ตอนที่ 18 ฉันถูกซื้อไปแล้ว (2)
“เธอไม่ปล่อยให้เกิดอะไรขึ้นกับเสาอี๋หรอก อีกอย่าง เสาอี๋เองก็ไม่ได้ว่าอะไร ระหว่างที่เธอรักษาตัวคงจะเบื่อแย่ ถึงเวลาที่เธอจะออกไปเที่ยวเล่นแล้ว” ฟู่เหิงอี้ควงปากกาในมือ ตอบอย่างไม่ทุกข์ร้อน
“ดี...ได้ เสาอี๋ยินดีหรือไม่เป็อีกเื่หนึ่ง แต่พี่กับเผยเย่ว์ชิงเพิ่งจะรู้จักกันไม่กี่วันเองนี่ ทำไมถึงมั่นใจนักว่าเธอจะไม่ปล่อยให้เกิดอะไรขึ้นกับเสาอี๋ล่ะ?!”
เว่ยเหยียนถิงไม่มีท่าทางจะเข้าใจสักเท่าไร เผยเย่ว์ชิงวางยาเสน่ห์อะไรให้ฟู่เหิงอี้กินกันแน่ ทำไมหลังจากพบเธอแล้ว พี่ใหญ่มากเล่ห์คนนี้ถึงกลายเป็ทรราชไปซะได้ เพื่อหญิงงามก็ไม่สนบ้านเมืองแล้ว
เดี๋ยวก่อน...ทรราชเหรอ เพื่อหญิงงามก็ไม่สนบ้านเมืองแล้วเนี่ยนะ?!
เว่ยเหยียนถิงอ้าปากเหวอ คิดว่าตัวเองเป็บ้าไปแล้ว เขาถึงกับคิดคำสาธยายแบบนี้ออกมาได้! แต่ฟู่เหิงอี้ถึงขั้นหงายไพ่เวินเสาอี๋ออกมาแบบนี้ เขาก็ยากจะยอมรับได้จริงๆ
“ลืมบอกนายไปเื่หนึ่ง ฉันถูกเธอซื้อตัวไปแล้ว ตอนนี้เป็คนของเธอ” เพราะฉะนั้นเขาจึงเป็ของเธอ เขาจะคอยช่วยเหลืออยู่ข้างเธอ นอกเสียจากเผยเย่ว์ชิงจะเป็ฝ่ายละทิ้งความสัมพันธ์ไปเสียเอง เพียงแต่หากวันนั้นมาถึงจริงๆ เขาอาจไม่ยินดีจะจากไป...
เมื่อฟู่เหิงอี้คิดถึงตรงนี้ ปากกาสีดำในมือก็หยุดชะงัก กลิ้งไปกับหน้าโต๊ะ จนเกิดเสียงกระทบดังขึ้นเบาๆ ทว่าก้องเข้าไปในใจเขา
เว่ยเหยียนถิงพลันอ้าปากเหวอยิ่งกว่าเดิม นี่...นี่...ประธานผู้อยู่เื้ัของซื่อจงกรุ๊ปที่ไม่อาจประเมินค่าได้คนนี้ ถึงขั้นถูกผู้หญิงคนหนึ่งซื้อตัวไว้น่ะเหรอ?!!
ตกลงว่ามันเกิดเื่เหลือเชื่ออะไรขึ้นกันแน่?!! จิ้งจอกเ้าเล่ห์นี่ต้องหลอกเขาแน่ๆ ตระกูลเผยมีความสามารถแบบนั้นด้วยเหรอ?! ถ้าเกิดเขาเป็คนซื้อตัวเผยเย่ว์ชิงละก็ว่าไปอย่าง!
“พี่ๆๆ...” เว่ยเหยียนถิงยังคิดจะพูดต่อ ฟู่เหิงอี้ก็ตัดบทเสียก่อน “เ้าสามทำงานอยู่แถวนั้นพอดี สั่งให้เขาไปจับตัวสองคนนั้นมาด้วยเลย นายเองก็กลับไปนอนเถอะ”
พูดจบก็ใช้เรียวนิ้วคีบปากกาด้ามนั้นขึ้นมาเก็บไว้ในอกเสื้อ ก่อนเดินจากไปอย่างสง่างามโดยไม่เปิดโอกาสให้น้องชายได้เอ่ยปากอีก
ภายในห้องผู้ป่วยวีไอพีเงียบสนิท เผยเย่ว์ชิงปิดไฟแล้วแต่กลับไม่รู้สึกง่วง ความคิดในหัวทำงานไม่หยุด ความทรงจำจากชาติก่อนป้าอู๋ก็หนีไปใน่เวลานี้ เพียงแต่ตอนนี้เธอกลับมาเกิดใหม่และเปลี่ยนทิศทางของเื่ราว แม้สาเหตุจะเปลี่ยนไปแต่ป้าอู๋ก็ยังหนีไปอยู่ดี
วิดีโอ่นั้นถูกแชร์ออกไป แต่เธอคิดไม่ถึงว่าอวี๋ิฉือจะตอบโต้เธอแบบนี้ ทำให้เธอถึงขั้นต้องเข้าโรงพยาบาล พลาดโอกาสที่จะทำให้เผยหลานชูน่าสมเพชไปกว่าเดิม
ดังนั้นบทสุดท้ายของคืนนี้จึงไม่ได้เป็ไปตามผลลัพธ์ที่เธอคาดหมาย
แต่พอนึกถึงท่าทางของเผยหลานชูเมื่อครู่นี้แล้ว แสดงว่าชื่อคนที่ซูอวิ๋นพูดถึงมีคนของพวกเขาอยู่ด้วย จึงใช้โอกาสนี้กำจัดหูตาพวกนั้นออกไป นี่ก็นับว่าเป็ผลลัพธ์ที่ไม่แย่นัก ฉะนั้นเธอถึงได้ผ่อนลมหายใจ แล้วหาทางออกให้เผยหลานชู
อีกอย่างหนึ่ง เธอยังมีลูกไม้ที่ยังไม่ได้งัดมาใช้อีกมาก ถ้าเกิดว่าเผยหลานชูหัวทิ่มเอาตอนนี้ จากนี้ไปเธอจะเล่นอะไรล่ะ
ตอนนี้เธอยังไม่ได้เมมโมรีการ์ดกลับมา ส่วนอวี๋ิฉือคงจะหาคนทำลายมันไปแล้วแน่ๆ ถึงเธอจะสำรองข้อมูลไว้แต่ก็ยังร้ายแรงไม่มากพอ เธอยังต้องวางแผนอีกมาก มากยิ่งกว่านี้จนทำให้สองคนนั้นร่วงไปถึงขุมนรก!...
วันต่อมา ขณะที่เผยเย่ว์ชิงลืมตาตื่นก็ผุดลุกขึ้นนั่งทันที แต่เมื่อสายตาเ็าหวาดระแวงมองเห็นเ้าของร่างเล็ก ก็เปลี่ยนท่าทีเป็สงบนิ่งอย่างว่องไว แม้แต่เวินเสาอี๋เองก็คิดว่าตัวเองตาฝาดไป
ยิ่งนานเข้าก็ยิ่งรู้สึกว่าเธอไม่เหมือนเ้าหญิงที่เอ้อระเหยไปวันๆ แต่เหมือนกับสัตว์ร้ายที่ถูกจับมาและพร้อมจะแว้งกัด
เผยเย่ว์ชิงขยี้ตาเพื่อกลบเกลื่อนการกระทำเมื่อครู่ของตัวเอง
ภายในห้องมีคนอื่นอยู่ด้วยจึงทำให้เธอต้องระวังตัว ชาติก่อนตอนที่เธอหมดประโยชน์ไปแล้ว ในทุกๆ คืนก็จะถูกรังควานจนไม่เป็สุข ดังนั้นระหว่างที่เธอกำลังหลับใหล จึงคุ้นชินกับการระแวดระวังภัยไปแล้ว
**ติดตามตอนต่อไปก่อนใครได้ที่ https://www.readawrite.com/a/239f3a2be3124680b5f0a1f4bb3f35d5
190
