมาเธอก็กลับเอนไปหาไคท์ซ้ำแล้วซ้ำอีก"ชั่งเขาเถอะน้ำฝน""แต่นั่นมันมากไปนะ""เรื่องของเขาเถอะ มาดื่มดีกว่าอย่าไปสนใจเลย" "เอางั้นเหรอ""อืม""ถ้าอย่างนั้นก็ ชน!"   แล้วทุกคนก็เริ่มดื่มกันอย่างหนักแบบที่ว่าเมาหัวราน้ำเลยทีเดียว"ตัว กินเยอะไปแล้วนะ""ก็นานแล้วอ่าที่เค้าไม่ได้ดื่ม""-_-""อย่าเครียดๆ เลยตัว""เฮ้อ ดื้อจริงๆ""อิอิ""-_-!""ตัว""หือ?""เต้นกัน""ไม่เอาอ่ะ""ทำไมอ่า""เค้าลุกไม่ไหว""งื้องั้น มิ้ว เต้นเป็นเพื่อนหน่อย""ไม่มีปัญหาเพื่อน จัดไป""ชัดเจน ฮ่าๆๆ"       แล้วเธอก็เรียกเพื่อนๆของเธอทุกคนให้เต้นด้วยกัน แต่ทว่าก็เต้นได้ไม่นานนักเพราะทุกคนเมาจนลุกขึ้นไม่ไหวกันหมดแล้ว เธอเองก็เซไปเซมาจนเกือบล้ม"พอได้แล้ว"  ไคท์เดินเข้ามาโอบตัวของเธอไว้ก่อนที่เธอจะล้มลงไปกับพื้น แล้วดึงแก้วเหล้าที่ถืออยู่ออกจากมือของเธอ"อ่ะ! เดี๋ยวดิ""หยุด"   "แต่~""ถ้าไม่หยุด ฉันพังงานนี้แน่"".....""หึ นึกว่าจะแน่""เออ  ใครมันจะไปสู้นายได้เล่า""รู้ตัวก็ดี" คนในอ้อมแขนโกรธแบบหัวฟัดหัวเหวี่ยงเลยทีเดียวแต่ก็กลับทำอะไรเขาไม่ได้