บันไดหนีไฟที่ทอดยาวลงสู่ชั้นสี่มืดสลัว หลอดไฟฟลูออเรสเซนต์บนเพดานกะพริบติดๆ ดับๆ พร้อมกับส่งเสียงครางหึ่งๆ ราวกับกำลังจะหมดลมหายใจ กลิ่นคาวเืที่ลอยสวนขึ้นมาเข้มข้นกว่าชั้นห้าหลายเท่า
โดจินก้าวเท้าลงบันไดอย่างเงียบเชียบ ปลายเท้าของเขาััพื้นอย่างแ่เบาเพื่อไม่ให้เกิดเสียงสะท้อน นี่คือทักษะพื้นฐานของการเอาชีวิตรอดที่ถูกฝังรากลึกอยู่ในไขสันหลังตลอดสิบปี มือขวากระชับไม้พลองกระบองสีดำทมิฬที่เพิ่งปล้นมาจากศพก็อบลิน น้ำหนักของมันทำให้เขารู้สึกอุ่นใจขึ้นเล็กน้อย
เพล้ง! กรี๊ดดดด!!
เสียงกระจกแตกดังลั่นมาจากโถงทางเดินชั้นสี่ ตามมาด้วยเสียงกรีดร้องของผู้หญิงที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวสุดขีด โดจินชะงักฝีเท้า เขาแนบแผ่นหลังเข้ากับกำแพงชื้นแฉะ ชะโงกหน้ามองผ่านช่องว่างของราวบันไดด้วยสายตาเรียบเฉย
ภาพเบื้องหน้าคือความโกลาหลที่สะท้อนความจริงอันโหดร้ายของ 'วันแห่งการตื่นขึ้น'
ก็อบลินผิวสีเขียวขรุขระสามตัวกำลังต้อนชายหญิงคู่หนึ่งให้จนมุมอยู่ที่ปลายโถงทางเดิน ฝ่ายชายสวมชุดพนักงานออฟฟิศที่หลุดลุ่ย ในมือของเขากำ 'ไม้กอล์ฟ' หัวเหล็กไว้แน่น แขนทั้งสองข้างสั่นเทาอย่างรุนแรงจนเห็นได้ชัด ส่วนฝ่ายหญิงทรุดตัวลงกับพื้น ร้องไห้สะอึกสะอื้นพาดมือปิดหน้าอย่างสิ้นหวัง
"เข้ามาสิว่ะ! ไอ้..ไอสัตว์ประหลาด! หะ…หัวแกแบะแน่!" ชายหนุ่มะโขู่เสียงหลง หวังจะใช้เสียงที่ดังกว่าข่มขวัญศัตรู
แต่สำหรับมอนสเตอร์ที่เกิดมาเพื่อล่าสัตว์อ่อนแอ เสียงะโนั้นไม่ต่างอะไรกับเสียงร้องหมูที่กำลังจะถูกเชือด ก็อบลินทั้งสามตัวแสยะยิ้มกว้างจนเห็นเขี้ยวแหลมคม พวกมันส่งเสียงหัวเราะ 'กิ๊ๆ ก๊ะๆ' แหลมเล็กบาดหู ค่อยๆ ก้าวบีบวงล้อมเข้าไปอย่างใจเย็น
โดจินที่แอบดูอยู่ ประเมินสถานการณ์ในหัวอย่างรวดเร็ว
ก็อบลินแนวหน้า 3 ตัว... ในพื้นที่แคบ... อืมม…ส่วนอาวุธของเรา…ไม้กระบองโง่ๆ
หากเขาพุ่งเข้าไปช่วยทันทีแบบฮีโร่ในหนัง เขาจะต้องรับมือกับก็อบลินสามตัวพร้อมกัน แม้เขาจะมีประสบการณ์และจิตใจที่แข็งแกร่ง แต่ร่างกายนี้ยังคงเป็แค่ 'มนุษย์เลเวล 1' ที่มีค่าสถานะพละกำลังแค่ 5 หน่วย หากพลาดถูกรุมทึ้ง หรือโดนกระบองฟาดเข้าที่จุดตาย เขาก็มีสิทธิ์ตายได้เหมือนกัน
'ช่วยทำตัวเป็เหยื่อล่อที่ดีหน่อยนะ'
นั่นคือข้อสรุปอันเืเย็นของโดจิน เขาไม่คิดจะส่งเสียงเตือนหรือกระโจนออกไป เขายืนนิ่งราวกับรูปปั้น กลืนกินตัวเองเข้ากับเงามืด รอคอยจังหวะที่สมบูรณ์แบบที่สุด
และจังหวะนั้นก็มาถึง เมื่อชายหนุ่มออฟฟิศทนแรงกดดันไม่ไหว หลับตาปี๋แล้วเหวี่ยงไม้กอล์ฟสุดแรงเกิดเข้าใส่ก็อบลินตัวที่อยู่ใกล้ที่สุด
วืด! วงสวิงนั้นสะเปะสะปะและกว้างเกินไป ก็อบลินเพียงแค่ก้มหัวหลบอย่างง่ายดาย ก่อนที่มันจะพุ่งสวนกลับ ใช้กระบองไม้โง่ๆ ฟาดเข้าที่ข้อพับเข่าของชายหนุ่มเต็มแรง
กร๊อบ!
"อ๊ากกกก!!" ชายหนุ่มร้องลั่น ทรุดฮวบลงกับพื้น ไม้กอล์ฟหลุดจากมือกลิ้งหลุนๆ ไปตามทางเดิน ก็อบลินอีกสองตัวเห็นดังนั้นก็ส่งเสียงร้องดีใจ พุ่งเข้าไปเตรียมจะรุมทุบเหยื่อให้แหลกคาที่ โดยหันหลังให้กับทางเดินทั้งหมด
'ตอนนี้แหละ!'
ดวงตาของโดจินหรี่แคบลง ร่างกายที่นิ่งสงบเมื่อครู่พุ่งทะยานออกจากเงามืดอย่างไร้เสียง!
ด้วยค่าความเร็ว 6 หน่วยที่สูงกว่าคนปกติเล็กน้อย บวกกับจังหวะที่ศัตรูเปิดช่องโหว่ โดจินประชิดแผ่นหลังของก็อบลินตัวรั้งท้ายในเวลาเพียงสองวินาที เขาง้างกระบองทมิฬในมือขึ้นสุดแขน ก่อนจะฟาดลงมาที่กะโหลกของมันด้วยแรงทั้งหมดที่มี
ผัวะ!!
เสียงกะโหลกแตกกระจายดังสนั่น เืสีเขียวคล้ำและสมองกระเด็นเปื้อนผนังปูน ก็อบลินตัวนั้นทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นโดยไม่ได้ส่งเสียงร้องแม้แต่แอะเดียว
[คุณได้สังหาร 'ก็อบลินแนวหน้า (Lv.1)'] [ได้รับค่าประสบการณ์ 10 EXP]
ก็อบลินอีกสองตัวชะงักกึก พวกมันหันขวับกลับมามองเพื่อนที่นอนจมกองเืด้วยความตกตะลึง ทว่าโดจินไม่ปล่อยให้พวกมันได้ตั้งตัว ร่างกายของเขาขยับไปตามสัญชาตญาณนักฆ่า เขายกเท้าขึ้นถีบยอดอกของก็อบลินตัวที่สองจนมันเสียหลักหงายหลังกระแทกกำแพง
"ก๊าซซซ!!" ก็อบลินตัวสุดท้ายคำรามอย่างเกรี้ยวกราด มันเงื้อกระบองฟาดสวนมาที่หัวของโดจิน
แต่โดจินอ่านวิถีการโจมตีออกทะลุปรุโปร่ง เขาเบี่ยงศีรษะหลบฉิวเฉียดจนััได้ถึงลมที่พัดผ่านหู ก่อนจะใช้มือซ้ายคว้าข้อมือของมันไว้แน่น บิดสวนทิศทางจนได้ยินเสียงกระดูกลั่นเบาๆ มอนสเตอร์ชะงักด้วยความเ็ป และในวินาทีนั้น กระบองทมิฬในมือขวาของโดจินก็เสยเข้าที่ปลายคางของมันอย่างจัง!
กร๊อบ! คอของก็อบลินหักพับไปด้านหลัง ร่างของมันกระเด็นลอยขึ้นเล็กน้อยก่อนจะร่วงลงมากระแทกพื้นนิ่งสนิท
โดจินตวัดสายตาไปหาตัวที่เพิ่งลุกขึ้นมาจากกำแพง มันเบิกตาปูดโปนด้วยความหวาดกลัวเมื่อเห็นเพื่อนตายเรียบในเวลาไม่ถึงสิบวินาที มันพยายามจะหันหลังวิ่งหนี แต่อนิจจา... มันช้าเกินไป
โดจินก้าวพรวดเดียวประชิดตัว กระบองฟาดเข้าที่ท้ายทอยของมันอย่างแม่นยำ
ตุบ!
[คุณได้สังหาร 'ก็อบลินแนวหน้า (Lv.1)' x 2] [ได้รับค่าประสบการณ์ 20 EXP]
การต่อสู้จบลงอย่างรวดเร็วและหมดจด โดจินสะบัดคราบเืออกจากกระบอง หายใจแรงขึ้นเพียงเล็กน้อยเท่านั้น เขาไม่รอช้า รีบเดินไปแตะที่ซากศพทั้งสามตัว
"่ชิง"
[คุณได้ใช้งานสกิล 'ผู้่ชิง'] [ได้รับ 'ความเร็ว' +0.1 หน่วย] [ได้รับ 'พละกำลัง' +0.1 หน่วย] [สุ่มล้มเหลว... ไม่ได้รับสกิลจากศพ]
ชายหนุ่มจิ๊ปากเบาๆ พลางบ่นพึมพำ "เรทสุ่มของสกิลห่วยแตกเหมือนเดิมเลยแฮะ"
"ขะ... ขอบคุณ..."
เสียงสั่นเครือดังขึ้นจากด้านหลัง โดจินหันไปมอง ชายหนุ่มพนักงานออฟฟิศที่กำลังกุมเข่าที่บิดเบี้ยวของตัวเองเงยหน้ามองเขาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยน้ำตาแห่งความซาบซึ้ง ในขณะที่หญิงสาวรีบคลานเข้าไปประคองแฟนหนุ่มของเธอ
"คุณ... เหมือนพระเอกในหนังเลย... ได้โปรดช่วยพวกเราด้วย….พาพวกเราไปด้วยเถอะ ขาผมหัก ผมเดินไม่ไหว " ชายหนุ่มอ้อนวอน แววตาของเขาเปี่ยมไปด้วยความหวังราวกับได้พบพระเ้า
โดจินมองภาพนั้นด้วยใบหน้าที่ไร้อารมณ์ เขาก้มลงหยิบ 'ไม้กอล์ฟ' หัวเหล็กที่ตกอยู่บนพื้นขึ้นมาพิจารณา
"นี่…รู้อะไรไหม?" โดจินเอ่ยขึ้นมาลอยๆ ไม่ตรงคำถาม "ไม้กอล์ฟน่ะ มันถูกออกแบบมาให้ตีลูกกอล์ฟที่มีน้ำหนักไม่กี่กรัม แกนของมันกลวงและยืดหยุ่น"
เขาหันไปสบตากับชายหนุ่มออฟฟิศที่กำลังทำหน้างุนงง
"ถ้าคุณเอามันไปฟาดกระดูกแข็งๆ ของมอนสเตอร์... ฟาดแค่สองที ก้านมันก็จะงอจนใช้การไม่ได้ แล้วคุณก็จะเหลือแค่ท่อนเหล็กไร้ค่าที่ถ่วงมือเปล่าๆ"
พูดจบ โดจินก็โยนไม้กอล์ฟทิ้งลงบนพื้นอย่างไม่ไยดี เสียงเหล็กกระทบพื้นปูนดังบาดหัวใจของคู่รักทั้งสอง
"ค…คุณหมายความว่าไง... นี่คุณจะไม่ช่วยเราเหรอ?" หญิงสาวถามเสียงหลง น้ำตาเริ่มไหลรินอีกครั้ง
โดจินมองลงมาที่พวกเขาด้วยสายตาที่เย็นเยียบยิ่งกว่าน้ำแข็ง เป็สายตาของคนที่เคยมองเห็นมนุษย์หักหลัง ฆ่าฟัน และเหยียบย่ำกันเองเพื่อเศษอาหารในดันเจี้ยนมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน
"เมื่อกี้…ผมเพิ่งช่วยชีวิตพวกคุณไว้" โดจินตอบเสียงเรียบ "ส่วนหลังจากนี้... โลกใบนี้มันไม่มีพื้นที่ให้คนอ่อนแอที่เอาแต่พึ่งพาคนอื่นหรอกนะ ถ้าอยากรอด ก็คลานกลับเข้าห้องซะ หรือไม่ก็หาอาวุธที่มันใช้ฆ่าได้จริงๆ ไม่ใช่ขยะ"
เขาไม่เปิดโอกาสให้ทั้งสองคนได้พูดอ้อนวอนต่อ โดจินหันหลังเดินข้ามซากศพของก็อบลิน มุ่งหน้าไปยังบันไดเพื่อลงสู่ชั้นสาม ทิ้งให้คู่รักพนักงานออฟฟิศจมอยู่กับความสิ้นหวังและความจริงอันโหดร้ายของโลกใบใหม่
ไม่มีฮีโร่ ไม่มีอัศวินขี่ม้าขาว มีเพียงผู้ล่า และผู้ถูกล่า เท่านั้น
3K
![[นิยายแปลจีน] ทะลุมิติไปเป็นเพื่อนสมัยเด็กของหวานใจในนิยาย](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1686119563_54554754.webp)
