Rebirth of Dragon spirit

    ตอนที่13-15

    ตอนที่13 เริ่มพิธีปลุกจิตวิญญาณอย่างเป็นทางการ“เอาหละใกล้ถึงเวลาแล้วเตรียมตัวให้ดีหละ” ซิกซ์บอก“ครับ” เด็กๆทั้งสามคนตอบอย่างพร้อมเพรียง“จะว่าไปพ่อครับลูกแก้วใหญ่ๆที่เอาไว้ใช้ในพิธีมันพิเศษกว่าลูกแก้วปกติยังไงอะครับ” เซียล์ถาม“นั้นสิครับ” มอนด์กับเรียวชิพูดเสริม“เอางี้ๆ ลูกแล้วลูกใหญ่ๆนั้นเรียกว่าลูกแก้วจิตวิญญาณ ในขณะที่ถูกปลุกจิตวิญญาณ ลูกแก้วจะบันทึกลักษณะของจิตวิญญาณ แล้วก็จะแสดงผลตามข้อมูลที่มี มันเป็นลูกแก้วที่เก็บข้อมูลของจิตวิญญาณทุกชนิดบนโลกในนี้มันเป็นลูกแก้วที่ค่อนข้างพิเศษเพราะจะไม่วัดพลัง หรือข้อมูลอื่น มันจะบอกแค่เฉพาะข้อมูลของจิตวิญญาณอย่างละเอียดและพรจากสวรรค์เท่านั้นแน่นอนว่า ปัจจุบันเรายังสร้างใหม่ไม่ได้ นี้เป็นของที่ตกทอดมาจากยุคบรรพกาลของประเทศเรา”จากนั้นไม่นานก็มีชายแก่ๆดูอายุราวๆ ห้าสิบหกสิบปีเดินขึ้นมาบนเวทีและกล่าวว่า “สายัณห์สวัสดิ์และยินดีต้อนรับทุกท่านสู่พิธีปลุกจิตวิญญาณประจำปีดราโกเนียที่ 1577 กระผม ศาสตราจารย์ เอ็ดเวิร์ด ลอฟท์ ผู้อำนวยการโรงเรียน “เซย์เรย์” จะเป็นผู้ดำเนินงานพิธีในครั้งนี้ และ ขอให้อดีตกษัตรย์ แห่ง ประเทศปีกสีชาด กราเซฟ ไฮด์ เวอร์มิลเลี่ยน ได้กล่าวเปิดพิธีอย่างเป็นทางการ”หลังจาก เอ็ดเวิร์ดกล่าวจบ ก็มี ชายชราอายุราวๆ50ปี ที่ดูสง่าและองอาจถึงแม้ว่าผมของเขาจะหงอกหมดแล้วก็ตาม แต่ดวงตาสีส้มแกมทองของเขานั้นดูดุดัน เหมือนเปลวเพลิงที่ไม่มีวันมอดดับ เดินขึ้นมาบนเวทีและกล่าวสั้นๆว่า “พิธีในวันนี้จะเป็นตัวตัดสินศักยภาพและอนาคตของพวกเจ้าเริ่มพิธีปลุกจิตวิญญาณอย่างเป็นทางการ ณ บัดนี้” จากนั้นเขาก็พูดต่ออีกนิดหน่อยว่า “หวังว่าวันนี้จะมีอะไรที่สนุกๆให้ดูนะ”หลังจากนั้นกราเซฟก็เดินลงจากเวทีและเอ็ดเวิร์ดก็ดำเนินการต่อว่า“งั้นเพื่อไม่ให้เป็นการสียเวลาเราขอแจกแจงจำนวนผู้เข้าร่วมกันก่อนเลยนะครับ จำนวนผู้เข้าร่วมในปีนี้มีจำนวนดังต่อไปนี้”“ตระกูลอัศวิน 127 ตระกูล จำนวนทายาทที่เข้าร่วมพิธี 118 คนตระกูลบารอน 59 ตระกูล จำนวนทายาทที่เข้าร่วมพิธี 61 คนตระกูลไวส์เคานท์ 26 ตระกูล จำนวนทายาทที่เข้าร่วมพิธี 17 คนตระกูลเอิร์ล 14 ตระกูล จำนวนทายาทที่เข้าร่วมพิธี 6 คนตระกูลมาร์ควิส 4 ตระกูล จำนวนทายาทที่เข้าร่วมพิธี 2 คนตระกูลดยุค 1 ตระกูล จำนวนทายาทที่เข้าร่วมพิธีไม่มี 0 คนผู้เข้าร่วมจากราชวงศ์ 1 คนรวมทั้งสิ้น 205 คน”“โดยการเรียกจะเรียกมาเป็นแบบสุ่ม เอาหละเสียเวลามากพอแล้วเริ่มกันเลยดีกว่า”จากนั้นก็มีบัณฑิตคนหนึ่งเหมือนจะเป็นผู้ช่วยเดินขึ้นมาบนเวทีพร้อมกับนำลูกแก้วขนาดประมาณหนึ่งกำมือ ขึ้นมาบนเวที“เอาหละงั้นเรามาเริ่มสุ่มกันเลยดีกว่า” เอ็ดเวิร์ดพูดและวางมือลงบนลูกแก้วจากนั้นลูกแก้วก็เกิดตัวเลย1-205ขึ้นและตอนนี้ตัวเลขก็หมุนไปเรื่อยและหยุดลง“หมายเลขที่38 จอห์น เดฟ จาก ตระกูลอัศวิน เดฟ ขึ้นมาบนเวที”“ครับ” เด็กหนุ่มคนหนึ่งได้เดินขึ้นไปบนเวทีและวางมือลงบนลูกแก้วจากนั้นลูกแก้วจิตวิญญาณก็ได้แสดงขอมูลว่า“ ชื่อ จอห์น เดฟจิตวิญญาณที่ครอบครอง “จิตวิญญาณดาบ”ประเภท กายภาพความแข็งแกร่งทั่วไปความสามารถในการเจริญเติบโต ไม่มีคุณสมบัติ เมื่อใช้ดาบเป็นอาวุธจะเพื่มพลังโจมตี 15 เปอร์เซ็นต์พรจากสวรรค์ ไม่มี”จากนั้นก็มีเสียงพูดคุยกันเป็นระยะๆ“เด็กจากตระกูลเดฟรอบนี้พอใช้ได้นะเนี่ย” ขุนนางคนหนึ่งพูด“อย่างน้อยๆก็พอเป็นกำลังให้ตระกูลได้บ้าง แต่คงขึ้นเป็นผู้สืบทอดตระกูลไม่ได้หรอก”“จะว่าไปพูดถึงพึ่งนึกขึ้นได้” เซียล์คิดในใจและนึกไปถึงหนังสือเล่มหนึ่งคือ“สถิติอัตราของจิตวิญญาณจากที่อ่าน” ส่วนใหญ่ คนในทวีปนี้ประมาณ40 เปอร์เซ็นต์จะไม่มีจิตวิญญาณ 35 เปอร์เซ็นต์เป็นจิตวิญญาณระดับเลว20 เปอร์เซ็นต์เป็นระดับทั่วไป 3 เปอร์เซ็นต์เป็นระดับหายาก1.999 เปอร์เซ็นเป็นระดับโบราณ และอีกน้อยกว่า0.001 เปอร์เซ็นจะเป็นระดับราชัน แน่นอนว่าระดับจักรพรรดินั้นนานๆทีจะปรากฏให้เห็นซักครั้ง ส่วนระดับที่สูงกว่านั้นเมื่อยุคบรรพกาลก่อนอาจจะมีแต่ตอนนี้มันเป็นเพียงตำนานเท่านั้นด้วยเหตุนี้การแบ่งยศขุนนางบรรดาผู้นำตระกูลอัศวินที่เป็นกึ่งๆขุนนางมักจะอยู่ในระดับวิญญาณฟ้าซึ่งต้องมีจิตวิญญาณหายากเป็นอย่างน้อยผู้นำตระกูลบารอน ไวส์เคานท์ เอิร์ล มาร์ควิส ที่เป็นมักจะอยู่ในระดับจอมพลวิญญาณ ซึ่งต้องมีจิตวิญญาณโบราณเป็นอย่างน้อยส่วน ดยุค จะเป็นจอพลวิญญาณหรือราชันวิญญาณก็ได้แต่ราชาของประเทศจะต้องอยู่ในระดับราชันวิญญาณหรือมากกว่าเท่านั้นฉะนั้น ก็ย่อมต้องครอบครองจิตวิญญาณความแข็งแกร่งระดับราชัน แน่นอนว่ารวมถึง อดีต องค์ราชา กราเซฟ ไฮด์ เวอร์มิลเลี่ยน ด้วย“หมายเลขที่ 108 เดวิด เดโคร จาก ตระกูลอัศวินเดโคร ขึ้นมาบนเวที”“ครับ” จากนั้นเขาก็เดินขึ้นไปบนเวทีและวางมือลงบนลูกเหมือนคนก่อนหน้าลูกแก้วจิตวิญญาณก็ได้แสดงขอมูลว่า“ ชื่อ เดวิด เดโครจิตวิญญาณที่ครอบครอง “จิตวิญญาณไฟสีแดง”ประเภท ธาตุความแข็งแกร่ง ทั่วไปความสามารถในการเจริญเติบโต เจริญเติบโตได้ไม่ดีนักคุณสมบัติ สามารถใช้ไฟสีแดงซึ่งเป็นเพลิงระดับ3ได้ เมื่อโดนจู่โจมด้วยเพลิงที่มีระดับต่ำกว่าจะลดความเสียหาย 50 เปอร์เซ็นต์พรจากสวรรค์-การคุ้มครองจากภูตเปลวเพลิงชั้นต่ำเพิ่มความรุนแรงของเปลวเพลิง 10 เปอร์เซ็นต์เพิ่มพลังป้องกันธาตุไฟ 10 เปอร์เซ็นต์“ขอแสดงความยินดีกับตระกูลเดโครด้วย ที่ได้ว่าที่ผู้สืบทอดตระกูลแล้ว”เอ็ดเวิร์ดพูด“ใช่ๆขอแสดงความยินดีด้วย” ขุนนางต่างๆกล่าวจากนั้นเซียล์ก็มองไปแล้วใช้ความคิดอยู่ในใจ “เอ เดี๋ยวน่ะ ทำไมระดับทั่วไปมันได้เป็นผู้นำตระกูลเนี่ย มันควรเป็นระดับหายากไม่ใช่หรอ แต่เดี๋ยวก่อนนะ ความสามารถในการเจริญเติบโต คืออะไรนิทำไมไม่เคยได้ยินไปถามพ่อดีกว่า”
    ตอนที่14 ความสามารถในการเจริญเติบโตและจิตวิญญาณของมอนเด่“พ่อครับ ความสามารถในการเจริญเติบโตของจิตวิญญาณนี้คือไรหรอครับ” เซียล์ถาม“อ๋อ จะว่าไปพ่อก็ลืมบอกเลยนานๆทีนะเนี่ยที่จะเห็นลูกมาถามพ่อ คือจิตวิญญาณนั้นถึงแม้ว่าตามทฤษฎีที่เขียนไว้ในหนังสือจะบอกว่ามันไม่สามารถเลื่อนระดับความแข็งแกร่งได้แต่ ความจริงนั้นมันมีโอกาสที่จะเลื่อนระดับได้ แต่มันเป็นไปได้ยากมากๆ ยากยิ่งกว่าปีนป่ายสวรรค์เสียอีก จึงไม่มีการเขียนลงไปเป็นรูปธรรมว่ามันมีอยู่และลูกแก้วตรวจวัดทั่วไปตามที่สาธารณะก็ไม่สามารถตรวจความสามารถในการเจริญเติบโตได้ด้วย มีแค่ลูกแก้วจิตวิญญาณจากยุคบรรพกาลนี้เท่านั้นแหละที่สามารถตรวจวัดคุณสมบัตินี้ได้ และส่วนใหญ่ก็จะ เติบโตไม่ได้หรือ ไม่ก็เติบโตได้ไมดีนัก ที่ดีกว่านี้มากสุดที่พ่อเคยพบคือ เติบโตได้ต่ำแต่ถึงแม้จะบอกว่าเติบโตได้ด้วยความเร็วช้าขนาดนี้มันแทบเป็นไปไม่ได้ ยกเว้นว่าจะใช้สมบัติพิเศษ ยา หรือ คริสตัสสัตว์อสูรระดับสูงที่มีความเข้ากันกันกับจิตวิญญาณช่วยเท่านั้นถึงจะสำเร็จและส่วนใหญ่จะเติบโตได้1ระดับ แต่ก็ถือว่าดีกว่าเติบโตไม่ได้หละนะอย่างเช่นคนที่กำลังทดสอบอยู่ตอนนี้เขามีจิตวิญญาณเพลิงสีแดงซึ่งเป็นเพลิงระดับ3ความแข็งแกร่งทั่วไป ถ้าเขาใช้ความพยายามอย่างหนักและใช้สมบัติ หรือ ยา ที่มีคุณสมบัติธาตุเพลิงสูงก็อาจที่ให้มันพัฒนาเป็นจิตวิญญาณเพลิงสีฟ้าซึ่งเป็นเพลิงระดับ4ความแข็งแกร่งหายากได้ แต่ด้วยสมบัติที่ต้องใช้ช่วยตระกูลของเขาก็ต้องจ่ายไปไม่น้อยเลยทีเดียว ถ้าจะทำอย่างนั้น” แล้วซิกซ์ก็พูดต่อ ว่า“ถ้าลูกสนใจลูกก็ลองดูคนที่ไปปลุกจิตวิญญาณดูก็ได้แล้วจะรู้ว่าความสามารถในการเจริญเติบโตมันต่ำมาก”“เอาหละต่อไปหมายเลข11..”“ต่อไป..... ต่อไป....... ต่อไป......”หลังจากนั้นก็มีการเรียกไปปลุกจิตวิญญาณแล้วประมาณ 50 คนซึ่งแน่นอนว่า ทั้ง 50 คน ไม่มีแม้แต่คนเดียวที่มีจิตวิญญาณหายาก และมีผู้ที่ได้รับการประเมิน “เจริญเติบโตไม่คอยดีนัก” เพียง2คน“ดูถ้าหลังช่วงยุคบรรพกาลนอกจากเผ่าพันธุ์ต่างๆจะหายไป มนุษย์ก็ยังถดถอยพอสมควรเลยนะเนี่ยว่าแต่ จิตวิญญาณมังกรสุดที่รักของเราจะอยู่ที่ระดับอะไรหว่า” เซียล์คิดในใจ“หมายเลขที่ 139 ดร็อกบ้า ลีลีเย จาก ตระกูลบารอน ลีลีเย”“ครับ!”จากนั้นผมก็เห็นเด็กชายที่ดูสูงมากรูปร่างบึกบึนระดับโคตรนั้นเพาะกล้ามผิวคล้ำออกน้ำตาลๆแต่ไม่เข้มมาก เดินขึ้นไปบนเวทีและวางมือลงบนลูกแก้ว“ติ้ง”“ชื่อ ดร็อกบ้า ลีลีเย”จิตวิญญาณที่ครอบครอง “กล้ามเนื้อ”ประเภท กายภาพความแข็งแกร่ง หายากความสามารถในการเจริญเติบโต เจริญเติบโตได้ไม่ดีนักคุณสมบัติ เพิ่มความแข็งแรงความยืดหยุ่นและความอดทนของกล้ามเนื้อ50 เปอร์เซ็นต์ เพิ่มประสิทธิภาพในการบ่มเพาะวิชาที่ต้องใช้กล้ามเนื้อ 50 เปอร์เซ็นต์พรจากสวรรค์- พรแห่งพละกำลัง เพิ่มแรงในการใช้โจมตี 50 เปอร์เซ็นต์และเมื่อใช้แรงต้านการโจมตีจะลดความเสียหายแก่กล้ามเนื้อ 50 เปอร์เซ็นต์“โววววววว โหดสาสสสสสสสส”“หายาก ออกละ1 แถมเจริญเติบโตได้ด้วย”“พรจากสวรรค์ก็ไม่ธรรมดานะเนี่ย”“ลูกผมเองครับ ลูกผมเอง ฮ่าๆๆๆ”“ขอแสดงความยินดีกับตระกูล ลีลีเยด้วย”หลังจากจิตวิญญาณหายากได้ออกมาเป็นครั้งแรกหลังจากเรียกไปมากกว่า 50 คนก็ปรากฏผู้ที่มีจิตวิญญาณหายากซักคน หลังจากนั้นก็มีการเรียกไปอีกกว่า 10 คน แล้วก็“หมายเลขที่ 178 มอนเด่ มาโมชิ จากตระกูลบารอน มาโมชิ”“โชคดีนะมอนด์” ผมพูด“รีบไปแล้วรีบๆมาหละ” เรียวชิพูด“ไม่เป็นไรลูก ทำใจให้สบายๆ” ลุงมอนดะพูดจากนั้นมอนด์ก็เดินชึ้นไปบนเวทีอย่าง เกร็งๆและวางมือลงบนลูกแก้วจิตวิญญาณ“ขออะไรก็ได้ที่ไม่ใช่ เลว กับทั่วไป ขออะไรก็ได้ที่ไม่ใช่ เลว กับทั่วไป” มอนด์คิดในใจ“ปิ๊ง”“ชื่อ มอนเด่ มาโมชิ”จิตวิญญาณที่ครอบครอง “ออร่าปฐพี”ประเภท พิเศษคุณสมบัติคู่ ธาตุ/สนับสนุนความแข็งแกร่ง โบราณความสามารถในการเจริญเติบโต ค่อนข้างต่ำคุณสมบัติ สามารถใช้เวทธาตุปฐพีได้และสามารถร่ายเวทปฐพีแบบหมู่“ออร่าป้องกัน” เพิ่มพลังป้องกันให้เพื่อนและตังเองได้พรจากสวรรค์การคุ้มครองจากเทพแห่งดินระดับต่ำ- เพิ่มพลังวิญญาณธาตุดิน 50 เปอร์เซ็นต์- เมื่อใช้พลังปฐพีในการป้องกัน จะเพิ่มพลังป้องกันอีก 50 เปอร์เซ็นต์- ต้านทานกายภาพสมบูรณ์แบบ เมื่อใช้พลังปฐพีป้องกัน มีโอกาสป้องกันความเสียหายจากการโจมตีทางกายภาพ 100 เปอร์เซ็นต์“ วอทททททททท! มันเป็นไปไม่ได้”“นี้พอๆกับลูกชายคนโตของตระกูลเดวี่เลยนะนี้”“เป็นไงบ้างครับ ลูกผม ลูกผม” มอนดะพูดอย่างดีใจสุดขีดพลางจองมอง มาร์ควิส พันตัน เดวี่ สายตาเยาะเย้ย“ฮึ” พันตัน เดวี่ หรี่ตาลงเล็กน้อย สะบทสั้นๆ และ เบือนหน้าไปทางอื่น“ของแสดงความยินดีกับตระกูลมาโมชิด้วยรุ่นต่อไปต้องสุดยอดแน่ๆ ฮ่าๆๆ”เอ็ดเวิร์ดพูดอย่างยิ้มแย้ม“โหเจ้าหนู ลูกนายก็ใช้ได้หนิ” กราเซฟ ไฮด์ เวอร์มิลเลี่ยน ถึงกับออกปากชมการชมของอดีตพระราชานี้ถึงกับทำให้เหล่าขุนนางเงียบกริบกันไปเลยทีเดียว“โถ่ ฝ่าบาทไม่เอาน่าจะว่าไปเมื่อไหร่แลมพาร์ดจะกลับมาเนี่ยตอนแรกกะว่าจะเจอกัน 4 คนซ่ะหน่อย”“เฮอะกลับมาเดี๋ยวก็รู้เองแหละ แล้วก็เวลาเป็นทางการหัดมีมารยาทบ้าง!”“อะ แฮ่ม อะ แฮ่ม งั้นเอาเป็นว่ากระผมขอดำเนินการพิธีต่อละกันน่ะครับ”เอ็ดเวิร์ด พูดแทรกและเริ่มพูดต่อ“หมายเลขที่ 141 .......... จิตวิญญาณ ระดับเลว”“หมายเลขที่ 133.......... จิตวิญญาณ ไม่มี”“หมายเลขที่ 164.......... จิตวิญญาณไม่มี”...............................................หลังจากที่เรียกไปรวมๆแล้วกว่าร้อยคนก็มาถึงหมายเลขที่........โปรดติดตามตอนต่อไป ฮ่า ฮ่า ฮ่า
    ตอนที่15 แมรี่ มารีนตอนที่15 แมรี่ มารีนหลังจากที่เรียกไปประมาณร้อยกว่าคนแล้วก็ถึงหมายเลขที่.........“หมายเลขที่ 203 แมรี่ มารีน จากตระกูลมาร์ควิส มารีน”“ค่ะ” แล้วก็มีผู้หญิงตาสีฟ้าแกมเขียวอ่อนๆ ผมสีฟ้าใส่ยาวสลวย หน้าตาสวยงามให้ความสดใส่เหมือนอยู่ท่ามกลางชายหาดและมหาสมุทรอันกว้างใหญ่ ใส่ชุดแขนยาวสีขาวทับด้วยเสื้อโค้ตสีน้ำเงิน กระโปรงยาวถึงเข่าสีฟ้าอย่างสวยงาม ลักษณะท่าทางดูสดใส เพียงเสียงขานรับสั้นๆเมื่อกี้ก็กังวานสดใสมีสเนห์ ทำให้เหล่าเด็กชายทั้งหลายเคลิบเคลิ้มเลยทีเดียว“ว้าวสวยจัง” เซียล์และหลายๆคนคิดในใจจากนั้นเธอก็เดินไปบนเวทีและวางมือบนลูกแก้ว“ติ๊ง” ทันใดนั้นก็ปรากฏภาพนางเงือกแสนสวยขึ้นกำลังร้องเพลงแสนไพเราะอยู่ภายในลูกแก้วจิตวิญญาณ“ชื่อ แมรี่ มารีนจิตวิญญาณที่ครอบครอง “โอเชี่ยน ซิงเกอร์”ประเภท พิเศษ วิญญาณมีสติปัญญา ธาตุ/รักษา/เอนชานท์ความแข็งแกร่ง ราชันความสามารถในการเจริญเติบโต ปานกลางคุณสมบัติ- สามารถควบคุมธาตุน้ำได้- มีความสามารถเอนชานท์และสร้างยาทั่วๆไป(ถ้าเป็นคุณสมบัติน้ำเพิ่มประสิทธิภาพ 75 เปอร์เซ็นต์)- คุณสมบัติพิเศษโอเชี่ยนเมโลดี (ocean melody)สามารถร่ายเป็นวงกว้างได้ เพลงจิตวิญญาณแห่งท้องทะเล สามารถทำให้พันธมิตรที่อยู่ในอาณาเขตจะได้รับการรักษาบาดแผลและทำให้โจมตีทางด้านจิตใจของศัตรูไร้ผล (ความแรงขึ้นอยู่กับพลังของผู้ร่าย) และ ผู้ร่ายจะได้รับความสามารถในการควบคุมน้ำเพิ่ม 2 เท่าพรจากสวรรค์เทพธิดาแห่งท้องทะเล- พลังโจมตีและพลังป้องกันเมื่อใช้ธาตุน้ำเพิ่ม 2 เท่า- โอกาสเอนชานท์และปรุงยาสำเร็จเพิ่ม 50 เปอร์เซ็นต์(เมื่อเป็นคุณสมบัติน้ำ)- เมื่อใช้โอเชี่ยนเมโลดี ความสามารถในการรักษาเพิ่ม 2 เท่า และเพิ่มพลังโจมตีธาตุน้ำ 50 เปอร์เซ็นต์“........................................”กลับไม่มีเสียงโหร้องหรือเสียงแสดงความยินดีแต่อย่างใดเพราะทุกคนกำลังอึ้งไป 3 วินาทีถึงจะเรียกคืนสติกลับมาได้“โหหหหหหหห”“สุดยอดเกินไปแล้ววววววว”“รอบ 20 ปี จิตวิญญาณราชันในรอบ 20 ปี!!!!”“นี้ๆ มาซีเอล สนใจรับลูกเขยบ้างไหม” ขุนนางหลายๆคนถาม“ –ไม่ –มี –ทาง” คนที่ตอบเป็นขุนนางชั้นสูงที่มีผมสีทองตาสีเขียวมาซีเอล มารีน พ่อของ แมรี่ มารีน นั้นเองครั้งนี้ กราเซฟ ไฮด์ เวอร์มิลเลี่ยน ไม่ได้พูดอะไร แต่เขายิ้มและดูจากท่างแล้ว......อึ่มคงดีใจน่าดู ก็คิดดูเซประเทศตัวเองได้จิตวิญญาณราชันเพิ่มมาเลยนะแต่จะว่าไป“พ่อครับปกติเวลาปลุกจิตวิญญาณส่วนใหญ่ไม่มีจิตวิญญาณระดับราชันหรอครับ” ลูกของขุนนางคนหนึ่งถาม“ใช้ลูกปกติทุกๆปีส่วนใหญ่ จะมีคนได้ จิตวิญญาณหายาก 2-3 คน จิตวิญญาณโบราน 1-2 คน ส่วนราชันนี้รอบ 20 ปีเลยลูก”“ดูท่าอัตราการตื่นของจิตวิญญาณปีนี้จะสูงกว่าทุกปีนะ” ซิกซ์พูด“นั้นสิดูท่าวันนี้จะมีอะไรสนุกของจริง” เรียวมะพูดพร้อมกับแสยะยิ้มเล็ก“ดูท่างาน สุดยอดราชันในอีก 5 ปีข้างหน้าจะเป็นยุครุ่งเรื่องของเราหละนะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า” มอนดะพูดเสริม...............................................................................................................หลังจากนั้นแมรี่ จะเดินลงจากเวที ในขณะที่เซียล์กำลังมองเธออยู่เมื่อเขาก็เห็น“เบลลีน่า!” เซียล์คิดแล้วก็คิดต่อ“ไหนๆ ก็เจอเธอซะทีไปหาหน่อยดีกว่า” จากนั้นเซียล์ก็ลุกขึ้นแล้วก็เดินไปหาเบลลีน่าในขณะที่พ่อ เพื่อนๆ และ เหล่าลุงๆ ของเขาไม่สังเกตเห็น“สวัสดีครับ” ผมยิ้มและทักทายให้เบลลีน่า“คุณงั้นหรอคะ มีอะไรหรอ”“เสียงช่างสดใส” เซียล์คิดในใจ (Tl. เซียล์ใจเย็นๆตื่นได้แล้ว ตื่นๆ)“จะว่าไปคุยเรื่องอะไรดีวะ” เซียล์คิดในใจ...“ชิบหายคิดไม่ออก” ทันใดนั้นเอง“นี้ เบลจังฉันเป็นไงบ้างอะ” แมรี่เดินเข้าไปหาเบลลีน่า“ก็ดีหนิ ยินดีด้วยนะ” เบลลีน่ายิ้มแล้วตอบ“ฉันว่าตอนเธอขึ้นไปปลุกจิตวิญญาณก็ไม่น่าจะแย่ไปกว่าฉันนะ”จากนั้นเหมือนแมรี่จะสังเกตเห็นเซียล์“เซียล์คุงงงงงงง”“ครับ?”“เดี๋ยวๆทำไมเธอรู้จักเราวะ” เซียล์คิดในใจ“โถ่ เซียล์คุงทำเป็นจำบู้ว” แมรี่พูดขณะขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วก็ทำแก้มป่องๆทำให้ดูน่ารักยิ่งขึ้นไปอีก“ขอโทษนะครับ แต่ว่าเราเคยรู้จักกันหรอครับ” ผมถามไปตรงๆ“บะ โถ่ เซียล์คุงจำฉันไปได้หรอเนี่ย ตอนเด็กๆช่วงที่ไปเที่ยวเมืองน้ำพุร้อนนึกดีๆซิ”“เอ ตอนเด็กๆ” เซียล์กำลังนึก“เอ๊ะหรือว่า”- 2ปีก่อน –ตอนนั้นผมที่อายุ 10 ปีได้ไปเที่ยวที่เมืองน้ำพุร้อน เมืองน้ำพุร้อนเป็นเมืองที่อยู่ทางใต้ของประเทศปีกสีชาดและอยู่ติดกับทางเหนือของเขตการปกครองของพ่อผมตอนนั้นในขณะที่ผมขอพ่อแม่ออกมาซื้อขนมนอกที่พัก แต่ความจริงนั้นผมแอบไปป่าฟอนเซ่เพื่อจะฝึกซ้อม(Tl. ถ้าใครจำไม่ได้ป่าฟอนเซ่จะยาวตั้งแต่เหนือจรดใต้ของประเทศและครอบคลุมพื้นที่หลายๆทวีปนะครับมันจะติดกันหลายๆเมือง)แน่นอนว่าไปแค่รอบนอกเท่านั้นในขณะที่ผมกำลังจะไปผมจะต้องผ่านทะเลสาบที่อยู่รอบนอกป่าอีกที ในขณะนั้นผมเห็นเด็กผู้หญิงน่ารักๆคนหนึ่งกำลังนั่งร้องไห้อยู่ที่ริมทะเลสาบผมเลยเดินเขาไปถาม“ นี่ๆ เป็นอะไรหรอ”“หนะ- หนูทำสร้อยคอที่คุณแม่หล่นลงไป” เด็กผู้หญิงร้องไห้สะอึกสะอื้นพลางชี้นิ้วไปที่ทะเลสาบ“งั้นเดี๋ยวผมไปหาให้ก็ได้น่ะ” นั้นผมก็ไปดำน้ำและสามารถหาสร้อยคอของเด็กหญิงเจอ“ขะ ขอบคุณมากเลยนะคะ” เธอรับสร้อยคอแล้วก็ยิ้มออกมาอย่างร่าเริง“ดูท่าวันนี้เราคงไม่ได้ซ้อมแล้วสิ” ผมคิดในใจจากนั้นผมก็คุยกับเธอและรู้ว่าเธอชอบแอบพ่อมาเล่นที่ทะเลสาบคนเดียวและผมจะแอบมาที่ทะเลสาบนี้เพื่อเล่นกับเธอทุกวันประมาณ 1 อาทิตย์ แล้วผมก็ต้องกลับบ้านในวันสุดท้ายเธอได้ถามผมว่า“เราจะได้เจอกันอีกไหมคะ” เธอถาม“คิดว่าซักวันนึงคงจะได้เจอกันอีกแน่ครับ” ผมตอบ“จะว่าไปคุณชื่อว่าอะไรหรอคะ” เธอถาม“จริงด้วยสินะครับ เล่นกันตั้งนานแล้วแต่ดันลืมแนะนำตัวกันซะได้ผมชื่อว่า เซียล์ อินากามิ ครับมาจากเมืองการูบ้าอยู่ทางใต้ของเมืองนี้”“ดิฉัน แมรี่ มารีน ค่ะ” เธอตอบด้วยน้ำเสียงที่ไพเราะและสดใสพร้อมกับแก้มอมชมพูน่ารักๆเช่นเคย“สัญญาหน่อยสิคะว่าซักวันเราจะได้เจอกันอีก”“ครับ ซักวันนึงเราคงจะได้เจอกันอีก” แล้วผมก็เดินทางกลับบ้าน..........................................................................................................“เธออออออ” เซียล์พูด“ในที่สุดจำได้ซักทีนะคะ วันนี้มาถึงตั้ง 2 ปีแล้วคิดถึงจังเลยนะคะ” เธอตอบด้วนน้ำเสียงอันกังวาลและไพรเราะ

    “ยินดีเช่นกันครับ” ผมตอบ “น่ารักจัง ก็ดีใจอะนะ แต่...ทำไมเหมือนรู้สึกมีสายตาอำมหิตจ้องมองมาที่เราวะ”