บทที่ 10 น่าเสียดายจริงๆ
“เย่เฟิง นายเอาเงินมาจากไหน?”
“เื่นั้นอย่าถามเลย ฮ่าๆ!”
“ต่อให้มีเงิน ก็ไม่ควรใช้แบบนี้นะ เก็บไว้ใช้ชีวิตดีๆ กับเสียวเสี่ยวไม่ดีกว่าเหรอ?”
เฉินซู่ซู่รู้สึกว่าเย่เฟิงเอาเงินห้าพันหยวนไปทิ้งเปล่าๆ
แต่เธอทำอะไรไม่ได้ ห้ามปรามก็ไม่ได้
“พี่เฉิน วางใจเถอะ ผมปลูกขึ้นมาได้แน่!” เย่เฟิงมองเฉินซู่ซู่ “แล้วก็พี่เฉิน พี่มาช่วยผมไหม ผมจะให้ค่าจ้างด้วยนะ”
“ไม่ต้องให้ค่าจ้างหรอก ฉันมาช่วยนายได้ ถือว่าช่วยเสียวเสี่ยวก็แล้วกัน”
“พี่เฉินนี่ใจดีจริงๆ” เย่เฟิงรู้สึกว่าเฉินซู่ซู่เป็คนดีจริงๆ
ทั้งสวยทั้งใจดี!
...
หลังจากซื้อที่ดินได้แล้ว ต่อไปก็ปลูกแตงโม
เย่เฟิงพาเสียวเสี่ยวไปในเมือง ซื้อเมล็ดแตงโมกลับมาจำนวนมาก พร้อมกับเมล็ดพันธุ์ลูกท้อน้ำผึ้ง แอปเปิล และอื่นๆ
เมล็ดพันธุ์พวกนี้เย่เฟิงเตรียมไว้ก่อน เขาอยากลองปลูกแตงโมดูก่อน
กว่าจะกลับมาถึงบ้านก็เป็เวลาค่ำแล้ว
หลังจากกล่อมเสียวเสี่ยวนอนแล้ว เย่เฟิงก็รีบไปที่ไร่
เขาต้องจัดการเื่ศิลา์ให้เรียบร้อยก่อน
ถ้าปล่อยศิลา์ทิ้งไว้แบบนี้ คงปลูกอะไรไม่ขึ้นแน่
“ฟ้าดินไร้พันธนาการ ผนึก!”
เย่เฟิงกัดนิ้วตัวเอง ใช้เืเขียนยันต์ลงบนศิลา์
ทันใดนั้น ยันต์ก็เปล่งแสงออกมา ซึมเข้าไปในศิลา์จนหมด
เย่เฟิงปรบมือ เสร็จสิ้นภารกิจ
หลังจากทำธุระเสร็จ เย่เฟิงก็รีบกลับไปกอดเสียวเสี่ยวนอนต่อ
เช้าวันรุ่งขึ้น เย่เฟิงก็ยุ่งอยู่กับการหว่านเมล็ด
หลังจากหว่านเมล็ดเสร็จ
เย่เฟิงก็เข้าไปในเมืองอีกครั้ง คราวนี้ขากลับมีรถบรรทุกหลายคันตามมาด้วย
“เย่เฟิง นายทำอะไรน่ะ?” เฉินซู่ซู่ได้ยินเสียงก็รีบวิ่งมาดู
“ผมให้พวกเขามาสร้างโรงเรือนปลูกแตงโม”
“นี่นายยังไม่ได้ปลูกเลยนะ ทำใหญ่โตแบบนี้ ถ้าขาดทุนขึ้นมาจะหมดตัวเอานะ!”
“พี่เฉิน ไม่ต้องห่วงหรอก!”
เฉินซู่ซู่ห้ามปรามไม่ได้ก็ได้แต่ถอนหายใจ
เธอส่ายหน้า ราวกับเห็นภาพเย่เฟิงหมดตัวอยู่รอมร่อ
เสียวเสี่ยวน่าสงสารจังเลย พ่อของหนูใช้เงินได้สิ้นเปลืองมาก!
แล้วนายเอาเงินมาจากไหนตั้งเยอะแยะ?
เฉินซู่ซู่สงสัย แต่ต่อให้มีเงินเยอะแค่ไหน ก็ไม่พอให้เย่เฟิงใช้แบบนี้หรอก
เย่เฟิงไม่สนใจว่าเฉินซู่ซู่จะคิดอย่างไร รอให้แตงโมออกผล ความคิดของเฉินซู่ซู่ก็คงจะเปลี่ยนไปเอง
กว่าเย่เฟิงจะสร้างโรงเรือนปลูกแตงโมเสร็จก็ใช้เวลาไปสามวัน
สามวันนี้ คนทั้งหมู่บ้านต่างก็หัวเราะเยาะเย่เฟิง คิดว่าเขาเป็คนโง่
ซื้อที่ดินต้องคำสาป แถมยังเสียเงินสร้างโรงเรือนหรูหราขนาดนี้ ถ้าไม่โง่แล้วจะเป็อะไร?
แต่พวกเขาก็สงสัยเหมือนเฉินซู่ซู่ว่า เย่เฟิงเอาเงินมาจากไหนกัน?
...
“คุณพ่อ ทำไมพวกเขาบอกว่าคุณพ่อโง่ล่ะคะ?”
ตอนเย็น ขณะกินข้าว เสียวเสี่ยวเอียงคอถามอย่างสงสัย
“ใครบอกว่าพ่อโง่?” เย่เฟิงถาม
“ก็จ้าเอ้อร์เฮยกับคนอื่นๆ ในหมู่บ้านไงคะ” เสียวเสี่ยวตอบ
“เสียวเสี่ยว พ่อจะบอกอะไรให้นะ อย่าไปฟังพวกเขาพูดมั่วๆ พ่อไม่ใช่คนโง่ พ่อน่ะฉลาดจะตาย!”
“ค่ะๆ”
คืนนั้นผ่านไปอย่างสงบ เช้าวันต่อมา เย่เฟิงไปดูไร่แตงโมของตัวเอง ก็พอใจมาก
แต่เขารู้สึกว่ายังขาดอะไรบางอย่าง
อืม สระเลี้ยงปลาก็สร้างได้นี่นา เขายังมีไข่มุกน้ำแข็งอยู่ ของแบบนี้ปล่อยให้เสียเปล่าไม่ได้
ไข่มุกน้ำแข็งดูดซับพลังปราณอยู่ตลอดเวลา ถ้าโยนมันลงไปในน้ำ ปลาและกุ้งที่เลี้ยงไว้ต้องอ้วนพีแน่ๆ ถึงตอนนั้นเสียวเสี่ยวต้องชอบแน่ๆ
เย่เฟิงคิดแผนการไว้สวยหรู แต่ทั้งหมดนี้ต้องใช้เงิน
ต้องหาเงินเพิ่มอีกแล้ว!
...
วันต่อมา เย่เฟิงก็เริ่มรดน้ำแตงโม
แต่น้ำที่รดไม่ใช่น้ำธรรมดา แต่เป็น้ำวิเศษที่ผสมกับไข่มุกน้ำแข็ง
มีไข่มุกน้ำแข็งนี้ เขาจึงมีน้ำวิเศษไม่ขาดสาย การปลูกแตงโมให้ได้ผลจึงเป็เื่ง่ายๆ
หลังจากรดน้ำเสร็จ เย่เฟิงก็กลับบ้านไปนอน
อีกวันหนึ่ง เฉินซู่ซู่ก็วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาฉุดกระชากลากถูเย่เฟิงให้ไปกับเธอ
“พี่เฉิน พี่จะพาผมไปไหน?”
“ตามฉันมาเร็ว!”
เฉินซู่ซู่พาเย่เฟิงมาที่ไร่แตงโม
“เย่เฟิง ดูนี่สิ แตงโมงอกแล้ว งอกแล้ว!” เฉินซู่ซู่ชี้ไปที่ไร่แตงโมด้วยสีหน้าตื่นเต้น
“ผมก็นึกว่าอะไร ที่จริงมันก็งอกเป็เื่ปกติไม่ใช่เหรอ?” เย่เฟิงพูดอย่างใจเย็น
“นี่มันปกติตรงไหน นายก็รู้ว่าที่ดินผืนนี้ของหลิวเหล่าซาน ปลูกอะไรก็ไม่ขึ้นมาหลายสิบปีแล้ว แต่นี่มันงอกแล้ว แสดงว่านายไม่ต้องขาดทุนแล้ว!”
่นี้เฉินซู่ซู่เป็ห่วงเย่เฟิงตลอด กลัวว่าเขาจะขาดทุน เพราะเย่เฟิงลงทุนไปเยอะ เธอไม่อยากเห็นเขาหมดตัว
“พี่เฉิน พี่เป็ห่วงผมเหรอ?”
เฉินซู่ซู่ “แน่นอนสิ ถ้านายขาดทุน เสียวเสี่ยวก็ต้องลำบากไปกับนายด้วย”
“ไม่เป็ไรหรอก ถ้าผมไม่มีเงินจริงๆ ผมจะพาเสียวเสี่ยวไปกินข้าวบ้านพี่!”
“นายจะมากินข้าวบ้านฉัน นายไม่กลัวคนทั้งหมู่บ้านนินทาหรือไง?”
“ผมไม่กลัวหรอก มีคำกล่าวที่ว่า ตายใต้ดอกโบตั๋น แม้เป็ผีก็ยังสำราญ”
“เชอะ!”
เฉินซู่ซู่ค้อนใส่หนึ่งที แล้ววิ่งหนีไป
เย่เฟิงหัวเราะออกมา
ชาติที่แล้ว เขาเอาแต่ช่วยจักรพรรดิเฮ่าเทียนสร้างอาณาจักร ไม่เคยคิดเื่ผู้หญิงเลย ตอนนี้มีชีวิตใหม่อีกครั้ง แถมยังมีลูกสาวที่น่ารัก
เย่เฟิงก็ไม่รังเกียจที่จะหาผู้หญิงมาเป็แม่เลี้ยงของเสียวเสี่ยว
แน่นอนว่า ชาติที่แล้ว เย่เฟิงเคยเห็นนางฟ้ามานับไม่ถ้วน ผู้หญิงทั่วไปไม่อาจอยู่ในสายตาเขาได้หรอก
แต่เฉินซู่ซู่ก็ไม่เลว ทั้งหุ่นดี หน้าตาสะสวย แถมยังใจดี ที่สำคัญคือรักเสียวเสี่ยว ถ้าได้เธอมาเป็ภรรยาก็ไม่เสียหาย
ถึงเฉินซู่ซู่จะเป็ม่าย แต่เย่เฟิงเป็ใคร เขามองปราดเดียวก็รู้ว่าเฉินซู่ซู่ยังบริสุทธิ์ผุดผ่อง ถ้าเดาไม่ผิด สามีของเฉินซู่ซู่คงยังไม่ได้แตะต้องเธอ ก็โดนหมูป่าขวิดตาย น่าเสียดายจริงๆ
6K
