สำนักข่าวหลายเ้าต่างก็ถ่ายทอดเื่ราวการจับกุมตัวมาเฟียเ้าของบ่อนใต้ดิน ทุกคนในสังคมต่างประนามและสาบส่งให้อิทธิพลตายในคุกอย่างอนาถ แต่หลังจากผ่านไปได้ไม่นาน ข่าวดารานอกใจก็กลบเกลื่อนข่าวการทลายบ่อนครั้งใหญ่ไปหมด ไม่มีใครพูดถึงอิทธิพลอีก และไม่มีใครรับรู้ว่าชะตาชีวิตของเขาเป็เช่นไร
“ผมหาทนายแล้วครับท่าน เราจะพาท่านออกมาจากคุกให้เร็วที่สุด”
ลูกน้องของหัวหน้ามาเฟียพูดเสียงเรียบ จากนั้นจึงบรรยายความเสียหายของบ่อนและการยึดทรัพย์สินทั้งหมดที่อิทธิพลเป็เ้าของ แต่ถึงอย่างนั้นร่างหนายังคงมีข้าวของล่ำค่าอีกมากมายที่พวกตำรวจตามไม่ถึง ใบหน้าโหดเถื่อนหล่อเหลาไม่มีความเกรงกลัวใดๆทั้งนั้น อิทธิพลยิ้มอ่อน เขาพ่นลมหายใจผ่อนคลายเพราะเข้าออกคุกมาแล้ว 5 รอบ
“คนของเราตายไปเท่าไหร่”
“เกินครึ่งครับนาย”
“กูกะไว้แล้วว่าตำรวจที่เลี้ยงไว้มันจะแว้งกัดกู”
“ผมจัดการพวกมันแล้วครับ ส่วนเื่การประกันตัว ครั้งนี้น่าจะยากกว่าครั้งก่อนๆ”
“มึงไม่ต้องห่วงกูหรอก อยู่ในเรือนจำก็เหมือนอยู่บ้าน ในนี้มีแต่ลูกน้องกูทั้งนั้น”
เวลาผ่านไป เสียงผู้คุมก็ะโสั่งว่าหมดเวลาเยี่ยม ลูกน้องมาเฟียบอกลาหัวหน้า ก่อนจะกลับไปสะสางเื่ราวชุลมุนให้เสร็จสิ้น อิทธิพลลุกขึ้นยืนและเดินผิวปากออกไปจากห้องเยี่ยมผู้ต้องขังด้วยความสำราญใจ ชายร่างใหญ่ไม่มีความรู้สึกผิดอยู่ในใจแม้แต่นิดเดียว
แต่ใครจะคิด...ว่าครั้งนี้ชีวิตมาเฟียสุดโหดจะเล่นตลกกับเขา ศาลมีคำสั่งไม่ให้ประกันตัว และยังตัดสินโทษจำคุก 3 ปีเต็มโดยไม่รอลงอาญา ใบหน้าของอิทธิพลยังคงเรียบนิ่งเมื่อได้ยินคำตัดสิน เขามีเส้นสายมากมายที่จะทำให้ออกจากเรือนจำได้เร็วขึ้น ชายวัยกลางคนถือโอกาสนี้พักผ่อนคิดแผนการใหม่ แต่สิ่งที่ทำให้หัวหน้ามาเฟียประหลาดใจ คือการถูกโยกย้ายไปยังเรือนจำที่ไม่ใช่ถิ่นของตัวเอง
.
.
.
เช้าวันรุ่งขึ้น...
นักโทษกลุ่มใหม่ถูกส่งตัวมายังเรือนจำพิเศษ แดนนรกแห่งนี้มีนักโทษราวๆสามร้อยชีวิต ซึ่งถือว่าเยอะพอสมควร คนอย่างมาเฟียอิทธิพลไม่เคยกลัวอะไรทั้งนั้น เพียงครั้งนี้เขากลับรู้สึกถึงบางอย่างที่ไม่ชอบมาพากลเท่าไหร่ ดวงตาเ็าฉายแวววิตกกังวลเล็กน้อย แต่รัศมีผู้มีอำนาจและผู้นำยังคงฉายอยู่ในตัวไม่หาย
“เข้าไปสิวะ” ผู้คุมผลักแผ่นหลังอิทธิพลเข้าไปด้านใน
“กูจะจำหน้ามึงไว้”
“หึหึ เข้าไปด้านในมึงก็จำกูไม่ได้แล้ว”
เนื่องจากไม่ใช่ถิ่นของตัวเอง ทำให้ผู้คุมไม่มีความเกรงกลัวต่ออำนาจมืดใดๆทั้งนั้น นักโทษน้องใหม่ถูกลากเข้าไปในห้องตรวจร่างกาย ซึ่งมีผู้คุมนับสิบยืนจ้องมองด้วยท่าทางขึงขึง คำสั่งถอดเสื้อผ้าดังขึ้น จากนั้นร่างกำยำของอิทธิพลก็เปลือยเปล่าโชว์มัดกล้ามล่ำหนา
เพี๊ยะ!
“ทำไรของมึงวะ!” เ้าพ่อมาเฟียตะคอก
แต่แทนที่ผู้คุมเ่าั้จะเกรงกลัว พวกมันกลับหัวเราะและใช้ไม้กระบองฟาดลงไปบนแผ่นหลังหนากว้างเต็มแรง อิทธิพลกัดฟันกรอด บั้นท้ายของเขามีรอยนิ้วมือทั้งห้าสีแดงประทับตราอยู่
“มาเฟียอะไร ตูดใหญ่กว่าเมียกูอีก”
“กูว่าไม่รอดแน่ๆ”
“แดนนี้มีแต่พวกติดคุกยาวทั้งนั้น แต่ละตัวคงลืมไปแล้วมั้งว่าััของผู้หญิงเป็ยังไง”
“แต่มึง…ไอ้อิทธิพล มึงจะเข้าไปทำให้พวกนั้นมีชีวิตชีวาอีกครั้ง”
“ฮ่าๆๆๆๆ”
ว่าแล้วก็ตามมาด้วยเสียงหัวเราะ