ด้วยเหตุนี้เองสัญญาหมั้นหมายระหว่างสองตระกูลจึงประสิทธิ์ประสาทผลกลายเป็โซ่ตรวนที่คอยผูกพันธนาการิซางเฉวียนไว้จวบจนเขาเติบใหญ่
ตลอด่วัยเด็กิซางเฉวียนได้ใกล้ชิดกับคุณหนูสามฉินก็จริงแต่เขากลับไม่เคยคิดกับนางในเชิงชู้สาวเลยแม้แต่ครั้งเดียวคงเพราะความใกล้ชิดั้แ่วัยเยาว์และเห็นกันมาั้แ่เล็ก ๆ กระมัง จึงทำให้ิซางเฉวียนไม่อาจหักใจมองฉินฟางเฟยเป็อื่นไปได้เว้นเสียจากน้องสาวคนหนึ่งเท่านั้น
ซึ่งผิดไปจากความรู้สึกนึกคิดของฉินฟางเฟยราวฟ้ากับเหวด้านฉินฟางเฟยนั้น ยิ่งได้ใกล้ชิดกับซางเฉวียนมากเท่าไหร่นางก็ยิ่งหวั่นไหวและโอนอ่อนมากขึ้นเท่านั้น ยิ่งเวลาที่ซางเฉวียนกางแขนปกป้องนางไม่ยอมให้นางถูกเด็กในสำนักศึกษาคนอื่น ๆ กลั่นแกล้งรังแกฉินฟางเฟยก็ยิ่งรู้สึกรักปักใจในตัวพี่ซางเฉวียนมากขึ้นเท่านั้น
เจตนาที่แท้จริงที่ซางเฉวียนมักกางแขนปกป้องและมักกระตือรือร้นออกหน้าปกป้องดูแลฉินฟางเฟยอยู่เสมอ นั่นก็เพราะเห็นแก่หน้าท่านลุงฉินไม่ใช่เพราะเสน่หาในตัวน้องหญิงสามเสียหน่อย
ั้แ่จำความได้ท่านลุงฉินมักสั่งสอนว่า ยามอยู่นอกจวน หรือยามที่อยู่นอกความดูแลของตระกูลฉินขอให้ซางเฉวียนช่วยดูแลปกป้องคนของตระกูลฉินดั่งดูแลปกป้องชีวิตของตัวเองทั้งยังปลูกฝังไว้อีกว่า บุรุษที่ดีคือบุรุษที่ไว้เนื้อเชื่อใจได้บุรุษที่ดีคือคนที่ไม่หักหลัง ไม่คิดคดทรยศต่อผู้มีพระคุณบุรุษที่ดีคือบุรุษที่ปกป้องคนของตนเองได้อย่างดีเยี่ยม
ความที่ิซางเฉวียนเป็คนกล้าได้กล้าเสียเป็คนที่มีใจรักในศักดิ์ศรี และเป็คนรักพวกพ้องจนถึงแก่น เขาจึงใคร่อยากพิสูจน์ตัวเองและอยากเป็คนที่สามารถไว้เนื้อเชื่อใจได้ในสายตาของท่านลุงฉินรวมถึงอยากเป็บุรุษที่ดีในสายตาของคนอื่น ด้วยเหตุนี้ยามที่ฉินฟางเฟยน้อยมีภัยเขาจึงเป็คนแรก ๆ ที่ยื่นมือเข้าไปปกป้องอย่างไม่ลังเล
ซึ่งหารู้ไม่ว่า...การกระทำของซางเฉวียนที่สั่งสมมาเรื่อย ๆ นั้น มันค่อย ๆถักทอขึ้นมาเป็รักลึกซึ้งในใจของฉินฟางเฟย ยิ่งตอนหลังฉินฟางเฟยได้มาล่วงรู้ว่าตนเองมีสัญญาหมั้นหมายกับอีกฝ่ายอยู่ก่อนแล้วฉินฟางเฟยก็ยิ่งทำตัวเป็เ้าข้าวเ้าของิซางเฉวียนมากขึ้นอีกเป็เท่าตัว
่แรก ๆที่ซางเฉวียนยังอดทนต่อทุกพฤติกรรมล้ำเส้นของฉินฟางเฟยได้ดี นั่นก็เพราะ…
ประการที่หนึ่งเขาเห็นแก่หน้าท่านลุงฉินเห็นแก่ความสัมพันธ์อันดีของสองตระกูล แม้บิดาและมารดาของเขาจะล่วงลับไปนานแล้วแต่สายสัมพันธ์ของสองสกุลก็ยังถูกรักษาไว้อย่างดี
ประการที่สองซางเฉวียนยังไม่ได้หมายปองต้องใจสตรีคนใดแบบจริงๆ จัง ๆ จึงไม่ได้คิดถือโทษโกรธเคืองในพฤติกรรมล้ำเส้นของน้องหญิงสามแต่เมื่อซางเฉวียนเริ่มเข้าสู่วัยดรุณหนุ่ม เริ่มอยากมีความรักซางเฉวียนจึงเริ่มรักษาระยะห่างกับฉินฟางเฟย ทั้งบอกให้นางรู้จักรักนวลสงวนตัวหาไม่เช่นนั้นผู้อื่นจะตำหนิเอาได้ นอกจากนี้ซางเฉวียนยังบอกกับฟางเฟยอีกว่าแต่ไหนแต่ไรมา เขาไม่เคยคิดกับฟางเฟยในแง่ของคนรักเลยสักครั้งเพียงเห็นนางเป็น้องสาวคนหนึ่งก็เท่านั้น
ซางเฉวียนคิดว่าตนเองแสดงจุดยืนและอธิบายตื้นลึกหนาบางให้ฟางเฟยเข้าใจอย่างถ่องแท้แล้วเสียอีกแต่ไฉนยามที่เขาเริ่มเข้าหาสตรีคนใด สตรีคนนั้นก็มักจะถูกฉินฟางเฟยตามไปเล่นงานบ้างก็ถูกตามไปราวีจนอยู่ไม่เป็สุขสุดท้ายก็ไม่มีสตรีคนไหนกล้าเข้าใกล้แม่ทัพหนุ่มรูปงามคนนี้อีก
แต่แล้วอยู่มาวันหนึ่งซางเฉวียนดันไปลงรักปักใจต่อคุณหนูเจียวจื่ออิงซึ่งเป็นางเอกของนิยายเื่เพียงรักนิรันดร ก็แน่ล่ะ เจียวจื่ออิงเป็นางเอกิซางเฉวียนเป็พระเอก พวกเขาเกิดมาเพื่อคู่กันดังนั้นคุณหนูเจียวคนงามย่อมตอบสนองต่อไมตรีของซางเฉวียนอยู่แล้ว
วันหนึ่งทั้งคู่นัดกันออกไปเที่ยวงานเทศกาลโคมไฟด้วยกันสองต่อสองนี่จึงเปรียบเสมือนจุดแตกหักของฉินฟางเฟยกับิซางเฉวียนก็ว่าได้!
ด้านฉินฟางเฟยที่รู้เื่เข้าก็พลอยโกรธขึ้งเป็ฟืนเป็ไฟกอปรกับความเ้าคิดเ้าแค้นที่มีติดตัวมาั้แ่กำเนิด จึงทำให้ฉินฟางเฟยหลงผิดและหลวมตัววางแผนร้าย สั่งให้คนในตลาดมืดไปดักชิงตัวเจียวจื่ออิงและปล้นความบริสุทธิ์ไปจากนางซะ
เพียงเท่านี้พี่ซางเฉวียนก็จะรังเกียจเจียวจื่ออิงสุดท้ายพี่ซางเฉวียนก็จะหันมาสนใจคุณหนูสามผู้งดงามของจวนสกุลฉินแค่คนเดียว
แต่ใครจะไปรู้เล่า!ว่าตอนที่คนของฉินฟางเฟยเริ่มลงมือ เจียวจื่ออิงจะถูกใครบางคนช่วยไว้ได้ทัน และพาหนีเอาตัวรอดไปได้ง่ายๆ ซึ่งนอกจากจะทำให้แผนการชั่วร้ายของฉินฟางเฟยล่มไม่เป็ท่าแล้วชายที่ยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือเจียวจื่ออิงไว้ ดันเป็ิซางเฉวียนอีกต่างหาก
แล้วหลังจากนั้นแค่ไม่กี่วันิซางเฉวียนก็สืบจนรู้ว่า ฉินฟางเฟยคือคนที่อยู่เื้ัเื่นี้ แน่ล่ะ!!!ว่าความอดทนของเขาขาดสะบั้นลง และเขาก็ไม่อาจมองข้ามไปเฉย ๆ ยิ่งไม่อาจอภัยให้ฉินฟางเฟยได้เหมือนกับที่ผ่านๆ มา
เมื่อฟางเส้นสุดท้ายขาดผึงลงแล้วิซางเฉวียนจึงตัดสินใจนำเื่นี้ไปบอกฉินอวี้ฝาง กับฮูหยินใหญ่ฉินพร้อมด้วยยื่นหนังสือยกเลิกสัญญาหมั้นหมายอย่างเป็ทางการด้วยความที่ฉินอวี้ฝางรู้สึกผิด และรู้สึกละอายใจในการกระทำชั่วร้ายของบุตรสาวฉินอวี้ฝางกับฮูหยินใหญ่ฉินจึงยอมรับหนังสือยกเลิกสัญญาหมั้นหมายจากิซางเฉวียนแต่โดยดี
เมื่อฉินฟางเฟยมารู้เื่เข้าว่าสัญญาหมั้นหมายถูกยกเลิก และถูกทำให้เป็โมฆะ ด้วยความที่นางเป็คนคิดน้อยไร้หัวคิด เอาแต่ใจตัวเอง และยกยอให้ตัวเองเป็ดั่งจุดศูนย์กลางของทุกสิ่งทุกอย่างนางจึงลุกขึ้นมาประท้วง ด้วยการขู่ว่า...หากท่านพ่อกับท่านแม่ไม่รีบทำให้ทุกอย่างกลับมาเป็เหมือนเดิมและหากชาตินี้นางไม่ได้แต่งกับิซางเฉวียน นางจะหนีไปะโน้ำตายที่ธารน้ำตกท้ายเมืองเสียให้รู้แล้วรู้รอด
ด้วยคิดว่าบุตรสาวคงจะแค่พูดประชดเฉยๆ และไม่คิดว่านางจะกล้าทำเื่พรรค์นั้นจริง ๆฉินอวี้ฝางกับภรรยาจึงไม่ได้ทำตามคำขอของบุตรสาวแต่ทั้งคู่เลือกที่จะพูดปลอบใจบุตรสาวแทน ทั้งยังให้คำมั่นสัญญาว่าในฐานะบิดาเขาจะหาบุรุษที่ดีมาแต่งกับนางให้จงได้อย่างไรเสียนครเป่ยซานกว้างใหญ่ไพศาลเพียงนี้ย่อมมีบุรุษที่ดีกว่าิซางเฉวียนเป็แน่ที่สำคัญบุรุษผู้นั้นจะต้องเต็มใจแต่งกับฉินฟางเฟยอย่างว่าง่ายไม่ทำให้การแต่งงานเป็เื่ยุ่งยากเหมือนที่เ้าคนแซ่ิทำกับลูกสาวของตน
ได้ฟังอย่างนั้นหัวใจของฉินฟางเฟยก็แหลกลาญไม่เหลือชิ้นดีด้วยคิดว่าชาตินี้ตนเองคงไม่มีวันได้สมหวังในความรักฉินฟางเฟยจึงหนีไปะโน้ำตายที่ธารน้ำตกท้ายเมืองตามที่ได้ลั่นวาจาไว้
แต่ถือว่ายังโชคดีที่เสิ่นโหวผ่านไปแถวนั้นพอดีเขาบังเอิญจับสังเกตเห็นความผิดปกติบางอย่างในสีหน้าของฉินฟางเฟยเขาจึงเฝ้าจับตาดูพฤติกรรมของฟางเฟยอย่างใกล้ชิด ไม่ยอมจากไปไหนแม้แต่ก้าวเดียว
ที่ผ่านมา…ในสายตาของเสิ่นโหว เขาเห็นมานักต่อนักว่ายามที่ฉินฟางเฟยไม่ได้อยู่ต่อหน้าิซางเฉวียนนางก็มักจะวางสีหน้าดื้อรั้นเอาแต่ใจท่วงท่ากริยาดูหยิ่งทะนงตนในรูปแบบของคุณหนูผู้สูงศักดิ์
แต่ทว่ายามใดที่นางอยู่ต่อหน้าิซางเฉวียนฉินฟางเฟยคนนี้มักเปลี่ยนจากหลังฝ่าเท้าเป็หน้ามือได้ง่าย ๆ จากสตรีร้ายกาจกลับกลายเป็สตรีอ่อนหวาน น่ารัก น่าทะนุถนอมได้ในชั่วพริบตา คิด ๆดูแล้วช่างน่าอิจฉาสหายแซ่ิเสียจริง
ถ้าไม่ใช่ว่าเสิ่นโหวหรือเสิ่นตวนหนิงเป็สหายสนิทกับิซางเฉวียน และได้อยู่ในหลาย ๆ ่เวลา ทั้งได้อยู่ในหลาย ๆเหตุการณ์ของิซางเฉวียนกับคุณหนูสามฉิน เขาก็คงไม่อยากเชื่อสายตาตัวเองว่าเพื่อบุรุษที่หมายปองแล้วนั้น สตรีตัวเล็ก ๆ เช่นนางจะสามารถทุ่มเทแรงกายแรงใจพยายามทำอะไรต่อมิอะไรได้มากมายถึงเพียงนั้นแต่น่าเสียดายเหลือเกินที่นางทุ่มเทหัวใจให้บุรุษผิดคน
โบราณว่าไว้...กับคนไม่มีใจ ทำดีให้ตาย เขาก็ไม่เห็นค่า
เช่นนั้นแล้วเสิ่นตวนหนิงจึงภาวนาขอให้คุณหนูฉินคนงามได้ลงเอยกับบุรุษที่เห็นค่าในตัวนาง
เพราะเห็นฉินฟางเฟยมาเนิ่นนานและได้เห็นอุปนิสัยของฉินฟางเฟยในหลาย ๆ มุมมองเสิ่นตวนหนิงจึงไม่ได้ตัดสินว่านางเป็สตรีร้ายกาจ เหมือนที่ผู้อื่นตัดสินนาง แล้วนานวันเข้าเสน่ห์ของฉินฟางเฟยคนนี้ก็ค่อย ๆ ซึมซับเข้าสู่สายตาของเสิ่นโหวโดยที่เขาเองก็ไม่รู้เนื้อรู้ตัวทว่ามารู้ตัวอีกทีเสิ่นตวนหนิงก็รู้สึกสนใจในตัวฉินฟางเฟยเข้าเสียแล้ว
แต่น่าเสียดายที่นางหาได้ใคร่เปิดใจให้ชายอื่นเว้นเสียแต่ิซางเฉวียนแค่คนเดียวเท่านั้นแต่ทว่าเ้านั่นดันลงรักปักใจต่อคุณหนูเจียวแค่คนเดียว ถึงขนาดลั่นวาจาไว้ว่าหากฮูหยินของจวนสกุลิมิใช่เจียวจื่ออิงชาตินี้ทั้งชาติเขาจะไม่ขอแต่งกับสตรีคนใดอีก
เห้อ…ซางเฉวียนเอ๋ยซางเฉวียน สตรีที่เรียบร้อยเกินไป บางครั้งก็ออกจะน่าเบื่อเมื่อเทียบกับสตรีร้ายกาจจอมดื้อรั้นอย่างฉินฟางเฟยแล้วนั้นในสายตาของเสิ่นตวนหนิง ฉินฟางเฟยนับว่าน่าสนใจและน่าค้นหากว่าเป็ไหน ๆ
แต่ก็อย่างว่าแหละนะคนเราร้อยพ่อพันแม่ ย่อมมีรสนิยมความชมชอบที่แตกต่างกันออกไป
ในสายตาของคนอื่นอาจจะมองว่าฉินฟางเฟยเป็สตรีร้ายกาจ เ้าอารมณ์ เอาแต่ใจ หยิ่งผยองทะนงตนและชอบข่มเหงผู้อื่น แต่ทว่าในสายตาของเสิ่นตวนหนิง เขากลับมองว่า นิสัยเ่าั้สตรีทั่วทั้งเมืองหลวงล้วนเป็เหมือนกันหมดต่างกันก็เพียงแต่ว่าพวกนางจะแสดงออกให้ผู้อื่นรับรู้ได้มากน้อยแค่ไหนก็เท่านั้น
อีกอย่าง… คนเรานั้น...เมื่อได้เกิดมาเป็คน ย่อมไม่มีใครดีพร้อมไปเสียทุกอย่างดังนั้นจะมีข้อเสียหลุดโผล่มาบ้าง ก็ไม่ใช่เื่แปลกแทนที่จะเอาแต่มองข้อเสียของฉินฟางเฟยแค่ด้านเดียวมิสู้หันมามองข้อดีของนางบ้างจะเป็ไรไป
เท่าที่ได้เห็นกับตาตัวเองเท่าที่ได้ัั และได้รับรู้มา…
ฉินฟางเฟยไม่ได้เป็เพียงแค่หญิงงามล่มเมืองแต่นางยังเป็สตรีที่รักมั่น ครั้นคิดจะรักผู้ใดแล้ว ก็ลงรักปักใจอย่างลึกซึ้งนอกจากนี้นางยังเป็สตรีที่มีความอดทนสูงกว่าสตรีทั่ว ๆ ไป ดูสิ!ขนาดว่าซางเฉวียนปฏิเสธไมตรีของนางนับร้อยนับพันครั้งแต่นางก็ยังอดทนที่จะทำทุกอย่างเพื่อให้เขาหันมารักหันมาสนใจนางให้ได้
เช่นนั้นแล้ว…สตรีเช่นฉินฟางเฟย เป็สตรีที่หาได้ยากยิ่ง
ยามที่นางร้ายกาจยามที่นางทำตัวน่าชิงชัง ผู้อื่นอาจมองว่านางเป็นางมารร้ายที่มุ่งแต่จะบ่อนทำลายความสุขของคนอื่น แต่ทว่าในทางกลับกันเสิ่นตวนหนิงกลับมองว่า ทุกครั้งที่นางทำตัวร้ายกาจทุกครั้งที่นางแยกเขี้ยวยิงฟันใส่คนนั้นที ใส่คนโน้นที ฉินฟางเฟยตัวร้ายกลับไม่ได้ต่างอะไรจากลูกแมวป่าเลยสักนิด นางน่ารักน่าชังถึงเพียงนี้จะให้ชิงชังนางลงได้อย่างไร...