ในรถหุ้มเกราะ HMV-420
“ทำไมค่า exp ตอนที่จัดการซอมบี้ปรสิตไม่ได้กัน?”เขาครุ่นคิดขึ้นมา หรือว่า!!!
เมื่อจ่าสิบเอกพิเศษสังเกตุเห็น เขามีหน้าเขียวคล้ำขึ้นมาจึงถามขึ้น
“เป็อะไรงั้นเหรอ?”
“ดูข้อมูลพื้นฐาน เขาคิดในใจ
ติ๊ง...ชื่อ ดัช
ระดับ ผู้ต่อต้านแห่งโลการะดับเหนืุ์
EXP (5800/7000)
ค่าประสบการณ์ 4,301
ทักษะ กายานิรันด์ ขั้นสูง LV 2 (4001/6000)
นักขับรถมือหนึ่ง LV 1 (0/100)”
“ดูการแจ้งเตือนระบบก่อนหน้านี้”
“ติ้ง..คุณได้ฆ่าซอมบี้ระดับ 1 +500
คุณได้ฆ่าซอมบี้ระดับ 1 +500
คุณได้ฆ่าซอมบี้ระดับ 1 +400
คุณได้ฆ่าซอมบี้ระดับ 1 +200”
“ไม่มีซอมบี้ระดับ 2 จริงๆด้วย”สีหน้าของเขายิ่งเคร่งเครียดขึ้น
“เฮ้ ได้ยินหรือเปล่า”เสียงของจ่าสิบเอกพิเศษดังขึ้น
“ครับ?”
“ฉันเรียกนายมาสักพักแล้วนะ”
“ขอโทษครับ”
“ว่าแต่มีอะไรงั้นเหรอ”
“อืม..ที่จริงแล้วซอมบี้ปรสิตยังไม่ตายครับ”
“ห้ะ หมายความว่าไง”
“ตามที่บอกไปนั้นแหละครับ”
“งั้นก็ต้องรีบกลับไปยังค่ายด่วนเลย ต้องรีบกลับไปรายงานเื่นี้”จ่าสิบเอกพิเศษกล่าวอย่างร้อนรน
“ต้องรีบกลับไป เตรียมการด้วยด่วยเลยล่ะครับ
“เอี๊ยดด!!” เสียงเบรคกระทันหัน
“มีอะไร”จ่าสิบเอกพิเศษกล่าวขึ้น
“ติ๊ง..ตรวจพบกระแสพลังงานระดับ2 ”เสียงระบบดังขึ้น
“เวร เป็มันครับ”คนขับกล่าว
สายตาที่มันจ้องมายังรถที่ดัชอยู่ด้วยสายตาอาฆาตแค้น
“หรือว่ามันมี สติปัญญา”ดัช
“เป็ไปไม่ได้”
จ่าสิบเอกพิเศษ เพลิง กล่าว“ถอย!!” สีหน้าของทุกคนตื่นกลัวอย่างมาก
“นี้เป็โอกาส ที่จะฆ่ามัน”ดัชกล่าว
“เวร ตอนนี้ต้องรีบถอยก่อนเราต้องเอาเื่นี้ไปรายงาน”
เมื่อมีค่าExp อยู่ตรงหน้าขนาดนี้ มาให้พี่ตบสะดีดี
เขาะโลงจากรถ พร้อมกับกล่าว“อีก2ชั่วโมงให้คนมารับผมด้วย” เขากล่าวอย่างมั่นใจ
“เหอะ”จ่าสิบเอกพิเศษ ร้องออกมาอย่างไม่พอใจเข้า้าสู้ร่วมกับชายคนนั้น แต่ภารกิจ คือ ช่วยผู้รอดชีวิตแต่ต้องเอาเื่ที่ซอมบี้ พัฒฒาร่างกายได้ไปรายงานอีก
“ฉันจะรีบมา”จ่าสิบนั้นจำเป็ต้องทิ้งเขา เพราะครั้งนี้เขาศูนย์เสียมากเกินไป ไม่อาจ เอาหนึ่งไปแลกกลับสี่กว่าชีวิตได้
และแล้วรถหุ้มเกราะก็พุ่งไปไกลจนมองไม่เห็นด้วยสายตา
“มาต่อจากเมื่อเย็นงั้นสินะ”ดัชพูดขึ้น
“กรรร!!”ซอมบี้ปรสิตคำรามออกมา
เขานั้นพุ่งไปยังซอมบี้ปรสิตอย่างร็วดเร็ว “บึม”เกิดเสียงะเิดังสนันออกมาทำให้เกิดแรงกระแทก
ซอมบี้ปรสิตกางแขนออกพร้อมพุ่งไปยังเขา แล้วมือขวาของซอมบี้ปรสิต ปะทะเข้ากับร่างกายของเขาอย่างรุนแรงส่งให้เขาบินออกไป ไกลนับ10เมตร จนทำให้พื้นที่บริเวณนั้นแตก
เขาเืออกจากปาก หลังจากที่ความเ็ปที่ท้องจางลงและเขาเริ่มสูดหายใจเข้าลึกๆ
หลังจากนั้นปรสิตที่ซอมบี้ปรสิตปล่อยออกมาก็พุ่งติดตามทางของเขาอย่างร็วดเร็ว
เมื่อมองไปยังปรสิตที่พุ่งเข้ามา เขารีบรวบรวมพลังและหลบทันที
ซอมบี้ปรสิตตามมาติดๆ เขาจึงเก็บนิ้วทั้งหมดและต่อยไปยังซอมบี้ปรสิตทันที “บึ้ม บึ้มม”การปะทะนี้ทำให้ทั้งสองฝ่ายถอยออกไป “เปรี้ยงง”ดัชโจมตีไปอีกครั้ง
“ปัง!!”ปรสิตของซอมบี้ปรสิตถูกยกขึ้นมาเพื่อป้องกันการโจมตีของเขา
“ฉลาดเป็บ้า”ดัชกล่าวด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
ภายใต้การโจมตีที่รุนแรงของเขา ปรสิตของซอมบี้ปรสิตเริ่มสั่นไหวขึ้นมา และมือขวาของเขาดันเข้าหาซอมบี้ปรสิตเรื่อยๆ ในตอนนั้นเอง ซอมบี้ปรสิตจึงปล่อยปรสิตที่เหลือโจมตีมายังเขา มืออีกข้างของเขาสามาถป้องกันการโจมตีของปรสิตไว้ได้ แต่ที่ไม่ขาดคิดคือ หลังจากที่เขาสนใจการป้องกัน ซอมบี้ปรสิตได้ถอยหลังออกไป พร้อมหลบการโจมตีของเขาทันที
ในตอนนั้นเองหมอกดำๆได้ปรากฏขึ้นมาและถูกซอมบี้ปรสิตทันที ในตอนนั้นเองร่างกายของซอมบี้มีกลิ่นอายแห่งความตายรอบๆตัวของมัน
“ว๊ากกก”เสียงคำรามของซอมบี้ปรสิตดังขึ้น และดวงตาสีแดงก้ปรากฏออกมากลางหน้าผากของมัน
“ฟึ้บ”ร่างของมันเป็ภาพเบลอๆและหายไปทันที หลังจากทิ้งภาพติดตาไว้ มันก็หายไปจากที่เดิม
“ตึ้มมม”มันโผล่บนหัวของเขาและโจมตีลงมา เขาะโหลบได้ทันการโจมตีนั้นจึงพุ่งลงพื้นทันที
ดัชได้ปรากฏตัวด้านหน้าของซอมบี้ปรสิต และยกขาขวาก้ฟาดลงมา“ตูมม”
“เวรเอ้ย!!ต้องรีบจบการต่อสู้นี้ให้เร็วที่สุด”เขายืนมือทั้ง2ข้างหลังจากนั้นปล่อยหมัดทั้ง2ข้างออกไป พร้อมกับหมัดที่ร็วดเร็ดเข้าปะทะกับร่างกายของซอมบี้ปรสิต
“ตูม ตูมมม !!”หมัดได้ลอยไปร่างของซอมบี้ปรสิตอย่างร็วดเร็วเกิดเสียงดังสนันและฝุ่นกระจายคลุ้งไปทั่ว สภาพของซอมบี้ปรสิตไม่เหลือเเค้าเดิม ร่างกายฉีกขาดออกเป็ชิ้นๆมันตอนนี้ไม่ต่างอะไรกับเศษเนื้อ
“ติ๊ง ขอแสดงความยินดี ท่านได้จัดการ ซอมบี้ระดับ2สำเร็จ”
“ติ๊งท่านได้ ทักษะ เจษกระบี่ท่า้าเรียนรู้หรือไม่”