ตกดึก...
อิทธินอนขดตัวอยู่ในห้องนอนรวมแคบๆ ภายในห้องมีนักโทษประมาณ 50 คน แต่ละคนก็นอนเบียดเสียดจนแทบจะสิงร่างกันอยู่แล้ว ยกเว้นเสียแต่มุมห้องที่มาเฟียร่างใหญ่กำลังนอนอยู่ ทุกคนไม่กล้าเข้าใกล้อิทธิพล เพราะชื่อเสียงเรียงนามเื่ความโหดของเขาเลื่องลือมานาน
“ถ้ากูออกไปได้…พวกมึงต้องตายอย่างทรมานที่สุด”
เสียงเคียดแค้นพึมพำ
ตอนที่โดนผู้คุมทั้งสิบชวยกันตรวจร่างกายนั้น สัดส่วนมัดกล้ามของเสี่ยใหญ่โดนลวนลามจนเนื้อเหนียวไปด้วยเจลหล่อลื่น รูประตูหลังโดนนิ้วทะลวงเข้าออกจนน้ำแตกห้ารอบ แต่ละรอบเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะดูถูกเหยียดหยาม จุกนมทั้งสองข้างถูกเขี่ย ผู้คุมบางคนถึงกับก้มหน้าลงมาดูดและใช้ลิ้นโลมเลียเหมือนห่างเมียมานาน
แม้ทุกสัดส่วนจะถูกลวนลาม แต่โพรงเนื้อบริสุทธิ์ด้านล่างคือบริเวณที่โดนเล่นงานมากกว่าส่วนอื่นใด
“แม่ง…”
ตอนนี้อิทธิพลรู้สึกปวดท้อง ร่างกำยำของเขาค่อยๆลุกขึ้นมาจากพื้น โชคดีที่เรือนจำแห่งนี้มีห้องน้ำแยกเป็โซน ทำให้ไม่ต้องขับถ่ายภายในห้องนอนต่อหน้าต่อตานักโทษคนอื่น ร่างหนาใหญ่เดินเข้าไปยังห้องน้ำ จากนั้นจึงทำการปลดทุกข์จนท้องไส้โล่งโปร่ง ชายฉกรรจ์ใช้เวลานานพอสมควร เพราะทุกครั้งที่มีการเคลื่อนไหวใต้ก้น แผลเก่าที่โดนผู้คุมสิบคนตรวจร่างกายก็จะเจ็บจี๊ดขึ้นมาตามขอบปากถ้ำ
แกรก...
“ข่าวลือเป็เื่จริงสินะ”
“….?”
“ไม่คิดว่ากูจะเจอมึงที่นี่ ไอ้อิทธิพล”
ทันทีที่ออกมาจากห้องน้ำ มาเฟียรูปงามก็เจอกับชายแปลกหน้าห้าคนยืนดักรออยู่ บางคนอายุแก่กว่าเขา บางคนอายุเท่าเขา หรือบางคนก็แทบจะเป็ลูกชายเขาได้ด้วยซ้ำ สภาพร่างกายของพวกมันก็สมกับเป็คนคุก ดูสกปรก โหดเถื่อน และแววตาดุร้ายเหมือนสัตว์เดรัจฉาน
ลุงแก่คนที่ยืนอยู่ตรงกลางตัวดำเมี่ยม หน้าตาเหมือนหมู หัวล้านเหมือนขุนช้าง พุงล้นหน้า เหงื่อไคลเปียกๆไหลโชกตัวลงมาเต็มเสื้อ ไม่ต้องบอกว่าร่างกายของมันเหม็นคลุ้งแค่ไหน อิทธิพลไม่เคยเจอใครที่ร่างอ้วนใหญ่และหน้าตาอัปลักษณ์ขนาดนี้
ส่วนชายที่ยืนอยู่ด้านซ้ายและด้านขวาของไอ้หมูปีศาจ อายุอานามน่าจะไล่เลี่ยกับเขา คนซ้ายร่างสูงหุ่นหนาวัยพ่อ หน้าตาบ้านๆทั่วไปและดูเหมือนจะไม่มีพิษมีภัยด้วยซ้ำ แต่พออิทธิพลมองไปเห็นมือซ้ายที่ด้วนขาด เขาก็จินตนาการออกว่าไอ้ด้วนคนนี้ร้ายกาจแค่ไหน ส่วนคนด้านขวาเหมือนกับนักโทษพ่อค้ายาทั่วไป ร่างกายสูงใหญ่และมีรอยสักเต็มใบหน้า คิ้วและปากมีรอยสักคล้ายั์ ั้แ่หัวจรดเท้าด่างดำแทบไม่เห็นสีผิว
คนที่ยืนอยู่ริมซ้ายสุดคือชายหนุ่มอายุยี่สิบต้นๆ มันคือนักเลงวัยรุ่นทรงเอไร้การศึกษา ส่วนคนขวาสุดนั้นแก่ชรา ใบหน้าเหี่ยวย่นคล้ายอาแปะโรคจิต แค่ผลักเบาๆไอ้แก่อายุราวเจ็ดสิบปีก็อาจกระดูกหักจนตายได้
อิทธิพลเพ่งพินิจเดนสังคมกลุ่มนี้อยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นสมองก็เริ่มจำได้ว่าพวกมันคือหัวหน้าแก๊งมาเฟียที่เขาปราบมาทั้งหมด เื่ราวผ่านมาเนิ่นนาน แต่พวกชั้นต่ำเหล่านี้ไม่เคยรู้จักคำว่าปล่อยว่างอยู่แล้ว
“พวกมึงเองหรอ” มาเฟียหนุ่มใหญ่ไม่มีความเกรงกลัวใดๆ
“นึกว่าจะจำพวกกูไม่ได้ซะแล้ว” ไอ้ลายพลางหน้าโหดเอ่ย
“คิดมาตลอดว่าพวกมึงแต่ละตัวไม่ถูกกัน”
“ก็ใช่…แต่พอรู้ว่ามึงจะเข้ามาอาศัยใต้หลังคาเดียวกัน พวกกูก็สนิทกันขึ้นมาทันที”
อิทธิพลเข้าใจชัดเจน เมื่อมีศัตรูคนเดียวกัน แก๊งอันธพาลมักจะรวมตัวกันเพื่อกำจัดเสมอ และดูเหมือนคนพวกนี้จะโกรธแค้นชายร่างใหญ่ไม่น้อย แต่ละคึนถือท่อนเหล็กและของมีคมครบมือทั้งสองข้าง พวกมันไม่ปล่อยให้อิทธิพลตั้งหลัก ชายเถื่อนห้าคุนวิ่งกรูเข้ามาจัดการพร้อมกับอาวุธที่อันตรายถึงชีวิต!
ฝีมือการต่อสู้ของหัวหน้ามาเฟียชื่อดังได้เผยขึ้น มัดซ้าย มัดขวา อัดเข้าไปเต็มหน้าไอ้ลุงแก่หมูปีศาจ ทำให้จมูกที่แบนบี้อยู่แล้วแบนติดหน้าเข้าไปอีก ส่วนเท้าทั้งสองข้างก็ทีบหน้าอกไอ้เด็กแว้นเมื่อวานซืนล้มหงายหลัง แต่ถึงอย่างนั้นร่างกำยำก็โดนอาวุธของอาแปะฟาดให้ได้เื
ไอ้แก่วัยเจ็บสิบว่องไวกว่าที่คิด มันกวัดแกว่งมีดไปมาจนทำให้อิทธิพลเสียสมดุล มัดกล้ามแต่ละสัดส่วนเคลื่อนไหวด้วยความรวดเร็ว จังหวะที่อิทธิพลจะหันไปเผชิญหน้ากับไอ้ลายพลาง กระแสไฟฟ้าจากเครื่องช็อตก็ทำให้พละกำลังหมดสิ้นและทิ้งตัวหมดสตินาบกับพื้นห้องน้ำ และชายที่ถือสิ่งนั้นก็คือไอ้ด้วนมือขาดนั่นเอง
“ไอ้เชี้ยนี้ มันแรงเยอะกว่าที่เราคิดนะ”
“ไม่ต้องห่วง คืนนี้พวกเราจะเอาคืนให้สาสม”
“หึหึ กูติดคุกมาเป็สิบปี ไม่คิดไม่ฝันว่าจะมีวันนี้”
หัวหน้ามาเฟียทั้งห้าคนเข้ามายืนห้อมล้อมมาเฟียรูปหล่อ ใบหน้าของแต่ละคนบวมปูดและฟกช้ำ ทำให้ใบหน้าที่อัปลักษณ์อยู่แล้วดูน่าเกลียดน่ากลัวมากขึ้นไปหลายเท่า พวกมันช่วยกันยกร่างไร้สติขึ้นมา จากนั้นจึงมัดข้อมือข้อเท้าของน้องใหม่กางเป็ตัว X ห้อยกับคาน
พิธีต้อนรับสมาชิกใหม่อย่างเป็ทางการ...กำลังจะเริ่มต้นในอีกไม่นานนี้!