ในอนาคตข้างหน้า นี้อาจกำลังจะเกิดเหตุการณ์ใหญ่ทำให้หลายชีวิตต้องสูญเสีย
ผมที่เคยผ่านการเกิดใหม่มาแล้วในโลกนั้นต้องต่อสู้เอาชีวิตรอดเพื่อให้แข็งแกร่งจนเกือบ
ตลอดชีวิตที่อยู่ในที่แห่งนั้นจนในที่สุดผมก็ได้โอกาสกลับมาใช้ชีวิตที่โลกแห่งนี้อีกครั้งหนึ่ง
การที่มีชีวิตอยู่กับการต่อสู้มันมีความสุขนักรึไงผมเบื่อหน่ายชีวิตแบบนั้นที่สุด อำนาจชื่อเสียหรือความยิ่งใหญ่
มันไม่มีความหมายอะไรกับผมเลย แล้วผมไม่้ามามีภาระหน้าที่อันยิ่งใหญ่อะไรอย่างช่วยโลกรึรับใช้ใครอะไรแบบนั้นด้วย สิ่งที่ผม้าคือ
อิสระ กับความสงบสุข อิสระที่จะไปได้ทั่วทุกมุมโลกอิสระที่จะช่วยใคร
อิสระที่จะรัก โดยไม่ต้องมามีภาระมาผูกมัดสิ่งเหล่านี้ ผมขอเพียงใช้ชีวิต
อย่างสงบสุขกับครอบครัวกับคนที่รักเรื่อยๆ แบบสโลไลฟ์ แค่นี้ผมก็มีความสุขมากแล้ว
แต่เมื่อกลับมาก็ทำให้ผมรู้ความจริงว่าที่โลกนี้กำลังจะมีภัยคุกคามจากหลายอย่าง
และมันไม่ง่ายเลยที่จะใช้ชีวิตแบบนั้นแต่เพื่อที่จะผ่านไปให้ได้ผมจึงจำเป็ที่ต้องมีพลัง
เพื่อเปลี่ยนมัน
แต่ไอ้การที่มีพลังนั้น จะมาพร้อมกับปัญหามากมายและผู้คนแน่นอน
ไม่ว่าอย่างไรผมไม่ยอมให้ใครมาขวางทางผมแน่นอน จะเป็เทพรึเซียนแล้วยังไง
รึผู้กล้ารึไม่ก็จอมมารจะเป็ใครก็ช่างสิ จะไปตีกันที่ไหนก็เชิญแต่ถ้ามาขัดขวางความสงบสุขของผมแล้ว
ล่ะก็ พ่อจะเล่นแม่งให้หมดเรียงตัวเลย!!!
อืม...เอาล่ะ วันนี้ก็มาพยามให้เต็มที่ไปเลย ต้องฝึกใช้พลังให้ผ่าน
ชั้นที่3ไปให้ได้!!
ในตอนเช้า หลังจากช่วยที่บ้านทำงาน บ้านเเล้ว แฟลช
ได้เตรียมตัวเพื่อที่จะไปูเาในป่าใกล้ๆ กับเมือง ซึ่งที่นั้น แฟลชได้ แอบสร้างฐานลับไว้
ไม่ลืม? อะไร นะลูก ข้าวเอาไปกินด้วยนะ แล้วจะกลับมากินข้าวเย็นไหม
เดียวเเม่เตรียมไว้ให้ก่อนออกไปทำงาน
ไม่เป็อะไรครับแม่เดียวผมไปแวะตลาดหาซื้อ ของอะไรกินตอนเย็นเองครับ
ไปล่ะครับ บายบ่ายครับเเม่!?
แฟลช รุกขึ้นแล้วใส่รองเท้าพร้อมกับจับลูกบิดประตูออกไป
“จ้า..ไปดีมาดีนะลูก
คร๊าบบบบ~
หลังจากออกจากบ้าน แฟลช ก็ได้เริ่มออกวิ่ง.. ระยะทางจากบ้านถึงูเา
มีระยะทางความยาวถึง 12 กิโล ซึ่งเป็ระยะทางพี่ แฟลช ออกวิ่งเกือบทุกเช้า ถ้าไม่มีธุระ หรือไม่สบาย ต่อให้ฝนตกหนัก ก็ยังออกมาวิ่งเพื่อฝึกฝนไม่เคยขาด
“อรุณสวัสดิ์ครับ ลุงพล เฮียอ้วน ป้าณี!!
อ่าว? ว่าไงไอ้หนู เห็นวิ่งทุกเช้าเลยนะขยันจริงๆ เอา ขนมไข่เต่าลุงไปหน่อยกินไหม?
อ่าวไอ้พล แกนี่ตัดหน้าข้าอีกละ ข้าวเหนียวหนูย่าง ก็มีนะ แฟลช ว่าไงวันนี้ไม่กินเหรอ?
พวกตาแก่นี่จริงเลย เ้าหนู
แฟลช ทำลังวิ่งอยู่ จะไปกินของหนักๆ แบบนั้นได้ยังไง
มากิน โจ๊ก กับ นํ้าเต้าหู้ ป้าดีกว่านะจ๊ะ?
อย่ามาเนียนนะยัยเเก่?!
“ฮะฮะ...งั้น ผมขอนํ้าเต้าหู้ หนึ่งชุดนะครับ
จ้า~ นี่จ๊ะ ว่างๆ ของแวะมาเล่นกะหลาน ป้าบางนะไอ้หนูมันอยากเล่นด้วยนะถามหาบ่อย
คร้าบบบ... เเฟลช กลับมาเริมออกวิ่ง ต่อจนถึง ป้อมตำรวจใกล้กับทางออกนอกเมือง
อรุณสวัสดิ์่ครับ!! พี่มาวิน
อ่าว แฟลช วันนี้ก็มาเที่ยวรึ ระวังหน่อยนะ่นี้มีคนแจ้งว่า
เจอ สัตว์อสูร นะ ถึงจะไกลจากที่นี้แต่ระวังตัวด้วยนะ ถ้ามีอะไรแปลกๆ
ก็ให้รีบ แจ้งเข้ามาละ แล้วก็ เทียวให้สนุกนะ แฟลช
..ขอบคุณ มากครับ พี่มาวิน ผมจะระวังครับ เดียวผมไปบอก
พี่สา ลูกสาวร้านเฮียแดง ให้นะครับ ว่าพี่มาวิน ใจดี คอยเป็ห่วงนะครับ
เอ้ย?! ไอ้เด็กนี่!!
ฮะฮะฮะ ผมไปก่อนนะครับ
... เออไปดีมาดีล่ะไอ้เด็ก บ้า
และก็ออกวินต่อไปจนถึงูเาในป่าใกล้ๆ กับเมือง
ูเานี่เป็ดิน ที่อยู่ในการของบริษัท อาซาธอท ซึ่งผมได้รับอนุญาต
เป็กรณีพิเศษ
นี่เป็ภาพชีวิต ประจำวันแทบ ทุกเช้าของทุกวัน ที่ผู้คนเห็นจนชินตา
ตึง!! ตึง!! ตึง!!
มีเสียงดังของบางสิ่งกระทบกันอย่างรุนแรง ในสถานที่หนึ่งลึกเข้าไปในป่า สถานที่เหมือนจะเป็ห้องฝึกซ้อม แฟลช นั้นฝึกชก กระสอบทรายอยู่
ตึงตึง!!
ฟู่..ฮาาา.ย๊ากก!!
เปรี๊ยบ!!!
มัดสุดท้ายที่ปล่อยออกมาเกิดเสียงดังสนั่น รุนแรง จนกระสอบทราบ ที่ใหญ่กว่าตัวแฟลช กว่ามากถึงกลับลอยไปเลย
ฟู่...ได้เหงื่อดีจัง...
แอ็ก!!!!
ตอนที่ แฟลชหลับกำลังจะเช็ดเหงื่ออยู่นั้นกระสอบทราบก็ได้รอยกลับมาโดนเข้าหัวเต็มๆ
มาสเตอร์ ได้โปรรักษา ของ ด้วย..
..ทำอะไรของแกฟ่ะ? เนีย ไอ้หุ่นกระป๋อง!!! นึกว่าจะตายแล้วนะเฮ้ย!!
ที่ผมเถียงด้วยกันอยู่นี่ คือ
หุ่นยนต์ที่รูปร่างเหมือนพวกตุ๊กตาหุ่นยนต์แบบขนาดSDในพวกหนังการ์ตูนสมัยก่อนยังไงแบบนั้นแหละ
เ้านี่ มีชื่อว่า อาเร็ก ไอ้หุ่นผู้ดูแลปากเสียที่คอยจิกกัดผมเป็ประจำหากไม่นับเื่ปากเสียแล้วละก็เื่การทำงานถือว่าไร้ที่ติเลยทีเดียว
...ตายอย่างนั้นหรือ...อย่าง มาสเตอร์ ไม่ตายง่ายๆ หลอก อึดเกินแมลงสาบอีกนะ
อย่าเอาชั้นไปเทียบจะตัวแบบนั้นสิเว้ย นี่เเกเกลียดชั้นใช่ไหมเนี่ย
เฮ้ย... จะว่าไปที่นี่มันสุดยอดเลยเเฮะ? ไม่ว่าจะดูกี่ที..
ถ้าดูภายนอกก็อาจจะเห็นเพียงเเค่อาคารบ้านเก่าๆ ธรรมดา แต่ภายในนั้น ตกแต่งไปด้วย อุปกรณ์ต่างมากมายพร้อมติดตั้ง สิ่งต่างๆ อำนวยความสะดวกมากมาย เช่น ห้องครัว ห้องพัก ห้องอาบนํ้า
เครื่อง ออกกำลังกาย แม้กะทั้ง สระว่ายนํ้าก็ยังมี แต่ที่สุดยอดคือ
ห้องฝึกที่ติดตั้งแรงเวทดึงดูดนี่ถ้าติดเวทมนตร์แห่งเวลาเอาไว้ด้วยละก็
ได้เหมือนกับหลุดมาจากการ์ตูนเื่นึงเลยแน่ๆ
ถ้าถามว่าสถานที่แบบนี้ จะดูแลยัง ก็ต้องบอกว่าหุ่นยนต์นะสิ
ที่นี่มีหุ่นยนต์ ค่อยควบคุม ดูแลสิ่งต่างๆ ยังช่วยดูแลในการฝึก
พร้อมกับช่วยปกป้องที่นี่จากผู้บุกรุกไปในตัว อย่างไอ้ตัวข้างหน้าผมนี่แหละ
ในกรณีที่ พบ ฐานทัพอย่างที่นี่อ่ะ ก็ฐานนี้นะติดตั้งเทกโนโลยี พรางตัว วางค่ายกล แต่ยังมีเวทมนตร์มิติ อีก
ทำให้ ต่อ ถึงจะเดินผ่านเท่าไหล่ มองหาเท่าไหล่ก็ไม่เจอหลอกครับ
มีแค่เฉพาะผมที่มีกุญแจเท่านั้นที่หาเจอแล้วผ่านเข้ามาได้..
ก็แหม.. คง งง กัน ล่ะสิว่าผมนั้นได้ฐาน ทัพลับแบบนี้มาได้ยังไงละก็
คือ ตอนที่ หลังจาก กลับมา จากต่างโลกตอนนั้น
เฮ้ แฟลช เ้าสิ่งนี้ไปด้วยสิ ของพวกนี้จะช่วยเ้าในอนาคต อันใกล้และไกลหลังจากนี้ จากนี้ข้าต้องไปทำภารกิจอันที่ไกลโพ้น เอามากๆ อีกนานมาก
กว่าเราจะได้เจอกันอีก ปล่อยไว้เฉยๆ มันก็ไม่มีประโยชน์อันได
ยกให้เ้าไปซะ นะดีแล้ว หลังจากข้ายัง้าพลังของเ้า มันก็เกี่ยวพันกับ..
ความใฝ่ฝันในอนาคตของเ้าด้วยนะ
....งั้นเหรอ...ขอบคุณมาก นะ ไนซ่า...
...อืม...นี่? .. แฟลช มาใกล้ๆ สิ อันนี้ของแถมจะให้..
“หือ..เอ๋..
แล้ว ไนซ่า เพื่อนของผมก็เอามือ ทั้งสองมาจับที่หัวสองผม
..อ่ะ เอ๋ เฮ้? ทำอะไรนะ?!
นี่? .เ้า?! อยู่ นิ่งๆ สิ...
หลังจากนั้น ไนซ่า ก็หลับตาลง.....
ทำการเปิดใช้งาน!! ซูเปอร์เมนโนรี่!!
เอ๊!! มีเสียงบางสิ่งบางอย่างดังขึ้นมาในหัว...
หลังจาก นี่จะ ทำการ ดาวน์โหลด ข้อมูล เริมการดาวน์โหลด สตาร์ท!!
ฮืมม..อะ? ..ในตอนนั้นผมก็รู้สึก ปวดหัวอย่างรุนแรง
เพราะมีข้อมูล มหาสารไหลเข้ามาไม่ หยุด...
อ๊ากกกกกกก!!
ทำการ ดาวน์โหลด เสร็จสิ้น!!
ผมถึงกับเข่าทรุดลงไปเลยทีเดียว..
แฮ่ก.... แฮ่ก..…?? …!! ..นี่มัน?! …เฮ้.. แบบนี้ขี้โกงกันนี่หว่า..โหดร้ายกันไปน้อยนะนี่
กะไม่ให้หนีไปไหนเลยเหรอ.... ไนซ่า ไม่สิ…
ไนซาบาคูยา เสาออส อซาธอท..
เมื่อได้เช่นนั้น ไนซ่าก็ยิ้มออกมา
แหมเรียกซะยาวเลยนะเรียกข้า ไนซ่า เหมือนเดิมก็พอ แล้ว
“เฮ้ย....เื่จริงงั้นเหรอเนี่ย...
อืม หลังจากนี่ ข้า ก็ฝากด้วยนะ แฟลช ~
ฐานทัพ ก็ได้มาพร้อมกลับ ของ อื่น ๆ ตอนนั้นแหละครับ
ส่วนไอ้ ที่เรียกว่า ซูเปอร์เมมโมรี่ นั้นนะ รู้สึก ตอนสร้างรางกายให้ใหม่จะใส่แถมเข้ามาด้วยนะสิ
ให้ตายสิ ยังกับพวกมนุษย์ ดัดแปลง เลย
ปกติสมองคนเราจะจดจำสิงต่างๆ ผ่านการรับรู้ และการทำงานของสมองใช่มะ
เเต่สิ่งที่เรียกว่า ซูเปอร์เมมโมรี่ เนี่ยจะทำหน้าที่เหมือน
กับพวก ฮาร์ดดิส เก็บของมูล แล้วสามารถข้อมูลใส่ได้โดนตรงเลยนะสิ
อ่อแต่ไม่มีผลกับ พวกบุคลิก หลอกนะ ที่ใส่เข้าไป ก็พวกข้อมูลในอนาคต..
ข้อมูลบุคคล สถานที่ พวกวิชาต่างๆ ก็เหมือนใส่หนังสือที่เยอะมากๆ เก็บมาไว้ในชั้นหนังสือนะแหละ
แต่พวกข้อมูลมันก็แค่ข้อมูลนะแหละครับ อย่างพวกวิชาต่างๆ ไม่ใช่ว่าจะรู้แล้ว
ว่าจะเอาไปใช้ได้เลยอ่ะนะ ยังไงก็ต้องฝึกฝน ก่อนอยู่ดี
แล้วผมก็ได้ สุดยอดหน่วยความจำของดีมาด้วยประการฉะนี้ ......
ดีกับผีนะสิ!!
ใส่ข้อมูลอะไรไร้สาระเยอะแยะไปหมด อย่างรูปแมวเมี้ยวกลับหนึ่งเมตรมดจะเดินกี่เก้าจะใส่มาทำไมฟ่ะ
ถึงข้อมูลพวกสาวๆ นมโตๆ ...ถึงมันจะดีก็เถอะ..
เอาล่ะ พัก มาพอล่ะ ได้เวลาฝึกต่อซะที
...ข้ากำลังรอ คำนั้นอยู่เลย นายท่าน..
จากนี้ไปจะเริมทำการเปิดโหมดการระดับสูง
เฮ้ย!! อยู่ๆ ก็เอาเลยเรอะ ให้ชั้นเตรียมตัวก่อนเซ้!! นี่แกเกลียดชั้นจริงใช่มั้ยเนีย?!
ตั้งค่าโหมดซีมูเรชั้น เปิดทำงาน ซูเปอร์เมมโมรี่ ดาวน์โหลด ของมูล
ฮะ? เอ๋?!!
ทำการเรียก หัวหน้า อัศวินศักดิ์สิทธิ์แห่งราชอาณาจักร เซนต์มารี่ดอมินิก
สตีเฟ่น กัจดราคุม ผู้ฆ่าั แห่งคุระ
แล้วภาพข้างหน้าของผมก็ ปรากฏ ตาแก่สูงสองเมตร ผมขาว หน้ามีแผลเป็ มีกล้ามเป็มัด สีหน้า ใบหน้าระรื่นยิ้มแฉ่ง ใส่ชุดอัศวินเต็มยศ พร้อมกับ
ดาบสองมือ ขนาดใหญ่พอๆ กับเ้าตัว...
เหอวววววววววววว?!!!!!
ทำไมเรียกเอา เ้าตาแก่ สัตว์ประหลาด ออกมาเนี่ย?!
วะ ฮาฮ่าฮ่าฮ่า!! ข้าจะเข้าไปล่ะนะไอ้หนู!!
เอ้ยเดียวววววเดียววว?!!
อ๊ากกกกกกกก!!
ผ่านไป2ชั่วโมง
ทำการฝึกเสร็จสิ้น...
แฮ่กๆ ..แฮ่กๆ ฟู่...นึกว่าจะตายซะแล้ว....ตาแก่นี่โหดซะมัด
ไม่ไหว ขอพักหน่อยดีกว่า...นอนมันตรงนี้แหละ....
จ๊อกกกกกกกก..... (เสียงท้องร้อง? )
.....นี่..อาเร็ก ..หาอะไรมาให้กินหน่อยสิ..
ขอรับ มาสเตอร์ ข้าละนับถือท่านจริงๆ
เมื่อกี้ยังด่าข้าอยู่เลยมาตอนนี้ขอร้องให้ข้าหาของกินมาให้ซะแล้ว
“...ไอ้เ้าหุ่นกระป๋องเวรนี่…”
แล้วเ้าหุ่น
อาเร็ก ก็ออกไปสักพักก็กลับมา พร้อมถาด ชุดอาหารคุณหนู? ของเด็กที่มีธงปลักอยู่
นี่.... ทำไมต้องชุดอาหารเด็กละ... แถมไอ้ธงนั้นมันอะไรนะ
ก็ มาสเตอร์ ก็ยังเป็เด็กไม่ใช่หรือ?
หนอย...ไอ้นี่...หาเื่กันนี่หว่า... มันเกลียดเราแน่ๆ
แล้วมาสเตอร์จะกินไหมล่ะ
ชิ!! กินก็ได้ฟ่ะ
ตูม!!!!
!!!? หือ?
ในคณะที่ แฟลช กำลังกินข้าว
เกิดเสียงะเิเกิดขึ้นในป่าเสียงดังมากแม้แต่ในที่นี้ก็ยังได้ยินชัดเจน
แล้วในตอนนั้น อาเร็ก เข้ามารายงานเื่ที่เกิดขึ้น
มาสเตอร์มีผู้บุกรุกเข้ามาในเขต..
150
