ณ ที่ทำการพรรคแสงส่องประชาธิปไตย
“ อะไรนะ เพชรแท้ ถูกหักขา หักแขน อาจต้องพิการชั่วชีวิต ใคร ใครบังอาจทำเช่นนี้กับลูกฉัน” รัฐมนตรีทองแท้ โกรธแค้นคนที่ทำเช่นนี้กับลูกตนเองยิ่งนัก แต่ไม่เคยถึงคนอื่นที่ลูกตนเองไปทำให้เขาต้องาเ็ล้มตายเลย
“ หารายละเอียดของมันมา ฉันจะไปโรงพยาบาลเดี๋ยวนี้ ใครที่มันทำเพชรแท้เช่นนี้ฉันจะฆ่าล้างโคตรมัน” รัฐมนตรีทองแท้ รีบไปโรงพยาบาลทันที
โรงอาหารมหาลัยท่าเรือกรุงเทพ
“ พวกนายไม่กลัวว่า ปัญหาที่ฉันสร้างไว้จะทำให้พวกนายเดือดร้อนกันเลยหรือยังไง” อาซันเห็นเพื่อนๆ มากินอาหารพร้อมกันทั้งหมด แม้กระทั่งพี่โบว์ก็ยังมาด้วย
“ ไม่กลัว มันสมควรโดนบ้างแล้ว” มาริษาเอ่ยก่อนใคร
“ ใช่ ฉันบอกกับพ่อและปู่แล้ว เื่นี้นายไม่ต้องกลัวเลย” ผิงผิง เอ่ยตอบเช่นกัน
“ ไม่อย่างไร เื่แค่นี้ไม่ทำให้ควาวสัมพันธ์พวกเราเปลี่ยนไปได้หรอก” บิ๊กเอ่ย
“ ใช่ฉันก็เหมือนกัน” เอสพูดอีกคน
“ เธอเป็สมาชิก ชมรมพิทักษ์โลก ฉันพร้อมที่จะปกป้องเธอเสมอ” พี่โบว์ก็สนับสนุนอาซัน
“ ฉันก็ไม่กลัวพวกมัน นายเป็ตัวแทนชมรมนักมวยไทยของเรา ไม่ว่าจะยังไงพวกเราไม่มีวันทิ้งนายอยู่แล้ว” พี่แม็คเดินมาสมทบกับรุ่นพี่อีกหลายคน และทุกคนก็พยักหน้าเช่นเดียวกัน อาซันกล่าวขอบใจทุกคน
ถึงเวลาเย็นอาซันก็ได้พบท่านผบ. หน่วยรบพิเศษ ที่กำลังนั่งรออยู่ที่บ้านพักมองผิงผิง กับอาซันเดินคู่กันมา
“ ท่านผบ. วิษณุ” อาซันเอ่ยทักทาย
“ ได้ข่าวว่าเธออัดลูกชายรัฐมนตรีทองแท้จนพิการเชียวหรือ” ท่านวิษณถามยิ้มๆ
“ ไม่ฆ่าให้ตายก็บุญแล้ว” อาซันไม่ปฏิเสธ
“ ฮ่า ฮ่า ฮ่า จริงของเธอ ไม่ตายก็บุญแล้ว แต่ว่าพวกมันไม่หยุดแน่ เธอต้องระวังตัวด้วย ที่ฉันเรียกเธอมาวันนี้อยากให้เธอเข้าร่วมหน่วยของฉัน อย่างน้อยเธอก็มีตำแหน่ง เวลาเจอพวกตำรวจจับไม่ว่าข้อหาใดใด เพียงยื่นป้ายประจำตัว พวกเขาก็ไม่สามารถจับเธอได้อีกต่อไป จะต้องทำหนังสือมาขอที่หน่วยงานของฉันเท่านั้น” ท่านวิษณุให้คำแนะนำ
“ จริงหรือ แล้วผมต้องทำอย่างไรบ้าง” อาซันคิดว่าท่านวิษณุต้องมีอะไรมากกว่านี้แน่
“ ก็ไม่มีอะไร เพียงแต่เธอต้องคอยให้คำแนะนำ หรือ ช่วยเหลือทางหน่วยรบพิเศษของเรา ยามมีปัญหาที่ไม่สามารถแก้ไขได้แค่นั้น” ท่านวิษณุเอ่ยยิ้มๆ อาซันเข้าใจ คิดจะใช้งานเรานี่เอง
“ ไม่มีปัญหา ผมยินดีร่วมงาน” อาซันตอบทันที ท่านผบ วิษณุยื่นเหรียญตราหน่วยรบพิเศษให้อาซันเก็บไว้
“ ฉันรู้ว่าผู้ก่อการร้ายที่มหาลัย ที่ถูกฆ่าตายเรียบ เป็ฝีมือของเธอ แต่ฉันไม่ถามรายละเอียดหรอก เธอสบายใจได้ ฉันสนใจแต่ผลลัพธ์มากกว่า และเวลานี้มีคนที่น่ากลัว มาแทนหม่องทิน มันคือ ผู้พันอาเธอร์ มันเห็นหัวหน้าหน่วยสังหารนานาชาติระดับเอเซีย มันโเี้มาก มันเคยฆ่าล้างหมู่บ้านแถบชายแดนสามเหลี่ยมทองคำเพียงเพราะขัดขวางทางของมันแค่ครอบครัวเดียวมันกลับฆ่าล้างหมู่บ้าน ไปกว่า สิบหมู่บ้าน แล้วบัดนี้พวกมันมาแล้ว คิดว่าการผลิตยาเสพติดของหม่องเอ กับ นักฆ่านานาชาติเหล่านี้ต้องมีผลประโยชน์ที่เอื้อต่อกันอย่างแน่นอน” ท่านวิษณุเริ่มเอ่ยอธิบายอีก
“ ดั้งนั้นฉันคิดว่า พวกมันคงต้องล่วงรู้ ด้วยเช่นกัน คนที่สังหารคนของพวกมันนั้นต้องมีส่วนเกี่ยวข้องกับเธอ เพราะรัฐมนตรีทองแท้กับรัฐมนตรีสิทธิชัยนั้นล้วนแต่คุ้นเคยเป็อย่างดี เื่นี้เธอกับครอบครัวของต้องระวังตัวด้วย” ท่านวิษณุเอ่ยเตือน จากนั้นอาซันก็กลับบ้าน ไว้มีปัญหาใดใด จะติดต่อกลับมา
อาซันกลับมาถึงโรงแรมก็เจอกับเ้าหน้าที่ตำรวจนับร้อยคนเพื่อมาเตรียมรอเพื่อจับกุม อาซันยื่นตราหน่วยรบพิเศษให้ ทำให้ผู้กำกับต้องมองมาที่อาซันอย่างไม่เชื่อสายตาอีกครั้ง
“ ผมต้องขอโทษที่ไม่ทราบว่าท่านเป็ รองผู้บัญชาการหน่วยพิเศษมาก่อน เื่นี้ท่านรัฐมนตรีทองแท้แจ้งมา ไม่ได้บอกว่า ท่านเป็รองผบ. มาก่อน ผมจะให้ทางท่านรัฐมนตรีไปคุยกับท่านผบ. เอาเอง ยังไงก็ต้องขออภัยที่ทำให้เกิดเื่เช่นนี้เกิดขึ้น” ผู้กำกับพาลูกน้องกลับไปทันที ไม่สามารถใช้กฏหมายกับอาซันได้อีกแล้ว จึงรีบแจ้งไปที่ รัฐมนตรีทองแท้
“ อะไรนะ มันเป็รอง ผบ.หน่วยรบพิเศษเชียวหรือ” ท่านผู้กำกับรายงาน ทำให้รัฐมนตรีทองแท้โกรธแค้นยิ่งนัก
“ แค่รองผบ. หน่วยรบพิเศษ ไม่เห็นต้องกลัวมัน ให้ลูกน้องของฉันไปจัดการเอง”ท่านนายพลฟาอีสต์ญาติผู้พี่ท่านรัฐมนตรีทองแท้นั่งอยู่ด้วย เอ่ยปากจัดการให้
“ ไม่ได้หรอก ผบ. หน่วยรบพิเศษ ขึ้นตรงต่อท่านนายก แล้วหน่วยงานนี้เคลื่อนไหวอิสระ สามารถจับ หรือ จัดการกับคนได้ทั่วประเทศ ไม่รู้ไอ้ลูกตัวดี ไปสร้างปัญหาให้กับคนพวกนี้ได้อย่างไร ถึงว่ามันถึงไม่กลัวเกรง แถมเล่นลูกชายฉันหนักขนาดนี้” รัฐมนตรีทองก้อนเอ่ยเสียงเครียด
“ ถ้าเช่นนั้นก็คงให้ผู้พัน อาเธอร์ช่วย น่าจะดีกว่า” นายพลฟาอีสต์แนะนำ
“ คงต้องเป็เช่นนั้น “ รัฐมนตรีทองก้อนคว้าโทรศัพท์โทรหา ผู้พันอาเธอร์ทันที..
ถึงวันที่อาซันจะต้องไปแข่งขันชกมวยนอกรอบที่จังหวัดกรุงศรีอยุธยา โดยมีเพื่อนทุกคนไปเชียร์กันครบ โดยมีเอสเป็คนขับให้ ส่วนรุ่นพี่ที่ชมรมไปรอเตรียมโรงแรมพร้อมสถานที่ฝึกไว้ให้เรียบร้อยแล้ว อาซันไปถึงก็ได้ที่พักที่โรงแรมริมน้ำฝั่งตรงข้ามวัดพนัญเชิง ส่วนด้านขวามือ มีแม่น้ำป่าสักไหลตัดเข้ามาชนกับแม่น้ำเ้าพระยา กลายเป็ทางน้ำสามแพร่ง อาซันมองอยู่นาน คล้ายมีน้ำวนหมุนไหลแรงอยู่ตรงกลางแม่น้ำ มีไอิญญาหนาแน่น มาก แต่ตรวจสอบกลับไม่พบิญญาสักดวง
“ อาซันพรุ่งนายจะขึ้นชกแล้ว เตรียมพร้อมหรือยัง” พี่แม็คเดินมาพร้อมตารางการชกมาให้อาซันดู
“ พร้อมอยู่แล้ว “ อาซันตอบด้วยความมั่นใจ
“ พรุ่งนี้มีการแข่งขันวันแรก 3 รอบ โดยรุ่นของนายเป็รุ่นฟรีไสตล์ คนจะให้ความสนใจเป็พิเศษ หากนายเอาชนะ ได้ 3 คน วันต่อมาจะได้ชกอีก 2 ครั้ง ถ้าชนะก็ได้ชิงที่ 1 ถ้า แพ้ ก็ได้ชิงที่ 3 ง่ายๆ เข้าใจไหม” พี่แม็คอธิบาย อาซันพยักหน้า
แต่เริ่มมองมาที่ศาลพระภูมิเ้าที่ อาซันเห็น ิญญาผู้ชายคนหนึ่ง สิงสถิตอยู่ในศาลพระภูมิเ้าที่แห่งนี้ หน้าตาคล้ายรูปที่อยู่ปั้นที่อยู่ตรงกลางในห้องล็อบบี้ ที่เขียนว่าเป็ผู้ก่อตั้งโรงแรมแห่งนี้
“ อาซันฉันมีเพื่อนแนะนำให้นายรู้จัก นี่คือณิชชา เป็เพื่อนฉันกับมาริษา เป็เ้าของโรงแรมแห่งนี้ด้วย”
“ คุณณิชชา ” อาซันทักทาย
“ คุณซูซันตามสบาย ที่นี่มีห้องออกกำลังกาย มีเวทีมวยให้ซ้อมด้วย หวังว่าคงพอใจนะคะ” ณิชชาทักทายกลับมาอาซันมองสาวคนนี้ช่างน่าตาเหมือนตาแก่ที่นั่งอยู่ในศาลเ้าที่มากจริงๆ ่บ่ายอาซันไปซ้อมมวยที่ห้องซ้อมโดยมีพี่แม็คและทีมงาน มาช่วยซ้อม ซึ่งอาซันฝึกใช้บาทาเทพฤทธิ์ หนึ่งในวิชาจากหยก
ซึ่งเน้นความเคลื่อนไหวและรวดเร็ว พอเตะออกมา จะไม่สามารถมองเห็นแม้แต่เงาร่างของขาที่เคลื่อนไหว วิธีใช้พลังบาทาเทพฤทธิ์ ไม่ใช้พลังกาย แต่ให้ใช้พลังปราณที่เคลื่อนไหวอยู่ในร่างกายเท่านั้นถึงจะทำได้รวดเร็วราวกับสายลม
ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว อาซันลองใช้ออกลูกเตะเข้ากระสอบทรายอย่างรวดเร็ว เปรี้ยง กระสอบทรายถูกเตะขาดกลางไปในทีเดียว จากนั้นก็ลองฝึกท่าบาทาเทพฤทธิ์
กระโดนลอยตัว แล้วไซด์คิด ฝ่าเท้าออกมาไม่มีใครมองเห็นแม้แต่คนเดียว
อา สำเร็จ บาทาเทพฤทธิ์ อาซันลองใช้ ทั้งหมัดและเท้าเข้าออกแบบผสมผสานกันจนมีความเคลื่อนไหวอย่างคล่องแคล่วและต่อเนื่องกัน ในที่สุดอาซันก็หยุดซ้อมกลับไปพักผ่อน คืนนั้นอาซันก็ฝันว่าได้พบกับเด็กทั้งสองอีกครั้ง
” ท่านพ่อ ท่านมาแล้วรีบมาเร็วมาช่วยพวกเราด้วย ไม่มีเวลาแล้ว ท่านแม่จะทนไม่ไหวแล้ว ท่านพ่อ” เสียง เด็กทั้งสองต่างแย่งกันพูดแต่ก็ออกเสียงมาพร้อมกันช่างน่ารักเสียงจริงๆ
“ พาข้าไป ข้าจะช่วยแม่ของเ้า” อาซันพูดในความฝัน แล้วเด็กทั้งสองก็พาเข้ามาที่สถานที่แห่งหนึ่ง
“ ท่านพ่อ พวกเราอยู่ด้านใน มีกำแพงแก้วศักดิ์สิทธิ์ขวางกั้นไว้ ท่านพ่อต้องหาทางเข้าไปให้ได้นะ พวกเราอยู่ด้านใน ลูกแก้ว กับ ลูกขวัญต้องไปแล้วพวกเราหมดแรงแล้ว” เด็กน้อยทั้งสองก็ทำท่าหมดแรงแล้วค่อยหายกลับเข้าไปในกำแพงแก้วศักดิ์สิทธิ์ทันที อาซันต่อยไปที่กำแพงแก้วทันที ตูม ! มันไม่เป็อะไร
แต่กลับมีเสียงตวาดกลับออกมา “ บังอาจ กล้ามารบกวนพวกข้าที่นี่ มันต้องตาย”
อาซันใตื่นขึ้นทันที จึงลุกขึ้นแต่งตัวแล้วขี่เมฆสีดำไปที่จุดที่อาซันััได้ทันที อาซันมาถึงโบราณสถานแห่งหนึ่ง ติดกับสถาบันการศึกษาราชมงคล
อาซันยืนอยู่บนโบราณสถาน แล้วหลับตามใช้จิตัั ตามหาประตูทางเข้า ไม่นานก็พบทางเข้ามิติ อาซันฉีกมิติแล้วเดินเข้าไป พบกับกำแพงแก้วขวางกั้นอีกชั้น อาซันหยิลดาบ 5 คม ออกมาแล้วฟันเปรี้ยงเข้าไป ตูม ! กำแพงแก้วแตกเป็รูโหว่ทันที อาซันเดินเข้าไป มีเสียงดังออกมา
“ บังอาจ เ้าเป็ใครเข้าที่นี่ได้อย่างไร” เสียงดังก้องมีร่างนักรบโบราณนับ สิบสวมชุดเกราะ ปรากฏออกมา โดยมีผู้นำคนหนึ่งแต่งชุดคล้าย แม่ทัพ นายกองสมัยโบราณ
“ พวกเ้าตายไปนานแล้ว ไม่รู้จักข้า ยังมีหน้ายังจะมาถามข้าอีกเหรอ ว่าข้าเป็ใคร “ อาซันย้อนถามพวกมันอีก แต่หัวหน้าไม่สนใจ จึงสั่งให้นักรบโบราณสิบคนเข้ามาจับอาซันทันที เปรี้ยง อาซันต่อยด้วยหมัดโพธิธรรม ร่างนักรบโบราณ ถูกต่อยร่างสลาย ไปทีเดียว 3 คน แล้วลองเตะด้วยบาทาเทพฤทธิ์ อีก 2 ครั้ง ร่างทั้ง 7 สลายไปกลายเป็ิญญา อาซันดึงิญญามาเก็บเข้าแฟลชไดร์ทั้งหมด
“ เ้าเป็ใคร” หัวหน้าใที่เจอคนอย่างซัน พอซันก้าวเข้าใกล้ หัวหน้าทหารเห็นหน้าอาซันชัดๆ ก็ใแล้วรีบคุกเข่าทันที
“ ท่านแม่ทัพสุริยัน ท่านกลับมาแล้ว” อาซันใขึ้นไปอีก เลยไม่ได้ทำอะไร ก็มีเด็กเล็ก 2 คนที่เห็นในความฝันลอยตัวเข้ามาหาอาซันอย่างดีใจ
“ ท่านพ่อ ท่านพ่อ ท่านกลับมาแล้ว” เด็กเข้ามากอดขาอาซันทั้งสองอย่างดีใจ อาซันเลยกอดก้มลงกอดตอบไปด้วยสัณชาตณาณ
“ พาข้าไปหาแม่ของเ้า” อาซันพูดสั้นๆ แค่นี้แล้วเดินเข้าไปโดยไม่ได้สนใจหัวหน้าทหารที่ก้มหัวลงอย่างหวาดกลัว
“ ไม่ได้ ข้าต้องรีบไปบอกท่านโหราจารย์ ”
อาซันมองในมิติแห่งนี้ซึ่งกว้างใหญ่ระดับหนึ่ง ดูแล้วมีบ้านอยู่ไม่ถึง 10 หลัง บ้านหลังที่เด็กๆ พามาก็เป็บ้านเรือนไทย ที่ใหญ่พอๆ กันเรือนทั้งหมดในที่แห่งนี้
อาซันััเด็กทั้งสอง ที่เป็เพียงิญญาเด็กน้อยเท่านั้น แต่จิตวิณณานกลับกล้าแข็งยิ่งนักไม่รู้ใครเป็คนสร้างกายหยาบให้เด็กทั้งสองกัน แล้วพวกเขาออกไปตามเรามาจากความฝันได้อย่างไร คงต้องถามแม่ของเขาดู
อาซันขึ้นเรือนมาก็พบหญิงสาวนางหนึ่งนับพับเพียบร้อยมาลัย มองอาซันด้วยความใ
“ ท่านแม่ ข้าพาท่านพ่อมาแล้ว ท่านแม่ดีใจหรือไม่” เสียงของลูกแก้วลูกขวัญดังพร้อมกันไม่รู้ใครส่งเสียงกันแน่ สายตาหญิงนางนั้นมองมาที่อาซันอย่างลึกซึ้งน้ำตาเริ่มไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว แล้วพึมพำเป็คำพูดออกมา
“ ท่านพี่ ท่านกลับมาแล้ว” อาซันได้ยินคำนี้ก็รำพึงออกจากปากเบาๆโดยไม่รู้สึกตัว
“ าาวดี” พอนางได้ยินคำนี้ ก็ค่อยๆลุกขึ้นแล้วรีบเดินเข้ามากอดอาซันแน่น
อาซันกอดตอบด้วยสัณชาตณาณ อัตโนมัติ แล้วค่อยๆ จับนางแยกออกมาเพื่อที่ถามความเป็มาของเื่ทั้งหมด ...
99
