ตอนที่9 ผู้ช่วยของดยุกลินคอล์น
บาทหลวงเปาโลเทน้ำศักดิ์สิทธิ์ใส่ฉันจนหมดขวดสุดท้าย
ร่างกายที่อ่อนล้าเป็ทุนเดิมอยู่เเล้วทำให้ฉันเเทบหมดสติไม่สิ...อาจจะถึงตายเลยก็ได้
สายตาพร่ามัวจนเริ่มมองเห็นภาพรางๆเหมือนกับว่ามีคนกำลังะโอะไรอยู่แต่ฉันไม่ได้เสียงนั้นเลย
“แองเจล่าาาา”
ใครกันน่ะคลาวด์หรอ
ฉันพยายามรวบรวมสติที่เหลืออยู่เพื่อที่จะมองหน้าของคลาวด์อีกครั้ง
นายพูดอะไรน่ะฉันไม่ได้ยินเลยคลาวด์
“แองเจล่า โธ่พ่อ...ปล่อยสิไม่เห็นหรือไงว่าแองเจล่า-”
“นี่น่ะเป็สิ่งที่คุณหนู้า”
“พูดอะไรน่ะพ่อ
“คุณลุงคะฉันมีเื่จะขอร้อง”
“อะไรกันครับขอร้องอะไรกันแค่บอกผมเเละทุกคนที่นี่ก็พร้อมทำตามอยู่เเล้วล่ะครับ”
“เข้าใจเเล้วค่ะแต่นี่เป็คำขอในฐานะเพื่อนของคลาวด์ ไม่ใช่ในฐานะคุณหนู”
“คะ...ครับ”
“ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับฉันล่ะก็ช่วยหยุดคลาวด์ด้วยนะคะ”
“แองเจล่าเป็คนบอกอย่างงั้นหรอ”
“ใช่เเล้วล่ะ”
“ตัวข้าคลาวด์ขอให้คำมั่นกับบุตรีแห่งดยุกลินคอล์นแองเจล่า ไลออนฮาร์ทว่าจะขอปกป้องท่านโดยเอาชีวิตเป็เดิมพัน”
“ปกป้องบ้าอะไรกันเอาชีวิตเป็เดิมพันอะไรกัน ปล่อยสิพ่อ”
“นี่พวกแกช่วยหยุดเ้าลูกชายบ้าของฉันที”
คลาวด์ถูกพ่อและคนในหมู่บ้านหยุดเอาไว้ไม่ให้มาช่วยฉัน
ดีเเล้วล่ะฉันไม่อยากลากนายเข้ามาเกี่ยวข้องด้วยถ้าเกิดคลาวด์ถูกบาทหลวงเปาโลหรือศาสนาหมายหัวเเล้วล่ะก็อาจจะมีจุดจบเหมือนกับฉัน
เพราะฉะนั้นแบบนี้แหละดีแล้ว
จะว่าไปก็เหมือนกับตอนที่ฉันถูกยิงเสียชีวิตและได้มาเกิดใหม่ในร่างนี้ตอนนั้นฉันได้ช่วยแม่กับเด็กทารกคนนั้นเอาไว้ป่านนี้เด็กคนนั้นจะปลอดภัยไหมนะ
แล้วนิสัยที่ชอบเข้าไปยุ่งกับปัญหาที่ไม่ใช่ของตัวเองที่ฉันมีพอจะเป็ข้อดีกับคนอื่นได้บ้างไหมนะ
ถ้าเกิดว่าท่านแม่ยังอยู่จะชมฉันบ้างหรือเปล่านะเพราะถ้าเป็ท่านพ่อล่ะก็ต้องดุฉันแน่ๆ เลยล่ะ
เนเน่ เบตและคลาวด์เองก็คงจะดุฉันเหมือนกับท่านพ่อแน่ๆ โดยเฉพาะเนเน่เธอแทบไม่ต่างอะไรกับท่านพ่อเลย ยิ่งตอนดุฉันนี่เหมือนท่านพ่อมาก
“ถึงแม้ว่าน้ำศักดิ์สิทธิ์จะสามารถทำร้ายหรือไล่พวกแม่มดพวกนี้ไปได้แต่วิธีที่ได้ผลที่สุดก็คือการเผาทั้งเป็”
คนที่มากับบาทหลวงเปาโลขนฟืนมาวางไว้ใต้เท้าของฉันพร้อมกับยืนถือคบเพลิงเพื่อเตรียมรอรับคำสั่งจากบาทหลวงเปาโล
“จุดไฟ”
เปลวไฟจากคบเพลิงถูกส่งต่อไฟยังกองฟืนใต้ฝ่าเท้าที่ฉันถูกมัดไว้กับท่อนไม้ไฟที่ถูกจุดลุกลามอย่างรวดเร็ว
ชาวบ้านที่มาดูพิธีกรรมล่าแม่มดของบาทหลวงเปาโลต่างแสดงสีหน้าแตกต่างกันไป
ั้แ่ที่ท่านพ่อได้รับมอบเขตเทราเรียจากฝ่าาก็ไม่เคยเกิดเื่ทำนองนี้ขึ้นในเขตของท่านพ่ออีกเลยจากเขตที่ดูไร้การพัฒนาเปลี่ยนเป็เขตที่มีทั้งเศรษฐกิจที่ดีขึ้นและกฎของที่นี่
ประชาชนของเขตเทราเรียส่วนใหญ่จึงเคารพและเชื่อฟังคำสั่งของท่านพ่ออย่างจริงจังสิ่งที่ท่านพ่อบอกว่าผิดหรือไม่ถูกต้องทุกคนก็จะเห็นพ้องต้องกัน
แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังมีสิ่งที่ได้รับการยกเว้นอยู่อย่างหนึ่ง
นั่นก็คือโบสถ์
โบสถ์มีอำนาจกระจายอยู่ทุกทั่วทั้งทวีปนี้จนฝ่าาเองยังเกรงใจต่อการกระทำต่างๆจนอะไรที่ยอมให้ได้ก็ปล่อยไป
ท่านพ่อเองก็ไม่สามารถขัดใจโบสถ์ได้เช่นกัน
นี่อาจจะเป็จุดจบจริงๆของฉันแล้วก็ได้
ท่านแม่หนูกำลังจะไปหาแล้วนะคะ
ฉันเตรียมตัวเตรียมใจมาั้แ่แรกแล้วไม่ว่าผลของมันจะเป็อย่างไรก็ตามฉันก็พร้อมที่จะรับผลของสิ่งที่ฉันได้ทำลงไปฉันไม่เสียใจหรอกนะที่เลือกเส้นทางนี้
ร้อนจังเลยนะ
ฉันเริ่มสำลักควันที่ลอยขึ้นมา้าจนฉันหมดสติไป
“ดับไฟซะ!”
ชายหนุ่มที่ะโขึ้นมาเป็ชายอายุรุ่นราวคราวเดียวกับคลาวด์เขาใส่ชุดดูคล้ายกับพวกขุนนางตระกูลใหญ่โต ส่วนที่มาด้วยกันเป็ผู้ชายที่ดูท่าทางจะแก่กว่าหลายปีและยังมีพวกทหารราว20 อยู่ด้านหลัง
“แกเป็ใครบังอาจมาทำลายพิธีอันศักดิ์สิทธิ์รู้ไหมว่าจะเกิดอะไรขึ้น”
“ไวท์ดับไฟส่วนคนที่เหลือจับกุมพวกบาทหลวงและคนอื่น”
ไวท์และทหารทั้ง20 คนต่างขานรับอย่างเข้มแข็งและรีบทำหน้าที่ของตัวเองอย่างรวดเร็วโดยไม่สนใจคำขู่ของบาทหลวงเปาโลเลยแม้แต่น้อย
ร่างของฉันที่ถูกจับมัดไว้กับเสาไม้ถูกช่วยไว้โดยชายที่มาทำลายพิธีกรรมล่าแม่มดตอนนี้ร่างของฉันกำลังถูกเขาอุ้มเอาไว้
คลาวด์ที่เห็นว่าพ่อและชาวบ้านที่พยายามจับตัวเองไว้เริ่มผ่อนแรงออกจึงได้โอกาสรีบสะบัดตัวออกแล้วมุ่งหน้ามาฉัน
“แองเจล่าปลอดภัยไหมส่งเธอมาให้ฉันเดี๋ยวฉันพาไปหาหมอเอง”
“ไม่ต้องหน้าที่ของนายมันจบแล้วต่อจากนี้ผมจะจัดการเื่นี้เอง”
คลาวด์ที่พยายามจะเข้ามาหาฉันก็ถูกพวกทหารที่มากันเอาไว้ทำให้ไม่สามารถเข้าถึงตัวฉันได้
“ข้าจะสาปแกและเนรเทศแกออกจากศาสนาอันศักดิ์สิทธิ์และเื่จะต้องไม่จบแค่นี้แน่นอน”
ไวท์เดินมายืนต่อหน้าบาทหลวงเปาโลพร้อมยื่นกระดาษบางอย่างให้ดู
“นี่เป็เอกสารปลดบาทหลวงเปาโลออกจากโบสถ์เนื่องจากเห็นมีการกระทำผิดร้ายแรงเกี่ยวกับการค้ามนุษย์ที่เป็ดั่งลูกหลานของพระผู้เป็เ้าโดย พระสันตะปาปา”
“ไม่จริง”
ชาวบ้านที่มาดูเหตุต่างพากันซุบซิบนินทาเื่บาทหลวงเปาโลที่กระทำการค้ามนุษย์
“ใช่แล้วบาทหลวงคนนั้นแหละที่มาหลอกลูกสาวของพวกเราไปไม่รู้ว่าป่านนี้จะเป็ตายร้ายดีอย่างไรบ้าง”
สองสามีภรรยาคู่หนึ่งออกมาเล่าให้ชาวบ้านคนอื่นๆฟังและก็ร้องไห้จนชาวบ้านทุกคนเห็นใจและกลับมาด่าทอบาทหลวงเปาโล
หลังจากที่ถูกปลดออกแล้วบาทหลวงเปาโลก็ไม่มีอำนาจที่เคยมีมาเหมือนแต่ก่อน
ในอดีตไม่เคยมีบาทหลวงคนไหนถูกปลดออกเลยแม้แต่คนเดียวเพราะถ้าหากว่าทำผิดและถูกจับได้จะชิงลาออกเองก่อนเสมอทำให้กรณีของบาทหลวงเปาโลเป็การถูกปลดออกครั้งแรกและโดยตรงจากพระสันตะปาปา
“ไม่มันต้องไม่ใช่เื่จริง”
บาทหลวงเปาโลเริ่มมีอาการคล้ายคนเสียสติจากนั้นก็หยิบมีดที่ใช้กรีดแขนตัวเองก่อนหน้านี้ขึ้นมาก่อนจะพุ่งไปหาร่างของฉันที่นอนหมดสติอยู่ในอ้อมแขนของชายที่มาช่วยฉันเอาไว้
“เป็เพราะแกนางตัวดีตายซะ”
ไวท์ไม่ได้ตั้งตัวและไม่คิดว่าบาทหลวงเปาโลจะคิดต่อต้านและใช้มีดพุ่งเข้าใส่ฉัน
ส่วนชายที่มาช่วยฉันเอาไว้ไม่สามารถชักดาบออกมากันมีดของบาทหลวงเปาโลได้เพราะอุ้มฉันเอาไว้เขาเบี่ยงตัวและใช้แขนรับมีดนั่นแทน
“ท่านเทรย์เวอร์!”
ไวท์รีบวิ่งเข้ามาช่วยเทรย์เวอร์ผู้เป็นายก่อนจะจัดการบาทหลวงเปาโลจนสลบไป
“แผลของท่าน”
“ไม่เป็ไรรีบพาเธอไปรักษาก่อน”
พูดจบเทรย์เวอร์ก็พาฉันไปหาหมอและให้คนอื่นจัดการกับพวกบาทหลวงเปาโลแทน
ตอนที่เทรย์เวอร์กำลังขึ้นรถม้าที่ตัวเองใช้มาที่นี่เพื่อทำลายพิธีกรรมล่าแม่มดและกำลังจะพาฉันไปหาหมอคลาวด์ก็ได้ะโขึ้นรถม้าของเทรย์เวอร์มาด้วย
“ฉันเองก็จะไปด้วย”
“ตามใจนายเถอะแต่อย่ามาเกะกะผมก็แล้วกัน”
รถม้าออกตัวอย่างช้าๆแล้วค่อยๆ เร่งความเร็วขึ้น
“นายเป็ใครทำไมนายถึงดูเหมือนรู้จักกับแองเจล่า”
“เอาไว้ตอนที่เธอตื่นขึ้นมาแล้วผมจะบอกทีเดียวส่วนเื่ที่เหมือนกับรู้จักเธอ ใช่ผมรู้จักเธอ รู้จักมากกว่านายเสียอีก”
“หมายความว่าอะไรกันแน่”
“เดี๋ยวนายก็รู้เอง”
ทั้งเทรย์เวอร์และคลาวด์ต่างปล่อยบรรยากาศกดดันอีกฝ่ายจนขนาดไวท์ที่ขับรถม้าที่อยู่ด้านนอกยังััได้
ตลอดการเดินทางบนรถม้าไร้ซึ่งเสียงหรือบทสนทนาจนในที่สุดรถม้าก็มาถึงคฤหาสน์ของตระกูลไลออนฮาร์ทเนื่องจากใช้เส้นทางลัดจึงสามารถทำให้ใช้เวลาไม่นานก็มาถึงตัวคฤหาสน์ได้
และหมอที่เมืองท่าเองก็ต้องไปรักษาอื่นๆที่ป่วยอยู่จึงไม่ได้อยู่ที่คลินิกเทรย์เวอร์จึงตัดสินใจพาฉันมาที่คฤหาสน์ประจำตระกูลแทน
พอมาถึงพวกเมดและพ่อบ้านต่างพากันใเมื่อเห็นฉันในสภาพที่หมดสติและมีาแเต็มตัวจนพลูลี่หัวหน้าพ่อบ้านต้องมาจัดการทุกอย่างรวมทั้งตามหมอประจำตระกูลมาตรวจอาการและรักษาฉัน
“แองเจล่าเป็อย่างไงบ้าง”
“ตอนนี้คุณหนูไม่เป็อะไรมากเพราะว่าช่วยไว้ได้ทัน”
“แล้วเธอจะฟื้นตอนไหน”
เทรย์เวอร์ที่รอหมอตรวจอาการแองเจล่าเองก็เข้ามาถามเหมือนกับคลาวด์
“คิดว่าอีกสักพักนะครับเพราะว่าร่างกายของคุณหนูแข็งอยู่เลยไม่เป็อะไรมาก”
“ไวท์ไปแจ้งเื่นี้ให้ดยุกลินคอล์นรู้ที”
“เข้าใจแล้วครับ”
“พลูลี่เตรียมห้องให้อีกห้องสิ”
“ทราบแล้วครับ”
“นายจะค้างที่นี่อย่างนั้นหรอ”
“พูดอะไรนั่นห้องของนายต่างหากล่ะ”
“แล้วนายจะไปนอนที่ไหน”
“ผมมีห้องของผมอยู่ที่นี่ั้แ่แรกอยู่แล้วไม่จำเป็ต้องเตรียมห้องพักให้”
“ใช่แล้วครับท่านผู้นี้คือท่านเทรย์เวอร์ผู้รับผิดชอบเขตเทราเรียเป็ผู้ช่วยของท่านดยุกลินคอล์น”
“อะไรนะ”
คลาวด์ใกับคำพูดของพลูลี่พ่อบ้านประจำตระกูลไลออนฮาร์ทที่บอกว่าเทรย์เวอร์เป็ผู้ช่วยดยุกลินคอล์นแต่ที่เขาใที่สุดคือการที่เทรย์เวอร์พักอยู่ที่นี่บ้านหลังเดียวกับแองเจล่า