ตอนที่ 18
พลังที่เหนือคนอื่น
ไป๋เหอมองดูร่างกายตนเองกำลังลอยไปใกล้ซากงูั์ที่ตอนนี้มันตายแล้วพร้อมกับเห็นว่าร่างงูั์กำลังลอยขึ้นเหนือพื้นชายหนุ่มถึงกับตื่นตระหนกว่าชายชราจะคิดทำการสิ่งใด
“ท่านผู้าุโท่านจะทำอะไรช่วยตอบที” สีหน้าเป็กังวลขณะเอ่ยถามแต่ใบหน้าท่านาุโลึกลับนั้นกลับเรียบนิ่งจนเดาไม่ออกว่ากำลังคิดอะไรอยู่
“เ้าไม่ต้องกลัวไปข้ากำลังช่วยเ้าอยู่”ใบหน้าเรียบนิ่งเอ่ยตอบกลับพร้อมกับมองไปยังร่างงูั์สะบัดชายเสื้อไปที่ร่างนั้นก็เกิดลอยขึ้นคู่กันกับเด็กหนุ่ม
“ช่วยอะไรเหรอท่านาุโข้าไม่เข้าใจ”เขามองดูร่างงูกับร่างตนเองที่ลอยอยู่กลางอากาศตรงกันข้ามกัน ยิ่งมองซากนั้นจิตใจเขาก็เกิดหวาดหวั่นขนทั้งกายลุกชูชันแม้มันจะตายไปแล้วแต่ภาพตรงหน้าก็ยังคงน่ากลัวไม่เปลี่ยน
ชายชราลูบเคราตนเองไปมาพร้อมกับถอนหายใจอย่างนึกเสียดาย“ด้วยเ้าเกิดมามีพร์พร้อมอาวุธกระบี่วิเศษแต่น่าเสียดายที่ตอนนี้กระบี่ได้พังทลายลงแล้ว ขาดกระบี่ประจำตัวก็เหมือนได้เสียสมบัติชิ้นสำคัญไป ในความเป็จริงเ้าควรจะกลายเป็คนไร้ประโยชน์เพราะสูญสิ้นกระบี่แต่ข้ากำลังช่วยเ้าไว้”
ชายหนุ่มพอได้ยินเช่นนั้นก็ใอย่างสีหน้าซีดเผือดราวกับไม่อยากจะเชื่อคำที่กล่าวมา
“มันจะเป็ไปได้อย่างไรกัน ที่ท่านาุโกล่าวมามันคือเื่จริงเหรอ”ใบหน้าที่ยังคงงุนงงไม่อาจจะเชื่อเขาจะกลายเป็คนไร้ประโยชน์อีกครั้งได้อย่างไรทั้งที่เขาทุ่มเทการฝึกวิชากับมันมากหวังจะปกป้องคนในตระกูล หากเขากลายเป็คนไร้ประโยชน์อีกครั้งแล้วพอพ้นจาก 5 ปีไปไม่ใช่คนในตระกูลเขาจะล้มตายไปหมดเหรอ
ไม่ได้เขาไม่้าเป็เช่นนั้น
ชายชรามองเห็นความกลัวผ่านดวงตาของเด็กหนุ่ม แต่ไม่เป็ไรเมื่อได้มาเจอเขาแล้วย่อมที่จะสามารถรักษาพลังนั้นไว้ได้ เขาจะช่วยอย่างเต็มที่ส่วนต่อจากนี้ก็แล้วแต่โชคชะตาของเ้าเด็กหนุ่มว่าจะนำพาไปทางไหน
“คนอย่างข้าไม่เคยกล่าวเื่เท็จข้าจะช่วยเ้าเก็บพลังไว้ส่วนจะเพิ่มพูนมากน้อยเพียงไหนก็ขึ้นอยู่กับความสามารถของเ้าที่จะทนทรมานได้แค่ไหน”
“ท่านาุโหมายความว่าอย่างไร”เด็กหนุ่มยังคงไม่เข้าใจว่าการช่วยของชายชราจะทำอย่างไรเพราะตอนนี้เขาอยู่เบื้องหน้าเ้างูั์นี่ ชายชราตรงหน้าคิดจะทำอะไรกับร่างงูั์อย่างนั้นเหรอ
“ด้วยเ้างูั์ตนนี้มีพลังอยู่ในร่างมากพอที่จะสามารถดึงความสามารถมันออกมาเพื่อช่วยเหลือเ้า ข้าจะช่วยเ้าดึงพลังมันออกมาแต่ก็ย่อมต้องแลกกับความเ็ปที่จะได้รับเ้าจะยินยอมทนเ็ปนั้นได้หรือไม่” ชายชรากล่าวขึ้นอีกครั้งหากเด็กหนุ่มขี้ขลาดไม่อยากได้รับการช่วยเหลือเขาก็จะไม่ฝืน
ไป๋เหอครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งหากเป็ไปตามที่ชายชราได้กล่าวก่อนหน้านั้นเขาจะสูญเสียพลังที่เคยฝึกมาเขาย่อมที่จะไม่สามารถยอมรับได้ หากความเ็ปแลกมาด้วยพลังยังคงเดิมเขาก็จะยอมเสี่ยงดูดีกว่าไม่ทำอะไรเลย
“ได้ท่านาุโข้ายอมรับ ท่านจะทำอะไรร่างกายของข้าก็ได้ขอเพียงทำให้ร่างกายไม่สูญเสียพลังข้าย่อมที่จะแลกมาด้วยความเ็ป”
ชายชราพยักหน้าอย่างยินดีมองเด็กหนุ่มที่ตอนนี้ดูจะมีความมั่นใจขึ้น“ได้ ข้าจะช่วยเหลือเ้าเพราะเ้าถูกชะตากับข้านัก”
ไป๋เหอมีใบหน้าที่มุ่งมันหายใจเข้าลึกๆเพื่อที่จะยอมรับมันไม่ว่าชายชราจะทำอะไรเขาก็ยอมทนเจ็บให้ได้เพื่อประโยชน์ตนเองและก็มองเห็นว่าชายชรากำลังทำอะไรกับร่างงูั์ ก่อนจะเกิดแสงสีแดงลอยออกมาจากร่างงูั์นั้นเข้าสู่ร่างของตนมันเริ่มรู้สึกเ็ปทีละเล็กทีละน้อยยิ่งแสงสีแดงวิ่งผ่านทั่วร่างความเ็ปก็เริ่มมากขึ้น เขากำหมัดแน่นอดทนกับความเ็ปที่ไหลทั่วร่าง
เขารู้สึกได้ถึงพลังมหาศาลที่ไหลจากงูสู่ร่างของตนเองแลกมาด้วยความเ็ปอย่างแสนสาหัส
“อ๊าก....” ชายหนุ่มร้องะโออกมาด้วยความเ็ปร่างกายเ็ปเจียนบ้าแต่ก็ไม่สามารถที่จะให้ท่านาุโหยุดการกระทำไว้แค่นั้น เขาต้องทนรับมันให้ได้
“เ้าอดทนไปก่อนตอนนี้เ้ารู้สึกถึงพลังมหาศาลที่ไหลเวียนไปทั่วร่างแล้วใช่ไหม เ้าช่างโชคดีนักที่ได้เจอเ้างูั์ตนนี้ที่ได้ดึงพลังของมันออกมายิ่งทนได้มากเท่าไหร่พลังไหลเวียนทั่วร่างก็มีมากเท่านั้น” เขากล่าวออกมาอย่างนึกชื่นชมในความอดทนของเด็กหนุ่มตรงหน้า
“ข้าเข้าใจแล้วท่านาุโข้าจะอดทน” เขากล่าวอย่างกัดฟันอดทนต่อความลำบากแค่ได้รับรู้ถึงพลังที่ไหลเวียนทั่วร่างพร้อมกับจุดตันเถียนที่มีพลังในนั้นที่วิ่งไปสะสมเป็วงกลมขนาดเล็กเท่ากับผลอิงเถาและดูเหมือนว่าตอนนี้มันขยายใหญ่ขึ้นเท่ากับผลผิงกั่ว พลังมหาศาลที่ไหลในนั้นมันทำให้เขารับรู้ได้ถึงความแข็งแกร่งที่เพิ่มทวีมากขึ้นมากกว่าแต่ก่อนมาก
ชายชรามองเห็นการเปลี่ยนแปลงของเด็กหนุ่มถึงกับพยักหน้ายินดีและก็ต้องใขึ้นเมื่อเห็นพลังที่ไหลเวียนไปทั่วร่างกายของเขาจากที่มีพลังอยู่ในชั้นก่อเกิดขั้นที่9 และมันเพิ่มไปถึงขั้นที่ 10 เขาตกตะลึงเมื่อได้เห็นเช่นนั้นในรอบหลายร้อยปีพึ่งเห็นอีกครั้งและก็ยิ่งตกตะลึงไปอีกเมื่อมันไม่ได้หยุดอยู่ที่ชั้นก่อเกิดขั้นที่10 แต่มันขึ้นไปอยู่ขั้นที่ 11
“นี่มันอะไรกันข้าพึ่งเคยพบในรอบพันปีที่เขาระบุไว้ในตำราไม่คิดเลยว่าจะได้เจอกับตนเองคนที่มีพลังนอกเหนือจากขั้นที่9 ช่างหาได้ยากเย็นนักไม่คิดว่าจะได้พบเจอจริง ๆ กับตนเองเด็กหนุ่มผู้นี้ช่างวิเศษนักหากโดนฝึกฝนไปในทางที่ดีวันหน้าคงจะหายอดฝีมือปราบเขาได้ยาก”เขาลูบเคราเบา ๆพยักหน้ายิ้มอย่างยินดีที่ในชีวิตนี้ได้พบคนที่มีพร์ซึ่ง์ไม่อาจต้านพลังได้ภายภาคหน้าแม้จะลำบากกว่าคนอื่นแต่ย่อมแลกมาด้วยอำนาจที่ไม่มีใครต้าน
ไป๋เหอรับรู้ถึงพลังตนเองที่เพิ่มขึ้นจากขั้นที่9 สู่ขั้นที่ 10 และขั้นที่ 11 ในตำราที่เขาอ่านเจอมันมีพลังอยู่แค่ระดับขั้น 9ไม่ใช่เหรอเหตุใดร่างกายของเขาถึงสามารถบรรจุพลังเกินระดับเช่นนี้
“นี่มันอะไรกันร่างกายข้าเป็อะไร”จากร่างกายที่กำลังเ็ปแปรเปลี่ยนเป็ความสงสัย
ชายชราเฝ้ามองดูร่างกายนั้นเรื่อยๆ เผื่อมันจะมีการเปลี่ยนแปลงอีกครั้งและก็ต้องใขึ้นเมื่อมันไม่ได้อยู่แค่ขั้นที่11 แต่มันวิ่งไป ขั้นที่ 12 และ 13 ชายชราตกตะลึงในรอบหมื่นปีไม่เคยมีใครทำได้
“เหตุใดร่างกายเ้าถึงไม่เหมือนคนอื่นเ้าเกิดมาพร้อมโชคชะตาที่ยิ่งใหญ่อย่างนั้นเหรอ” ชายชรากล่าวขึ้นมองเด็กหนุ่มด้วยความปีติและชื่นชม ช่างเป็วาสนาของเขาโดยแท้ที่ได้มาช่วยเด็กหนุ่มที่มีความสามารถเช่นนี้ เขารู้สึกภูมิใจกับตนเองจริง ๆที่ได้ยื่นมือเข้าช่วยเด็กหนุ่มที่ในอนาคตจะกลายเป็ผู้ยิ่งใหญ่ที่หาใครเทียบได้ยาก
“ข้าก็ไม่รู้ท่านาุโเหตุใดร่างกายข้าถึงเป็เช่นนี้ไปได้ทั้งที่มีคนเคยบอกข้าว่าพลังอยู่ได้ถึงแค่ขั้นที่ 9 เท่านั้นก่อนจะเปลี่ยนขึ้นชั้นใหม่”
ชายชราพยักหน้าอย่างยินดีก่อนจะได้ยินเสียงเด็กหนุ่มร้องะโด้วยความเ็ปอีกครั้งก่อนที่พลังในร่างกายนั้นจะแปรเปลี่ยนอยู่ในชั้นรวมลมปราณ
“เ้าขึ้นสู่ระดับรวมลมปราณขั้นที่1 แล้ว ข้าเข้าใจแล้วละต่อไปในอนาคตทุกขั้นตบะพลังของเ้าจะไม่ได้อยู่แค่ขั้นที่9 มันจะพาเ้าไปสู่ขั้นที่ 13ทุกครั้งเ้าจะต้องทนลำบากมากกว่าคนอื่นหลายเท่านัก” ชายชรามองเห็นพลังสุดท้ายจากร่างงูั์ลอยเข้าสู่ร่างกายของเด็กหนุ่มก่อนร่างั์นั้นจะลอยลงสู่พื้นกลายเป็ซากงูแห้งทันที
ไป๋เหอหลังจากที่ได้รับพลังสุดท้ายความเ็ปที่แสนจะสาหัสก็ได้หายมลายสิ้น ร่างกายของเขาเลื่อนลงมายังเบื้องล่างก่อนจะนั่งขัดสมาธิรวบรวมพลังทั้งหมดให้เข้าที่ ก่อนจะลืมตาขึ้นอีกครั้งรับรู้ได้ว่าพลังในร่างกายตนเองไหลเวียนอย่างบ้าคลั่ง
“ท่านาุโข้ารับรู้ถึงพลังในร่างกายข้าที่มีมากเหลือเกิน” ชายหนุ่มกล่าวอย่างยินดี
“ก็ใช่นะสิพลังของเ้ามีมากเกินกว่าคนทั่วไปนักเมื่ออยู่ในชั้นพลังเดียวกัน” ชายชราพูดยิ้ม ๆพลางเอามือลูบเคราไปมาร่างกายลอยไปยังร่างเด็กหนุ่มที่กำลังนั่งอยู่
“ตอนนี้ข้าได้อยู่ในชั้นรวมลมปราณขั้นที่1 ข้าต้องขอบคุณผู้าุโที่ได้ช่วยเหลือชีวิตข้าหากไม่มีท่านข้าก็ไม่รู้จะยังมีชีวิตรอดอยู่ไหม” ชายหนุ่มกล่าวอย่างรู้สึกยินดีมองหน้าผู้าุโที่มีบุญคุณกับตนเองชีวิตนี้เขาจะจดจำชายชราผู้นี้ไว้เพื่อตอบแทน
“เป็เพราะโชควาสนาของเ้าที่ได้มาเจอข้าจงยินดีเถิด”
ไป๋เหอคุกเข่าลงและกราบคำนับผู้าุโตรงหน้าด้วยความเลื่อมใส“ข้าขอบคุณท่านเหลือเกินท่านเป็ผู้มีพระคุณ ข้าจะไม่มีวันลืมในวันนี้ที่ท่านได้ช่วยเหลือ” ชายหนุ่มเกือบจะมีน้ำตาเอ่อคลอหากแต่กลั้นไว้มองหน้าชายชราด้วยความเคารพ
“อืมดีข้าชอบเ้านักที่เป็คนเช่นนี้ ว่าแต่เ้าเถอะจะไปที่ใดกันถึงมาอยู่กลางป่าเขาเช่นนี้”
“ข้าน้อยจะเดินทางไปเรียนที่สำนักเมฆา์แต่ระหว่างทางก็ได้พบกับเื่ที่ไม่คาดฝันเช่นนี้ก่อน หากแต่ตอนนี้ข้ารู้สึกเป็กังวลเกี่ยวกับน้องสาวที่ได้ให้หลบหนีไปก่อน”
ชายชราเพ่งมองไปยังที่ไกลๆ ก่อนจะกล่าวด้วยสีหน้าที่มีรอยยิ้ม “นางหนูนั่นไม่ได้เป็อะไรปลอดภัยดีเพียงอยู่ห่างจากที่นี่ไม่ไกลมากนัก”
“ถ้าเป็เช่นนั้นข้าก็สบายใจ” ไป๋เหอยิ้มออกมาเมื่อเห็นน้องสาวปลอดภัย
“ว่าแต่เ้าจะไปเรียนที่สำนักเมฆา์ใช่ไหมที่นั่นการแข็งขันค่อนข้างสูงนักเ้าต้องไปต่อสู้กับคนในนั้นมากมายเป็เื่แก่งแย่งชิงดีกันต่างไม่ยอมกันผู้แพ้มักจะเดินออกมาเองหรือไม่ก็เสียชีวิตอยู่ที่โน่น”ชายชรากล่าวด้วยสีหน้าเบื่อหน่ายกับโรงเรียนเช่นนี้
“ใช่แล้วข้าจะไปเรียนวิชาที่โน่น ว่าแต่ท่านรู้ประวัติที่นั่นได้อย่างไรหรือว่าท่านาุโจะเคยเป็ศิษย์อยู่ที่โน่น”ชายหนุ่มมีสีหน้าสงสัยจ้องมองชายชราลึกลับที่ไม่อาจคาดเดาที่ไปที่มาได้
ชายชราหัวเราะจ้องมองเด็กหนุ่มอย่างนึกเอ็นดูข้าไม่เคยเป็ศิษย์อยู่ที่โน่นแต่ข้าก็พอมีความรู้ในเื่สำนักนั้น “เอาล่ะเราอย่ามาพูดเื่นี้กันเลย ข้ามีวิชาอยากจะสอนเ้าเพิ่มเพื่อไว้ป้องกันตัวในระหว่างที่จะต้องเดินทางไปที่นั่นมันน่าจะพอช่วยให้เ้าเอาตัวรอดได้”
พอรู้ว่าจะได้เรียนวิชาชายหนุ่มก็มีใบหน้าแสนจะยินดี แทบอยากจะะโโลดเต้น การได้มาพบชายชราลึกลับช่างเป็อะไรที่ได้ประโยชน์มหาศาลช่างเป็โชคของเขาโดยแท้
ปลดล๊อกให้อ่านฟรีวันละ 1 ตอนหากใจดีหน่อยก็จะ 2 ตอน
แต่หากใคร้าอ่านเรื่อย ๆ ยาว ๆไปก็สามารถซื้อเหรียญอ่านล่วงหน้าได้เลยจะทยอยปลดล๊อกฟรีทุกวัน
397
