หลังม่านมายา

จินฮยอกกดท้ายทอยมิ้นเข้าหาเอ็นอุ่นร้อนที่แข็งขืนตรงหน้า มิ้นทำได้เพียงส่งเสียงอู้อี้ประท้วงในลำคอ ใบหน้าสวยแหงนหงายรับความดิบเถื่อนอย่างเลี่ยงไม่ได้ เขาจงใจถูไถ ส่วนหัวที่แดงก่ำและหยาดเยิ้ม ไปตามริมฝีปากที่สั่นระริกของเธอ และทันทีที่ เอ็นหนา ที่ทั้งร้อนและแข็งบดเบียดผ่านริมฝีปากเข้าไป

"อั่ก... อื้ออออ!"

ความรู้สึกของมิ้นในตอนนี้มันต่างจากเมื่อครู่ราวฟ้ากับเหว สิ่งที่กำลังอยู่ในโพรงปากไม่ใช่พลาสติกเย็นชืดที่ไร้ชีวิต แต่มันคือ ดุ้นเอ็น ที่ร้อนผ่าวจนแทบลวกผิวเนื้ออ่อนภายใน ลิ้นเล็กๆ ของมิ้นพยายามจะขยับหนีตามสัญชาตญาณ แต่กลับกลายเป็๞การลากผ่านผิว๱ั๣๵ั๱ที่ขรุขระด้วยเส้นเ๧ื๪๨ปูดโปน รสชาติฝาดปร่าและหยาดน้ำกามจางๆ ที่เริ่มซึมออกมาจาก ยอดเอ็นที่เต้นตุบ เริ่มอาบเคลือบทั่วลิ้นของเธอ มันทั้งคาวและร้อนจนเธอแทบจะขย้อนออกมา แต่จินฮยอกกลับกดหัวเธอไว้แน่น บังคับให้ลิ้นของเธอต้องแนบชิดไปกับลำเอ็นที่เต้นตุบๆ ตามจังหวะหัวใจของเขา

กลิ่นของมันรุนแรงกว่ากลิ่นที่เธอได้รับในตอนแรกเสียอีก มันคือกลิ่นอับที่ผสมปนเปกับกลิ่นคาวจัดของชายที่ร้อนระอุ กลิ่นดิบเถื่อนที่พุ่งฉุนขึ้นจมูกทุกครั้งที่เขาขยับสะโพกส่งมวลเนื้ออุ่นจัดยัดเข้ามาลึกถึงลำคอ

"เลียมัน... มิ้น"

จินฮยอกคำรามเสียงพร่า เขาจงใจถอนตัวตนออกมาจนเกือบหลุดจากปาก ก่อนจะกดกระแทกสวนกลับเข้าไปใหม่ให้ลิ้นของเธอถูกบดขยี้ไปกับความแข็งขืนนั้นอีกครั้ง มิ้นทำได้เพียงส่งเสียงอู้อี้ น้ำลายใสไหลยืดหยดลงบนหน้าขาแกร่งขณะที่ลิ้นของเธอถูกบังคับให้รับรู้ทุกร่องรอย ทุก๱ั๣๵ั๱

เขาเริ่มเปลี่ยนจังหวะจากการเน้นความลึกเป็๞การกระแทกกระทั้นที่บ้าคลั่ง มือหนาที่ขยุ้มหัวมิ้นบัดนี้เปลี่ยนเป็๞ที่ยึดเกาะแน่น เขาเร่งความเร็วรัวส่งมวลเนื้ออุ่นจัดตอกอัดเข้าหาลำคอของเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า เสียงเนื้อกระทบหน้าดังสนั่นหยาบโลนปนไปกับเสียงสำลักอู้อี้ที่ฟังดูไม่ได้ศัพท์

"อึก! อื๊อออ! อ๊อคค...! อ๊อคค...! อ๊อคค...!"

มิ้นหน้าสั่นคลอนไปตามแรงส่ง ร่างกายของเธอสั่นกระตุกอย่างรุนแรงเมื่อ หัวหยักอันดุดัน กระแทกเข้ากับคอหอยถี่รัวจนเธอไม่มีจังหวะได้หายใจ น้ำตาและน้ำลายใสไหลทะลักออกมาปนเปกันจนเปียกชุ่มไปทั้งคางและหน้าอก ความรู้สึกจุกเสียดพุ่งทะยานจนสมองของเธอขาวโพลนไปหมด

ในจังหวะที่จินฮยอกใกล้จะถึงขีดสุด เขากลับหยุดชะงักความเร็วลงกะทันหัน แต่ยังคงค้างความแข็งขืนไว้มิดโคนคอหอย เขาใช้มือที่สั่นน้อยๆ กระชากผมมิ้นให้เงยหน้าขึ้นมาสบตากับเขาในสภาพที่ ยอดเอ็นที่เต้นตุบ ยังคงคาลึกอยู่ในปาก

"เงยหน้าขึ้น มองมาที่ฉัน..."

เสียงของเขาพร่าต่ำและสั่นพร่าด้วยแรงอารมณ์ มิ้นเงยหน้าขึ้นมาด้วยสายตาที่ลอยคว้าง ม่านตาสั่นระริกและรื้นไปด้วยหยาดน้ำตา ใบหน้าแดงก่ำจากการขาดอากาศหายใจชั่วขณะและน้ำลายที่ยืดหยดลงมาทำให้เธอดูหวานหยาดเยิ้ม

จินฮยอกเห็นภาพนั้นแล้วอารมณ์ดิบยิ่งพุ่งพล่าน เขาซี้ดปากอย่างพึงพอใจก่อนจะเริ่มเร่งจังหวะ๰่๭๫สุดท้ายอย่างบ้าคลั่ง ลมหายใจของเขาหอบพร่าขณะที่มวลเนื้อร้อนระอุภายในลำคอของมิ้นขยายพองจนถึงขีดสุด เขาไม่สนอาการสำลักจนตัวโยนของเธออีกต่อไป มือหนากดหัวมิ้นให้รับแรงกระแทกหนักๆ อีกสองสามครั้ง ก่อนจะคำรามออกมาเสียงต่ำ

"อึก... ฮ๊าร์...!"

ทันทีที่ถึงจุดยอด จินฮยอกตอกอัดส่วนหัวเข้าหาโคนลิ้นของเธอค้างไว้แน่น ร่างแกร่งเกร็งกระตุกพร้อมกับปลดปล่อยหยาดน้ำใสขุ่นที่อุ่นจัดและข้นคลักออกมาพุ่งฉีดเข้าสู่ลำคอของเธอระลอกแล้วระลอกเล่า

มิ้นเบิกตากว้าง ความรู้สึกอุ่นวาบที่ไหลบ่าเข้ามาอย่างรวดเร็วทำให้เธอสำลักจนหน้าเขียวหน้าเหลือง น้ำกามปริมาณมหาศาลทะลักล้นโพรงปากจนไหลย้อนออกทางมุมปากและจมูก

เขาคาอยู่ซักพักก่อนจะค่อยๆ ถอนดุ้นที่ยังคงเต้นตุบๆ ออกมา มิ้นก็ไม่อาจกลั้นมันไว้ได้อีกต่อไป

"แค่ก! แค่กๆ... อึ่ก... แหวะ!"

เธอไอโขลกออกมาอย่างรุนแรงจนร่างสั่น สำลักเอาของเหลวสีขาวขุ่นที่ผสมปนเปกับน้ำลายใสออกมาจนเปรอะเปื้อนหน้าขาและชุดของเธอ มิ้นหอบหายใจรวยริน น้ำตาและน้ำมูกไหลนองจนดูไม่จืด ใบหน้าคุณหนูแสนหวานที่เคยดีบัดนี้ซบลงกับพื้นอย่างหมดสภาพ พร้อมกับรสชาติฝาดปร่าที่ยังคงติดหนึบอยู่ที่โคนลิ้น

จินฮยอกเหยียดยิ้มร้ายพลางมองดูสภาพที่น่าสมเพชของมิ้น เขาไม่ปล่อยให้เธอได้พักหายใจ มือหนาเอื้อมมาคว้าหมับเข้าที่ต้นแขนแล้วฉุดกระชากร่างที่สั่นเทิ้มให้ลุกขึ้น

"อย่าเพิ่งรีบสลบสิมิ้น... เมื่อกี้มันแค่การเปิดลำคอให้พร้อมเฉยๆ บทเรียนต่อไปคือการ ฝึกเส้นเสียง"

เขาพยุงร่างที่แทบจะยืนไม่อยู่ของเธอให้เดินตรงไปที่เก้าอี้ตัวใหญ่กลางห้อง จินฮยอกทิ้งตัวลงนั่งอย่างสง่าผ่าเผย ก่อนจะออกแรงดึงร่างของมิ้นให้ขึ้นมานั่งคร่อมทับบนตัก ท่ามกลางสายตาที่พร่าเลือน มิ้นก้มลงมอง ส่วนหัวที่บานขยาย ซึ่งยังคงเปื้อนไปด้วยคราบน้ำลายผสมกับหยาดน้ำกามสีขาวขุ่นที่ไหลซึมออกมา มันยังคงแข็งตึงและสั่นระริกน้อยๆ

"อ้าขาออกกว้างๆ... แล้วกดตัวเองลงมาซะ"

มิ้นหลับตาแน่น หยาดน้ำตาไหลอาบแก้มขณะที่ค่อยๆ ทิ้งน้ำหนักตัวลงมา ความร้อนระอุที่แสนดิบเถื่อนเริ่มแทรกผ่านกลีบเนื้ออ่อนละมุน ทันทีที่ส่วนหัวที่บานขยายรุกล้ำเข้าไป ความรู้สึกอึดอัดรุนแรงก็จู่โจมเธอ

"อื๊ออออ! อื้ออออ!!"

จินฮยอกหรี่ตาลงมองความพยายามอันแสนเชื่องช้าของมิ้น เธอค่อยๆ กดตัวลงมาอย่างสั่นเทาจนส่วนหัวที่ร้อนระอุแทรกซึมเข้าไปได้เพียงนิดเดียว ความคับแน่นมหาศาลทำให้เธอหยุดชะงัก ร่างกายประท้วงด้วยความเจ็บจุกจนไม่กล้าขยับต่อ

"เข้าไปได้ไม่ถึงครึ่ง... คิดจะถ่วงเวลาหรือยังไง?"

เสียงทุ้มต่ำตวาดนิ่งๆ ก่อนที่เขาจะหมดความอดทน มือหนาที่ล็อคเอวบางไว้เปลี่ยนเป็๞กำแน่นจนขึ้นรอยนิ้ว จินฮยอกกระชากสะโพกเธอลงมาพร้อมกับสวนกระแทกตัวตนขึ้นไปอย่างแรงรวดเดียวจนมิดโคน!

"อั่ก! อ๊ายยยย!"