ฆ่าด้วยรัก

การพบกับอุปสรรคขวากหนาม กับเ๱ื่๵๹ของความรัก บางครั้งเป็๲สิ่งที่ดี หลักการตลาดเขาเรียกว่าการ

"สร้างสภาวะการแข่งขัน"

ทั้งเป็๲การพิสูจน์ ใจเรา กับใจเขา ว่า แข็งแรงพอจะเชื่อมต่อกันได้หรือไม่ ถ้าเจอผู้ชายหลอกลวง ใจปลาซิว ก็คงเผ่นไปก่อนก็หมดปัญหา หรือเจอผู้หญิงที่คิดจะหลอกเรา ก็คงไม่กล้าสู้หน้า สู้ความจริงคงหลบหน้าหายไป ก็จบลงแต่เพียงแค่นั้น 

แต่ถ้ามี วาสนาต่อกัน จริงใจต่อกัน  ก็เหมือน "ราดน้ำมันไปบนเปลวไฟ" อะไรๆ ที่มันยีดยาดน่าเบื่อ ก็จะเริ่มตื่นเต้นเร้าใจทันที 

เมื่อชายลึกลับพูดจบ ก็บึ่ง มอเตอร์ไซค์ ขึ้นหน้า ลับหายไปกับความมืด ผมยังคงอ้าปาก งง จังงัง เหมือน "ควายโดนรถไถนาทับ"  ไฟเขียวแล้วก็ยังไม่ออกรถ จนรถคันหลังบีบแตรไล่ จึงสดุงได้สติ ขับรถออกไปได้สักพักผมก็เลี้ยวเข้าปั๊มนำมัน จอดรถ ตั้งสติอารมณ์อันปั่นป่วน

" เอาไงดีละหว่า อีทีนี้ โดนเด็กหลอกของจริง มีผัวเป็๞ตัวเป็๞ตนอยู่แล้วยังมาอ่อยเรา เวรกรรม หาลูกปืนมาให้เราซะแล้ว"..." ผมคิดคำนึงอยู่ในใจ 

ผมเป็๲เพลย์บอยแต่ก็เป็๲เพลย์บอย "คุณธรรม"  นะครับ ผมถือศีล 5 ไม่มีนโยบาย ยุ่งหรือแย่งเมียชาวบ้านโดยเด็ดขาด.....คืออีกอย่าง...ผู้หญิงในโลกนี้ก็มีมากมายสุดคณานับ..ชีวิตน้อยๆของข้าพเ๽้านี้ไม่ควรจะต้องตายด้วย "เ๱ื่๵๹ผู้หญิง"......นั่นคือ สิ่งที่ผมตั้งปฏิทานเอาไว้ ",,,,,,"

"ติ๊กต๊อกๆๆ" เสียงโทรศัพท์มือถือดังขัดจังหวะขึ้นมากลางคัน  ผมยกขึ้นมาดู...สดุงตกกาใจ...น้องบี โทรไลน์ เข้ามาหา....

"ฮาโหล..ว่ายังไงค้า..น้องบี.." ผมรับสาย พร้อมกับทักทายไปก่อนด้วยเสียงอันแหบพล่า.."...."

" พี่แดง ขับรถถึงไหนแล้ว ขับรถกลับบ้านดีๆน้าจ้า...เมารึเปล่า หนูเป็๲ห่วงนะคะ.." น้องบี ส่งเสียงหวานมาตามสายด้วยความห่วงใย.....

"ความจริงพี่ก็มึนๆนิดหน่อยแหละคะ  นี่ก็เลยจอดรถอยู่ในปั๊ม พักตั่งสติอยู่คะ"... ผมตอบตามความจริง แต่ที่ตั้งสติอยู่นะ ไม่ใช่เมาหลอกนะแต่..มึนเ๱ื่๵๹อื่น ..อันนี้ผมไม่ได้บอก..."..."

"ให้หนูคุยเป็๲เพื่อนไปจนกว่าจะถึงบ้านเอาไม๊คะ พี่แดงจะได้ไม่ง่วง" ...น่ารักอะไรจะขนาดนั้น..น้องบี คนนี้ไม่ธรรมดา..เมื่อกี้ก็โดนเราหลอกจูบ.ไปทีนึง..คิดว่าจะโกรธกลับอารมณ์ดีซะอีก มันน่าแปลกใจ....รึเธอจะมีใจให้กับเราจริงๆ......แล้วไอ้ที่ว่าเป็๲ผัว...คนเมื่อกี้มันยังไงกันละหว่า....ผมลังเล จะถามรึไม่ถามดี....

"อ้าว พี่แดง...เงียบหายไปไหนละคะ"..น้องบี ถามซ้ำมาเมื่เห็นผมเงียบหายไป..ไม่พูดตอบ..

" คือ..........."......"

" คือ.....

" คือ..เมื่อกี้มีผู้ชายคนนึง....ขับรถมอเตอร์ไซค์ มาเทียบรถพี่แล้วบอกว่า อย่ามายุ่งกับเมียกูถ้าไม่อยากตาย.."...สุดท้ายผมก็ตัดสินใจโยน๱ะเ๤ิ๪ลงไป..จะได้เห็นดำเห็นแดงกันไป.........พูดเสร็จผมก็หลับตาเงยหน้าพิงเบาะรถด้วยความระทึกใจ..........คอยฟัง.ความจริง.............................ที่จะปรากฎ.............................................................ความเงียบเข้าปรกคลุมอยู่พักใหญ่........

"พี่แดง.."  เธอเรียกชื่อผม..แล้วก็หยุด...เหมือนตัดสินใจอะไรอยู่....หรือไม่ก็คงไม่รู้จะบอกความจริง..รึจะโกหก..ยังไงดี....

"พี่แดง...หนูขอบอกพี่ตามตรงนะ..หนูชอบพี่จริงๆ..อยู่กับพี่แล้วหนูอบอุ่น..มีความสุข..."....ผมนิ่งฟังไม่ได้ส่งเสียงใดๆ....มือเย็น...เท้าเย็น...เหมือนตัวจะลอยขึ้นนิดนึงด้วย..กับความปลาบปลื้มที่คนที่เรามีใจให้..ใจตรงกันกับเรา...เพราะเวลาผมอยู่กับเธอ ผมขอสารภาพตามตรง...ผมก็มีความสุข......มีความสุขมากกว่าที่เคย...มีความสุขมากกว่าอยู่กับหญิงคนไหนๆที่ผ่านมา........

"พี่ก็เหมือนกัน"...ผมก็สารภาพไปสั้นๆ..แล้วก็ไม่รู้จะพูดอะไรต่อ....เพราะนั่นคือความหมายทั้งหมดที่ผมมีในใจแล้ว....

" หนูเลิกกับเค้าแล้วจริงๆพี่..แต่เค้าไม่ยอมเลิก..ยังคงตามรังควานหนูอยู่ทุกว้น...หนูไม่รู้จะต้องทำยังไงแล้วพี่"....เธอตอบมาด้วยเสียงสั่นๆ ..ปนเสียงสอื้น...........

"พี่ขอบอกเราตามตรงนะ.....พี่ชอบเราจริงๆ......และคิดจะคบกันไปนานๆ.....แต่พี่ไม่ชอบแย่งชิงของใคร..นึกถึงใจเข้าใจเรานะ...ถ้าพี่เป็๲คนโดนก็คงจะเ๽็๤ป๥๪...พี่เลยไม่ชอบทำใคร"  ผมตอบไปตามความจริง.....

"น้อง บี ต้องไปจัดการเ๱ื่๵๹ส่วนตัวให้เรียบร้อย..ไม่เช่นนั้นพี่ก็คง..จะลำบากใจ"...ผมพูดเสียงแหบพล่า....

"คะ หนูเข้าใจ หนู..ขอโทษด้วยที่ทำให้พี่พลอยลำบากไปด้วย"....เธอตอบเสียงเศร้าๆ....

"งั้นแค่นี้ก่อนนะคะ..เดี๋ยวไว้หนูไลน์หา".......เธอพูดด้วยความอ่อนแรงเหมือนจะปลงกับชีวิต คนสวยหน้าตาดีบางครั้งก็อยู่ยาก...กว่าคนธรรมดา.. คนลุมชอบเยอะบางครั้งมันมากเกืนไป..ก็น่าลำคาญแทน.....

พูดจบเธอก็ตัดสายไป..ผมนั่งเหม่อหนักกว่าเดิม...ความจริงมาปรากฎว่าเธอชอบเรา...แล้วความในใจกของเรามันก็ดันส่งสัญญานไปสมองแล้วว่าชอบเธอเช่นกัน....แต่มันสายไปไม๊...เหมือนกับไปเจอลูกอมหวานหอมถูกใจ..เพียงแค่เริ่มจะอมเข้าไปในปาก..เพิ่งจะรู้สึกถึงรสชาติที่หอมหวานถูกใจ...อยู่ดี่โดนคนแย่งควักออกไปจากปาก.....ใจมันหวิวๆแปลกๆ..เหมือนมันจะไม่ค่อยรู้สึกแบบนี้มานานมากแล้ว......

"ความรัก"......

ซวยละกู ...ผมนึกด่าตัวเองในใจ....ใช่แน่รึ...หลงซะมากกว่า...ผมนึกแย้งความในใจของตัวเอง...เพิ่งเจอกันไม่นาน..ไม่น่าจะใช่...มารักเด็กเอาตอนนี้..สงสัยจะหาเ๱ื่๵๹ตายกู......แต่..เออ..เธออาจจะไปเครีย์กับแฟน..แล้วก็ดีกันแล้วก็หายไปเลยผมเห็นมาเยอะ....ร้อยละเก้าสิบเลิกกันแล้วก็มาดีกันใหม่.....เราก็จบ...ก็ดีไปอีกแบบ....ไม่ต้องมาลำบาก...รักคนมันอันตราย....ผมรู้ดี.......แต่ชีวิตจืดๆ...มันดีแน่รึไอ้โง่........โอัยๆๆๆๆ..........ปวดขมองเจ้งๆๆ..

ความสับสนมันวิ่งเข้าไปพันกันในหัวผม..มันสมองของผมเหมือนถูกโยนเข้าไปในเครื่องซักผ้า...ปั่นไปปั่นมาจนสอมงขาวโพลงไปหมดแล้ว.....ใจนึงก็อยาก...ใจนึงก็กลัว...ใจนึงก็จะสู้...ใจนึงก็จะถอย.....

หลังจากคืนวันนั้น ผมเหมือนเป็๲โรคจิตชนิดหนึ่ง...คือทุกสิบนาทีต้องยกโทรศัพท์ขึ้นมามอง..มีไลน์เข้าไม๊...ถ้ามีไลน์เข้าผมก็จะ สะดุ้งรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู...แล้วก็ต้องหน้าเศร้า...เพราะไม่ใช่จากคนที่เรารอคอย......นี่ก็จะครบเจ็ดวันวันแล้ว...น้องบียังเงียบ..ไร้ข่าวคราว...แอบสอบถามเพื่อนๆเธออ้อมดู...ก็ว่าน้องบีก็ไปเรียนเป็๲ปรกติ...จะทักไปก่อนก็ไม่น่าจะใช่...ถ้าเขาดีกับแฟนแล้วเราก็ผิดคำพูด..ที่ว่าไม่แย่งของใคร....

และแล้ววันตัดสินที่สำคัญก็มาถึง อีกห้าวันจะเป็๲วันเกิดของเธอ...ผมต้องวัดใจของเธอดูเป็๲ครั้งสุดท้าย...ถ้าชนะก็น่าจะได้รางวัลชีวิตชิ้นใหญ่ ...ถ้าแพ้ก็จะได้แล้วๆกันไป..ไม่ต้องมานั่งเป็๲หมานั่งมองเรือดำน้ำ...."ผมจะชวนเธอไปดินเนอร์ด้วยกันในคืนวันเกิดของเธอ"....วันเกิดนี่แหละตัดสินชัดเจนเพราะมีวันเดียว เธอไปกับใคร คนนั้นก็คือคนที่สำคัญที่สุด......

คิดได้ดังนั้นแล้วผมก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเริ่มพิมพ์ข้อความลงไป....#$%^&*)฿¥£€_/÷×'@$%=_£¥฿