ท่านอ๋องเก้าและคณะกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิอีกสี่ท่านเริ่มทำการชิมอาหาร โดยตัก ‘บัวลอยลาวาอัคคีทมิฬ’ ของปรมาจารย์จางเข้าปากก่อนเป็อันดับแรก "อืม... รสชาติหวานเผ็ดร้อนแรงสะใจ ขับเหงื่อให้ออกมาตามรูขุมขนได้ดีเยี่ยม สมเป็ฝีมือยอดเชฟหลวง" กรรมการท่านหนึ่งพยักหน้าชม ทำให้ปรมาจารย์จางยิ้มกริ่มกระหยิ่มใจอย่างผู้ชนะ
ทว่า เมื่อท่านอ๋องเก้าและกรรมการทุกท่านใช้ช้อนตัก ‘ลอดช่องรวมมิตรเกล็ดหิมะ’ ของเสี่ยวเป่าเข้าปากตามไป...
เพล้ง!!
ราวกับมีเสียงะเิแก้วผลึกแห่งความสดชื่นะเิออกในหัวสมองของกรรมการทุกท่าน! ความหอมมันล้ำลึกของน้ำกะทิสดอบควันเทียนที่นุ่มละมุนละไมชุ่มคอ ผสมผสานเข้ากันได้อย่างไร้ที่ติกับความเหนียวหนึบเด้งดึ๋งเคี้ยวสนุกของตัวลอดช่องสีเขียวใบเตย และความหวานฉ่ำกรุบกรอบของเนื้อขนุน์ มันสร้างระลอกคลื่นแห่งความสดชื่นสุดขั้วที่รุนแรงเกินกว่าจะต้านทานไหว พลังไฟวิเศษและเหงื่อร้อนที่สะสมจากการกินบัวลอยเมื่อครู่ ถูกความเย็นบริสุทธิ์ของลอดช่องสลายหายไปจนหมดสิ้นภายในเสี้ยววินาที ร่างกายของกรรมการทุกคนพลันเบาสบายราวกับลอยได้
"โอ้์โปรด! ข้าน้ำตาจะไหล! นี่มัน... นี่มันคือรสชาติแห่งความสุขสมบูรณ์แบบที่แท้จริง!" กรรมการาุโท่านหนึ่งร้องไห้ออกมาด้วยความตื้นตันใจ "ความหอมของกะทิและใบเตยนี่มันทำให้ข้ารู้สึกผ่อนคลายเหมือนได้นอนรับลมหนาวอยู่ใต้ร่มเงาของต้นไม้ใหญ่ริมชายหาดอันเงียบสงบ! ข้าไม่เคย กินของหวานที่อร่อยและดับร้อนได้วิเศษขนาดนี้มาก่อนในชีวิต!"
ท่านอ๋องเก้าถึงกับทรงยกชามกระเบื้องขึ้นซดน้ำกะทิผสมเกล็ดน้ำแข็งจนหยดสุดท้าย พลางทุบโต๊ะตัดสินดังปังลั่นลานเมือง! "เถ้าแก่เสี่ยวเป่าชนะขาดลอยอย่างเป็เอกฉันท์! รสชาติของเ้ามันคือศิลปะขั้นสูงระดับเทพเ้าเสวย ส่วนของเ้า... จางอี้ มันก็แค่แป้งต้มร้อนๆ ที่ทำให้แสบคอรำคาญใจ!"
"เป็ไปไม่ได้! ข้าเป็ถึงหัวหน้าเชฟหลวง แต่ต้องมาพ่ายแพ้ให้แก่เศษแป้งกับน้ำแข็งไสรถเข็นข้างถนนเนี่ยนะ!" ปรมาจารย์จางอุทานลั่นพลางทรุดตัวลงคุกเข่ากับพื้นดิน ใบหน้าซีดเผือดไร้สีเืราวกับคนตาย
[ติ๊ง! สำเร็จภารกิจหลัก่ที่ 2: ชนะการประลองกระทะร้อนสะท้านยุทธภพ!] [โฮสต์ได้รับแต้มระบบมหาศาล 5,000 แต้ม!] [ได้รับสิทธิ์ในหนังสือสัญญาภัตตาคารจักรพรรดิอัคคีอย่างถูกต้องตามกฎหมาย!] [ปลดล็อกท็อปปิ้งมหาเวทขั้นสุดยอด: ทุเรียนหมอนทอง์กวนเยือกแข็ง]
เสี่ยวเป่าเดินนวยนาดเข้าไปหาปรมาจารย์จางที่นอนหมดสภาพ แกยื่นหนังสือสัญญาโอนกรรมสิทธิ์ร้านให้พลางยิ้มกริ่มอย่างผู้ชนะ "ขอบคุณสำหรับตึกหรูหราสามชั้นใจกลางเมืองหลวงนะคร้าบตาจาง พรุ่งนี้เช้าข้าจะส่งถังป้าและแก๊งเสือทมิฬไปเปลี่ยนป้ายชื่อร้านเป็ ‘เป่าเป่า ชานมไข่มุก&ของหวานสะท้านภพ สาขา 2’ ทันที! อ้อ... ถ้าตาแก่อย่างท่านตกงานและไม่มีที่ไป มาสมัครเป็คนล้างจานล้างแก้วที่ร้านใหม่ของข้าได้นะ ข้าให้ค่าจ้างงามๆ วันละสามสิบอีแปะพร้อมข้าวฟรีหนึ่งมื้อ!"
เสียงโห่ร้องแสดงความยินดีของชาวบ้านนับหมื่นดังก้องไปทั่วทั่งเมืองหลวง เสี่ยวเป่าได้สถาปนาตัวเองขึ้นเป็ "าาแห่งของหวานดับร้อน" ที่ไม่มีใครกล้าต่อกรอีกต่อไป และจักรวรรดิความเย็นข้ามมิติของเขากำลังจะก้าวเข้าสู่ระดับที่ยิ่งใหญ่และวายป่วงขึ้นในตอนต่อไป!