"นะ นี่ชั้นอยู่ที่ไหนอีกละเนี้ย"
ผมถูกยัยเทพธิดานั้นส่งมาที่ไหนผมก็ไม่รู้เหมือนกันผมมองไปรอบๆก็เห็นเเต่ความมืดเเต่สิ่งที่ผมมั่นใจมาเลยก็คือผมอยู่ในถ้ำเเน่นอนเพราะได้ยินเสียงน้ำย้อยจากผนังถ้ำลงมา
พอผมกำลังหาทางออกอยู่นั่นจู่ๆก็ได้มีหน้าต่างบางอย่างเด้งขึ้นมา
[คุณได้เข้าสู่ดันเจี้ยนระดับ Cosmic level]
'เอาจริงดินี่ชั้นอยู่ในดันเจี้ยนเหรอเนี้ยไม่นึกเลยว่ายัยนั้นจะส่งเรามาในที่เเบบนี้'
ผมเเปลกใจเล็กน้อยเพราะไอ้ระดับของดันเจี้ยนเนี้ยมันเป็ระดับจักรวาลไม่ใช่เหรอว่ะยัยนั้นส่งกูมาฆ่าชัดๆ ผมตัดสินใจเปิดดูคำอธิบายของดันเจี้ยนทันทีเพราะมันอาจจะบอกวิธีออกไปก็เป็ได้
[ดันเจี้ยนระดับ Cosmic level :เป็ดันเจี้ยนมีทั้งหมด 100 ชั้นโดยค่าพลังของมอนเตอร์จะมากกว่าผู้ที่จะเข้ามาเสมอเเละห้องบอสจะมีทุกๆ20ชั้น ไม่สามารถออกไปได้จนกว่าจะพิชิตได้สำเร็จหรือเข้ามาอยู่ที่ชั้น1]
ผมเห็นเเล้วถึงกับเข่าอ่อนเพราะมันไม่มีทางออกไปได้เลยยกเว้นเเต่จะพิชิตหรืออยู่ที่ชั้น1ในเเต่ขณะที่กำลังเช็คข้อมูลต่างๆอยู่นั้นก็มีตัวอะไรไม่รู้มาอยู่ข้างหลังผมโดยที่ไม่ได้ยินเเต่เสียง
ฉั๊วววว!
"อ๊ากกกก!"
มันใช้ดาบฟันข้างหลังผมอย่างเเรงจนเืของผมพุ่งกระฉูดออกมาผมรีบถอยออกมาเเละเงยหน้าดูไอ้ตัวที่ฟันผม
"นะ นะ นั้นมันก็อบลินนน!"
ใช่มันคือก็อบลินใบหน้าของมันมีรอยบาดเเผลที่หน้ารังเกียจเหมือนกับในนิยายหรือมังงะพร้อมกับเืของผมที่ติดอยู่ใบดาบของมัน
[ก็อบลิน: ระดับ S เลเวล 90]
มันไม่เป็ค่าสถานะเเต่มันเผยเเค่ระดับกับเลเวลผมกลัวอย่างมากเพราะผมไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำมันเดินเข้ามาหาผมตอนไหน
ฟิ้ววว!
เเต่ผมยังไม่ได้ทำไรมันก็นพุ่งด้วยความเร็วสูงเเต่คราวนี้ผมเเค่เห็นภาพลางๆก่อนที่มันจะมาหยุดตรงหน้าผมเเล้วง้างดาบฟันลงมาคราวนี้ผมหลบได้เเบบเฉียดฉิวทว่าไอ้ดาบมันดันไปฟันถูกเเขนผมพอดิบพอดี
ฉั๊ววววว!
"อ๊ากกกก! ขะ ขะ เเขนชั้น!"
มันฟันเเขนผมหลุดข้างหนึ่งในใจผมคิดว่าจะต้องตายเเล้วเเน่ผมพยายามตะเกียกตะกายลุกขึ้นเเล้วรีบวิ่งด้วยเเขนเเค่ข้างเดียวพร้อมกับเืที่กำลังไหลไม่หยุด
"ต้องหนี หนี หนี หนี หนี หนี หนี หนี หนี หนีหนี หนี หนี หนี หนี หนี! "
ฉั๊วววว!
"อ๊ากกกก!"
มันพุ่งตามหลังผมมาเเล้วใช้ดาบเเทงทางด้านหลังจนทะลุมาจนถึงหน้าท้องทำให้ด้านล่างของท้องมีเืที่ไหลออกมาโดยไม่มีทีท่าว่าจะหยุด
ตุบ!
ผมมาล้มเเละกระเเทกอยู่ตรงโขดหินพอดีมันเดินเข้ามาหาผมเเล้วง้างดาบขึ้นเเล้วเเทงลงมาลำตัวของผมที่นอนหมดสภาพอยู่หลายครั้ง
ฉั๊ว ฉั๊ ฉั๊ว ฉั๊ว ฉั๊วววววๆๆ!
"อ๊ากกกกกกกกกกกกกกก!!!"
มันเเทงเข้ามาหลายครั้งมากจนผมอยากที่จะตายเเต่ก็ไม่ตายสักทีดวงตาของผมเริ่มที่จะปิดลงจนเกือบจะมองสิ่งที่อยู่ตรงหน้าไม่เห็นในตอนนั้นผมมองนึกย้อนกลับกลับไป มันมีเเต่ความกลัว ความสิ้นหวัง เเละถูกหักหลัง นี่เเหละชีวิตผมมันไม่เคยมีอะไรดีเลยสักครั้งในชีวิต
'นะ นะ นี่ชั้นกำลังจะตายเเล้วเหรอบ้าเอ้ย!!! "
จนสุดท้ายตาผมก็ปิดลงพอมันเห็นเเบบนั้นมันก็หยุดเเล้วหันหลังเดินจากไปหรือมันคิดว่าผมได้ตายลงเเละปล่อยให้ร่างของผมอยู่อย่างงั้นโดยสภาพของเืที่ฉาบพื้นจนถูกย้อมกลายเป็สีเเดง
'บ้าเอ้ยยย! นี่ชั้นจะตายเเล้วเหรอชั้นยังไม่ได้ซัดหน้ายัยเทพธิดานั้นเลย! ยังหรอก ยังหรอ ยังหรอก ยังหรอก ยังหรอก ยังหรอก ยังหรอกๆๆๆ!'
ผมพยายามรีดเค้นเสียงของตัวเองเพราะผมจะไม่ยอมตายอยู่ที่นี่
"อ๊ากกกกก! ไม่หรอกโว้ยยยย!!!"
ผมลุกขึ้นเเล้วะโสุดเสียงโดยที่ลืมเลยว่าสภาพของตัวเองเป็ยังไงพอมันเห็นเเบบนั้นมันก็รีบพุ่งตัวมาเตรียมจะฟันผมให้ตายในดาบเดียว
ฟิ้วววว!
มันตัดได้เเค่ลมส่วนผมก็หลบได้อย่างหวุดหวิดหลังจากนั้นผมก็ไม่รีรอเปิดใช้สกิลของผมทีนที่มันคือสกิลสะท้อนการโจมตีนั้นเอง
"เอาไปเเดรกกก!!!"
ผมรวบรวมการโจมตีที่มันทำกับผมเเล้วต่อยเข้าไปที่ใบหน้าของมันอย่างจัง
ตู้มมมม!
ผลก็คือหัวของมันเเตกกระจายออกร่างของมันล้มลงพร้อมกับเืของมันที่พุ่งออกมา
"เเฮก เเฮก เเฮก"
ตุบบ!
ผมล้มลงนอนอยู่ข้างมันร่างกายรู้สึกชาดวงตาเริ่มปิดลงสติของตัวเองที่กำลังจะหลุดออกจากตัว
[คุณเลเวลอัพ] [คุณเลเวลอัพ][คุณเลเวลอัพ] [คุณเลเวลอัพ] [คุณเลเวลอัพ]
เสียงประกาศขึ้นมาในหัวไม่หยุดเเต่ก็อย่างว่าถึงเลเวลมันอัพเเต่ร่างกายก็ไม่ฟื้นคืนกลับมาเเม้เเต่น้อยเเบบนี้ก็ต้องตายอยู่ดีนั้นเเหละเเต่ทว่า
[เลเวลของคุณ MAX เเล้วหลังจากนี้จะทำการจุติในอีก]
5
4
3
2
1
ฟิ้วววว!
เเสงสว่างเกิดขึ้นรอบตัวผมก่อนจะมีเสียงประกาศดังขึ้น
[ยินดีด้วยคุณจุติได้สำเร็จ]
ในเวลาหนึ่งชั่วโมงหลังจากนั้นผมก็ฟื้นขึ้นเเละพยายามลุกเเละทันทีที่ลุกขึ้นก็รู้สึกถึงความเเข็งเเกร่งของตัวเองหลังจากทำการจุติผมรีบกดดูค่าสถานะของตัวเองอย่างเร็วเเละก็พบว่า
ค่าสถานะ
ชื่อ:(ริว)
เผ่าพันธิ์:(ุ์์)
อายุ:(16)
เเรงค์:(ss)
เวเวล:(1)
อาชีพ:(เเทงค์)
พลังโจมตี:(4500)
พลังชีวิต:(10000)
พลังป้องกัน:(3500)
พลังเวทต์:(7000)
สกิล:(สะท้อนการโจมตี)
ฉายา:(สิ่งมีชีวิตที่อ่อนเเอที่สุดในโลก)
'เฮ้ย เฮ้ย เอาจิงเหรอว่ะค่าสถานะสูงลิ่วเลยวุ้ยเเล้วไอ้ที่ว่าุ์เนี้ยกูไม่ใช่มนุษย์เเล้วเหรอว่ะ! '
ในขณกำลังใในสิ่งที่เกิดอยู่นั้นเองจู่ก็มีเสียงระบบดังขึ้นมา
[คุณได้ผ่านดันเจี้ยนชั้น1เเล้วคุณ้าที่จะออกจากดันเจี้ยนหรือไปยังชั้นต่อไป]
ออก/ไปยังชั้นต่อไป
มันประกาศออกมาพร้อมกับตัวเลือกขึ้นผมนิ่งคิดอยู่พักใหญ่จนผมคิดได้ผมได้ยิ้มเเบบชั่วร้ายขึ้นมาเเล้วใช้นิ้วกดไปที่ชั้นต่อไปจนเกิดประตูบานหนึ่งปรากฏต่อหน้าขึ้นหลังจากนั้นผมก็เดินเข้าไปเเล้วเอ่ยคำที่ผมอยากจะพูดมานาน
"มึงรอกูก่อนเถอะอีดอกกกกก!!!"
ติดตามตอนต่อไป