สามัญสำนึกของดยุกหมูอ้วน

ตอนที่สิบเก้า ผู้โลภโมโทสันย่อมได้ทรัพย์ 3

แต่การจะจัดการแบล็กแฮนด์ ผมลองค้นจากความทรงจำของดยุกอูลริกแล้ว แบล็กแฮนด์อยู่กันแบบสมดุลย์อำนาจกับดยุกอูลริกเช่นเดียวกับโจรหลายๆคนในแคว้น

ตราบใดที่ยังสนับสนุนโจรที่เรียกค่าไถ่มากกว่าโจรที่ฆ่าอย่างเดียว

อย่างนั้นก็ดีต่อธุรกิจมากกว่า

สร้างกองทัพจัดการโจรนั้นแพง มันถูกกว่าถ้าจะจ่ายค่าไถ่และค่าคุ้มครองในบางส่วนไป

อาชญากรรมที่ไม่มีคนควบคุมนั้นก่อให้เกิดผลเสียต่อทางรัฐ

จะดีมากกว่าที่อาชญากรรมจะรวมตัวเป็๲องค์กร organize crime  นั่นเอง

แต่ลักษณะที่ต้องทำให้พวกนี้เข้าใจคือ

ผมต้องเป็๲คนออกคำสั่งพวกนี้

ไม่ใช่ให้พวกนี้เห่อเหิมไปว่าเป็๞เ๯้านายของผม

แบบเดียวกับเ๽้าพ่อองค์กรอาชญากรรม ต้องเจอตำรวจจับเข้าคุกให้ทรัพย์สินเสียหายบ้าง เพื่อเป็๲การตักเตือนให้เ๽้าพ่อคนอื่นรู้บ้างเป็๲บางคราวว่าอำนาจที่แท้จริงนั้นอยู่ที่ใคร

แนวความคิดของตำรวจก็มักจะเป็๞การปล่อยให้มี”เ๯้าพ่อ” คอยคุมทุกอย่างให้อยู่ในร่องรอยในพื้นที่พื้นที่หนึ่ง ตนเองก็เก็บส่วยหรือค่าคุ้มครอง

หากเ๽้าพ่อเกิดเข้าใจผิดว่าตนเองมีมีอำนาจจริงๆ ไม่ใช่ตำรวจ

ก็จะมีการจับและกวาดล้างเสียทีหนึ่ง

วนเวียนกันไปเป็๲สัจธรรมของชีวิต

การกระทำที่ผ่านมาของดยุกหมูอ้วนก็ใช้ระบบนี้เหมือนกันคือให้โจรปกครองดินแดนในส่วนนั้นตราบใดที่ไม่ขัดกับผลประโยชน์ของดยุกหมูอ้วน ดยุกหมูอ้วนก็จะไม่คิดจะทำอะไรโจรพวกนั้น

คือระบบที่เป็๲ที่นิยมมากและใช้กันอยู่จนถึงปัจจุบันนี้

บริษัทขนส่งทางเรือ เลือกที่จะเตรียมเงินค่าไถ่ มากกว่าจะสร้างระบบรักษาความปลอดภัยหรือพนักงานรักษาความปลอดภัยและอาวุธเนื่องจาก”ราคาถูกมากกว่า”

ที่คนบอกว่าโจรชุกชมที่จริงแล้วมันมีที่มาที่ไป

เราจะบอกว่าเราอยู่ในสังคมเดียวที่คนธรรมดาบอกว่าตำรวจไม่ทำงาน

ส่วนโจรบอกว่ามีตำรวจมากวนและเก็บส่วยทุกวัน

สองอย่างนี้หากบอกว่าไมได้โกหกทั้งสองคน แปลว่ามันต้องมีคำอธิบายนั่นล่ะนะ

“ความสงบและระเบียบ”คือสิ่งทำให้สังคมเดินไป

เป็๞ประโยชน์ต่อผู้ปกครอง แต่อาจจะไม่เป็๞ประโยชน์กับเรา

แต่เสียใจด้วยนะ ตอนนี้ผมเป็๲ผู้ปกครองอยู่

ระบบโดยรวมนั้นดีต่อผู้ปกครองอยู่แล้วแต่ผมก็ต้องเลือกที่จะไม่ทำให้สมดุลย์เสียในการเพิ่มอำนาจของตนเองไปด้วย

โชคดีที่ผมเป็๲ดยุกหมูอ้วนการทำอะไรบ้าบอเพื่อตัณหาราคะเป็๲สิ่งที่ทุกคนยอมรับได้อยู่แล้ว

“ราคาเท่าไรหรือ?”

“ห้าสิบล้านเหรียญทองค่ะ ตะแต่ดอกเบี้ยก็มากขึ้นเรื่อยๆพ่อของชั้นได้เป็๲นักสู้ในสังเวียนใต้ดินของแบล็กแฮนด์ ที่พวกเขาใช้เป็๲ข้ออ้างได้ในราคาขนาดนี้”

ฮืม ราคาเท่าทาสพี่กล้ามประมาณหนึ่งคนครึ่งเลยแฮะ

“ไม่ต้องห่วงฮาร์เล่ย์ ข้าจะทำให้พวกนั้นรู้ซึ้งถึงพลังความร่ำรวยของข้า”

ดยุกหมูอ้วนเพราะร่ำรวยทำให้สามารถเลือกทางที่ตนเองเสียหายได้ในทางธุรกิจ เพราะเขามีผลทนทานต่อความเสียหายมากกว่าคนอื่นนั่นเอง

“ว่าทั้งหมดของเ๽้า เวลาที่เหลือจากนี้และต่อไปจะเป็๲ของข้า ไม่ใช่ของใครที่ไหน”

ผมไม่ได้ใช้สกิลแต่ทำไมฮาร์เล่ย์ดวงตาเป็๞รูปหัวใจแล้วแฮะ

“ท่านดยุกคะ”